ประวัติอำเภอแม่ออน(อย่างย่อ)

[ล้อเลี่อน]

ดาวเดือนแสงใส เรียงรายเป๋นถ้อย ขุนเขาฮ่อมดอย เป่งหลึ้ง

กำซอค่าวสาร มีหวานมันส์ซึ้ง มีทั้งทะลึ่ง เฮฮา
บ่มีข้อแม้ มีแต่อาสา เป๋นของล้านนา สืบมาก่อนเกื้อ
นอนเปลผูกสาย ต๋ายายเล่าเจื้อ ต่อกล๋อนซ้อนเคลือ จ่องจั๊ก

ค่าวฮ่ำร่ำก๋อน หื้อหลานนอนพัก ประจักใจ๋เอื้อ อาทร
อุ๊ยฮ่ำจ๋นท้อ จ๋นคอขบหมอน ใจ๋บ่สะออน เมื่อหลานนอนดิ้น

[หรรษา]

กำจุ๊หลอกเบา เอามาจ๋นสิ้น อื่อหื้อหลานยิน คะค้อย

อื่ออื่อจ๋าจ๋า หลับต๋ามาบม้อย ไกว๋เปลอู่หน้อย ไปมา
ว่าหลับเต๊อะน้อย พระเนตรสองต๋า นอนจานอนจา อย่าหนาฮ้องไห้
ค่าวฮ่ำกำสอน อาวรณ์ไจ้ไจ้ สืบสายเครือใย เก่าเนิ้น

บัดเดียวนี้เหย กลั๋วมันค้างเคิ้น ขอปกป่าวเอิ้น กั๋นมา
ฟื้นฟูแถมครั้ง อย่ายั้งกั๋นหนา เจิญจวนกั๋นมา ฟู่จ๋าเล่าอู้.

[เครือออน]

ขอเจิญหมู่เฮา เข้ามาช่วยกู้ มาช่วยฟื้นฟู ฮีตเก๊า

ค่าวสร้อยคืนคง กะโลงแถมเล้า นิทานแบบเบ้า จ๊อยซอ
สนใจ๋ใดนั้น เจิญท่านเต๊อะหนอ มาเขียนคำซอ มาต่อค่าวสร้อย
มาเขียนกะโลง ขึ้นโคลงเป๋นถ้อย มาร้อยนิทาน อ่านคัด

ช่วยกั๋นสืบสาน งานสารพัด ต๋ามที่ถนัด ใผมัน
ช่วยกั๋นค้นคว้า นำมาสืบสรรค์ ฮ่อมใผฮูมัน ช่วยกั๋นเต๊อะเจ้า.

[หรรษา]

บ่หื้อมันหาย บ่หื้อมันเส้า ของเก่าฮีดเฮา เตี่ยงเต๊า

ค่าวซอกะโลง มั่นคงนั้นเล๊า ต้องจ่วยกั๋นเฝ้า รุมรา
แถมนัยนึ่งนั้น หื้อหมั่นฟู่จ๋า สำนวนล้านนา ภาษาเก่าก้าน
อยู่ตี่คนเฮา จ่วยเกลาปากต้าน จะอยู่ยืนนาน แพร่เจื๊อ

ต้นกล้าค่าวสาร เสียงขานหน่อเนื้อ หอบอุ้มใฝ่เอื้อ ฮอมแฮง
คนมือคนไม้ หื้อได้ขันแข็ง คนบ่าคนแฮง จัดแจ๋งแต่งแต้ม.

ก๊กโขงปิงน่าน...........................ทั้งวังยม
บางคราบน้ำอุดม.......................หลากล้น
ตั๋ณหาอิฎฐารมณ์.......................แห่งหมู่ มนุษย์เฮย
มีแต่งเหือดขุ่นข้น......................จักล้น ฤๅมี

[เครือออน]

มาจ๊าล้ำไป บ่ตันได้แอ้ม คนอื่นมาแจม ก่อนแล้ว

อู้เล่นบ่ดาย เนอนายฮ่างแค้ว แลพี่อ้ายแก้ว แถมรา
ว่างวันใดนั้น เจิญท่านสัตถา ได้แวะเข้ามา อู้จ๋าเอ่ยถ้อย
หมู่เฮาล้านนา มาช่วยกั๋นหน้อย เขียนถ้อยค่าวซอ ก่อไว้

หื้อคนรุ่นหลัง ได้ฟังอ่านใจ๊ ได้สืบค่าวไส้ จ๊อยซอ
คงอยู่คู่ฟ้า ล้านนาเต๊อะหนอ ตั๋วข้าจักรอ มาต่อค่าวสร้อย.

