นิ้วตังห้าถลาเถิงเมือง

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

สร้างบุญสมปาน ไว้ในแหล่งหล้า มันบ่เลือนลา จากละ

บ่มีไผหัน ก้อจ่างเต้อะนะ เตวะท่านเทพ เทวา
เปิ้นได้หันฮู้ ด้วยติ๊บสายต๋า ขอผลผลา จุ่งมาเตื่อมเต้า
ได้สุขเมืองคน เปี่ยมล้นจ๋นเฒ่า อายุยืนยาว ถึงร้อย

ส่วนตั๋วคำจาย กุ้มก้าลูกน้อย เหมือนเจือกมัดห้อย ลำคอ
จะไปไหนนั้น มันยากแต๊หนอ แกะเจือกออกคอ อย่างใดบ่ได้
ผ่อป้อบ่หัน ลูกก้อฮ้องไห้ มาหน่องอาลัย นักล้ำ

เหมือนเป๋นบาปก๋ำ มานำตอกย้ำ มาจ๋ำมาค่ำ ราวี
ถึงจะแก่เฒ่า บ่าป้าวหัวสี จ่องไจ้มันมี ขูดใส่ข้าวต้ม
หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน

[หรรษา]

มนุษย์สงสาร มีหวานฝาดส้ม สุขทุกข์ระทม อาละ

พระชินสีห์ มุนีองค์พระ โอวาทะแจ้ง กำมี
ตั๋วเฮานี้นั้น ดั่งไฟดีหลี ก๋องหนึ่งเปิงมี อัคคีอยู่ใกล้
ถ้ามีกู่ครอง ไฟสองก๋องไหม้ เผาฮ้อนคิงใน เอ่าฮ้อน

ไฟก๋องตี่สาม เผาลามสะต๊อน ลูกเหยไห้อ้อน ตึงวัน
ดั่งบ่วงมัดไว้ ไปไหนติดหวัน ไฟโลกโลกันต์ แวดหวันไจ้ไจ้
เรื่องตางหากิ๋น เลี้ยงต๊องเลี้ยงไส้ ดั่งไฟบรรลัย เอ่าลุก

ก๋องตี่สี่แหม คอยแจมเป๋นปุ้ก เอ่าลุกเดือดไหม้ ตึงวัน
ไฟโลกโลกะ อาละเหมือนกั๋น เอ่าฮ้อนเดือดนัน เผากั๋นเดือดไหม้.

[เครือออน]

ไฟไหนไฟใด ไฟไกล๋ไฟใกล้ บ่เท่าไฟใน เอ่าลุก

ไฟนอกหนีได้ ไฟในเป๋นตุ๊กข์ เอ่าลุกเผาไหม้ ในแด
ไฟนอกใจ๊น้ำ ดับเปล๋วกระแส ไฟในนักแก แช่น้ำก็ไหม้
จะหลบไปไหน ตางใดบ่ได้ ฮ้อนไหม้ในทรวง บ่วงคุก

ไฟคือตั๋นหา ปาหื้อเป๋นตุ๊กข์ จะสุขต้องได้ ใจ๋เย็น
ธัมมะคือน้ำ ดับความตุ๊กข์เข็ญ ไฟในดับเย็น เป๋นคำพระเจ้า.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

โดย หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน
ส่วนความหม่นหมอง ความโศกความเศร้า ตี้ในใจ๋เฮา วันนี้

บ่ยอมจ๋างหาย บ่คลายหลีกลี้ ตี้เป๋นอย่างอี้ เพราะใด
ตี้ป๊ะสาวน้อย บ่ว่าตี้ไหน มันสุขดวงทัย เหตุใดเป๋นอั้น
ป๊ะญิงผิวขาว นุ่งห่มสั้นๆ มันสุขสำฮาน เจ้นล้ำ

หุ่นฮ่างเลางาม อู้ถามฟู่ซ้ำ มันหายขุ่นจ้ำ ตางใน
ลืมตึงอายุ ลืมบ้านอยู่ไหน มันเป๋นเพราะใด ขอไผจ้วยแก้

[เครือออน]

