นิ้วตังห้าถลาเถิงเมือง

[เครือออน]

ยินดีหรรษา แวะมาไจ้ไจ้ แต่ยกเกินไป ขอย้ำ

บ่ได้เป๋นปราชญ์ ฉลาดลึกล้ำ อาศัยใจ๋ป้ำ มีเปียร
เฮียนจากครูเก๊า ฝึกเอาอ่านเขียน ในนอกโฮงเฮียน เกษียนจดถ้อย
สังเกตุสังก๋า ศึกษาเทื่อหน้อย ฮากเหง้าฮีตฮอย เก่าก๊าง

เรื่องมือเรื่องผิว สี่นิ้วที่ค้าง ชี้กล๋างนางก้อย หมายใด
ขอหรรษาน้อง จุ่งถ้องขับไข เขียนอธิบาย ไว้ลายสักหน้อย.

[หรรษา]

ยอผะนมก๋ร เครือออนดอกสร้อย ขอขมาฮอย ตี่นี้

ตี่ม่อนมาจ๋า ตะวากล่าวจี๊ หากผิดแบบเบ้า ปันปวง
ย้อนข้าม่อนนี้ สมองมันก๋วง ล่วงเกิ๋นยอลวง ยังป้อหนานเจ้า
ขอโตษโตสา ขมากราบเกล้า ขอป้อปอเบา โตษไว้

หวังว่าป้อหนาน เครือออนท่านไท้ ปอจักปล่อยไห้ หลานจาย
หลานน้อยคนนี้ ปั๋ญญาบ่หลาย เลยบ่มีลาย ขยายค่าวสร้อย.

[เครือออน]

ยินคำหรรษา หลานยาบ่าวหน้อย มาถ่อมตั๋วลอย ปื๊นน้ำ

เครือออนป้อจาย ง่อมใจ๋เจ้นล้ำ มาก๊ำสักหน้อย ยังดี
มาเอ่ยวาต๊ะ ขว้างละล่นหนี บ่ฝากวาตี ดีดีสักถ้อย
เปิ้นสังดูดาย บ่หมายสักหน้อย นิ้วก้อยกล๋างนาง นิ้วจี๊

มาแลกแบ่งปั๋น เตื่อมกั๋นตั๊ดนี้ เผียบเหมือนจ้ะอี้ นิ้วใด
เจิญหรรษาน้อง มาถ้องขานไข แลเจิญทั่วไป มาไขค่าวสร้อย.

[หรรษา]

ช่วงนี้สมอง มืดมัวบ่หน้อย หลายเยื่องล่องลอย วุ่นว้า

เรื่องก๋ารเรื่องกิ๋น เมาวินเหนื่อยล้า บ่ปอแ้ข็งกล้า เท่าใด
ย้อนด้วยเหตุนี้ สมองบ่ใส กึ๊ดค่าวแต่งไป งึดใจ๋มืดตื้อ
อย่างวันนี้หนอ ก็บ่ปอดื้อ ยั้งก๋ารแล้วรือ ไปวัด

ต๋อนเจ๊าตานสัง- ฆทานห่อมัด แต่งจัดขันข้าว ไปตาน
ต๋อนบ่ายมาวัด น้อมไหว้สาสาน ฟังเตศน์สุนตาน กราบกรานพระเจ้า
แลงมาแต่งตั๋ว หวีหัวไปเฝ้า ญา-ติวงศ์เฮา แก่ค้าว

ตี่ไปถือศีล นอนวัดซ้าวๆ นั่งจ๋าฟู่ถ้อง กำธรรม
ปอดีปอฮ้าย มอกปอจื่อจ๋ำ เสร็จแล้วระบำ ลำนำตี่หนี้.

[เครือออน]

ก๋ารก็นักหนา เวลาก็บี้ ใจ๋ตึงบ่ดี เจ้นล้ำ

หันใจ๋หรรษา เวลาดั่งน้ำ ไหล่ล้ำไหลหล้า ไหลเลย
บทบาทสัปป๊ะ บ่ละอยู่เฉย ก้มจ๋นบ่เงย หรรษ์เอ๋ยหลานข้า
บึดก็เป๋นหัว ทำตั๋วแกร่งกล้า หัวแม่มือนา สักพัก

จี๊เจ้าก็เป๋น กะเก๋ณฑ์คึกคัก กล๋างเจ้าก็ได้ ปัญญา
นางนี้เท่านั้น หรรษ์กำลังหา ก้อยหรรษ์นั้นจา ศึกษาไจ้ไจ้.