[ล้อเลื่อน]

วันนี้เข้ามา ขอจ๋ากล่าวถ้อย ต่อสีดำมอย ห้องนี้

เพราะว่าลูกสาว มาไขกล่าวจี๊ บอกหื้อป้อหนี้ ปาไป
ลูกปิดเทอมแล้ว ป้อปาไปไหน ป้อบอกจะไป เจียงใหม่เนอเจ้า
จึ่งขออำลา อาวอาน้องเหน้า ล้อเลื่อนขอเซา หยุดหยั้ง

เคลือออนหรรษา น้อยต๊ะพร้อมทั้ง เพลงซอเขียดด้อง ลุงเค
เพื่อนฝุงห้องนี้ ยังมีถมเถ คงมาฮาเฮ บ่เหห่างห้อง
บ่เมินดอกหนา จะมาตอบถ้อง ขอหยั้งประลอง สองติ๊ส

จะปิ๊กเมืองแจ๋ม ไปเยี่ยมญาติมิตร หลายเดือนแต้หั้น บ่มา
อยู่ไกล๋กั๋นล้ำ อยู่ลำลูกก๋า กึ๊ดเติงอาวอา จึงลาจากบ้าน
รอลูกปิดเทอม มาเมินเสี้ยงถ้าน ขอหยั้งก๋ารงาน เอาไว้

พักฮ้อนปล๋ายหนาว ลูกสาวมาใจ๊ ก็เป๋นดั่งได้ ตั้งจินต์
จึงขอหยุดหยั้ง ใจ๋ยังถวิล สองหูยังยิน เสียงศิลป์ค่าวก้อม

[เครือออน]

เมืองแจ๋มคนดี มีใจ๋โอบอ้อม จำเริญไหลฮอม เที่ยงเต๊า

เมืองชุ่มเมืองเย็น เมืองเป๋นแบบเก๊า เมืองคนผู้เถ้า ใจ๋ดี
ดอยดินหินน้ำ ชุ่มฉ่ำดีหลี ธรรมชาติดี บ่มีแล้งไหม้
ถั่วเน่าหอมมัน ลือนันผ้าฝ้าย ผ้าไหมลายไทย ตีนจ๊ก

หากได้ดั่งใจ๋ บินได้เหมือนนก จะวกแอ่วเหล้น เอนแอม
กึ๊ดฮอดใจ๋เว้ เสน่ห์เมืองแจ๋ม เกยพักนอนแฮม เมืองแจ๋มหลายหมื้อ.

[หรรษา]

จักรอป้อลุง ซื้อของฝากหื้อ สองติ๊ดนั้นฤๅ นานนัก

ลุงล้อขึ้นเหนือ วงศ์เครือตี่ฮัก ถิ่นพักแหล่งหั้น ตระกูล
เมืองแจ๋มแห่งนั้น เกิดหั้นบ่สูญ ถึงป๋างปายลูน ไปแอ่วดั่งอั้น
ต่อนี้กระดาน ค่าวสานส์คงสั้น ลุงล้อเร็วพลัน เน้อครับ

ถ้าปิ๊กแล้วหนา หรรษาถ้าฮับ ของฝากเน้อครับ อย่าลืม
บรรดาค่าวจ๊อย จักกอยนั่งขืม เงียบเหงากึมงึม รอป้อคืนห้อง.

[เครือออน]

ข้าขอสูมา ขอจ๋าถามถ้อง เมืองแจ๋มคนยอง ก่อครับ

เป๋นลื้อเป๋นเขิน จำเริญเผ่านับ หรือว่าไตหั้น คนเมือง
พระสงฆ์สังฆะ ต๋นครองผ้าเหลือง ขึ้นชื่อลือเรือง นั้นมีก่อเจ้า
อาชีพใดจา เยียะนาใส่ข้าว หาของป่าเอา ขายใจ๊

พื้นที่ปกครอง ของเมืองแจ๋มไซร้ ได้กี่หมู่บ้าน ต๋ำบล
เมืองแจ๋มนั้นไซร้ เป๋นเมืองใต้หน มีประชาชน กี่คนกาเจ้า.

