ค่าว ร่ำคำรัก

[เฒ่าค่าว บ่าวกะโลง]

ค่าว ร่ำคำรัก

เจ๋ตะนา คำจ๋านี้เล้า ค่อยฟังเต๊อะเจ้า รอมแปงขวัญต๋า
ปี้เขียนคำรัก สลักภาษา ต๋างดอกมาลา ฝากหื้อน้องหน้อย
เขียนจากหัวใจ๋ หทัยเปล่งปล้อย หนักแน่นอย่างดอย เตียมฟ้า

สร้อยแห่งวาตี บ่มีตี้จ๊า ขอนายน้องหล้า กอยแยง
แป๋งซั้งก๊างไว้ หวังได้กิ๋นแต๋ง สำนวนแสดง แตนคำฟู่ข้า
ประสงค์ฝากใจ๋ อิงในห่มผ้า ร่วมตี๋นจายคา บ้านน้อง

ไร้แสงเดือนดาว คืนคราวฟ้าร้อง มืดไปทั่วห้อง ธานี
กันกึ๊ดรอดน้อง บัวตองสาวจี๋ นึกถึงนารี คำจายร้องให้
เพราะว่าอยู่ไกล๋ บ่ใช่ของใกล้ จักมีวันได ก่นี้

ได้อยู่เคียงก๋าย บ่หายห่างลี้ สองเราดั่งอี้ สู่ชม
ไฝ่ฝั้นฟักเฟื้อ แนบเนื้อคิงกล๋ม ออดอ้อนผารมณ์ ปากอ่อนจนแก้ม
ฉิมพลีสวรรค์ เสกสรรแต่งแต้ม น้ำค้างเดือนแรม หนาวนัก

ยอดดวงสีเนห์ ปี้เทความรัก ไฝ่มักแต่เจ้า นางเดียว
หวังเตียมคู่ซ้อน แม่มอนต๋าเขียว เหมือนดั่งเหล็กเคียว จ่องจั๊กเกี่ยวหญ้า
ผ่านวันเดือนปี๋ ขอคนดีถ้า บ่เมินนั้นจา ว่าไว้

จักยอมมอบตั๋ว หัวใจ๋พี่ไท้ เป๋นแสงแคร่ใต้ ไฟโคม
ได้เชยนงนุช ส่วนสุดประสม สุขแม้นเมืองพรหม จั๊นฟ้าตังเก้า
เจ้าร่างอินทร์แปล๋ง แม่แสงคำเบ้า บ่จุพรางเอา สุ่ยย้อม

ปิยะวาจ๋า นำมาขีดก๊อม เป๋นกล๋อนค่าวก้อม คำซอ
ขอยั้งก่อนนอ สุดก๋อมอกอี้ เท่านี้ลวดวางลง ก่อนแลนายเหย.......

เฒ่าค่าว ศิษย์ครูพูน

[เขียดด้อง]

ค่าวฮ่ำกำฮัก จ่องจั๊กเวหา ปั่นปื๊นปารา ปาหื้อโสกเส้า
เป๋นบ่าวตี้ไหน ตังใดกั๋นเจ้า เขียนตังลำเนา ค่าวคับ

แต่งแตนบุปผา มาลากิ่งกั๊บ ส่งหื้อสาวหน้อย คนงาม
คนอ่านสะต๊อน สะต๊านหวิดหวาม สังมาดีงาม หวานป๋านน้ำอ้อย
ฮ่ำฮิฮ่ำหา ว่าน้ำต๋าห้อย เจ้าสีดำมอย โศกตุ๊ก

หนตางแสนไกล๋ ไปหาบ่ลุก กึ้ดเติงหาเจ้า คำแปง
อดสาแป๋งซั้ง กอยยังเต้าแต๋ง กอยฮักกอยแปง แยงกู้คาบเข้า
ปู๋นดีสงสาร แต๊นายน้องเหน้า กำฮักกำเฮา ครั้งนี้

ขะใจ๋เน้อสาว ขอเจ้าไขจี๊ อย่าละเจ้าปี้ คอยนาน
เปิ้นอิดแลอ่อน ย้อนเวียกแลก๋าร อย่าทรมาน หื้อเปิ้นรอถ้า
คันมีกะถา มนต์ใดใหญ่กล้า จักเสกปารา หดแค้ว

หื้อบ่าวคนไกล๋ ได้สมเปิงแล้ว ได้ปะนางแก้ว เจยจม
ได้กอดได้ฮัด ส่วนสัดผสม ได้โตะได้โลม กล๋มคิงนอนเหล้น
เสกเอาฮุ้งสี งามดีสองเส้น หื้อสองกั๋มเวร ยอดม้อน

ได้ขึ้นเวหา เมฆายอดซ้อน สะหวันอยู่ถ้า มาเติง
นานเต้านานนับ จ๋นจับจ๋นเถิง จ๋นจับจ๋นเปิง หัวใจ๋สองก้อน
กวาดเอาลมสาย มายายแวดข้อน หื้อสองนายมอร อ่อนซ้อย

ได้เย็นวะหวิว ลูบผิวมะม้อย จุ้มแลจื้นจ้อย สำฮาญ
เสกหื้อปารา ยั้งเวียกแลก๋าร ปรบมือยาวนาน หื้อกับสองเจ้า....

