7 กรกฎาคม 2552 ครบรอบ 5 ปี โรงเรียนค่าวพูนอุดม

[หรรษา]

หยอกกั๋นสนัว ใคร่หัวชอบสู้ มานั่งอ่านดู ตะเจ๊า

ก็ม่วนเหลือหลาย ใจ๋จายนี้เล่า หายง่อมโศกเศร้า ทันที
สำหรับช่วงนี้ จู้จี้ดีหลี เวลาวารี บ่มีหว่างเหล้น
เยี๊ยะก่าเวียกก๋าร เรื่องงานต่องเต้น เหงื่อไหลสะเด็น แต๊ตั้ก

หรรษาจ๋ำเป๋น วางเกณฑ์สักพัก เรื่องตั็กกั๋นหั้น ค่าวซอ
หาหว่างจักพัก ก็ยากแต๊หนอ จ๋ำเป๋นลาซอ หลายวันเน้อเจ้า.

[เครือออน]

นั่นเนาะหรรษา ข้านี้สุดเศร้า หวังเปิ้งหมู่เฮา เหว่ว้าย

หวังเปิ้งเพลงซอ เจ้าหน่อซ้ำฮ้าย ว้ายมาเหล้นก้น แถมกำ
เครือออนม่อนนี้ ตึงมีแต่กั๋มม์ เวรมาจั้กนำ ถลำขำข้อน
ล้อเลื่อนเหมือนกั๋น ปั้นน้ำเป๋นก้อน เพลงซอมาซอน กล่าวย้ำ

ยังดีหรรษา บ่มาเติมซ้ำ บ่อั้นพี่อ้าย คงเซ
อันตั๋วข้านี้ บ่มีใจ๋เหว ใจ๋บ่โลเล บ่เหจากป้า.(ถ้าป้าได้โขด ผ่อเอาเต๊อะ )

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

โดย หน้อยต๊ะเวียงต๋าน
อู้เล่นอู้หัว ตึงตั๋วตึงข้า ม่วนในวิญญา มากแต้

สังขารเป๋นใด ใจ๋บ่พ่ายแพ้ เป๋นความจริงแน่ ของคน
แต่หัวถึงท้าย มีในเหตุผล เป๋นปุถุชน คนในแหล่งหล้า
บ่เกยเหลวไหล จิตใจ๋แกร่งกร้า ผิดชอบนานา ว่าฮ้าย

ที่เขาเล่ามา เป๋นก๋ารใส่ร้าย ตั๋วข้าฯบ่ได้ เยียะทำ
บอกปั้ดเข้าไว้ หากไผซักถาม ก่อยยอมฮับความ เมื่อหลักฐานแจ้ง

[เครือออน]

ม่อนนั้นดีคน แต่โดนเขาแกล้ง เมียเลยระแวง อะครับ

อยู่กั๋นจ้าดดี บ่มีความลับ แต่กลับถูกแกล้ง เยียะใด
กิ๋นข้าวกับน้ำ ยึดธัมม์ใส่ใจ๋ บ่ไปตางใด หื้อไกล๋จากบ้าน
ยังมีคนหัน มันงืดเสี้ยงถ้าน วันนั้นว่าข้า ไปแบ๊งค์

ไปกับปากแดง หน้าขาวดังแซ้ง แม่แต๋งที่หั้น คนงาม
เครือออนม่อนนี้ เป๋นดีไค่ถาม ล้อเลื่อนจายงาม ไปเยียะหยังหั้น
หน้อยต๊ะขะไจ ช่วยไขว่าอั้น ช่วยเป๋นพิยาน ข้าน้อย

มันบ่เป๋นจริ๋ง เรื่องจริงเต๋มร้อย อันตั๋วข้าหน้อย บ่มี
พิยานข้านั้น แม่นหมั้นดีหลี หน้อยต๊ะคนดี เป๋นพิยานหน้อย.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

