ค่าวเรื่อง แม่สอนลูก

[หรรษา]

ใคร่บวชฮีมต๋าย นั่งสีต๋าไห้ มันบ่เป๋นใด เน้อครับ

หากเอาเป๋นญิง เปิ่งปิงคำนับ หับตั้บตางเส้น เป๋นไฟ
บวชก๋ายยากแต๊ แน่แน่บวชใจ๋ เรื่องบวชผ้าใบ ตางใจ๋ก็ได้
ธรรมขัดสี ใจ๋ดีไจ้ไจ้ นั้นถือว่าไป บวชแล้ว

หากเฮาบวชใจ๋ สำคัญบ่แคล้ว ยิ่งกว่าลูกแก้ว คนจาย
บรรดามนุษย์ บวชได้ตางใจ๋ แม่ญิงฤๅจาย ได้กั๋นพร้อมหน้า.

[เครือออน]

บวชขาวก็เรือง บวชเหลืองก็จ้า ญิงจายได้นา บวชล้วน

สำคัญคือใจ๋ ตางในทั่วท้วน ก๋ายใจ๋บวชถ้วน จึ่งดี
บวชก้าก๋ายะ เสื้อผ้าเปลี่ยนสี ปายนอกดูดี ฤดีบอดใบ้
เป๋นบาปเป๋นกั๋มม์ ระยำต่ำไหม้ เนอคนญิงจาย ได้กึ๊ด

บวชที่หัวใจ๋ ปายในจ่องยึด พระธัมม์คำเจ้า พุทธา
บวชที่ใจ๋นี้ ตึงดีแต๊หนา บวชตึงก๋ายา ยิ่งดีหนาเจ้า.

[หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน]

บวชเมินมอกใด ญิงจายแก่เฒ่า บางพ่องบางคน ไกล้ม้าง

บวชเปื้อจำนงค์ ไค่ปล๋งไค่ร้าง เสี้ยงตางสรรค์สร้าง จีวี
บวชเปื้อจากล๊ะ หนตางวิถี ผิดชอบชั่วดี หลบลี้หนีหน้า
บวชหนีคดี เป๋นหนี้เป๋นข้า บวชหนีอาญา ฮ้อนฮ้าย

บวชหนีลูกเมีย บวชเปื้อไค่ค้าย บวชเพื่อไค่ได้ ไค่รวย
บวชเปื้อแก้บน ถูกโจ้กถูกหวย บวชเปื้อล้างซวย บวชโตยเปื้อนบ้าน
บวชหนีโรคา พยาธิ์มาป้าน บวชได้ทำงาน แต่เก๊า

ตี้บวชบวชไป มอกใดกั่นเล้า ตี้ถูกแบบเบ้า พุทธา
ตี้บวชบวชนี้ ปี้หน้อยหรรษา เปิ้นมีเวลา กำหนดก่อเจ้า

โดย หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน

[หรรษา]

บางคนบวชเฮียน ฝึกเปียรใฝ่เฝ้า ศึกษาขัดเกลา จีวิต

บวชแล้วศึกษา ธรรมมาลิขิต จ๋นปอพิชิต จบไป
หลายประโยคแต๊ จ่างแก้จ่างไข จื่อศักดิ์ลือไป มหาดั่งอั้น
บางคนกำหนด เข้าบวชตี่หั้น เปื่อล้างอาธรรม์ ชั่วช้า

สามวันเจ็ดวัน ก็ปอเมื่อยล้า สิกลาออกหั้น ก็มี
บางคนบวชแล้ว ศึกษาหลายปี๋ ฮ่ำเฮียนบาลี ก็มีปี้อ้าย
บางคนถึงก๋าล สังขารต่องผ้าย เวียนมาแล้วนาย ก๋าละ

ซาวห้าขวบปี๋ ก็มีอาละ บวชพระต๋ามหั้น เพณี
บ่ได้กำหนด เรื่องบวชนุ่งสี ต๋ามประเพณี ของแต่ละบ้าน.