[คนใกล๋]

แสนสะต๊อน ยอกย้อนในใจ๋ เป๋นสาวตางใด ยะหื้อบ่าวเศร้า
ปอบ่กิ๋นปล๋า ปอบ่กิ๋นข้าว กึ้ดแต่นงเยาว์ สาวน้อย

บ่าวนั้นจ่มมา ว่าหมองต่ำก๊อย กึ้ดหากู้ห้อย เคียงแปง
หื้อสาวรอนะ อย่าได้หน่ายแหนง อยู่ดีมีแฮง รอตั๋วปี้อ้าย
เป๋นดีอิจฉา สาวงามบ้านใต้ เปิ้นมีคนรอ ตอบฮัก

ขอหื้อสมหวัง เนอนายแต๊ตั้ก ป่ะคนตี้ฮัก ดีดี
คนอยู่ตางเพ๊ บ่หลบหลีกหนี รอฟังข่าวดี เนอตั๋วม่อนเจ้า...

[เครือออน]

เฮานั้นเสี้ยงหวัง เปิ้นจังบ่าวเถ้า เลยสั๊วะหื้อเฮา เหว่ว้าง

ตางหน้าเปิ้นเอา ปล่อยเฮาเป๋นฮ้าง หันเฮาเป๋นก้าง ขวางคอ
ไปหื้อมันป๊น อย่าวนปิ๊กหนอ ตั๋วเถ้าจะรอ ขอปั๋นปอนหื้อ
ปะคนดีดี หื้อหนีคนดื้อ ร่ำรวยระบือ เปียงฟ้า

แต่ถ้าวันใด ใจ๋บ่สง้า น้ำต๋าอาบหน้า เนอนาง
ตุ๊กข์ใจ๋ยิ่งล้น คนเขาถากถาง หากเสี้ยงหนตาง หื้อนางปิ๊กบ้าน.

[พูนอุดม.เวียงเขลางค์]

ในยามมีฮัก หัวใจ๋ดื้อด้าน จะชักอย่างใด บ่แป๊

บ่าวสาวฮักกั๋น ขอหื้อฮักแต๊ จะสมหวังได้ ยืนยง
อันว่าความฮัก ตึงโลภโกรธลง มนุษย์จุคน ย่อมมีกั๋นได้
หื้อมีสติ ตริตรองไจ้ไจ้ บ่ดีหลงไป แต๊นั้น

ต้องจ่วยตั๋วเอง ไผบ่มาก๊ำ ฮักได้เลิกได้ แนวทาง
ต้องเผื่อใจ๋ไว้ เรือบ่ควรขวาง น้ำเชี่ยวเป๋นทาง ตึงขวางบ่ได้....

[เครือออน]

ความฮักอินดู ย้อนอยู่แหมะใกล้ เหมือนครั่งใกล้ไฟ ไน่เยิ้ม

หญิงจายใกล้กั๋น ดวงมานเคลิบเคลิ้ม เติมแต่งใจ๋หั้น อินดู
กล๋ายเป๋นความฮัก มากนักเนอสู หลิ่งใจ๋มาจู อยู่กั๋นกุ้มเถ้า
ระวังหื้อดี เปิ้นมีคนเฝ้า จะปาหื้อเฮา เดือดร้อน

ยิ่งผัวเมียเขา อย่าเข้าไปซ้อน บาปจักไหลข้อน ตั๋วเฮา
เอาใจเฮานั้น ไปใส่ใจ๋เขา เขาบ่อยากเอา เฮาบ่อยากได้.

[ลุง ล้อเลื่อน]

คนสมัย เหมือนใจ๋บอดใบ้ มือไม้มันไว สั่นดิ๊ก

ลืมกำว่าจู๊ ฮู้กำว่ากิ๊ก บ่กลั๋วบาปต้อน ฮ้อนคิง
มีผัวแต๊ๆ ยังแว่มาผิง หัวใจ๋ของญิง เผ้ดเหมือนพริกแต้
เฮาหลงไปชิม ลิ้นปันกั๋นแป้ บ่ฮู้ก๋รรมเวร จะย้อน

มาฮู้สืกตั๋ว เมื่อหัวโดนฆ้อน เลือดในไหลข้อน ฮูดัง
ชะต๋าต๋อนนี้ เป๋นทีต้องฝัง เสียงดังตึงตัง สั่นไหวทั้งห้อง
ผาเขามัว ผัวเขามาจ้อง ก่ำไม้หมายปอง พร้อมตุ๊บ

ขืนบ่หนี ถูกตี๋จ๋นฟุ๊บ ฟั่งลุกจากห้อง เฮือนไป
หม้ดแฮงอ่อนเปลี้ย เมียมาผั้กไส ตื่นไวตื่นไว ฝันไปกาอ้าย...

