นิทานพื้นบ้านล้านนา

นานาสาระ ความรู้ ความบันเทิง โพสรูป โพสเพลง

นิทานพื้นบ้านล้านนา

Postโดย หมี่กรอบ » Mon Sep 13, 2004 10:13 am

หนูอยากได้นิทานพื้นบ้านล้านนาสักเรื่องนึงเจ้า ไผ่มีจ่วยบอกหือตวยได้ก่เจ้า
หนูจะทำงานส่งครูเจ้า ถ้าไผ่มีหนูขอขอบคุณตวยเจ้า :-D :-D :-D :-D
หมี่กรอบอร่อยลอยหลุดโลก
User avatar
หมี่กรอบ
 
ตอบ: 85
สมัครสมาชิก: Tue Feb 03, 2004 12:20 pm
ที่อยู่: ป่าน้อยในเมืองใหญ่

Postโดย อ่าง » Mon Sep 13, 2004 12:07 pm

Image

น้องหมี่ นิทานที่ลุงเคยได้ยิน ก็จำไม่ค่อยได้ แต่คงมีใครสักคนคงบอกน้องหมี่ได้ ลุงเลยเอารูปนกตัวนี้มาฝากน้องหมี่แทนนิทาน ลุงไปเดินเล่นที่ชายทะเลวันนี้ เห็นนกตัวนี้ แอบอยู่หลังก้อนหิน เลยรอถ่าย กว่าจะได้รูปนี้ ก็นานเลยล่ะ...
อ่าง
อ่าง
 
ตอบ: 149
สมัครสมาชิก: Fri Dec 12, 2003 11:08 am
ที่อยู่: USA

Postโดย สลุงเงิน » Mon Sep 13, 2004 12:24 pm

เข้าไปดูที่ลิงค์นี้เลยครับผม :-D

http://www.lannaworld.com/story/story.htm
สลุงเงินแก่นหน้อย หน้ามน ฅนเลา
User avatar
สลุงเงิน
 
ตอบ: 270
สมัครสมาชิก: Thu Oct 09, 2003 4:10 am
ที่อยู่: แดนแห่งน้ำเปนร้อย ดอยเปนแสน

Postโดย Sandy » Mon Sep 13, 2004 2:43 pm

:-D เย้...น้องหมี่กรอบเจ้า...ปี้่ทรายแอบเข้ามาผ่อโตยคนเน้อเจ้า...
นึกว่าน้องหมี่กรอบจะเล่านิทานหื้ออ่านอี้โล๊ะ...แฮ่ ๆ เอิ้กกกกก :-D
แต่ว่า...ปี้ว่า...ฮูปนกนี้...งามดีหนาเจ้า...ช่างภาพมืออาชีพระดับอ้ายอ่างเนี่ย...
น่าส่งไปประกวดแต๊ ๆ หนาเจ้า...รับรองว่า ต้องได้รับรางวัลแน่ ๆ :-D

((ซูบซาบน้องหมี่กรอบเจ้า...หมะดีลืมขอบคุณ อ้ายอ่าง กับ อ้ายสลุงเงินโตยเน้อเจ้า...
นิทานในหั้นมีตั้งหลายเรื่อง...ม่วนดีเน้อเจ้า...ปี้ยกเอามาเรื่องหนึ่งหื้ออ่านก่อนเนาะ))
อิอิ :-D


นิทานเรื่อง "ช้างกับเสือ" ม่วนดีเจ้า....

ช้างกับเสือ (นิทานของชาวไทลื้อ)

ครั้งหนึ่งมีพญาช้างและพญาเสือท้าแข่งฤทธิกัน โดยมีข้อสัญญากันว่า...
ถ้าฝ่ายเสือชนะการแข่งขัน เสือ ก็จะพาบริวารมากินช้างเสีย และถ้าหากว่าช้างชนะ
ก็จะเอาพวกบริวารมาแทงเสือให้ตายหมด