[ล้อเลื่อน]

ยังข้องขัดใจ๋ ความนัยหลายด้าน เรื่องก๋ารจัดงาน บวชพระ

ประเพณีไทย ฮ้องไปส๊ะป๊ะ บวชพระต๋นหน้อย ว่าเณร
ป้อนาคก็ใจ๊ ลูกแก้วก็เป๋น ไหนพระไหนเณร สงสัยใจ๋ข้อง
ตางแม่ฮ่องสอน รำฟ้อนหล้องหล้อง งานแห่ส่างลอง เข้าวัด

จ้วยแจ้งจ๋าไข หื้อฮู้ชัดๆ แก่คนบอดใบ้ ปั๋ญญา
วอนท่านผู้ฮู้ เล่าสู่เถิดหนา ได้เทศนา หื้อคนไกล๋บ้าน

[หรรษา]

ข้าน้อยหรรษา ปัญญามืดด้าน บ่ค่อยสำฮาน ต๋อนนี้

ยากจักจ๋าไข ความนัยจากนี้ ลุงล้อถามหนี้ ร้อยความ
เรื่องบวชปอยเป๊ก เน็ดแต๊คำถาม ขอกราบงามๆ จายรามบ่สู้
ความฮู้บ่หลาย บ่อาจจักอู้ เท่าที่จ๋ำดู ก่อนนั้น

คนเถ้าเล่าไข ความนัยบีบกั๊น ก่อนนั้นป๋างอั้น โบราณ
สมัยปุทธะ ผ่านมาล่วงก๋าล มีไว้ต่ำนาน สืบสานดั่งอี้
ตะก่อนนั้นหนา มีมาก่อนกี้ จ๋อมพระมุนี ปุทธะ

ได้ทรงสั่งสอน มนุษย์โลกะ เตวะซาบขึ้น เมืองบน
ปื๊นดินทราบฮู้ สามโลกสกล พุทศาสน์ยินยล ขยายกิ่งก้าน
มนุษย์โลก๋า ฟังธรรมบ่หย้าน จิตใจ๋สำฮาน เป่งวะ

ขอเข้าเป๋นสงฆ์ ดำรงค์บวชพระ เป๋นศิษย์ปุทธะ มุนี
ขอเป๋นลูกศิษย์ ของพระชินสีห์ ละเรื่องโลกี ผ้าสีห่มหย้อง
ศรัทธาเลื่อมใส ดังไปตั่วห้อง อร่ามเรืองรอง ศาสน์พุทธ

สัตว์โลกโลกี๋ บ่มีพิรุจ ถือพุทธกั๋นถ้วน นานา
แม้แต่นาคนั้น เป๋นหั้นสัตต๋า เลื่อมใสศรัทธา ปุทธาเป๋นเจ้า
จึงแถลงก๋าย เป๋นจายหล่อเบ้า แล้วขอถือเอา เป้ทพระ

ขอบวชเป๋นสงฆ์ แลองค์สังฆะ เถระบวชหื้อ แล้วกา
ครั้นถึงกล๋างเดิ๊ก พระนาคนั้นหนา นอนหลับก๋ายา สติบ่ตั้ง
จึงกลับเป้ทตั๋ว เป๋นนาคสลั้ง ร่างก๋ายเกยบัง ต๋าไว้

กลับเป๋นสัตต๋า นากาแต๊ไซ้ คนหันน้อมไหว้ ทูลความ
หื้อภะคะวะ พุทธะจึงถาม สืบได้ใจ๋ความ เลยห้ามแต่หั้น
ห้ามเดรัจฉาน เข้าบวชว่าอั้น นาคเลยกราบพลัน ยื่นนบ

