7 กรกฎาคม 2552 ครบรอบ 5 ปี โรงเรียนค่าวพูนอุดม

[เครือออน]

อันตี้เครือออน สอนอยู่จ้องจ้อง บ่าลองเมื่อใด จะฮู้

เป๋นน่าอินดู มูบหมู้คุดคู้ กลั๋วสาวแต๊หลู้ หรรษ์นาย
เจียงตุ๋งก็นัก เจียงฮายก็หลาย มันเป๋นจาใด บ่ได้สักผู้
แม่ฮ้างสาวจี๋ มีใจ๋หลิ่งหลู้ หรรษาเหมือนดู บ่ฮัก

แถมยังหนีไกล๋ บ่ใกล้บ่ตั๊ก อย่างอี้ตึงนัก แกเนอ
ผู้สาวผัวทิ้ง แม่ญิงผัวเผลอ เจอเข้าจังจัง ระวังเน่ออ้าย.

[หรรษา]

แม่ฮ้างสาวจี๋ นารีแม่หม้าย ญิงหาป้อจาย ป่าเลอะ

บ่ใจ่ตั๋วผม จะเมินเขินเคอะ ป่าเลอะเต๋มบ้าน แม่จัน
มาแอ่วก็นัก อู้ตั้กตายกั๋น คนตี่สำคัญ ยังหาบ่ได้
หาคนถูกใจ๋ จะมาอยู่ใกล้ ยากเย็นล้ำไป แถมเมาะ

คนตี่ชอบเขา ปั่นเมาตอมเตาะ ซ้ำเขาบ่เอื้อ เปิงปอ
คนตี่บ่ฮัก มาจีบแต้หนอ ซ้ำในใจ๋คอ บ่ปอใคร่สู้.

[เครือออน]

ฟังคำหรรษา เพิ่นมาเอ่ยอู้ หยังมาเอ็นดู เจ้นล้ำ

ที่เฮาเปิงใจ๋ อยากไปเอ่ยย้ำ เพิ่นซ้ำบ่อู้ กับเฮา
ที่เฮาไค่เว้น ซ้ำเป๋นเหมือนเหา ซุกสุ่นหัวเฮา ค่ำเจ๊าอยู่ใกล้
หรรษาคนดี อย่าบี่อย่าไห้ ปล่อยมันเป๋นไป จ้ะนั้น

กั๋มม์เวรมาถึง อย่าดึงดื้อรั้น หากงามอย่างปั้น ก็ดี
หากเจอขี้ไร้ จ๋ำไว้เนอศรี ได้ก็ยังดี ดีกว่าบ่าได้.

[หรรษา]

กลั๋วได้ขี้ยา ผีบ้าแต้ใบ้ หรือคนจัญไร ล่ายลัก

กลั๋วป๊ะคู่ศรี บ่มีความฮัก กิ๋นผักบ่แกล้ม ลาบลำ
กลั๋วได้แม่ฮ้าง หุ่นฮ่างงามขำ กิ๋นข้าวดีลำ ผิวดำก่ำเส้า
ลางเตื่อก็กลั๋ว ได้คู่ขี้เหล้า แอ่วเสเลเมา ค่ำเจ๊า

ก็แล้วแต่ก๋รรม ของผมนั้นเล๊า ก๋ามเทพเจ้า จักดล
หากบุญจ้าดแล้ว บ่ลี้หายคน คงมีสักคน ตี่สมใฝ่อ้าง.

[เครือออน]

หากเจ้าตั้งใจ๋ ใฝ่หาคู่ข้าง บ่เกยละวาง ธุระ

ก็จักได้ต๋าม ความมุมานะ แม่พระแม่แก้ว นารี
จักเมินก่อนั้น จักนานหลายปี๋ หรือว่าบางที พูกนี้ก็ได้
หากเจ้าหรรษา หมั่นหาไจ้ไจ้ ต้องได้สักวัน เน่อครับ

หากได้อิตถี หุ่นดีมีทรัพย์ อับวิชาหั้น ซ้ำดี
แต่ระวังไว้ ดีฮ้ายอิตถี เลือกได้บ่ดี เลือกดีบ่ได้.