เมื่อแข่งกันแล้วปรากฏว่าช้างเป็นฝ่ายแพ้เสือ
เสือจึงบอกให้ช้างอยู่กับที่เพื่อที่จะไปตามบริวารมากินช้าง
พอดีขณะนั้นมีพญากระต่ายมาพบช้างเข้าจึงได้ฟังเรื่องราวต่าง ๆ จากช้าง
เกิดความสงสารช้าง เป็นอันมาก พญากระต่ายจึงบอกให้พญาช้างว่า
ตนเองจะช่วยให้พญาช้างรอดชีวิตจากการเป็นเหยื่ออาหาร ของพญาเสือและบริวาร

พญากระต่ายจึงให้ช้างไปเอาไม้หนังก่อแดงมาให้ เมื่อพญาช้างเอาหนังไม้ก่อแดงมาแล้ว
พญากระต่ายจึงบอกให้พญาช้างหนีไปเสีย เมื่อช้างไปแล้วพญาเสือก็มาถึงและไม่เห็นพญาช้าง
แต่เห็นพญากระต่าย ก็ถามพญากระต่ายว่าพญาช้างไปไหนเสีย
พญากระต่ายก็บอกว่าตนเองได้กินพญาช้าง หมดแล้วแต่ยังไม่อิ่ม อยากกินเนื้อสัตว์อื่น ๆ อีก
พญาเสือได้ยินดังนั้นก็มีความตกใจมากจึงวิ่งหนีไปพร้อมทั้งบริวารคนละทิศละทาง
พญากระต่ายนั้นก็ วิ่งไล่ตามไป จนกระทั่งจับได้พญาเสือซึ่งได้หนีมาถึงฝั่งน้ำแห่งหนึ่ง
พญาเสือก็ร้องขอชีวิต พญากระต่าย จึงแกล้งบอกพญาเสือว่า
ตนเองนั้นมีเครื่องไทยทานที่จะนำไปฝั่งตรงกันข้าม ถ้าพญาเสือเอาไปได้
ตนเองก็จะไว้ชีวิต พญาเสือก็รับคำ กระต่ายจึงเอาหญ้าคามาผูกหลังเสือ
เสร็จแล้วก็เอาไฟจุด พญาเสือนั้นก็ ตกใจจึงกระโดดลงไปในแม่น้ำ
พญากระต่ายเห็นดังนั้น จึงสั่งพญาสัตว์ป่าทั้งหลายลงไปช่วยเอาพญาเสือขึ้นมาจากแม่น้ำให้ได้
ถ้าไม่ได้ก็จะฆ่าให้ตายทั้งหมด พญากบกับพญาเขียดจึงกระโดดงมลงไปช่วยก่อนแต่ก็ไม่สามารถช่วยได้ จึง ร้องขึ้นว่า อ็อบ ๆ แอ็บ ๆ

ตั้งแต่นั้นมา พญากระต่ายก็สั่งพญาอึ่งอ่างลงไปช่วยอีก พญาอึ่งอ่างก็กระโดด ลงไปช่วยแต่ก็ไม่สามารถช่วยได้ จึงร้องว่า "ลึกบ่ใช่ตื้น ๆ" ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ส่วนกวาง เมื่อ กระโดดลงไปช่วยเสือก็เกิดสำลักน้ำ จึงร้องขึ้นว่า "กั๊ด ๆ" ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ส่วนสุดท้ายนั้น พญากระต่ายก็สั่งให้พญาแมวลงไปอีก
เมื่อพญาแมวก็โดดลงไปก็เกิดหนาวมากจึงร้องว่า "หนาว หนาว ๆ" ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

เสือกับช้าง มาพบกัน เสือพูดกับช้างว่าเจ้าก็ร้องเสียงดังมาก เรามาแข่งกันร้องส่งเสียงดังดู
ถ้า หากชาวบ้านตัดสินว่าเสือร้องดังกว่า เสือก็จะกินช้างแต่หากช้างร้องดังกว่าช้างก็จะกินเสือ
แล้วเสือจึง ให้ช้างร้องก่อน ช้างจึงบอกว่าเสือชนะช้าง ช้างจึงยอมเป็นอาหารของเสือ
เสือจึงบอกว่าให้รออยู่ที่นั่น จะไปหาเพื่อนมาช่วยกิน เพราะว่ากินผู้เดียวไม่หมด