หม่อมเป๋นสัตต๋า นากาพิภพ เคารพยื่นไหว้ วันตา
บวชบ่ได้แต๊ ขอแผ่เมตต๋า หื้อเหล่านากา ศรัทธาแม่นหมั้น
ขอฝากจื่อเสียง สำเนียงไว้หั้น ถวายเทวัญ ศาสน์พุทธ

ห้าปันวะสา ปุทธาบ่สุด อย่าหยุดขาดหั้น นากา
ฝากหัวหางไว้ กับอาวาสา จื่อเสียงนามา มีนาคไว้อั้น
จ่อฟ้าระกา ปานลมว่าอั้น เป๋นรูปนาคพลัน มีไว้

ยามบวชนั้นหนา นามานั้นไซ้ มีจื่อเรียกได้ นั้นนา
เรียกกั๋นบวชนาค อย่าพรากแต๊หนา ถวายนามา จื่อเสียงไว้หนี้
จึงเริ่มสืบสาน ต่ำนานก่อนกี้ สืบกั๋นมาดี เดี๋ยวนี้

เฮาจึงเรียกขาน "บวชนาค"บ่ลี้ ต๋ามมีดั่งได้ บรรยาย
ภาคเหนือเฮานี้ ประเพณีหลาย บ่อาจบรรยาย ขยายหมดเสี้ยง
เฮาตางภาคเหนือ จุนเจือบ่เสี้ยง นั้นมีสำเนียง ว่าไว้

เรียกองค์พระสงฆ์ ว่า"ตุ๊"แต๊ไซ้ ไจ้ไจ้สืบหั้น นานวัน
แล้วเรียกเณรน้อย ว่า"พระ"เหมือนกั๋น อันนี้สำคัญ ผมนั้นบ่แจ้ง
บ่อาจขยาย ความนัยส่องแจ้ง มานอนตะแคง นั่งกึ๊ด

ภาคเหนือภาคกล๋าง ต่างกั๋นทึดๆ บ่เหมือนกั๋นหั้น เนอนาย
ตางอีสานปุ๊น ประเพณีหลาย ภาคใต้แถมราย ต่างกั๋นแต๊เจ้า
แต่รวมหัวใจ๋ สรุปนัยเข้า ย่อความแล้วเฮา ศาสน์พุทธ

ปอยบวชส่างลอง บ่มีพิรุจ แลสุดบวชนาค แถมนา
เปื่อน้อมอุทิศ หื้อศาสนา จรรโลงสืบมา นัยยาดั่งอั้น
ผมนั้นจ๋นใจ๋ จักไขต่อหั้น ย้อนปัญญามัน มืดมิด

บ่ได้เป๋นหนาน อาจ๋ารย์นั่งคิด มืดมิดตั๋นเสี้ยง ปัญญา
ไขได้เต่านี้ เนอเจ้าขวัญต๋า ขอกราบสูมา หลอนผิดแบบเบ้า.

[หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน]

ต้องต๋ามต๋ำฮา พระพุทธเจ้า ลิขิตนานเนา กล่าวไว้

ขอบใจ๋หรรษา ตี้ได้สอดไซ้ เรียบเรียงสารค่าว เก่านาน
ขานไขมานั้น ครั้งพุทธก๋าล เป๋นสารบัญ เปียงจายเต้าอั้น
หากเป๋นบุตรี เปิ้นมีขีดขั้น ต๋ามก๋าลโบราณ จ้วยจี๊

เป๋นธรรมทาน มา ณ ตี้นี้ หื้อได้เป๋นตี้ เปิ้งปา
ขอท่านผู้ฮู้ จ้วยเต้สสะนา หื้อเกิดปัญญา แก่ข้าฯผู้ด้อย.
โดย.หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน

[เครือออน]

ครั้งปุ๊ทธะก๋าล นานมาบ่หน้อย ข้าน้อยได้เฮียน พ่องนะ

เพศแม่อิตถี ก็มีบวชพระ เป๋นสมณะ นารี
หากเป๊กเป๋นตุ๊ ภิกขุอิตถี ฮ้องภิกษุณี ครูจี๊ว่าอั้น
สามเณรี ก็มีแถมหั้น แต่ปัจจุบัน เสี้ยงแล้ว

ที่เฮาหันกั๋น นั้นมันบ่แคล้ว บวชแล้วมาอ้าง กั๋นเอง
แม่ญิงบวชพระ มันน่ากลั๋วเกร๋ง กึ๊ดเอากั๋นเอง คะเนงบ่ได้.