โดย หน้อยต๊ะเวียงต๋าน
หื้อเป๋นพิยาน ศาลใหญ่ศาลน้อย ม่อนถ้ารอคอย ขอรับ

แต่ถ้าหื้อดี เฮาต้องยอมฮับ เพราะหลักฐานแหน้น หวันปัน
ไผๆก่อฮู้ ไผๆก่อหัน กั๋มไผเวรมัน แม่นก่อป้อเจ้า
หน้าขาวปากแดง ดังแซ้งน้องเหน้า ม่อนขอรับเอา เลี้ยงไว้

จะบ่หื้อนาง ต้กตุ๊กยากไร้ บ่หื้อนางได้ โสกา
จะฮ่ำค่าวจ๊อย เป๋นถ้อยวาจ๋า หนุ่มเฒ่าชรา ชอบไผอี่หน้อย

[เพลงซอ]

เป็นว่าเครือออน ป้อนอนเศร้าสร้อย ลมบ่เอ็นจอย ป้อจั้น

ฮับมากำเดียว เขาเคียวหลายนั้น เพราะหันอยู่หั้น แต๊นา
กาว่าผ่อผิด แต่มันติดต๋า เอ๊าขอสูมา ข้าต๋าบอดใบ้
ยะหื้อป้อจ๋า ต้องมานั่งไห้ หม่นหมองดวงทัย ใจ๋จ้ำ

หาข้อแก้ตั๋ว ขุ่นมัวหลายล้ำ ซ้ำว่าคุณป้า โก๋ธา
อันว่าเรื่องนี้ มันมีปัญหา ป๊อปผมขอลา หลบไปก่อนเจ้า ( อาจจะมีลูกหลง )

[หรรษา]

เอามือเต๊ากาง หน้าจ๋างโศกเศร้า ข้าวน้ำบางเบา กึ๊ดนัก

ลุงล้อแสร้งไข หยอกไปเป๋นปั้ก เครือออนสำลัก ทันที
โดนภรรษานั้น เดือดนันดีหลี ถกเถียงวาตี สอดไซ้สืบถ้อย
เรื่องควงสาวจี๋ นารีสาวหน้อย ป้อศรีดำมอย ออเซาะ

ลุงล้อว่าหัน สาวงามเอ๊าะๆ นั่งเป๊าะแนบข้าง นัวเนีย
บ่าเดี๋ยวเรื่องนี้ หื้อเคลียกั๋นเหีย ผัวๆเมียๆ รีบเคลียเต๊อะเจ้า.................. (หลบไปตวยอ้ายเพลงซอ กลั๋วโดนลูกหลง

[เครือออน]

บ่เป๋นคนเสีย เลิกเบียร์เลิกเหล้า อยู่เฝ้าบ้านจอง ห้องฮับ

อันเรื่องบ่ดี บ่มีเนอครับ ความลับสักหน้อย บ่มี
ฮักเดียวเมียนั้น แม่นหมั้นดีหลี ฮักเมียคนดี คนนี้เท่าอั้น
ที่ล้อเลื่อนหัน คงสายต๋าสั้น วุยวายบ่ตัน เพ่งพิศ

นำเอามาไข ขานไปทั่วทิศ บ่คิดว่าข้า จักมรณ์
มาเถิงวันนี้ ดีมาเป๋นต๋อน ตะเจ๊าเมื่อตอน หล่อนเอินอู้ข้า.
(ดีมาพ่องแล้วเฮาเฮ้ย )

[หรรษา]

แต๊กาป้อหนาน แม่จ๋ารย์เจ้าป้า อารมณ์ดีมา ยิ้มยว้าย

อู้ตั้กกั๋นบ๋อ เออออหายฮ้าย สีหน้าก่อยผ้าย เบาลง
ดีใจ๋ตวยครับ ตี่สมประสงค์ ตี่องค์บ่ลง มั่นคงคืนได้
ก็ดีแล้วหนอ หวานคอโล่งไส้ บ่เดือดเป๋นไฟ แตกฟุ้ง

ผมนึกว่าโดน เสื้อผ้าหมอนมุ้ง ใส่ถุงออกบ้าน แล้วนา
แต่ก็ดีแล้ว บ่เป๋นอั้นหนา แม่ป้าดีมา สุขขาแล้วเจ้า.