[หรรษา]

นิ้วนางนั้นหนอ หลานก็ใคร่ได้ มันยากเกิ๋นไป จะพบ

หรือต้องดิ่งหา ปื๊นดินพิภพ ตลบฮอดขึ้น เมฆา
แวกว่ายกล๋างน้ำ สมุทรเซาะหา ใคว่พสุธา ก็หายากใบ้
หรือต้องค้นใจ๋ ปายใสฮอดไส้ จิตมโนนัย หยั่งลึก

เปื่อสอดเซาะหา นิ้วนางพิลึก ระทึกบ่หน้อย เนอนาย
นิ้วนางนิ้วนั้น เป๋นตี่เปิงหมาย หรรษาหลานจาย ยังหาบ่ได้.

[เครือออน]

หายากล้ำเหลือ ตกเหนือออกใต้ ดิ่งภพฤๅไป บนฟ้า

คงป๋ะสักวัน เน่อหรรษ์หลานน้า ในวันปายหน้า หนลูน
มาว่าเรื่องนิ้ว ชิวชิวอย่าฉุน นิ้วจี๊ทำกุณ หื้อบ้านเมืองได้
หมายรัฐบาล สั่งก๋ารไจ้ไจ้ บริหารไทย หื้อพัฒน์

งานนโยบาย หมายวิสัยทัศน์ ต้องชัดปายหน้า ไทยวิน
หามีปอใจ๊ หาได้ปอกิ๋น น้ำป่าสัตว์ดิน วินวินปกป้อง

[หรรษา]

รัฐไทยบ่าเดี๋ยว นิ้วจี๊เกี่ยวข้อง สั่งหมายปรองดอง แผนค้ำ

สอบถามความเห็น ประชาจ่วยย้ำ บางพวกใจ๋ปล้ำ หันโตย
บางพวกก็ค้าน หลายบ้านฮ้องโอ๋ย ว่าบ่หันโตย มีหลายหลากเสี้ยง
หลากหลายความเห็น ขัดแย้งหม่นเหมี้ยง หลากหลายสำเนียง ความคิด

อยากหื้อไทยผอง ปรองดองแนบชิด ใจ๊จีวิตหื้อ ปอเปียง
ต๋ามแนวดำรัส ทรงตรัสออกเสียง อยู่กิ๋นปอเปียง จักบ่เดือดไหม้.

[เครือออน]

ผ่อไทยธานี เป๋นดีใคร่ไห้ แห้งแล้งทั่วไป ใจ๋น้ำ

หัวแม่มือ ร่ำลือเหลือล้ำ สามสถาบันหั้น มั่นดี
ปิ้วแมงนิ้วจี๊ ตั๊ดนี้เน่อศรี รัฐนาวามี แบ่งสีแบ่งข้าง
นิ้วจี๊ซ้ายขวา ปากั๋นแอบอ้าง ว่าข้านี้ตาง ฮักษ์ฟ้า

สับสนแต๊หนอ ไทยบ่สะง้า นิ้วจี๊ของข้า ของมึง
นิ้วกล๋างเฮานั้น สำคัญใจ๋ถึง เรื่องข้าเรื่องมึง ดึงกล่อมหื้อได้
นิ้วก้อยเด็กขา ศึกษาไจ้ไจ้ เพื่อพัฒน์ไทยใน อนาคต

นางนั้นกัลยา ค่อยค่อยปร๋ากฎ กำหนดกั๋นขึ้น มานำ
สยามไทยรัฐ จักตัดพ้นกั๋มม์ เอาศีลมานำ เอาธัมม์มากู้.