[ล้อเลื่อน]

คำเต้สนา หรรษาปี้อ้าย ได้บรรยาย บวชพระ

เป๋นประเพณี สืบศรีพุทธะ สิทธัทถะเจ้า โคดม
ต่างหวังหลุดป๊น จากโคลนใต้ต๋ม สายธารนิยม ฝังในใจ๋เข้า
สองปันกว่าปี๋ บ่มีหมองเศร้า ทุกถิ่นลำเนา แซ่ซ้อง

สืบศาสน์ดำรง เผ่าพงษ์เห็นพร้อม สนองตอบถ้อย ฮอยองค์
ศรัทธาพุทธะ สมณะสงฆ์ เป๋นหลั้กปั้กธง องค์พุทธเจ้า

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

โลกคือละคร กำสอนเก๊าเหง้า แต่ก่อนแนวเนา พุทธะ

คงมีฝ่ายเดียว บ่าเดี๋ยวซะป๊ะ อ้างหลักธรรมมะ บรรยาย
เป๋นฝักฝ่ายนั้น ไค่ฮู้ต้นปล๋าย แบ่งเป๋นนิกาย หลายฝ่ายหลายข้าง
ต่างฝ่ายต่างสอน พร่ำวอนอวดอ้าง ว่าเป๋นหนตาง หลุดป๊น

ต้องเยียะต้องทำ อย่างนี้อย่างโน้น เหมือนกับหยู้โหย้น มากมาย
ส่วนเจ้าสำนัก มีจั้นมากหลาย สายไผคนมัน แบ่งปั๋นสรรค์สร้าง
ธรรมมะวิถี ต๋ามตี้กล่าวอ้าง ขอท่านนำตาง จ่องจี๊

ม่อนเกยบวชมา ปัญหาเหล่านี้ บ่ดีมองข้าม ผ่านไป
ป้อหนานปี้น้อย บ่กอยใส่ใจ๋ จักมีคนใด ไผไหนเล่าข้าฯ
หน้อยต๊ะเวียงต๋าน

[หรรษา]

พุทศาสนา โลกาโลกหล้า สืบสายกั๋นมา ประยุกต์

แบ่งหลายนิก๋าย มากมายเป๋นปุ้ก หาตางป๊นตุ๊กข์ มรรคคา
แต่สรุปแล้ว รวมพระคาถา หัวใจ๋ธรรมมา พุทธากล่าวอ้าง
รวมความเป๋นสาม งดงามสล้าง จี๊เป๋นแนวตาง บอกไว้

หนึ่งคือเว้นเสีย ความชั่วนั้นไซ้ อย่าได้เกี่ยวข้อง กระทำ
อันข้อสองนี้ ความดีหนาหนำ หื้อหมั่นกระทำ บำเพ็ญศีลห้า
ข้อสามทำใจ๋ หื้อใสคลี่อ้า เบิกบานทุกครา แน่แต๊

นี้เป๋นหัวใจ๋ ของพุทศาสน์แน่ บ่แปรเปลี่ยนแก้ ได้เลย
อันนี้นั้นและ แน่วแน่แต๊เหย ขอหื้อมันเลย ห้าปันเต๊อะเจ้า.