ช่วงนี้ผมขอลาสักสิบสี่สิบห้าวันครับ
เพราะมีก๋ารตี่เมืองลา ประเทศพม่าปุ๊น ปิ๊กมาวันใด ผมก่อยมาใหม่เน้อครับ


ขอไหว้สาทุกท่านด้วยความเคารพ
หรรษา

[เครือออน]

เจ้าหลานหรรษา จักลาจากเหย้า เข้าพม่าไป เมืองปู๊น

ขอหื้อสมหวัง อยู่หลังจักลุ้น ยามหลานได้หมุ่น เมืองลา
หื้อปะคู่ซ้อน ฉะอ้อนงามต๋า แล้วปาเปิ้นมา ล้านนาเฮาบ้าน
พม่านงวัย หาไหนจักป้าน หาไหนบ่ปาน แถมแล้ว

ขอหื้อมีไจย ภัยยะคลาดแคล้ว ขอไตรรัตน์แก้ว คุ้มครอง
หื้อหรรษานั้น เสร็จงานตังผอง ต๋ามที่ใจ๋ปอง จุ้อันเน่อเจ้า.

[เพลงซอ]

เครือออนป้อจ๋า หรรษาน้องเหน้า จักตอดตุมเลา หนีละ

น้องเดินทางไกล๋ ปลอดภัยนะจ๊ะ นั่งรถนั่งรา ดีดี
อวยพรหื้อแล้ว ผ่องแผ้วดีหลี การงานเสร็จดี เน้อนายน้องหล้า
เพลงซอห่างเหิน ไปเมินพ่อข้า วันนี้ได้มา จ๋าตั๊ก

สุขดีก่อหา ถามว่าเพราะฮัก บ่ได้มาตั๊ก เมินนาน
คุณป้ายอดม้อน กู้ซ้อนป้อหนาน เลิกทรมาน หรือยังป้อเจ้า

[เครือออน]

วันนี้เพลงซอ เจ้าหลอมหล่อเบ้า ได้แวะมาเจา มาพัก

สบายดีกา เปิ้นมาถามตั๊ก ด้วยฮักว่าอั้น คารม
อวยหื้อหรรนั้น ก๋ารงานจุ่งสม คะมะนาคม ปลอดภัยจุ้ด้าน
ยังหยอกเอิ้นมา ว่าป้าที่บ้าน ยังทรมาน ฤๅยั้ง

อันนี้ที่เห็น มีเป๋นลางครั้ง ลางป้าก็บึ้ง ลางเจย
ลางป้าก็ง้ำ ลางป้าก็เฉย ตั๋วป้อก็เลย เฉยเป๋นบางสร้วง.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

เจยบานแล้วหนา บ่กล้าจาบจ้วง ฮอมฮ้อยเป๋นพวง หน่วงนัก

เหมือนลิ้นกับฟัน เมื่อป๊ะของมั๊ก ตวัดขบเกี้ยว ของลำ
ต่อแต่จากนี้ ขอหื้อหลาบจ๋ำ เมื่อหันคนงาม นับหนึ่งถึงเก้า
หากยังมีใจ๋ กับนายน้องเหน้า นับไปยาวยาว ถึงล้าน

ยุบหนอปองหนอ ทูคอลแอดวั้นซ์ เป๋นสิ่งบ่หมั้น แต้นอ
ปากแดงดังแซ้ง คนนั้นผมขอ ไปเป๋นผอชอ ของเมียตี้บ้าน

หน้อยต๊ะเวียงต๋าน

[เพลงซอ]