[หรรษา]

ใคร่ฮู้เหมือนกั๋น ตึงวันใฝ่เฝ้า รอลุงของเฮา ตอบปิ๊ก

ล้อเลื่อนไปไกล๋ ยังบ่ส่งซิก จะปิ๊กมาหั้น วันใด
บอกไปสองติ๊ด ก่อยปิ๊กมาไข เครือออนถามไป เรื่องเมืองแจ๋มหั้น
เมืองแจ๋มนี้หนา เฮฮาสะบั้น น้อยหรืออนันต์ แต๊นั้น

ลุงล้อก่อยจ๋า เต๊อะนาลุงจั๊น ปิ๊กมาจากหั้น ไวไว
วิสัชนา ก่อยมาจ๋าไข จะเป๋นจะใด ขะใจ๋เต๊อะเจ้า.

[เครือออน]

เลี้ยงกุ้งปู๋ปล๋า เยียะนาใส่ข้าว ใส่เหล้าดาวลอย ขายก๊า

ที่แอ่วพักแรม เมืองแจ๋มสง้า ผืนป่าแหล่งหล้า ชุ่มเย็น
บ้านแจ๋มเมืองไม้ บ่ไร้บ่เข็ญ แร่หินดินเลน ยกเป๋นแบบเบ้า
ชาติหนึ่งเนอนาย ขอหื้อได้เข้า แอ่วแจ๋มเนอเฮา พี่น้อง

สื่อสารเทศไทย เปิ้นได้แซ่ซ้อง เมืองแจ๋มแห่งห้อง ล้านนา
ม่อนขอป่าวฮ้อง ไปลองผ่อหนา ดาวลอยสุรา หาไหนเทียบได้.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

โดย หน้อยต๊ะเวียงต๋าน
แม่แจ่มเมืองแจ๋ม มีฝั่งขวาซ้าย อาศัยอยู่ไป ต๋ามน้ำ

แม่แจ่มฝั่งขวา ต้นสนงามล้ำ เป๋นดอยป่ากว้าง ภูไพร
แม่แจ่มฝั่งซ้าย สู่อำเภอไกล๋ แบ่งเขตออกไป วัดจั๋นทร์เนอข้า
สุราดาวลอย รสบ่น้อยหน้า อมก๋อยอำเภอ จ่างฮู้

หมู่บ้านแม่ตื๋น บ่ได้ยัดยู้ สุดจะเอ่ยอู้ กำพราง
เมืองแม่แจ่มนั้น เผียบต๊องหม้อขาง มีดอยยองวาง เป๋นฮั้วรอบด้าน

[เพลงซอ]

อาหารการกิ๋น หลายถิ่นหลายบ้าน เมื่อครั้งไปงาน ตี๋นจก

ถั่วเน่าเมืองแจ๋ม แถมเข้าห่อป๊ก เป็นมรดก สืบมา
พวกผักหมู่ไม้ ก็ไร้ปัญหา เรื่องหยุกเรื่องยา บ่มาแตะต้อง
บ่แม่นเขินลื้อ ป่าวหื้อตั่วห้อง บ่แม่นไตยอง ผองนี้

แต่ก่อนเดิมมา จักจ๋ากล่าวจี้ เผ่าลั๊วะยังมี อยู่เดิม
คนเมืองลุกล้ำ ซ้ำเข้ามาเสริม หมู่ลั๊วะแต่เดิม เลยเหลืออยู่น้อย

[หรรษา]

สำหรับตั๋วผม บ่จ่างเอ่ยถ้อย เพราะบ่เกยกอย ถิ่นนุ้น

แม่แจ่มนั้นหนอ บ่ปอใคร่กุ๊น บ่เกยแอ่วจุ้น เลยไป
อยู่ไหนบ่ฮู้ ใกล้หรือว่าไกล๋ อยู่อำเภอใด ข้องใจ๋บ่าวหน้อย
ย้อนโลกวิสัย ของจายมันด้อย ไกล๋ๆไปกอย เตื่อครั้ง

เมินๆหลายปี จะมีพักยั้ง ไปแอ่วเป๋นตั้ง สักที
เหมือนเต่าไปแล้ว บ่แคล้วดีหลี ความฮู้บ่มี กิ๋นปี๋กิ๋นกล้วย.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