อันนี้เนอนาย นิสัยไก่แจ้ ปะใผตึงแล บ่เว้น

หม้ายฮ้างสาวจี๋ บ่มีเลือกเฟ้น อู้แต๊แก๋มเหล้น กันเลย
ไก่แจ้ตั๋วปู๊ บ่มีอยู่เฉย เอาได้เอาเลย บ่เกยอ่อนเปี้ย
เป๋นคำเผียบขาน โบราณเก่าเจี้ย มากจู๊หลายเมีย อาละ

ใผแก้หื้อใผ บ่ได้เนอต๊ะ อาละเนอข้า แถมคน
ความซอบจ้ะนี้ บ่มีเหตุผล อับจ๋นปั๋ญญา หาคำตอบหื้อ.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

มันเป๋นปัญหา ของคนด้านดื้อ ผู้คนเขาตือ ง่าวล้ำ

แต่จ่างเต้อะหนา ข้าฯบ่ชอกช้ำ เหมือนได้ออกถ้ำ ดงดอย
เหมือนกับนกเก๊า ค้างคาวนกสอย ตี้เฝ้ารอคอย ตะวันผ่านป้น
ซ้ำได้ฮู้หัน เหตุก๋ารณ์เข้มข้น หื้อคนเป๋นคน จ้าดนัก

อยู่กับต๋นครู ต้องฮู้ถามตั้ก อยู่กับคนฮัก ต้องจม
แม้นยินฟังแล้ว มันแห้วบ่สม กำอู้คารม เหมือนคมเหล็กกร้า
ปัญหามากหลาย ความในใจ๋ข้าฯ สุมอยู่เมินมา จ่องฮ้อย

ม่อนข้าฯทำงาน เมินนานบ่น้อย ทำต๋ามบทถ้อย ฮอยใน
แดนดินถิ่นแคว้น ชายแดนถิ่นไกล๋ ถิ่นอันตราย เหนือใต้ทั่วถ้วน
ลูกน้องเจ้านาย ใจ๋ยาวใจ๋ห้วน ล้อกแล้กเรรวน ดื้อรั้น

จีวิตจาต๋า หยังมาจะนั้น หื้อคนต่ำจั้น เป๋นนาย
เกยเป๋นลูกน้อง ขี้คร้านลุกขวาย กลับมาเป๋นนาย ไผคนแต่งตั้ง
จึงไค่ขอถาม บุญทำกั๋มสร้าง ต๋ามวัจจนัง ก๋ำหน๊ด

เป๋นศิลข้อใด บ่ใจ้ประชด มันมีปรากฏ ธรรมใด
ขอต่านผู้ฮู้ จ่วยจูขานไข หื้อตั๋วคำจาย ได้หายขุ่นข้อง
โดย หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน

[เครือออน]

อ่านค่าวจบไป รื่นไหลหล้องหล้อง บทถ้อยทำนอง หน้อยต๊ะ

อรรถะระสา ขอคารวะ หน้อยต๊ะค่าวสร้อย คารม
คำเก่าก็ใจ๊ คำใหม่ผสม สมัยนิยม ผสมแต่งถ้อย
ยังฝากคำถาม ในความค่าวสร้อย ขอเมธีคอย ตอบตั๊ก

เครือออนจายราม ความฮู้บ่นัก ขอดักอ่านถ้อย เมธี
เจ้านายลูกน้อง เกี่ยวข้องวิถี ศีลธัมม์ใดดี ข้านี้บอดใบ้.

[หรรษา]

ขอขั้นเวลา หรรษามาใกล้ เพราะบ่มาไจ หลายมื้อ

ทำเวียกเยี๊ยะก๋าร นมนานยึดยื้อ หายสอยบ่หยื้อ มาไจ
วันนี้มาแล้ว มาลาไปไกล จ๋ำเป๋นลาไป เยี๊ยะก๋ารต่างบ้าน
สิบสี่มีนา จ๋ำลาบ่ห้าน ไปบ่ปอนาน ก่อยนับ

สักเกิ่งเดือนป๋าย บ่ดายเน้อครับ ไปไกล๋สุดลับ เมืองไทย
ไปเมืองพม่า เมืองลาแสนไกล๋ ไปสร้างวัดไทย อยู่ในต่างด้าว
ไปปั้นดอกปู๋น ลายนูญบ่ห้าว แต่งแป๋งดอกดาว อยู่ปุ๊น