[หรรษา]

ทุจริตก๋รรม บ่ตำใฝ่สู้ เอาธรรมมาจู น้อมนบ

หื้อเกียรติซึ่งกั๋น ประชาเคารพ มีครบศีลถ้วน ธรรมดี
ถ้าได้อย่างนี้ เมืองไทยมีศรี สุขสวัสดี มั่งมูลตุ่นเต้า
อยู่แบบปอกิ๋น น้ำดินและเข้า บ่เบียดบังเอา เดือดฮ้อน

ทำเพื่อชาติกั๋น สำคัญยอดม้อน สะต๊อนฮอดใต้ ประชา
นักก๋ารเมืองนั้น เสียสละหนา เพื่อพัฒนา ชาติไทยก้าวหน้า

[ล้อเลื่อน]

รวมเลือดเนื้อไทย ฮ่วมใจ๋แกร่งกล้า ฝ่าวันเวลา ฮ้อนฮ้าย

นิ้วใหนว่าดี จี๊เขาว่าร้าย นิ้วนั้นชอบป้าย สิ่งเลว
แต่งเรื่องแป๋งทู้ ยู้เขาลงเหว เอาดีฝ่ายเดียว ฮ้ายฝ่ายตรงข้าม
ใจ๋ในอับเข็ญ จ๋ำเป๋นต้องห้าม ยั้งปากยั้งความ ยั้งคิด

มานั่งรำพึง แค่หนึ่งชีวิต เพียงคิดถึงข้อ ปรองดอง
นิ้วทั้งห้านิ้ว ติดเชื้อช้ำหนอง บ่อาจลำพอง ตัดนิ้วใดได้

[เครือออน]

นิ้วจี๊นิ้วกล๋าง นิ้วนางบอดใบ้ เหลือสองนิ้วใน ไทยนี้

หัวแม่มือเฮา หากเอามาจี๊ ภาวะอย่างอี้ คงมาย
นิ้วก้อยเฮานั้น ต้องหมั่นขวนขวาย มีหนตางใด เหมาะหมายฮ่วมแก้
หัวแม่มือ ตือไว้จ๋นแหล้ นิ้วก้อยต้องแชร์ กำกึ๊ด

เหล่านักศึกษา ต้องปากั๋นวึด ฮึดขึ้นมาสู้ ปู๋ตาง
วางฐานแห่งรัฐ จัดต้นฮอดกล๋าง จ๋นสุดปล๋ายตาง หล้างเป๋นไปได้.

[ล้อเลื่อน]

ใจ๋นี้ยังหวัง หนทางอันใกล้ แต่ความเป๋นไป ยาก ล้ำ

ฝ่าภูผาหิน บนดินแล้งน้ำ แสงแดดแผดไหม้ ก๋ายเกรียม
หาร่มเงาไม้ ตี้ไหนก็เขียม จ๋ำเป๋นต้องเจียม จึงจะอยู่ได้
ลองก๋ำลูกกุย เลงผ่อใกล้ๆ ปอเข้าใจ๋ใน ความนี้

นิ้วหัวแม่มือ อบกอดนิ้วจี๊ นิ้วกล๋างก่หลี้ เข้ามา
ส่วนนิ้วนางนั้น หนาวสั่นผวา เหลียวผ่อน้องยา จื้อว่านิ้วก้อย

[หรรษา]

อู้เรื่องนิ้วกั๋น สำคัญบ่หน้อย นิ้วโป้งอวดกอย เก่งแต๊

เป๋นหนึ่งเดียวหนา ไผบ่อาจแป๊ นิ้วจี๊ซ้ำแก้ ความไป
ว่าต๋นเก่งนัก จี๊ไปหนไหน จี๊ของสิ่งใด ล้วนแล้วแต่ข้า
นิ้วกล๋างซ้ำเถียง ว่าต๋นเก่งกล้า สูงกว่าบรรดา ผองนิ้ว

นิ้วนางก็แจ๋ง เตียมแยงยักคิ้ว หลิ่วต๋าอวดกล้า นางดี
แหวนพลอยหลากเม็ด แหวนเพรชหลากสี นิ้วอื่นบ่มี เหมือนตั๋วแห่งข้า
นิ้วก้อยซ้ำไข ว่าไปอวดอ้า เก่งกว่าบรรดา พวกนั้น