เมืองแจ่มเมืองไกล๋ ไปอยู่มาด้วย อยู่บ้านพุยยาง พุยโม้ง

อากาศเหน็บหนาว ค่ำเฮาก่อก๊ง เหล้ากับน้องปี้ บนดอย
ตึงยางตึงโม้ง บ่มีเหงาหงอย กึ้ดไปใจ๋ลอย หน้อยลืมบ่ได้
สาวปั้กกะยอ อาหมี่ฮ่ำไห้ จากมาอาลัย เจ้นล้ำ
แต่เดี๋ยวนี้หนอ ผ่อไปเป่งลึ้ง ถิ่นเกยซาบซึ้ง อาทร
เขาสร้างตางลัด ถึงแม่ฮ่องสอน บัวตองแดนดอน ไปผ้ดตี้หั้น
โดย หน้อยต๊ะเวียงต๋าน

[เครือออน]

เขียนค่าวรอเตือน ล้อเลื่อนว่าอั้น สองสามสี่วัน แล้วนับ

ล้อเลื่อนไปแฮม เมืองแจ๋มน่อครับ จะกลับมาได้ วันใด
หมู่เฮาค่าวฮัก นั้นชักสงสัย ล้อเลื่อนเปิ้นไป กับใผกาเจ้า
ไปกับลูกเมีย คลอเคลียใฝ่เฝ้า หรือลุงแอบเอา สาวกิ๊ก

อ้างว่าลูกสาว ผมยาวเหมือนวิก อิกขะหลิกใจ๋ข้า มาเมิน
ตั๋วข้านี้ไซ้ สงสัยเหลือเกิ๋น ล้อเลื่อนไปเมิน เหลือเกินแล้วอ้าย.

[หรรษา]

ล้อเลื่นเปิ่นไข ว่าไปบ่ผ้าย สองติ๊ดบ่าดาย เน้อครับ

ผ่านไปหลายวัน บ่ตันได้นับ หายลับว่าอั้น แล้วเฮย
คงไปหลงกิ๊ก ฝากตั๋วเป๋นเขย เมืองแจ๋มลงเอย ก็เลยบ่ต้าน
หลงสาวขึ้นหัว บ่หนัวคืนบ้าน มัวเมาสำราณ สาวน้อย

ป่านนี้คงสม เจยจมเรียบร้อย บ้านน้อยตี่หั้น แล้วกา
เมืองแจ๋มตางปุ๊น มีเสน่ห์หา สังบ่คืนมา อู้จ๋าหมู่ข้า.

[เครือออน]

ตึงบ่หันใผ ใจ๋หาญใจ๋กล้า เปียงล้อเลื่อนนา เรื่องฮ้าย

อ้างว่าลูกสาว ปาเอาปิ๊กว้าย ไปแอ่วแจ๋มใต้ เวียงพิงค์
สาวหน้อยคนนั้น แม่นหมั้นแท้จริ๋ง ลูกสาวลูกญิง หรือกิ๊กของอ้าย
หันสาวหน้ามน เหมือนคนผาต้าย ลูกสาวจาใด กอดฮัด

ลูกสาวแน่หรือ บอกหื้อชัดชัด ขจัดความข้อง หื้อกำ
บอกมาเลื่อนล้อ ไขข้อคำถาม ว่าสาวคนงาม เป๋นใผแน่อ้าย.

[ล้อเลื่อน]

กลับจากแม่แจ่ม มาแอมจอดป้าย อ่านจ๋นต๋าลาย กระทู้

ขอเอาหัวใจ๋ มาไขหื้อฮู้ คำถามยอดชู้ ออนเคลือ
แม่แจ่มวันนี้ คนดีล้นเหลือ สืบพันธุ์สายเคลือ หลายชนเผ่าหั้น
แต่ก่อนป๋างหลัง มีชนหลายขั้น ทั้งขอม มอญ ยวน ลื้อ ลั๊วะ

แม่แจ่มนามเดิม เป๋นภาษาลั๊วะ ฮ้องแจมว่าอั้น เนอนาย
คำว่าแจมนี้ คือบ่มีหลาย ปู่ย่าต๋ายาย เล่าขานมาอั้น
คนลั๊วะครอบครอง ฮ่องน้ำแจมหั้น จ๋นมาถึงวัน ลั๊วะล้ม

ต่อมาคนไต หลั่งไหลหน่วงโน้ม จากถิ่นจีนใต้ ยูนาน
เข้ามาฟูมฟัก ตั้งหลักปักฐาน สืบต่อต๋ำนาน เมืองแจ๋มเนอเจ้า
มีคนพื้นเมือง หลั่งไหลไต่เต้า ดอยเต่าจอมทอง ฮอดลี้