ปั้นดอกหน้าบรรณ์ ฝึกก๋ารหื้อกุ๊น อยู่ปุ๊นว่าหั้น หลายวัน
ต่อจากนี้นั้น คงบ่ป๊ะกั๋น หลายมื้อคืนวัน เนอเจ้าตี่ไหว้
กึ๊ดไปกึ๊ดมา เป๋นดีใคร่ไห้ จะเยี๊ยะจาใด เล่าครับ

ไปตวยเจ้านาย ก๋ารหลายเปิ่นฮับ ไปจับไกล๋บ้าน เมืองเฮา
ในใจ๋ม่อนน้อย เศร้าสร้อยหงอยเหงา กึ๊ดเติงหมู่เฮา ซบเซาเหี่ยวห้าน
จะปิ๊กมาเถิง ยังจองยังบ้าน ก็เหิงเมินนาน บ่น้อย

ซาวเจ็ดมีนา นั้นนาเรียบร้อย ก่อยมากล่าวถ้อย หื้อฟัง
ว่าเมืองตางปุ๊น สุขหรือตุ๊กขัง ก่อยอู้หื้อฟัง เนอนายต่านเจ้า
ขอป้อเครือออน ปั๋นปอนบ่เศร้า หื้อหลานจายเลา พ่องครับ

หรรษาหลานจาย ขอไหว้นั่งฮับ คำนับลาเจ้า ทุกนาม
วันตี่ซาวเจ็ด ก่อยมาติดต๋าม อู้จ๋าต่อความ กับมิตรค่าวสร้อย.....

.............................................................................
ผมขอลาทุกท่านไปเยี๊ยะก๋ารครับ ตี่เมืองลาปุ๊น
เพราะเจ้านายเปิ่นฮับก๋ารตางปุ๊นครับ ผมก็ต้องไปตวยเปิ่น
ผมก็กึ๊ดเติงหาทุกท่านบ่เกยจืดจ๋างครับ แต่ด้วยภาระและหน้าตี่
จำเป๋นต้องขอพักค่าวไว้ก่อนครับ ปิ๊กมาเมื่อใด ผมก่อยมาต่อค่าวเน้อครับ

ออกเดินตางวันที่ 14 มีนา ปิ๊กมาวันตี่ 27 มีนาครับผม

[เครือออน]

ขอวัจจะนัง เป๋นพลังถ้อย ปั๋นปอนลัดลอย ล่องฟ้า

ไปเถิงษาหรร ตั๋วหลานไปก๊า ปั้นปู๋นดอกหน้า บันลาย
เปิ้นไปสร้างวัด ไทยในแดนไกล๋ พม่าเนอนาย อยู่ไกล๋บ่หน้อย
หรรษานั้นหรือ ฝีมือบ่ด้อย ฮักษาฮีตฮอย นาล้าน

ฝีไม้ลายมือ เรื่องลือสะต๊าน พม่าเพื่อนบ้าน เจิญไป
ขออย่ามีตุ๊กข์ หื้อสุขก๋ายใจ๋ แคล้วคลาดโพยภัย มีไจยจุ้ด้าน
เสร็จก๋ารเมื่อใด หื้อว้ายปิ๊กบ้าน อย่างหลงนงคราญ ละว้า

มาเล่าหื้อฟัง ยังความสง้า พม่าว่าอั้น เป๋นใด
เครือออนม่อนนี้ บ่หนี้ไปไหน จักถ้าคำจาย มาไขเล่าถ้อย.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

อยู่หลีกิ๋นหวาน น้ำต๋านน้ำอ้อย ไปกว่าลอยลอย ลอดเล็ด

วันนี้แล้วหนา วันตี้ซาวเจ็ด หรรษาจะปิ้ก คืนมา
หรือหลงสาวเหงี๊ยว ก่ายเกี้ยววาจ๋า ลืมสาวล้านนา ตี้ถ้าอยู่บ้าน
แป๋งวัดกะจอง ลวดลองแป๋งปั้น แป๋งลูกแป๋งเมีย อยู่ปุ้น

อยู่ไหนตางใด ก่อไปเคยคุ้น ไข่ละไข่ขว้าง ยองยาย
คนฮ่างสม้าท ความสามารถหลาย อยู่ไหนกะดาย มีคนหมายหมั้น