ว่าต๋นนี้หนอ น้องหล้าเจื่องจั๊น สามารถขีดขั้น ชุลี
เรื่องไหว้สานบ กราบเกล้าเกษี ข้านี้แหละดี เป๋นคนนำหน้า
ต่างก็อวดตั๋ว ว่าตั๋วเก่งกล้า แต่แล้วนั้นนา ชะงัก

จะหื้อหยิบของ จามลองแต๊ตั้ก นิ้วเดียวบ่ได้ ยุบเอา
จะหื้อยิบยก นิ้วเดียวเองเขา บ่ใจ่เรื่องเบา เหมือนกำเขาอู้
ห้านิ้วรวมใจ๋ บ่ใจ่อื่นผู้ ลองยิบของดู ง่ายนัก

เปรียบเหมือนคนเฮา สายแปงมิตรฮัก ฟูมฟักกั๋นเอื้อ ไมตรี
อย่าแบ่งพวกพรรค อย่าหักไมถี ความสามัคคี เป๋นพลังได้.

[เครือออน]

กึ๊ดเถิงธานี เป๋นดีใคร่ไห้ กึ๊ดผ่อยาวไป เหว่ว้า

สามสถาบัน นั้นยังสะง้า นิ้วอื่นบิ่นบ้า เปปัง
ชาติกษัตริย์ไท้ ยังได้ปอหวัง ศาสนายัง ปิงปาเปิ้งได้
นิ้วจี๊นิ้งกล๋าง ครางแครงแต๊ใบ้ เยียะเหมือนคนไทย ง่าวเซอะ

นิ้วก้อยนั้นหนา หามีเป่อเลอะ แต่เขาบ่ได้ ใส่จินต์
วันวันหนึ่งนั้น ได้ก้าแอ่วกิ๋น ใต้ฟ้าบนดิน โผผินแอ่วเหล้น.

[หรรษา]

นับวันยิ่งหลง จ๋มลงเข้าเส้น อบายลำเค็ญ เอ่าฮ้อน

นิ้วมือนี้หนอ เปรียบเปรยแล้วย้อน สะต๊อนหาเข้า เจ้ามัน
ขอเฮาปี้น้อง กึ๊ดตวยหากั๋น หน้าที่ไผมัน สำคัญไต่เต้า
ปฏิบัติต๋น ต๋ามในแบบเบ้า เอากฎหมายเฮา ถือยึด

ทำหน้าที่ต๋น ต่างคนต่างกึ๊ด ถือยึดสามหมั้น เรารา
คือศาสตร์กษัตริย์ และชาตินั้นหนา ควรถืออย่าลา เอาเป๋นตี่ตั้ง.

[ล้อเลื่อน]

ลูบหน้าลูบต๋า ก็ยังป่ะดั้ง แม้แต่ฮูดัง ยังพบ

ก่อนนิ้วจะหัก ต้องขอพักรบ ขอหล้บอยู่ใต้ ชายคา
เอาชาติกษัตริย์ และศาสนา เป๋นตี้เปิ่งปา เป็นฝากั้นห้อง
บ่บ่นว่าไผ แม้ใจ๋จะข้อง ก็จะเป๋นทอง บ่ฮ้อน

เตรียมฝ้ายเส้นฝอย ร้อยมะลิซ้อน เอาไว้ฮับต้อน วันแดง
แสงเทียนเล่มน้อย แม้จะด้อยแสง รอวันมีแฮง คงสว่างได้

[เครือออน]

หัวแม่มือ ถือมั่นไจ้ไจ้ สามสถาบัน ไทยนี้

เสาหลักฮักษา เมินมาเก่ากี๊ มั่นอยู่ที่นี่ เมินมา
รัฐบาลนั้น เท่าอั้นแต๊หนา จักจี๊นำปา อนาคตได้
หากนิ้วจี๊เฮา เอาแน่บ่ได้ ลับลมคมใน อย่างนี้

หันท่าจักเอา หัวแม่มือจี๊ ธ-โปรดมาจี้ สักครา
เพื่อหื้อไทยนั้น คงมั่นวัตถา หื้อจาวพารา สามัคคีถ้วน.