เรื่องรางป๋างหลัง แต่ครั้งก่อนนี้ เขาเรียกตี้นี่ อ่างกา
สืบชนหลายชั้น หลายพันวะสา ขอโทษตวยนา ฮู้มาเต้าอี้
ต๋ำนานป๋ายหลัง แต่ครั้งก่อนกี้ ก็พอจะมี เอาไว้

บ่อมีเวลา จะหาเซาะไซ้ เกิดขึ้นอยู่ได้ ดับไป
แม่แจ่มวันนี้ แสนตี้สดใส แจ่มในฤทัย ใสทุกใบหน้า
อาชีพทำกิ๋น ขุดดินถางหญ้า ค้าขายทำนา ปลูกผัก

ส่วนประชากร มีหั้นบ่อนัก หกแสนต้นๆ บ่อดาย
การปกครองนั้น แบ่งกั๋นเป๋นสาย ขอสาธยาย เจ็ดต๋ำบลเจ้า
วัดวาอาราม คนแก่คนเถ้า หนุ่มสาวต่างเอา ใจ๋ภักดิ์

พระสงฆ์ทรงศีล ถิ่นนี้มีนัก เพราะแม่แจ่มนี้ เมืองบุญ
ที่ศาสนะ ศรัทธาอุดหนุน พุทธะค้ำจุน อสุรบ่อเข้า
ก่อนในต๋ำนาน พระพุทธเจ้า ทรงเสด็จมา เมืองนี้

ก่อนจะเลยไป บ้านโฮ่งเมืองลี้ ประทับบาทที่ ป่าซาง
สืบศาสน์พระพุทธ์ บ่อหยุดบ่อจ๋าง บ่อยั้งบ่อวาง พุทธศาสน์เจ้า
อุดมศาสตร์ศิลป์ ป่าดินน้ำข้าว คนแม่แจ่มเฮา นอบน้อม

หากได้มาเยือน โฮงเฮือนมีพร้อม ขอเจิญที่ม่อน ไม้งาม
เข้ามาวันนี้ มีแต่คำถาม แต่ละนิยาม วาบหวามใจ๋ข้า
ลุงพร้อมลูกสาว แห๋มคนคือป้า จ๋นถึงตะวา ได้ปิ๊ก

ขับรถตางไกล๋ เหงื่อไหลซิกๆ เรื่องกิ๊กอย่างอั้น บ่อมี
ถึงบ้านต๋อนเจ๊า ผมเผ้าบ่อหวี ฟั่งเข้ามาควี กวีค่าวก้อม

[เครือออน]

ล้อเลื่อนบ่หลง บ่โก๊งบ่อ้อม มาเขียนค่าวฮอม ตอบตั๊ก

เปิ้นขานเล่าไข ที่ได้ไปพัก สำนักที่หั้น แจ๋มเมือง
เป๋นมาแต่เก๊า พระเจ้าองค์เหลือง เสด็จย่ำเมือง รุ่งเรืองแต่หั้น
ลั๊วะครองอ่างก๋า เป๋นมาแม่นหมั้น ต่อเมินเท่านาน ลั๊วะล้ม

คนไตจากจี๋น ปีนดอยม่อนโง้ม ตั้งหม้อเข้าต้ม สืบแตน
คนไตเหล่านี้ บ่มีห่วงแหน เปิดแดนหื้อเรือง คนเมืองหลั่งเข้า
หลากหลายสายพันธุ์ อยู่กั๋นฮ่วมเหย้า สืบลูกหลานเนา เต้าเตี๊ยง

เจิญไปแอ่วเยือน ล้อเลื่อนฮับเลี้ยง บ่กลั๋วจักเสี้ยง เงินทอง
แถมลุงเลื่อนล้อ ฮักบ่มีสอง ลุงล้อรับรอง สองสาวเนอหล้า
หญิงหนึ่งลูกสาว แถมหนึ่งคือป้า บ่มีใผมา เป๋นกิ๊ก

ดีใจ๋แต๊หนอ ล้อเลื่อนเปิ้นปิ๊ก มาเถิงที่บ้าน แล้วนา
เปิ้นมาเถิงแล้ว ก็ฟั่งมาหา มาสนทนา ภาษาค่าวสร้อย.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