หน้อยต๊ะเวียงต๋าน

[หรรษา]

กึ่งเดือนแล้วหนา หรรษาสอดดั้น เวียกก๋ารงานพลัน สำเร็จ

เข้าเวียงเจียงตุ๋ง เมืองนุงเบ็ดเสร็จ ก็เหน็ดบ่หน้อย เนอเฮา
ผ่านไปเมืองเงี้ยว ลัดเลี้ยวขุนเขา เป๋นดีระเมา เมืองเขาต่าวด้าว
ไปถึงจุดหมาย แสนไกล๋หลายก้าว บ้านนอกเมืองเฮา ยังก๊าน

ไฟฟ้าบ่ถึง ก็ตึงเหี่ยวม๊าน ปอคร้านต๋ามหั้น โกมไฟ
ลงมือเร่งรัด เยี๊ยะก๋ารตันใจ๋ บ่ใจ่วัดไทย เป๋นวัดไทยหั้น
เปิ่นสร้างวิหาร เมินนานว่าอั้น ขาดดอกหน้าบัน แต๊นั้น

หัวหน้าของผม เลยเหมาจ่วยกั๊น แป๋งปั้นดอกหั้น ฮับเอา
แถมดอกลายก๊ด เลี้ยวลดต้นเสา สี่คนจ่วยเกลา ปั้นเสาดอกต้น
กนกเครือหวัน หน้าบันเข้มข้น ฝูงเฮาสี่คน นวดฟั้น

ผสมนวดปู๋น ปั้นนูนบีบกั๊น หน้าหลังว่าอั้น หลายเมียว
แถมปั้นเสาไว้ ลายเครือหวันเกลี๋ยว สำเร็จรวดเร็ว สิบสี่วันอั้น
ตื่นเจ๊าทำก๋าร โหงนหงานอยู่หั้น บ่ได้เจยบัน ลดเลี้ยว

บ่ได้จีบสาว พม่าไตยเงี้ยว กอดเกี้ยวสาวหน้อย นางใด
เสร็จก๋ารก็ปิ๊ก เหงื่อซิกไคลไหล กลับมาเมืองไทย ปออิ๊ดอ่อนอ้วน.

[เครือออน]

เมื่อก๋ารงานเสร็จ สำเร็จครบถ้วน ใยเจ้าบ่จวน สาวเงี้ยว

มาแอ่วมาเหลียว มาเทียวเที่ยวเที้ยว มาเกาะกอดเกี้ยว เป๋นแฟน
หรือว่าเงี้ยวนั้น แต่งหมั้นเป๋นแสน หรือว่าเงี้ยวแดน หวงแหนสาวหน้อย
หรือว่าเขาหัน หรรษาต่ำต้อย หรือว่าฮีตฮอย ห้ามไว้

แถมอย่างหนึ่งหนา วัดวานั้นไซร้ จ๋ำชื่อวัดได้ ก่อจา
อยู่บ้านใดนั้น ตำบลใดหา จังหวัดใดจา พม่าที่หั้น
ใจ๋ม่อนอยากไป ไค่แอ่วสุดดั้น ล่างมีสักวัน เนอครับ

หว่างนี้บังเอิญ เก็บเงินสินทรัพย์ นับแล้วว่าได้ หลายปัน
เจียงตุ๋งเมืองโพ้น คนหลั่งไปกั๋น ตึงมื้อตึงวัน จวนกั๋นแอ่วเหล้น
วัดเหล่ารังสี ก็มีสายเส้น ครูบาพระเณร จ้าดนัก

ไปแอ่วเจียงตุ๋ง รวมตึงที่พัก ที่กิ๋นว่าอั้น สี่ปัน
เจียงตุ๋งเมืองนี้ เป๋นดีไค่หัน ข้อเขียนเจิงบรรณ ใจ๊ตั๋วเมืองสร้อย
จักแต๊ก่อหา อู้จ๋าสื่อถ้อย อู้เมืองเหมือนฮอย นาล้าน

ขอเจิญหรรษา อู้จ๋าอย่าคร้าน เล่าเถิงฮีตบ้าน ผ่านเมือง
ฮีตศาสนะ ตุ๊พระห่มเหลือง ปั๋นปอนกำเมือง เหมือนเฮาก่ออ้าย.