บังเอิญกระต่ายตัวหนึ่งมาพบช้าง จึงถามช้างว่า อยู่ที่นี่ทำไม ช้างบอกว่าเสือให้รอที่นี่
เพราะร้อง เสียงดังสู้ไม่ได้ กระต่ายถามว่าช้างกลัวตายไหม ช้างตอบว่ากลัวตาย
กระต่ายบอกว่าอย่างนั้นก็จะช่วย ไม่ให้ตาย กระต่ายให้ช้างไปขอข้าวที่ตำคลุกกับงา
จากชาวบ้านมา เมื่อได้มาแล้วกระต่ายจึงวางแผนให้ ช้างทำเป็นนอนตายนิ่งเงียบ
แล้วเอาข้าวคลุกงามาติดไว้ที่หัวช้างและตามตัว อีกไม่นานเสือก็มาก็เห็น
กระต่ายกำลังกินข้าวคลุกงาอยู่ก็นึกว่ากระต่ายกำลังกินช้างจึงเกิดความกลัว
จึงได้วิ่งหนี กระต่ายจึงให้ ช้างวิ่งไปในหมู่บ้าน ส่วนกระต่ายจึงวิ่งไปตามทางเล็ก ๆ
เสือนึกได้และรู้ทันกระต่ายภายหลังก็โกรธ กระต่ายเป็นอันมาก

ส่วนกระต่ายนั้นก็ไปพบกองขี้ควาย จึงเอาหนามเสียบกับขี้ควายไว้แล้วนั่งเฝ้าอยู่
เสือก็ตามมาทัน จึงถามกระต่ายว่า เจ้าใช่ไหมที่เป็นตัวการที่ช่วยช้าง กระต่ายบอกว่า
ไม่ใช่มันหรอก เพราะมันกำลังนั่ง เฝ้าเก้าอี้วิเศษของปู่ตนอยู่ตั้งนานแล้ว
เก้าอี้นี้ถ้านั่งแล้วจะเห็นอาหารทุกอย่างว่าอยู่ที่ไหน เสือก็จึงอยาก นั่ง จะนั่งบ้าง
จึงขอร้องกระต่าย กระต่ายว่าจะขอไปถามปู่ก่อน พอกระต่ายกลับมาก็พูดว่า
ปู่บอกว่าถ้า เสือจะนั่งก็ให้กระแทกนั่งลงแรง ๆ แล้วกระต่ายก็วิ่งไปที่อื่น
ไปพบกับต้นไม้ต้นหนึ่งซึ่งมีรังผึ้งอยู่ริมทาง ฝ่ายเสือจึงกระแทกนั่งนั่งลงอย่างแรง
จึงถูกหนามเสียบก้น

เสือโกรธมากที่โดนกระต่ายหลอก จึงออกตามกระต่ายจนพบแล้วถามว่า
กระต่ายใช่ไหมที่หลอกให้ นั่งเก้าอี้หนาม กระต่ายตอบว่าไม่ใช่ตนหรอก
เพราะกระต่ายมิใช่มีตัวเดียว และว่าตนนั่งเฝ้าฆ้องวิเศษ ของปู่นานแล้ว
ฆ้องนี้ถ้าผู้ใดตีแล้วก็จะเห็นอาหารทุกอย่าง เสือคิดนึกว่าเป็นฆ้องวิเศษจริง
ก็ขอตีฆ้องนั้น กระต่ายก็ตกลงโดยบอกว่าให้ตีแรง ๆ แล้วมันก็วิ่งหนีเข้าป่าไป
เสือจึงตีรังผึ้งนั้นเต็มแรง ผึ้งจึงต่อยเอา จนบวมไปทั้งตัว เสือจึงรู้ว่าเสียรู้กระต่ายอีก
จึงโกรธมากและตามกระต่ายไปอีก