[หรรษา]

ม่อนขอบคุณหลาย มากมายแต๊ไส้ สำหรับความนัย ตี่นี้

หลากหลายความหัน มาตันแนะจี๊ ม่อนนี้จ๋ำหั้น แนบเนียน
ขอบคุณทุกท่าน ตี่ผ่านมาเขียน เปรียบเหมือนโฮงเฮียน สอนฮักว่าอั้น
นานาความเห็น พากเพียรเป๋นขั้น แนะแนวแล้วพลัน ลองแต๊

ฝึกเอาจ๋นเป๋น ยากเย็นก๊านแป๊ เอาแน่หื้อได้ สักราย
ยังคู่ครองนี้ อันตี่ปองหมาย บ่เสียเจิงจาย นอนายม่อนหล้า.

[เครือออน]

อันเรื่องอิตถี ต้องมีใจ๋กล้า หรรษากุ๋รณา เพ่งพิศ

ยิ่งจักเลือกเอา เป๋นคู่ชีวิต ต้องคิดหนักขึ้น ทวี
แม่ของลูกนั้น สำคัญเนอศรี เลือกหื้อดีดี เป๋นศรีแม่บ้าน
ลางญิงหุ่นเขา บ่เลาเสี้ยงถ้าน แต่ใจ๋นงคราญ สง้า

ลางญิงหุ่นชัวร์ แต่งตั๋วระย้า แต่ใจ๋ใบ้บ้า บอดมัว
เลือกหื้อดีน้อง แม่ของลูกตั๋ว กึ๊ดมีครอบครัว อย่ากลั๋วอย่าหย้าน.

[หรรษา]

พักเรื่องคู่ก๋าย ยังยายไว้บ้าน เดี๋ยวนี้นมนาน ยึดเยื้อ

เหตุก๋ารเมืองเฮา นั้นยังรั้งเรื้อ กลุ่มเสื้อเหลืองหั้น พร้อมแดง
ดั่งจักกิ๋นจิ๊น เลือดเนื้อฆ่าแก๋ง หลากสีเหลืองแดง จะแตงเข่นฆ่า
ตึงวันหรรษา เปียดเปียงผีบ้า วันค่ำนั้นนา บ่ลุก

อยู่หน้าทีวี หัวหม้นก้นซุก วิทยุเปิดหั้น ดาฟัง
ต๋ามข่าวเอาไว้ ตังหน้าพร้อมหลัง เหตุก๋ารณ์รุงรัง กึ๊ดดีถี่ถ้วน.

[เครือออน]

เหตุก๋ารณ์บ้านเมือง แดงเหลืองป่วนป้วน หลายสีขบวน เป๋นทัพ

เขาเดือดนันกั๋น ตึงวันแจ้งลับ จับกั๋นเข่นฆ่า เมาวิน
คนไทยที่ฮัก ใผจักตัดสิน ใผบ้าใผวิน ใผกิ๋นใผหื้อ
คุณอภิสิทธิ์ มีฤทธิ์ด้านดื้อ ฤๅทักษิณคน เป๋นปิ๊ษ

นอกจากเหลืองแดง ยังแบ่งมวลมิตร เสื้อหลากสีหั้น ออกมา
เอาเต๊อะพี่น้อง บ่ต้องสังก๋า เหตุจักเกิดนา ใผห้ามบ่ได้.

[เพลงซอ]

เลือดสีเดียวกั๋น แต่มันบ่ใกล้ สู๋นกั๋นบ่ได้ แล้วนี้

แยกก๊กแบ่งเหล่า จะเอาจ๋นซี้ อาวุธหลากมี ฟันแตง
ตัดขาดญาติมิตร บ่คิดกิ๋นแหนง เลือดเหลืองและแดง ไหลแฮงหลั่งข้อน
ตะหารตำหนวด ตราตรวจอวดต้อน ยามวันแดดวอน ฮ้อนล้ำ

กล๋างค่ำยามคืน โดนขืนมาก๊ำ เพราะต้องทำต๋าม เจ้านาย
ภาระหน้าที่ ต่างมีกั๋นหลาย เหลืองแดงขาวลาย ต่างฝ่ายต่างหยุ้ง

[เครือออน]