[หรรษา]

จากเมืองแม่สาย รถหลายต่องผ้าย ไหลกั๋นหลั่งไป สะพัด

ออกต่าเดินตาง รถรางเลี้ยวลัด ผ่าปั้ดม่อนหั้น ดอยจัน
ภูเขาหัวโล้น เรียงรายก๋องกั๋น อี่ก้อซ้ำพลัน ตัดไม้ถากเผี้ยว
ม่อนดอยหล่ายสาย มากมายปั่นเอี้ยว ผ่อเหลียวตางใด มืดมิด

ผ่อแล้วแสบต๋า อากาศเป๋นพิษ บ่ปอม่วนสู้ ตางใด
ระยะทางนั้น บ่ปอใคร่ไกล๋ ลุกจากเมืองไทย นับไปว่าได้
ร้อยซาวกิโล ก็ได้เข้าใกล้ เขตแดนเมืองไตย ม่านเงี้ยว

แต่ระยะทาง นั้นมันคดเคี้ยว เลยเถิงบ่ายคล้อย ปอดี
เมืองเจียงตุ๋งนี้ งดงามวิถี วัดไทยก็มี วัดเงี้ยวเรียงตั้ง
วัดมอญก็หลาย มากมายก่อกั้ง ศรัทธาพลัง กั๋นนัก

เรื่อเรืองสดใส ตั๋วไตยอ่านตัก ดั่งจักอ่านได้ เป๋นครา
ลางเตื่อก็คล้าย ตั๋วเมืองเฮาหนา หรรษาจายรา บ่จ๋ำจื่อเสี้ยง
ในเวียงเจียงตุ๋ง พยุงกล่อมเกลี้ยง ด้วยแบบพอเพียง แต๊ตั้ก

บ้านจองรัฐฐา เกหาสำนัก บ่ผิดแผกเบ้า โบรา
บ้านไม้ก็นัก มุงคาหนำต๋า บ้านตึกนั้นกา ก็มีหนึ่งหน้อย
ในกาดในลี สาวจี๋บ่าวหน้อย ขายผักนั่งคอย จ้าดนัก

ป้อก๊านายขาย มากมายเอ่ยตั้ก ถามขายอยู่หั้น เจรจา
กาดหมั้วม่วนแต๊ คนนักแต๊หนา เหมือนแบบโบรา เก่าเนิ้นสืบส้น
เรื่องก๋ารแต่งก๋าย สาวไตยบ่หย้น ดั่งแบบไทยยล นาล้าน

นุ่งสิ้นเปียผม นิยมบ่ก๊าน สำเนียงปากต้าน ม่วนดี
หรรษาม่อนไท้ กับช่างตาสี เข้ากาดหัวตี ม่วนดีบ่หน้อย
น้ำเงี้ยวน้ำจ๋าง ตำวางเป๋นถ้อย ผมซดข้าวซอย น้ำเงี้ยว

สองถ้วยอิ่มหนำ แล้วซื้อของเคี้ยว ขนมติดเขี้ยว อ้อยงา
แล้วพร้อมคณะ ออกกาดนั้นหนา เข้าวัดอินตา ครูบากราบไหว้
วัดอินทร์วัดหลวง คนปวงเข้าใกล้ วัฒนะไตย แต๊ตั้ก

กุฏิโฮงหอ ผาสาทก็นัก วิหารแบบหั้น โบราณ
ถ่ายฮูปกั๋นไว้ สนุกสนาน องค์พระประธาน งดงามปานอั้น
จากนั้นเดินตาง ออกวัดตี่หั้น ไปบ้านนอกพลัน รีบลัด

เดินตางไปแหม หลายโลแน่ชัด แสนอัตคัต รุกรัง
ถนนฝุ่นคลุ้ง เต๋มหน้าแวดหลัง รถเตียวเสียงดัง ไปบ้านกาดถ้าย
นับระยะทาง หลายโลต่องผ้าย ถนนปอลาย ฝุ่นคลุ้ง