เสือไปพบกระต่ายที่บ่อน้ำแห้ง เห็นกระต่ายลงไปนั่งอยู่ในบ่อเสือก็ถามว่า
กระต่ายใช่ไหมที่โกหกมัน ถึง ๒ ครั้งแล้ว
กระต่ายบอกว่าไม่ใช่ เพราะกระต่ายไม่ใช่มีตนเพียงตัวเดียวในป่านั้น
แล้วก็บอกเสือว่า ฟ้าจะถล่มทับหัวเสือ ถ้าหากเสือไม่ลงมาในบ่อ
เสือจึงมองดูฟ้าเห็นเมฆดำลอยจึงกลัวก็กระโดดลงบ่อน้ำ แห้งนั้น
กระต่ายจึงกระโดดขึ้นหลังเสือแล้วกระโดดออกจากบ่อ
แล้วไปบอกชาวบ้านให้มาฆ่าเสือ
**********************************

ImageImageImage
User avatar
Sandy
 
ตอบ: 8314
สมัครสมาชิก: Mon Oct 06, 2003 11:20 pm
ที่อยู่: ภาคเหนือ

Postโดย แสนช่าง » Tue Sep 14, 2004 1:38 pm

อื่อ......ขอกึดกอยก่อนเน้อ
User avatar
แสนช่าง
 
ตอบ: 114
สมัครสมาชิก: Sun Jun 27, 2004 1:44 am
ที่อยู่: ตัวก่เจียงใหม่ ใจก่ล้านนา

Postโดย สลุงเงิน » Tue Sep 14, 2004 1:47 pm

อันนี้นิทานเรื่อง "อย่างใดคนเราเถิงตาย" ครับผม

แต่มันเปนตัวเมืองเน้อครับ

Image

แถมเรื่องนี้ ก็เป็นเรื่อง "ตำนานปลาบอก" ครับผม

เป็นตัวเมืองเหมือนกัน

Image
สลุงเงินแก่นหน้อย หน้ามน ฅนเลา
User avatar
สลุงเงิน
 
ตอบ: 270
สมัครสมาชิก: Thu Oct 09, 2003 4:10 am
ที่อยู่: แดนแห่งน้ำเปนร้อย ดอยเปนแสน

Postโดย หมื่นฮู้ » Wed Sep 15, 2004 5:42 pm

น้องหมี่กรอบขะจั๋ยมาอ่านนิทานเร้วววววววว.....อ่านออกก่อนิ :? :?

อ้ายสลุงเงินไปเซาะตี้ไหนมาอ่ะครับ เด็ดแต๊ เดวไว้ผมเฮียนตั๋วเมืองก่อนครับ จะมาอ่านใหม่ครับ แฮ่ๆๆๆ :-D :-D
User avatar
หมื่นฮู้
 
ตอบ: 3252
สมัครสมาชิก: Mon Oct 06, 2003 3:32 pm
ที่อยู่: ย้ายมาอยู่เจียงใหม่ละครับ... แฮ่ๆ

Postโดย สลุงเงิน » Thu Sep 16, 2004 3:12 am

บ่ได้เซาะที่ไหนมาแหละครับผม อิอิ

ของผมเนี่ย พิมพ์คนเดียวครับ :-D :-D
สลุงเงินแก่นหน้อย หน้ามน ฅนเลา
User avatar
สลุงเงิน
 
ตอบ: 270
สมัครสมาชิก: Thu Oct 09, 2003 4:10 am
ที่อยู่: แดนแห่งน้ำเปนร้อย ดอยเปนแสน

Postโดย หมื่นฮู้ » Thu Sep 16, 2004 4:03 am

โห.......พิมพ์คนเดวเลยกาครับ เก่งแต๊ๆครับ อ้ายสลุงเงิน :D :D
User avatar
หมื่นฮู้
 
ตอบ: 3252
สมัครสมาชิก: Mon Oct 06, 2003 3:32 pm
ที่อยู่: ย้ายมาอยู่เจียงใหม่ละครับ... แฮ่ๆ

Postโดย new » Thu Sep 16, 2004 9:10 am

โห.....อ้ายสลุงเงินหยังมาเก่งแต๊เก่งว่าเจ้า :)
คนเกือบเมือง ...
User avatar
new
 
ตอบ: 1369
สมัครสมาชิก: Mon Oct 06, 2003 11:10 pm
ที่อยู่: กรุงเทพฯ


กลับไปหน้า สนทนาคนเมือง

ผู้ที่กำลัง online

ผู้ที่กำลังอ่าน forum นี้: สมาชิก Bing [Bot] และ ผู้เยี่ยมชม 3 คน