เพลงซอมาหัน มันเป็นดีหย้าน เอาไปจ่วยงาน กานั้น

กึ๊ดดีแล้วกา หน้อยต๊ะปี้จั้น จะปุ๊ดขาดบั้น บ่ดาย
ระวังไว้เน้อ เขาเจอกั๋นหลาย หลายคนวำวาย หลายหายต๋ายขี้
เสือฮ้ายสองตั๋ว มันหนัวป่นปี้ ระวังจีวี ปี้หน้อย

เมื่อหล้าป๋างหลัง น้ำต๋าหลั่งย้อย เมื่อจุดสองห้อย ขาดไป
ปากแดงดังแซ้ง แก้มแดงสีใส เพลงซอขอไป จ่วยการงานบ้าน

[เครือออน]

อันเรื่องอิตถี นารีจัดจ้าน ยุคไหนจักปาน ยุคนี้

เมื่อก่อนเก่าก๋าล โบราณบอกจี๊ แม่ญิงอยู่อี้ ยังเฮือน
ยิบปักถักฮ้อย อยู่ถ้อยฟังเตื๋อน เป๋นศรียังเฮือน เหมือนผ้าพับห้อย
ผู้บ่าวใดสน หน้ามนยอดสร้อย ต้องหมั่นไปกอย แอ่วตั๊ก

ไปแอ่วหาสาว ยังเหย้าเฮือนพัก จะลักแอ่วเหล้น ห่อนมี
แม่ญิงก่อนนั้น หมั้นในศักดิ์ศรี นับเป๋นนารี มีศีลแปดห้า
บัดเดี่ยวสมัย ญิงใดก็กล้า ขี่รถไปมา นั่งซ้อน

ถูกหยุบถูกกำ บ่หนำตุ๊กข์ฮ้อน บ่กลั๋วถูกต้อน เสียคน
จับต๋ากั๋นไซร้ ผัวใผบ่สน ปื๊นฟ้าดินบน เหมือนคนใบ้บ้า
แอ่วหาพ่อจาย เข็ดใจ๋หล่อนกล้า โทรฮ้องกั๋นมา ดื่มดริ๊งค์

ส่วนลูกแลผัว ของตั๋วละทิ้ง เป๋นดีไค่หมิ้ง แตนเฮย
เป๋นกิ๊กเป๋นจู๊ ฮับฮู้เปิดเผย มันง่ายแต๊เฮย ไป๊เขยจาวบ้าน
จักอู้ไปเมิน กลั๋วเปิ้นต่อต้าน รุมกั๋นประจาน ข้าน้อย

ตั๋วข้านี้หนอ ใจ๋บ่เต็มร้อย ยังมีสักหน้อย อยู่นา
ปากแดงดั่งแซ้ง ขี้แห้งจับต๋า ลางเทื่อก็มา ข้าสุดจักต้าน.

[หรรษา]

ป้อหนานเครือออน เจ้ามอนออกบ้าน สาวจี๋มาปาด เป๋นปุ้ก

นับว่าไฟแฮง ปากแดงซ่อนซุก สนุกไหนหั้น จักเปียง
กันเข้าบ้านแล้ว เป๋นปากเป๋นเสียง แม่ป้าคอเอียง ถกเถียงจ้นจ้น
กว่าจักเคลียกั๋น ควันปอออกก้น ปวดหัวเมาวน แถมเมาะ

กันออกบ้านไป หน้าใสออเซาะ จ้าดเม๊าะสาวหน้อย มารุม
ป้อหนานเก่งนัก สาวฮักสาวหูม มาแวดเป๋นจุม ซุกซุมนอกบ้าน.