บ้านนอกเหลือเกิ๋น ตางเดินแตกฟุ้ง มุ่งสู่กาดบุ้ง บ้านฮาย
ถึงแล้วตี่พัก บ้านฮายจุดหมาย ต่ำบลบ้านฮาย อำเภอกาดถ้าย
วัดขุนระวังก๋าร นามขานบ่ผ้าย ฝูงป้าน้านาย ต้อนฮับ

สุดแสนซึ้งใจ๋ บ้านฮายนี้ครับ น้ำใจ๋บ่เสี้ยง ขืนไตย
หมู่บ้านแห่งนี้ มีคนบ่หลาย นับผ่อเรียงราย สิบห้าหลังหั้น
คนมอกซาวปล๋าย เนอนายบ่กลั้น หากิ๋นไผมัน สอดไซ้

เลี้ยงเป็ดปู๋ปล๋า ไฮ่นาบ่ไร้ ต๋ามใจ๋ไพร่ผู้ ใผมัน
หรรษาหันแล้ว แสนตี่สุขสันต์ วัฒนะธรรม งดงามป่างแจ้ง
ไฟฟ้าบ่ถึง ต๋ามไฟแหม้งแหม้ง ยามต๋าวันแลง ค่ำแล้ว

เข้านอนทุ่มปล๋าย บ้านฮายบ่แคล้ว บ่หันแสงหั้น นีออน
รุ่งเจ๊ามาแล้ว หัวลุกจากหมอน ดั่งในละคร เซาะหาเลี้ยงไส้
สำหรับพวกผม หลายคนก็ได้ จัดแจ๋งแป๋งไป นั่งฮ้าน

จ่วยกั๋นสมปู๋น บ่ได้ขี้คร้าน แป๋งปั้นดอกหั้น วัดวา
ตุ๊พระสังฆะ สามรูปแต๊หนา มาจ่วยเรารา ทุกวันเน้อเจ้า
มีสามเณร องค์หนึ่งน่าเศร้า นั่งรถเข็ญเอา ยู้ล้อ

เป๋นโปลิโอ ปุทโธบ่ท้อ ยู้ล้อเข็ญอั้น แต๊นอ
น่าสังเวชแต๊ บ่มีแพทย์หมอ ฮักษาเจ้านอ ขมคอม่อนหล้า
มีพระสงฆ์สาม เณรหนึ่งเจ้าข้า แสนเวทนา จ้าดนัก

สิบห้าหลังคา อยู่กั๋นด้วยฮัก จ่วยกั๋นฟูมฟัก วัดวา
ซึ้งใจ๋ม่อนไท้ ฝังใจ๋หรรษา ได้ฮู้หันมา ไขจ๋ามอกอี้.

[เครือออน]

หรรษามาไข จบไปตะกี้ ข้านี้ยินดี ยิ่งแล้ว

สมใจ๋แต๊หนา บ่คลาคลาดแคล้ว หรรษาหลานแก้ว บรรยาย
ออกไทยเมื่อเจ๊า เข้าตางแม่สาย จุดหมายบ้านฮาย กาดถ้ายหมายหมั้น
วันเดียวสมใจ๋ ไปเถิงที่หั้น ได้ปั้นปูนบัน วิหาระ

เกิ่งเดือนสำเร็จ เสร็จงานธุระ จึงปากั๋นด้น ปิ๊กไทย
ขอบคุณเนอครับ ขอบคุณหลายหลาย หรรษาหลานจาย มาไขบอกถ้อย.

[หรรษา]

กันไผคนใด เด็กขาอ่อนหน้อย ใคร่ไปลองกอย ถิ่นนั้น

ก็บ่เสียหาย เนอนายปี้จั๊น ถามไขล่องหั้น ตางไป
เจียงตุ๋งเมืองนั้น เปิ่นก็จะไข ว่าไปตางใด ไกล๋หรือว่าใกล้
แต่หนตางไป ลำบากไจ้ไจ้ ต้องอดทนไป เน้อครับ

มันม่วนดีหลี มีคนต้อนฮับ ไปกลับก็ได้ บ้านฮาย
บ่ใจ่ม่อนนี้ จะมาอู้หลาย ขอต่านญิงจาย ลองไปผ่อเหยี้ยม.