หลากกลุ่มหลายสี มีสมองกุ้ง มันหยุ้งแต๊เนอ ยามนี้

จะเยี้ยะจาใด ไค่หนีแสนหลี้ แต่เกิดที่หนี้ เมืองไทย
สยามที่ฮัก ตึงบ่จากไกล๋ อยากหื้อคนไทย เปิดใจ๋หื้อกว้าง
ในหลวงดวงใจ๋ ใผใผซอบอ้าง แต่บ่เคยฟัง คำพระ

ฮักสามัคคี หื้อมีธัมมะ หาเลี้ยงชีพได้ พอเพียง
หลากสีเหล่าล้วน ทั่วท้วนผิดเถียง จิตใจ๋เอนเอียง บ่เปียงดั่งอ้าง.

[หรรษา]

ต่างฝ่ายเหตุผล ดื้อจ๋นกระด้าง บ่เกยปล่อยวาง ยอบยั้ง

เหตุก๋ารบ้านเมือง เริ่มจะพลาดพลั้ง ประชาบ่ตั้ง ต๋ามกอง
แบ่งกลุ่มแยกพรรค แบ่งสีเผ่าผอง กฏหมายปกครอง บ่กลั๋วบ่หย้าน
แตกสามัคคี ก็มีตั่วบ้าน วุ่นวายรำคาญ แต๊นั้น

ชาติศาสนา ประมุขเจื่องจั๊น เป๋นยอดว่าอั้น เมืองไทย
ขออย่าลืมละ บ่ว่าไผไหน สถาบันไทย มีสามเต่าอั้น.

[เครือออน]

เหล่าคนสีเหลือง หาเรื่องแปล๋งปั้น เทิดองค์ราชัน เต๋จ๊ะ

เหล่าคนสีแดง มาแฮงพละ ไล่รัฏฐะหั้น ออกไป
เหล่าน้ำเงินนั้น บ่ใจ้ใผไหน เนวินเอาไป เพื่อไว้ต่อสู้
เหล่าคนสีเขียว บ่เหลียวบ่อู้ ถูกเก๋ณฑ์มาดู มาฮักษ์

เหล่าคนสีดำ อำมหิตนัก ลอบลักเข่นฆ่า ราวี
เหล่าหลากสีนั้น สำคัญดีหลี ลุกขึ้นมาควี เติมสีแต่งแต้ม.

[หรรษา]

ต่างคนต่างสี มาควีมาแอ้ม ต่างฝ่ายต่างแซม เข้าซุก

หื้อเมืองรัฎฐา สยามเอ่าลุก เดือดฮ้อนเป๋นปุ้ก ธานี
นักท่องเที่ยวนั้น ปอบิดหน้าหนี เพราะเมืองไทยมี ความเดือดฮ้อนไหม้
ตะก่อนออนหลัง คนยังเข้าใกล้ สยามเมืองไทย ยิ้มแย้ม

เดี๋ยวนี้กลับเป๋น หน้าต๋าบ่แค้ม บูดเน่าบ่แย้ม เจยบัน
สีไหนก็แล้ว คนไทยเหมือนกั๋น หื้อหันมาพลัน เจี๋ยรจ๋าเข้าอู้.

[เครือออน]

บัดนี้ผ่อนคลาย รัฐหมายกอบกู้ จึงยกมาชู โรดแม้บ

เสื้อแดงผะดา ก็ว่าเข้าแก๊บ รอแหมสักหน้อย บ่ดาย
รอหื้อก๋ำหนด เป๋นพจน์บอกหมาย แน่ชัดลงไป วันไหนว่าอั้น
จักยุบสภา บอกมาเป๋นขั้น แล้วจักเลิกพลัน แดงม้อบ

หลายฝ่ายแข็งขัน ช่วยกั๋นบี้ล้อบ ม้อบรัฐต่างอั้น ลงเอย
สองสามวันนี้ คงดีแล้วเหวย ไทยจักเสบย เหมือนเคยแล้วเจ้า.