[เครือออน]

เว้นชั่วทำดี ชินสีห์แบบเบ้า ทำใจ๋ผ่องวาว มนะ

คำสอนพุทโธ เป๋นโอวาทะ ปาฏิโมกข์หั้น ข้อธัมม์
หัวใจ๋พุทธะ ศาสน์ควรจื่อจ๋ำ เฮาควรน้อมนำ เอาธัมม์พระเจ้า
มาใส่ต๋นตั๋ว ทูลหัวใส่เกล้า ปฏิบัติเอา พุทธะ

ฮู้แจ้งเห็นจริ๋ง ฮู้คิงอัตต๊ะ ชีวะจักได้ จ๋ำเริญ
ต๋ามฮอยพุทธะ ประชาสรรเสริญ ชีวิตดำเนิน เจริญเที่ยงหมั้น.

[หรรษา]

เริ่มจากตี่ต๋น เตียวหนเป๋นขั้น อย่าสว๊ะตุมบัน คว่างละ

หื้อเจริญต๋าม นัยความพุทธะ อย่าละเน้อเจ้า ศีลา
ปัญจะสีละ เปิ่งป๊ะฮักษา อยู่ในโลกา ฮักษาศีลห้า
ศีลเป๋นหนตาง สว่างโลกหล้า กันศีลบ่มา โลกม้าง

กันศีลบ่หาย สบายซะว้าง โลกาเอกอ้าง ร่มเย็น
ศีลห้าข้อนี้ มันก๋ารจ๋ำเป๋น เปรียบเหมือนลายเซ็น ร่มเย็นปกเกล้า.

[เครือออน]

เว้นชั่วถือศีล อาจิณใฝ่เฝ้า ทำดียึดเอา ธัมมะ

ทำหื้อจิตใจ๋ ปายในสว่างยัวะ ปร๋าศะหมดเสี้ยง มลทิน
ฮักษ์ก๋ายวาจ๊ะ แม่นปัญจะศีล ทำดีอาจิณ ปัญจะธัมม์ห้า
อบรมจิตใจ๋ หื้อใสแจ่มจ้า หมั่นภาวนา อย่าแคล้ว

เมื่อก๋ายวาจ๋า มนาดีแล้ว ก็เหมือนได้แก้ว รัตน์ไตร
เกิดมาชาตินี้ ชีวีสดใส แม้นม้วยมรณ์ไป ได้นิปปานแก้ว.

[หรรษา]

เศษบุญยังเหลือ จุนเจือผ่องแผ้ว แผ่ผายยายแนว อุทิศ

ไปหารุกขา เตวาเรืองฤทธิ์ พิชิตเหล่าหั้น ภัยมาร
นาบุญบ่แคล้ว แผ่แนวเป๋นสาร ไปหาวงศ์วาน ญาติตระกู๋ลหั้น
ตี่ล้มจากหาย บ่หื้ออยากกลั้น นาบุญส่งตัน อุ้มยก

ป๊นจากตุ๊กข์จ๋น เรรนนารก ปกยกสู่ห้อง เมืองบน
บุญยังบ่ลี้ ส้ายหนี้บ่หน เจ้าก๋รรมเวียนวน กุศลส่งหื้อ.

[เครือออน]

หากมีก๋ายใจ๋ บ่ฮ้ายบ่ดื้อ หนตางไปคือ สุคต

สวรรค์เมืองบน บ่วนเลี้ยวลด ผดแผวเมืองห้อง นิปปาน
ต๋ามฮอยพุทธะ มัคคะสถาน เร่งสร้างสมปาน ชาตินี้หื้อได้
จุ่งฮักษาศีล อาจิณไจ้ไจ้ บาปฮ้ายอันใด หื้อเว้น

เมตต๋าก๋ารุณ งานบุญจุ่งเน้น มัคคาแปดเส้น หนตาง
ใจ๋เนอพี่น้อง ต้องหื้อคงขลัง ยึดเอาธัมมัง สร้างชีวิตหมั้น.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