[เครือออน]

จักขอไขจ๋า ใช่ว่าไค่เหลี้ยม ข้านี้ตึงเดียม แต๊ละ

ที่บ้านผมเขา มีจาวคณะ สังฆะพร้อมด้วย ศรัทธา
เหมารถตู้ฮับ ไปไหว้ไปสาธุ์ ไปแอ่ววัดวา เคหาหมู่บ้าน
เจียงตุ๋งอยู่ไกล๋ ใจ๋ตึงไค่หย้าน หนตางกันดาร ฝุ่นฟุ้ง

สี่ปันบาทมี ที่นอนหมอนมุ้ง ของกิ๋นคาบข้าว รถรา
เครือออนม่อนนั้น สักวันเต๊อะหนา จักทัศนา ไหว้สาธุ์แอ่วเหล้น.

[หรรษา]

สี่ปันบาทไทย หัวใจ๋ตื่นเต้น หนตางยากเย็น ป๋านนั้น

กี่วันจานาย ขยายถี่ซั้น พักไหนว่าอั้น เซานอน
ก่ากิ๋นเฮานี้ ไปจ่วยจ่ายถอน ก่าพักเซานอน โรงแรมหรือบ้าน
อยู่ในสี่ปัน สำเร็จเสี้ยงถ้าน หรือก่าน้ำมัน เต่านั้น

ใคร่ฮู้เหลือหลาย บรรยายเป๋นจั๊น เต๊อะเจ้าสืบหั้น ถามเอา
แอ่วไหนพ่องนั้น ขอป้อถามเขา เปื่อจักบรรเตา กระเป๋าป้อเจ้า.

[เครือออน]

สี่ปันนั้นหนา เต๋มค่าเต๋มเป้า ค่าข้าวค่านอน ค่ารถ

ถึงมันจะไกล๋ ตางไปเลี้ยวลด กำหนดไว้อั้น สี่ปัน
แอ่วไหนพ่องนี้ ต๋ามที่ไค่หัน สองคืนสามวัน บ่นานบ่หน้อย
นอนโรงแรมอินน์ ก๋ารกิ๋นบ่ด้อย กิ๋นเหมือนงานปอย แถมซ้ำ

ทัวร์นั้นก็หลาย แต่ไค่ขอย้ำ ไปกับตุ๊เจ้า ปลอดภัย
เพราะท่านสังฆะ ผะสานขานไข สำเร็จเสร็จไว ดั่งใจ๋เน่อเจ้า.

[หรรษา]

ออกต่าเดินไกล๋ คราวใดต่องเต้า กำหนดวันเอา หมายไว้

เมื่อใดจาหา บุญหนาป้อไท้ จึงจักออกได้ เดินตาง
วันตี่ใดนั้น หาเจ้าบุญขวาง วันออกเดินตาง เมื่อใดจาเจ้า
ราคาไปกั๋น สี่ปันบ่เส้า พักกิ๋นนอนเซา ในนั้น

นับว่าคุ้มหลาย เนอนายป้อจั๊น สองคืนว่าอั้น สามวัน
ก็ใคร่ไปแต๊ ม่วนแน่ตวยกั๋น ไปรถกี่คัน จาหาป้อเจ้า.

[เครือออน]

ข้าขอสูมา หรรษาน้องเหน้า เมินนักแกเฮา คราวนี้

บ่ได้เข้ามา ตอบจ๋ากล่าวจี๊ หรรษาเปิ้นจี้ ถามมา
ไปเจียงตุ๋งนั้น ไปเมื่อใดหา กี่กันรถกา นักกาว่าหน้อย
ตั๋วข้าเครือออน ขอวอนตอบถ้อย เกิ่งร้อยห้าคัน ตู้รถ

ส่วนตั๋วเครือออน ม่อนจ๋ำต้องงด หมดเสี้ยงว่าอั้น สตางค์
แต่ตั้งใจ๋ไว้ จักไปวันหลัง วันไหนก็ยัง สัจจั๋งบ่ได้.