[หรรษา]

กึ่งเดือนผ่านก๋าย หลานจายบ่เข้า บ่แวะมาเมา ถิ่นนี้

ม่อนน้อยหรรษา จักมากล่าวจี๊ เป๋นเพราะเรื่องอี้ มีมา
วันตี่4นั้น พ.ค.นั้นหนา แม่อุ๊ยชรา แข้งขาหักห้าน
ตกจากตี่สูง บันไดบนบ้าน นอนอยู่โฮงบาล หลายมื้อ

สะโพกต้นขา นั้นนาต้องรื้อ เพราะหักแตกเสี้ยง ดูกใน
ผ่าตัดเสริมเหล็ก หมอเม็กเตไข เปลี่ยนกระดูกใน เป็นเหล็กเสริมหั้น
ม่อนเลยหายต๋า บ่มาขีดขั้น เฝ้าอุ๊ยหลายวัน อยู่ไป๊

วันนี้เลยหา โอกาสมาไซ้ แวะมาอยู่ใกล้ จาวเฮา
มาต่อค่าวจ๊อย หื้อมันหายเหงา กลั๋วมันซบเซา เงียบเหงากระด้าง.

[เครือออน]

ยินคำหรรษา เพิ่นมาเอ่ยอ้าง บ่ว่างเว้นวาง หม่องนี้

อรรถาธิบาย มาหงายบอกจี๊ เฝ้าอุ๊ยอยู่อี้ โรงบาล
พะนอพะเน้า เพราะเฮาเป๋นหลาน คงหายหลายวัน หรรษาบอกหื้อ
ถ้าอยู่บ่ไกล๋ จะไปแอ่วหยื้อ ยะใดดีฮือ ไกล๋ล้ำ

ไตรรัตนา เทวาช่วยค้ำ หื้อแม่อุ๊ยเจ้า ผ่อนมาย
หรรษานั้นเล้า เฝ้าอุ๊ยหื้อหาย หากอุ๊ยสบาย ค่อยว้ายมาเอิ้น.

[หรรษา]

วุ่นวายติดขัด ปอพัดตะเหวิ้น เมาหัวเหลือเกิน อิ๊ดนัก

บ่มีหว่างหาย คุณยายตี่ฮัก อายุแก่เถ้า ชรา
แปดสิบสองแล้ว อายุนั้นหนา จะหื้อหายกา คงยากนอเจ้า
คุณหมอมือดี บอกหื้ออยู่เฝ้า คงแค่บรรเทา เต่านั้น

ยากจักกลับหาย คุณยายแม่จั๊น คงปล่อยต๋ามหั้น ก๋รรมเวร
จะหื้อย่างลุก ดั่งก่อนเกยเป๋น นั้นคงยากเย็น ต๋ามเวรต่านสร้าง.

[เครือออน]

เถิงเจ็บสังขาร ลูกหลานอยู่ข้าง ก็คงมายวาง น้อครับ

ลูกหลานฮักษา เป๋นยาระงับ ดับเจ็บปวดได้ มายดี
ก๋ารเจ็บป่วยนั้น สำคัญดีหลี จิตใจ๋ต้องดี มีพลังสู้
ข้าวปล๋าอาหาร ช่วยกั๋นน้อมจู้ จักได้ฟื้นฟู ก๋ายะ

เอาอกเอาใจ๋ อยู่ใกล้บ่ละ ภัยยะจักได้ มายแควน
อยู่ไกล๋นอไซร้ เจียงฮายเจียงแสน อยู่ใกล้ยังแควน จักแล่นไปอู้.

[หรรษา]

มาหื้อแฮงใจ๋ หลานจายชอบสู้ ป้อหนานมาจู จี๊แนะ

ขอบคุณหลายๆ มากมายแต๊และ น้ำใจ๋ป้อเจ้า เครือออน
สำหรับเดี๋ยวนี้ แม่อุ๊ยสมร ความเจ็บมายคลอน บ่ปอปวดไหม้
หน้าต๋าสดใส แข็งแรงนั่งได้ ก่ำลังแฮงใน เริ่มฟื้น

บิดหน้าเหลียวหลัง ผ่อบนลุ่มปื๊น ท่อนบนดีขึ้น ก๋ายา
แต่แข่งขนนั้น ต้องก่อยฮักษา คงใจ๊เวลา ก่อยๆหายขึ้น.