โดยหน้อยต๊ะเวียงต๋าน
ม่อนอยากไค่ถาม ต๋ามความสั้นๆ เพราะทุกคืนวัน อยากฮู้

ว่าหากม่อนหมาย ใจ๋ไค่เป๋นจู๊ กับไผก่อได้ คนงาม
ตี้งามดีพร้อม ลือโลกตังสาม ส่วนม่อนจายราม คนเถียวเดี่ยวดั้น
แต่ม่อนมีใจ๋ ไค่ได้เปิ้นอั้น มาเป๋นเมียแปง ฮ่วมซ้อน

ม่อนต้องเยียะใด ไค่ถามความย้อน ต้องหื้อม่อนสร้าง บุญใด
ต้องปฏิบัติ ต๋ามศิลป์ข้อไหน ธัมมะข้อใด จึ่งสมไผ่อ้าง

[หรรษา]

เรื่องบุญเรื่องก๋รรม ไผมันได้สร้าง บุญก๋รรมนำวาง จ่องจั้ก

น้อยต๊ะเวียงต๋าล มาขานแน่คัก ถามฮักสาวหั้น นางงาม
กันว่าใคร่ฮู้ ต้องหื้อไปถาม จะได้ใจ๋ความ กับป้อหนานหั้น
ป้อหนานเครือออน เจ้ามอนจะดั้น ตอบหื้อเร็วพลัน บ่จ๊า

ความฮู้เปิ่นหลาย มากมายเต๋มซ้า ขะใจ๋อยู่ถ้า สักกำ
ป้อเครือออนนี้ ก๋ารเปิ่นหนาหนำ แหมบึ๊ดสักกำ คำตอบจะได้..

[เครือออน]

กึ๊ดอยู่หลายวัน มืดตั๋นแต๊ใบ้ ธัมม์ใดจักทำ สัมฤทธิ์

นั่งกึ๊ดร่ำไป นอนใจ๊ความคิด มืดมิดว่าอั้น ปั๋ญญา
อิทธิบาทไซร้ จักได้ก่อหา หนึ่งคือฉันทา ฮักมาก่อนใกล้
สองวิริยา เปียรหาไจ้ไจ้ ทุกวิธีใน โลก๊ะ

จิตตะคือสาม บ่วางธุระ จิตฝักใฝ่หั้น ตึงวัน
วิมังสานั้น หมั่นตรึกตรองหัน เหตุผลของมัน ปรับผันหมั่นแก้
แถมนัยหนึ่งหนา กะถาไก่แจ้ ตึงดีนักแก ลองใจ๊

ปิยะวาจ๋า มนากล้าไว้ หมั่นเข้าไปใกล้ นงราม
พ่อแม่นางไซร้ อยู่ไหนก็ต๋าม ไปกราบงามงาม หมั่นถามหมั่นถ้อง.

[หรรษา]

คำตอบเจ๋งๆ บรรเลงในห้อง ออกเป๋นทำนอง แน่แต๊

คาถาเครือออน บ่มีไผแป๊ แน่แน่เน้อเจ้า เจยบาน
ลองใจ๊เต๊อะครับ น้อยต๊ะเวียงต๋าล จะสุขสำราณ เจยบานจื้นสู้
ขะแนมตั้งใจ๋ เจ้าอย่าหลิ่งหลู้ หมั่นฝึกจามดู เต๊อะครับ

ไก่แจ้คาถา เอามาอ่านนับ แล้วนับอ่านหั้น หื้อปอ
อิทธิบาทนั้น สี่ข้อแต๊หนอ ป้อหนานเฮานอ จี๊แนะหื้อหั้น.