[เครือออน]

อิตถีนารี ข้านี้ไค่หย้าน แม่ฮ้างแม่มาน สัปป๊ะ

แม่เฮือนสาวจี๋ ล้วนมีราคะ ยะหื้อใจ๋ข้า รวนเร
หันหน้าก็ยิ้ม ต๋าหลิ่วต๋าเหล๋ บ้างครั้งก็เซ มาติดขี้ข้าง
มาตบมาต๋ำ มาก๋ำมาสร้าง มาแป๋งหนตาง น้ำเลาะ

ลางนั่งอู้จ๋า เจ้ามาออเซาะ สำเนียงเสียงจ้อ วาที
ยะหื้อข้าน้อย หลงถ้อยวะจี๋ ลางเทื่อลางที ก็หนี้ออกบ้าน.

[ล้อเลื่อน]

เคลือออนซวนเซ ขาเป๋ขาห้าน ถูกดึงหูยาน แก้มย้อย

ต้นเหตุมันมี สาวจี๋สาวน้อย ตวยก้นต้อยๆ ยามแลง
ขับเก๋งคันโก้ โชว์สาวแม่แต๋ง สาวหน้อยแก้มแดง ใคร่หัวชอบสู้
หันมากับต๋า เลยเอามาอู้ เจ้าหมู่เลยเอา ไปคิด

แม่บ้านเคลือออน ต้องมาออกฤทธิ์ ผิดเพราะล้อเลื่อน คนเดียว
กำเล่นกำล้อ หื้อป้อหวาดเสียว ต้องนอนคนเดียว ตั๋วเหี่ยวเหมือนด้วง
..อกสั่นไหว เหมือนใจ๋โดนจ้วง เหมือนจ๊างเอางวง มาฮัด

หากบ่ได้ไข หัวใจ๋ตีบกั๊ด อึดอัดขุ่นข้อง หมองใน
วันนี้ลุงล้อ มาขอแก้ไข ต้องขออภัย ตี้ได้ไขแสร้ง
บ่ได้ใส่ไฟ บ่ตั้งใจ๋แกล้ง หื้อเปิ้นละแวง ปี้น้อย

เป๋นเพียงโวหาร กระดานค่าวจ๊อย แต่งเติมเสริมถ้อย คำกลอน
ตั๋วข้าฯเลื่อนล้อ ยกมือขอถอน ขอหื้อเคลือออน อภัยตั๋วข้าฯ

[เครือออน]

ม่อนนี้อโห- สิกั๋มม์ก่อนหน้า บ่ได้เก็บมา เป๋นกึ๊ด

แม้นเขาลือนัน อู้กั๋นทึดทึด บ่กึ๊ดโต๊ษเจ้า เลยนา
ข้าฯตึงบ่ง้อ ลุงล้อเลื่อนจ๋า อี่ป้าจักมา โขดข้าฯบ่ได้
แม่ออนนั้นหนอ ไกล๋บ่ใช่ใกล้ แม่แต๋งห่างไป โยชน์ลี้

ป้าเข้าใจ๋ผัว ว่าตั๋วข้าฯนี้ อันเรื่องจ้ะอี้ ใจ๋วาง
มีแต่เลื่อนล้อ รูปหล่อเมียขาง ซอบแว่กล๋างตาง ระวังอี่ป้า.

[หรรษา]

หรรษารอดตั๋ว บ่โดนตบหน้า บ่มีไผมา ซักไซ้

ไปไหนรอดตั๋ว บ่หนัวไผใจ๊ จีบสาวก็ได้ หยอกเคียว
ย้อนบ่มีกิ๊ก คู่โฉมเฉลียว ตั๋วจายเองเดียว เยี๊ยะหยั๋งก็ได้
ไปใต้ไปเหนือ ล่องเฮือไกล๋ใกล้ จะไปตางใด ม่วนล้ำ

อิสระเหลือหลาย หน้าจายบ่จ๊ำ บ่โดนไผหั้น ตบเอา
ขาดคู่เมียฮัก ลางเตื่อมันเหงา ก็ปอบรรเตา ยามแอ่วเหนือใต้

[ล้อเลื่อน]

