หัวใจค่าวซอ

[พูนอุดม.เวียงเขลางค์]

ดินสอมันมุ่ม หื้อหมั่นมาเหลี้ยม จะคมขึ้นมา แต๊ตั๊ก

หรรษาป้อจาย แต่งค่าวของมัก เจ้าหมู่หายจ้อย หนีไป
บ่ได้หนีละ อ่านค่าวเป๋นสาย บ่เมินมาไจ ได้อ่านค่าวสร้อย
ก๋านงานมีหลาย ใจ๋บ่เป่งป้อย ยังฮักค่าวซอ จ่วยก๊ำ

ยังแว่มาไจ บ่ดีหน้าง้ำ หนีไกล๋บ่ได้ จุมนุม
สืบสานค่าวจ๊อย บ่หื้อเสื่อมสูญ แต่งค่าวเจือจุน ล้านนาแผ่นหล้า

[หรรษา]

สะหรีสุขสันต์ เจยบันใจ๋ข้า ป้อครูพูนมา เอ่ยตั๊ก

ปายในหัวใจ๋ สุขใสจาดนัก สำนักแห่งห้อง ครึ้นเครง
ครูพูนบ่ละ หื้อค่าวโต๋งเต๋ง มาแต่งฮำเพลง ระบำค่าวสร้อย
ป้อหากมีก๋าร เวียกงานบ่หน้อย หมู่เฮายังคอย ป้อไท้

วันนี้ดีใจ๋ สดใสแต๊ไซร้ ขอน้อมหว่านไหว้ ครูพูน
ขอหื้อเป๋นเก๊า บ่มีเสื่อมสูญ ครูค่าวจำรูญ อุดหนุนไจ้ไจ้

[ล้อเลื่อน]

หนตางมึดตั๋น จะผ่อหันได้ ป้อครูเหมือนไฟ ส่องจี๊

ลูกศิษย์ตังหลาย อยู่ในห้องนี้ ฮักษาตี้นี่ เมินเมิน
เขียนเละเขียนซึ้ง ตึงบ่อายเขิน บางทีนั่งเพลิน จ๋นลืมกิ๋นข้าว
วันใดก๋ารหลาย บ่ได้มาเฝ้า ก็บ่ต้องเอา มากึ๊ด

วันใดว่างก๋าร มากั๋นทึดทึด หื้อสนั่นห้อง สักวัน
วันนี้เหว่ว้า ก็บ่ว่ากั๋น เปิ้นวันเฮาวัน เปลี่ยนกั๋นมาอู้

[หรรษา]

สืบสานขยาย เอาใจ๋เจ้าสู้ ยกค่าวมาจู ค่ำเจ๊า

หลายผู้อุดหนุน ครูพูนเป๋นเก๊า ประธานอยู่เฝ้า ร่มโพธ์
ผองเฮาหมู่น้อย เป่งป้อยอักโข ยามเมื่อครูโชว์ บทซอค่าวถ้อง
ครูเจ้าบ่หาย ตุมดายละห้อง หมู่เฮาใจ๋ปอง หลายจั๊น

ผัดเปลี่ยนกั๋นเขียน โฮงเฮียนค่าวนั้น บ่ผันอื่นได้ ตุมบัน
เครือออนลุงล้อ เพลงซอทศรรห์ น้อยต๊ะสำคัญ หา-ษรรอยู่หนี้.

[พูนอุดม.เวียงเขลางค์]

ประวัติค่าวซอ เป๋นมาจะอี้ ขอเล่าตำนาน แต๊ตั๊ก

พญาโลมวิสัย แต่งค่าวของมัก เรื่องแรกเก๊าเหง้า เนอนาย
อยู่ลำปางนั้น แต่งค่าวขยาย ตึงญิงตึงชาย ได้อ่านค่าวสร้อย
2400 พุทธศักราชหน้อย เรื่องหงส์ผาคำ ชื่อชั้น

ท่านเป๋นอาจ๋ารย์ พญาพรหมนั้น ฝากค่าวซอหื้อ ล้านนา
ขอบคุณท่านไท้ เป๋นนักเป๋นหนา ม่อนขอปูจา พญาท่านเจ้า

[ล้อเลื่อน]

ประวัติก๋าร สืบสานแบบเบ้า ของความเป๋นมา ค่าวจ๊อย

พญาฯสร้างสรรค์ สองปันสี่ร้อย เริ่มสาส์นต่อถ้อย คำคม
เป๋นมรดก โคลงคำผสม ท่านพูนอุดม ค้นหามาแจ้ง
ม่อนนี้ปรื้มใจ๋ บ่ได้เสแสร้ง ขอยกวันทา กราบนบ

ผู้เป๋นพญาฯ เป๋นที่เคารพ ขอน้อมกราบไหว้ บูชา
กว่าศตวรรษ เมินมาแล้วหนา เป๋นภูมิปั๋ญญา ท่านละไว้หื้อ

[หรรษา]

วันนี้มีใจ๋ สดใสบ่ดื้อ จะเข้ามาปรือ ค่าวจ๊อย

มาป๊ะใส่สาส์น ต่ำนานเรียบร้อย ครูจ๊อยแห่งห้อง อุดม
ได้มาบอกจี๊ ไขความเหมาะสม ครูพูนอุดม เขียนไว้บ่เส้า
พญาโลมวิสัย แต่งบทเก๊าเหง้า พ.ศ.องค์เลา พุทธะ

สองสี่ศูนย์ๆ มั่งมูลอาละ วาทะค่าวสร้อย หัวตี
อาจ๋ารย์พรหมต๊าว ยอดกวีศรี แต่งเมื่อเดิมที ลำปางเขตห้อง
ขอยกไหว้สา วันตาขึ้นหย้อง สิบนิ้วก่ายเกล้า กราบนบ

พญาโลมวิสัย ด้วยความเคารพ พร้อมกับต๊าวเจ้า พญาพรหม
ขอบคุณนักๆ จากใจ๋ของผม ครูพูนอุดม นำเรื่องมาแจ้ง.