[เครือออน]

อิทธิบาท สี่ข้อว่าอั้น เป๋นธัมม์สำคัญ เน่อครับ

บ่ว่าเรื่องใด ใฝ่ในสินทรัพย์ ก๋ารฮ่ำเฮียนหั้น วิชา
ก๋ารอันยากนัก บ่มีปั๋ญหา หากใจ๊ธัมมา อิทธิบาทได้
ใจ๋ฮักก่อนนา เปียรหาไจ้ไจ้ เอาจิตใฝ่ใน สิ่งนั้น

ปิ๊จจารณา หาเหตุผลซั้น ปรับเปลี่ยนแป๋งปั้น วิธี
ย่อมจักสำเร็จ เสร็จได้ดีหลี พุทธะวิธี อิทธิบาทข้อ.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

ฝึกหัดจิตใจ๋ บ่ไปฉลฉ้อ ฮู้จักเปียงปอ ต่อนี้

แต่กิเลสหนา บ่ลาหลีกลี้ เหมือนกับก๋ำบี้ หลงไฟ
แมงเม่าแมงว้าง หลงแสงสีใส แม้นเป๋นโพยภัย แต่ใจ๋จื้นสู้
ต๋าผ่อแลหัน ใจ๋มันหลิ่งหลู้ ไค่เจยจมจู กอดฟัด

เมื่อฮู้ตั๋วต๋น คนอัตคัด ใจ๋ก้อหม่นเศร้า โสกา
ป้อเครือออนครับ ทำบุญใดหา หื้อได้กานดา มานอนปั้งข้าง

[หรรษา]

น้อยต๊ะเอ่ยขาน ป้อหนานกล่าวอ้าง จ่วยกั๋นเผี้ยวตาง เป่งลึ้ง

คนหนึ่งปุจฉา คนหนึ่งมาปึ๊ง คำตอบปออึ้ง เน๊ดดี
กำนี้แถมครั้ง เครือออนอย่าหนี คำถามตี่มี ขอป้อตอบอ้าง
น้อยต๊ะเปิ่นถาม งดงามสล้าง ป้อหนานอย่าวาง ตอบค้น

ว่าทำบุญหยัง สมหวังเหลือล้น บุญใดจ่วยด้น บันดล
ได้มานอนชิด แนบข้างก๋ายต๋น สิ่งไหนจ่วยดล หื้อคนแนบข้าง.

[เพลงซอ]

หากู้ตนตั๋ว มาหนัวจ่วยสร้าง มันหยั่งเลือนลาง ปี้จั้น

หน้อยต๊ะเวียงตาล มาขานกั๋นนั้น เสาะหาสอดดั้น บ่มี
สุดแต่เพลงซอ รอมาหลายปี๋ สาวน้อยบ่มี สาวจี๋บ่ข้อง
เมื่อก่อนป๋างหลัง มันยังมาต้อง บ่มีกู้ดอง น้องนี้

ทำบุญไหว้สา ธัมมากล่าวจี้ ว่าเหตุมันมี เดียวดาย
บ่ทำเป็นคู่ บ่ฮู้เป้าหมาย ทำบุญเมือ่ใด มีหนึ่งเต๊าอั้น

[หรรษา]

นาบุญป๋างหลัง ป๊ะปั๋งบ่กลั้น หลายเยื่องปันอัน แต่เนิ้น

เรื่องคู่หมายต๋า เลยมาค้างเคิ้น เก่าเนิ้นบ่ได้ ทำบุญ
กับคนตี่ฮัก เลยมักหายสูญ เมื่อป๋างปายลูน เดียวดายนั่งเศร้า
กันฮู้แล้วหนา หรรษาจะเฝ้า ปาจี๋นงค์เลา นาฏไท้

ทำบุญตวยกั๋น เป๋นคู่เอาไว้ จะได้สมหั้น สองเฮา
แต่นี้บ่ฮู้ เลยมาหมองเหงา เพราะจ้าดก่อนเฮา บ่มีคู่สร้าง
บ่ได้ทำบุญ ต๋ามกำกล่าวอ้าง เลยหานางงาม บ่ป้บ

เพลงซอมาไข ต๋ามนัยใคว่ครบ เคารพปี้อ้าย งามงาม
ตี่มาเอ่ยตั้ก ตอบยังคำถาม น้อยต๊ะจายราม เปิ่นถามไว้หั้น.