อยู่เดียวเปลี่ยวก๋าย เดียวดายหมองไหม้ หาดวงฤทัย แนบชิด

เอาแก้มแนบหู แม่คู่ชีวิต ติ้ดต๋ามเกี่ยวก้อย กิ๋นลม
กึ๊ดแล้วมันท้อ สมบ่มิสม โลกเขาว่ากลม ตี้หันมันเบี้ยว
หันมากับต๋า คนกล้ามาเกี้ยว เป๋นญิงเพียวๆ แต๊แต๊

ส่วนจายตี้พบ หล้บลงฮูแย้ นั่งแผ้หละแหม้ เขินอาย
แม่ญิงตื่นเจ๊า จายเฮาตื่นขวาย ญิงเป๋นลูกลาย จายเป๋นลูกเกี้ยง

[เครือออน]

สูบก้าปูลี บ่มีอมเหมี้ยง ลูกเกลี้ยงลูกลาย บ่พร้อม

ต้องหื้อสมกั๋น ตึงวันต้องซ้อม หื้อพร้อมตึงเหมี้ยง ปูลี
แม่ญิงกิ่งก๊อม พร้อมแล้วดีหลี พ่อจายกิ่งดี ต้องสีเข้าใกล้
ล้อเลื่อนเครือออน สอนอยู่ไจ้ไจ้ หรรษาหัวไว พ่องเน้อ

แม่ญิงดีดี นั้นมีเป่อเล้อ ขออย่ามัวเง้อ ผ่อดาย
เมื่อเลือกได้แล้ว นางแก้วได้หมาย ใจ๋ม่อมือไว กอดไว้หมั้นหมั้น.

[หรรษา]

อะโลโลโล แต๊กาว่าอั้น ไขสอนตึงวัน จี๊แนะ

ว่าหื้อละเสีย ความอายนั้นและ จี๊แนะบอกหื้อ กอดเคียว
หน้าด้านเข้าไว้ บ่กลับหลังเหลียว หมั่นหาหมั่นเตียว หยอกเคียวไจ้ไจ้
กำนี้มาถึง เวลานั่งใกล้ หื้อรีบเร็วไว กอดไว้

เอาอั้นเลยกา บุญหนาป้อไท้ จักสมใฝ่ได้ ญิงนาง
ถ้ากอดไปแล้ว กลั๋วเจ้าเปิ่นขาง คุกหรือตาราง รออยู่ตางหน้า.

[ล้อเลื่อน]

ก่อนจะมือไว ก่อนจะใจ๋กล้า หื้อใช๊วาจา หว่านล้อม

ขอหื้อหัวใจ๋ ภายในอ่อนน้อม ค่อยแต่งค่อยต้อม กล่อมทัย
รึจะเจ้าชู้ มันอยู่ตี้ใจ๋ โฮมควันจากไฟ ไผไหนสู้หน้า
ฮ้อนแดดหน้าแดง น้ำแข็งชุบผ้า อย่างไหนราคา จะนัก

นารีสมัย หัวใจ๋คึกคัก หรรษาบ่ได้ เดียวดาย
กลัวว่าจะล้น ตวยก้นเป๋นสาย กลัวแต่ตัวจาย จะรับบ่ได้

[เพลงซอ]

นั่งฟังเปิ้นจ๋า เฮฮาไจ้ไจ้ สั่งสอนกั๋นไป เกี่ยวเกาะ

สอนหื้อเกี้ยวสาว รุ่นราวเอาะเอาะ สอนหื้อเลี้ยวเลาะ สอดแกม
ล้อเลื่อนลุงนี้ เปิ้นมีของแถม เปิ้นมีกู้แอม จักแบ่งปั๋นหื้อ
ไอ้น้องหรรษา อย่าดักจื้อกื้อ เมื่อสาวมาตือ จ่องจั๊ก

กาว่าตั๋วนาย บ่ได้ใฝ่มัก ตี่จะไปตั๊ก สาวใด
นั่งอยู่เฝ้าบ้าน คร้านไปที่ไหน รอสาวมาใจ แผ๋วในหอห้อง