สวัสดิ์สรี ยินดีบ่น้อย หมู่เฮาถ้าคอย ลุงล้อ

เดินตางหนไกล๋ ใจ๋ก๋ายบ่ท้อ มาเถิงก่อจ้อ วาที
บรรยายหยดย้อย ถิ่นถ้อยวิถี สมเป๋นเมธี วลีแห่งห้อง
ป๊บป๊ะหันหยัง วาจั๋งไหลหล้อง เป๋นถ้อยทำนอง จ่องจี๊

หลอนได้ยินฟัง วาจังอย่างนี้ เผียบเฮาน้องปี้ โตยไป
หันภาพแจ่มชัด ต่อตัดขยาย ผ่อหันนอกใน ลวดลายแห่งหั้น
หน้อยต๊ะเวียงต๋าน

[หรรษา]

ไปเมืองขุนเขา ทุเลาสอดดั้น หลายมื้อคืนวัน ได้ปิ๊ก

ลุงล้อมาไข เหงื่อไหลปิ๊กซิก ยามปิ๊กจากหั้น เมืองแจม
มาเล่าประวัติ หื้อเป๋นของแถม แต่งค่าวมาแจม เหน็บแนมเล่าอู้
อ่านแล้วเหมือนผม ลอยลมเข้าสู้ นึกหันภาพดู ถี่ชัด

ขอบคุณล้นเหลือ กำเครือผูกมัด สายฮัดหน่วงห้อง ใจ๋จาย
ปิ๊กมาดีแล้ว กึ๊ดเติงหลายๆ ของฝากคำจาย มีไหนเล่าเจ้า.

[ล้อเลื่อน]

ขอสาธก ยกมือก่ายเกล้า ล้อเลื่อนมืนเมา เคว้งคว้าง

วันที่ซาวสาม คนเดียวเปลี่ยวว้าง ค่ำคืนเดือนบ้าง ฮอนแฮม
ล้อเลื่อนต้องงว้าย คืนไปเมืองแจ๋ม หลังจากนอนแฮม คืนเดียวตี้บ้าน
ข่าวคราวจากสาย เสียใจ๋เสี้ยงถ้าน ต้องมาป๊บงาน ใหญ่นัก

ปิ๊กจากแม่แจ่ม บ่ตันได้พัก ก็จักพริกป้าย งว้ายไป
เขยใหญ่ลุงล้อ ป้อได้สิ้นใจ๋ จ๋ำเป๋นต้องไป ในคืนหมองเศร้า
เสร็จจากเวียกก๋าร ลาวงค์วาลเจ้า เข้ากทม. คืนเหย้า

อ่อนเพลียสังขาร ถึงบ้านต๋อนเจ๊า ก็ฟั่งมาเฝ้า หน้าคอม
หรรษาปี้น้อย มาอ่อยคำหอม สตอร์เบอรี่สุกงอม จะเอาก่เจ้า

[หรรษา]

อกแม่ปุทโธ ได้ฮู้ข่าวเศร้า เขยใหญ่ลุงเฮา ล่วงลับ

ม่อนบ่ฮู้หยั๋ง สูมาเต๊อะครับ สำหรับเอ่ยหั้น ขอเอา
ยังของฝากนั้น จากหมู่เจ้าเขา ขอเจ้าจายเลา อภัยม่อนข้า
และขอเสียใจ๋ อาลัยต๋างหน้า คนมรณา ล่วงลับ

ขอนาบุญสาร เป๋นญาณขี่ฮับ ปาขับขี่ข้าม ไปบน
เสวยเมืองติ๊บ ด้วยบุญกุศล ลูกหลานกุคน อุทิศส่งหื้อ.

[เครือออน]

ก็ยังสงสัย ใยดักจื้อกื้อ ล้อเลื่อนละมือ เหียก๊า

เป๋นว่าอ้ายเขย ลาเลยไปฟ้า เมื่อมรณ์ว้ายหน้า นิปปาน
เป๋นเรื่องโลก๊ะ วัฏฏะสงสาร ขอดวงวิญญาณ ผ่านไปเหนือฝ้า
กุศลบุญจู ตึงสูตึงข้า ขอโมทนา ส่งย้น

หื้อดวงวิญญาณ ของท่านได้ป๊น จากตุ๊กข์โศกไหม้ โดยพลัน
ขึ้นสู่เมืองฟ้า เมฆาสวรรค์ เข้าสู่วิมาน นิปปานแห่งห้อง.