[เพลงซอ]

ญาติวงศา น้ำต๋าสะอื้น ทุกค่ำยามคืน หลั่งย้อย

ฮ่มไทรฮ่มโพธิ์ ใหญ่โตเกิ๋นร้อย ลมตี๋ปั๊ดห้อย โตงเตง
เหล่าหลานเหลนลูก มัดผูกตรงเผ็ง บ่กระดอนเด็ง ไปหั้นมานี่
หน้าที่ลูกหลาน เจือจานอย่างอี้ จื่อยายบุญมี ใจ๋จื้น

กำลังแรงใจ๋ ปายในคึกครื้น ยามหลับยามตื่น เจยบาน
คนเฝ้าฟูมฟัก ลูกฮักเหลนหลาน หรรษานอนกาน เฝ้าอยุ่ใจ้ใจ้

[เครือออน]

คนเถ้าชรา หากว่าเจ็บไข้ ต้องใจ๊เวลา ษาฮัก

สภาพร่างก๋าย เสื่อมไปก็นัก อันจักงอกได้ ใหม่เมิน
เหมือนเจ็บบ่นัก หากผ่อผิวเผิน แต่เจ็บเหลือเกิน ย้อนเปิ้นอดได้
ลูกหลานอย่างเฮา อยู่เฝ้าใกล้ใกล้ ใจ๋อุ๊ยตางใน จื้นจ๊อย

เอาเงินแบ่งปั๋น หลายปันหมื่นร้อย บ่เท่าอยู่ห้อย พัดวี
หรรษานั้นไซร้ ทำได้ดีหลี เพลงซอก็ดี มีน้ำใจ๋หื้อ.

[หรรษา]

คำแนะป้อหนาน เจยบานหมื่นตื้อ หรรษายำตือ เคารพ

และขอขอบคุณ ไหว้สาน้อมนบ ตี่แป๋งค่าวหื้อ คำดี
แฮงใจ๋เหลือล้น ยินดีดีหลี ขอน้อมวันตี ป้อหนานออนเจ้า
เพลงซอเหมือนกั๋น ยินดีล้นเบ้า ตี่แป๋งสำเนา โพสไว้

หรรษาน้องหลาน ขอบคุณแต๊ไซ้ ปั๋นแฮงอยู่ได้ ใจ๋เฮย
มวลมิตรค่าวจ๊อย ใจ๋บ่ละเหย น้ำใจ๋บ่เกย เขาะเขินเหือดแห้ง.

[เครือออน]

กลั่นออกจากใจ๋ ใจ้ว่าจักแสร้ง หรรษาหลานแปง จุ่งฮู้

บ่ว่าเถ้าไหน เจ็บไข้นอนคู้ ลูกหลานอยู่อู้ ตึงเจย
ว่าแต่อุ๊ยเต๊อะ เป๋นใดพ่องเฮย แม่อุ๊ยเสบย แล้วกาหรรษ์เจ้า
ฤๅว่าบ่มาย ยังได้อยู่เฝ้า ยังบ่บรรเทา เยาพัก

กึ๊ดว่าคงหาย มายขึ้นจ้าดนัก ได้พักหรรษ์เจ้า จึ่งมา
เขียนค่าวตั้ดนี้ เป๋นอี้ก่อหา ฤๅว่าแอบมา ละอุ๊ยอยู่หั้น.

[หรรษา]

จักไขอาก๋าร แม่อุ๊ยว่าอัน หลายมื้อคืนวัน ผ่านพ้น

ก็ดีต๋ามก๋าล หายพลันรีบล้น ลุกนั่งเองได้ คนเดียว
นอนนั่งเต่านั้น แม่โฉมเฉลียว จ่วยตั๋วคนเดียว นั้นยังบ่ได้
ฐานะเป๋นหลาน ต้องกานอยู่ใกล้ ปฏิบัติไป ค่ำเจ๊า

ลางวันเปลี่ยนกั๋น กับน้าแต๊เล๊า อาบน้ำป้อนข้าว ดูแล
อาก๋ารปวดนั้น ดีขึ้นบ่แปล๋ บ่ฮ้องโอยแอ ดั่งก่อนแล้วเจ้า.