[เพลงซอ]

เปิ้นไปบ้านเหนือ เผื่อไปบ้านใต้ ออกจากเมืองไทย ไกลล้ำ

เมืองลาเจียงตุ๋ง หมายมุ่งข้ามน้ำ ไปยังถิ่นคาม คนไต
ฤาว่าม่านเงี้ยว หนตางเลี้ยวไกล๋ ป๊อปบ่เกยไป มันไกล๋บ่น้อย
หากแม้นข้ามไป กั๋วใจ๋ไฝ่ห้อย กั๋วได้อยู่ดอย ม่อนจิ้ง

กั๋วว่าหรรษา น้องยาละทิ้ง กิ๋วยู้อ้ายกลิ้ง ตกดอย
เครือออนป้อจั้น นั้นจ๋นปอถอย มันไกล๋จอยวอย ก่อยไปเตื่อหน้า ..

[ล้อเลื่อน]

ใคร่หันแก้มขาว สาวมอญซ่อนผ้า ใคร่ไปแต้นา ฝั่งปุ๊น

กล๋างคืนนอนฝัน กล๋างวันนั่งลุ้น เป๋นดีใคร่หมุ้น มุดดิน
บินได้เหมือนนก จะผกโผผีน ขอบินลาดิน สู่ถิ่นเมียนมาร์
หนุ่มหม่องอาจองค์ สะโหร่งแดงจ้า หรรษาจายรา บอกก๊ำ

สาวมอญแก้มแดง ป๊ะแป้งจ๊ำๆ เขาเรียกหม่องอั้น ก่อจา
กาว่าเขาฮ้อง น้องแหม่งกาหา ข้องใจ๋แต๊นา ใผจาบอกข้า
ไทยฮ้องน้องสาว ลาวฮ้องอีหล้า แขกบังกุลา อีแม๊ะ

สาวม่วยของจีน ในถิ่นอาแป๊ะ ส่วนแหม่มโด่งดั้ง หรั่งดอง
บ่ฮู้อันนี้ มันจี้สมอง ซดเหล้าสองตอง เลยข้องใจ๋ข้า

[หรรษา]

ซ้องหล้องแซงแหล้ง เหล้าแดงขึ้นหน้า ลุงล้อนั้นนา เปิ่นโพส

ออกเป๋นคำถาม งามงามเขียนโน็ต ปราโมทบ่หน้อย อ่านดู
หรรษามืดแต๊ ปัญญาดั่งหนู เลยบ่อาจจู แจ้งคำตอบได้
ปี๋เก่าผ่านไป ปี๋ใหม่มาใกล้ ม่วนกั๋นจาใด พ่องนั้น

ขอเจ้าตังหลาย เขียนยายถี่ซั้น เล่ากั๋นเรื่องหั้น พ่องจา
สำหรับม่อนน้อย บ่าวหน้อยหรรษา สนุกเฮฮา ม่วนงันบ่หน้อย.

[เครือออน]

หรรษามาไกล๋ บ่ไขเอ่ยถ้อย สักหน้อยยังดี หลานจั๊น

หรรษาเกยไป ในพม่านั้น เจียงตุ๋งที่หั้น เมืองฮาย
ได้ยินเปิ้นฮ้อง สาวน้องตังหลาย เปิ้นฮ้องว่าใด พม่าสาวหน้อย
มาทำเป๋นไกล๋ เบี่ยงไปถามถ้อย ปี๋ใหม่ฮีตฮอย ผ่านพ้น

ขอเจิญหรรษา ใฝ่หาสืบค้น มาตอบหื้อป้น สังกา
สาวพม่านั้น ข้าก็กังขา เปิ้นฮ้องใดจา หรรษาบอกหน้อย.

[หรรษา]

ม่อนบ่จ่างไข ความนัยเอ่ยถ้อย มาถามกล๋างงปอย แห่งนี้

ครั้นจักหลบหนี ซ้ำโดนเซ้าซี้ ขยั้นอยู่หนี ถามเอา
ผมบ่ฮู้แต๊ ปั๋ญญาอับเฮา เลยเสเลเมา กวั๋งเมานั่งไห้
ต๋ามตี่ไปหัน ก็จ๋ำบ่ได้ ฮ้องกั๋นจาใด บ่ฮู้

บ่อาจไขจ๋า ปั๋ญหากระทู้ ขอขดอุดอู้ เข้าใน
หัวตั๋นมืดมิด บ่อาจขานไข ขอปออภัย หื้อตั๋วม่อนหล้า.