[เครือออน]

อกปุ๊ทธา นึกว่าจอดป้าย เป๋นว่าอ้ายจาย ฝันเลิ้ก

ดีว่าเป๋นฝัน บ่าอั้นเกิ๊กเงิ้ก ตกเศิกจอดป้าย จีวัน
เหตุแห่งฝันนี้ คงมีใจ๋กัน ยามเมื่อกล๋างวัน ใกล้กั๋นน้องหล้า
จึ่งนำไปฝัน ใจ๋มันบอดบ้า ยามเมื่อนิทรา จิตซ้อน

ครั่งใกล้ไฟ ใขใกล้แดดฮ้อน ครั่งไขเป๋นก้อน ยังยวา
ระวังเนอไท้ อย่าได้ลาสา จิตเฮานี้นา ลาสาบ่ได้.

[เขียดด้อง]

ปายนอกว่าปอ นิ่งเหมือนต๋อไม้ ตี้แต๊ปายใน ส่วนลึก

ยังมีตั๋ญหา ผดาสำนึก ม่ำมึกม่ำมึก อดเอา
มนุษย์โลกนี้ สุดตี้ใจ๋เขา คนใหนบรรเทา คนนั้นอดได้
คันยังชอบหนัว ไค่หัวไค่ห้ว จักยะอย่างใด ปี้น้อย

อดนักล้ำไป จักได้ต่ำก๊อย พ่องว่าเป๋นบ้า บ่าจืน
คันมันเหลือแฮง แต่งบ่ขัดขืน ป่อยม้ามันอืน จักได้ก่อเจ้า

[ลุง]

เมื่อม้าขัดขืน มันฝืนใจ๋เถ้า ใจ๋นึ่งบ่เอา แต๊แต๊

แห๋มใจ๋นึ่งแห๋ม ไค่แจมเหมือนแย้ หันแต่จะได้ ลงฮู
ยกเอากำพระ มาจ้วยขัดถู แม่สีชมพู ยังมาเล่นหน้า
ครั่งไกล้ไฟ ไน่ลงพื้นหล้า ผืนพระสุธา ยังฮ้อน

น้ำตกจากดอย บ่เกยไหลย้อน บ่หันไหลข้อน ขึ้นบน
ก่เลยต๋ามน้ำ ต๋ามใจ๋ของต๋น สวรรค์เบื้องบน ยังขึ้นบ่ได้

[เครือออน]

เมื่อวันตะวา อี่หล้ามาใกล้ มาแป๋งห่วงใย พะเน้า

มากอยมาดู มาอู้หยอกเย้า ยะหื้อคนเถ้า สั่นใน
หลายวันหลายมื้อ ยะหื้อหวั่นไหว เหมือนครั่งใกล้ไฟ ไขใกล้แดดจ้า
หากมัวเมาหลง ใจ๋คงจักบ้า สักวันแลนา เฮานี้

ขอหลานตังหลาย จุ่งไขบอกจี๊ เหตุก๋ารณ์จ๊ะอี้ ยะใด
จักฝืนแฮงน้ำ ฤๅต๋ามน้ำไหล จะยะจาใด วอนไขคนเถ้า.

[ลุง.]

ศิลข้อทีสาม กำสอนพระเจ้า ป้อสีดอกเลา ยอมฮับ

แต่มากั๊บใจ๋ น้ำใสก๋วยจั๊บ มายั๊วะต่อมก้อน น้ำลาย
ยามหิวต๊องฮ้อง น้องนางถวาย จวนกิ๋นลาบควาย ไผไหนอดได้
มัวนั่งคอตก จั๊กลมเข้าไส้ ยุบนอกปองใน ปุ๋มกั๊ด

เจินท่านมหา หันหน้าเข้าวัด บวชเป๋นตุ๊เจ้า หลวงลุง
เจินเต๊อะปี้ไท้ ไปสู่ตี้สูง ไปนั่งตบยุง ศาลาวัดใต้

[เครือออน]

ลางเทื่อใคร่หนี ลางทีใคร่ใกล้ จะยะจาใด ดีครับ

ยะก๋ารโตยกั๋น ตึงวันยอมฮับ ลับลี้บ่ได้ สักวัน
ตังข้าวแลน้ำ เพิ่นทำหื้อหนาน หากมึ้งบ่ตัน อาจหวันเกี่ยวข้อง
บ่หื้อเสียหนาน ตึงวันจ๋ำต้อง ยุบปองเนอใน ใจ๋นี้

กึ๊ดเป๋นลูกหลาน ลางวันจ๋ำลี้ หนีออกจากห้อง ทำงาน
โลกะวัชชะ โตษะสถาน ลูกใผเมียมัน หนานก็ใจ๋เข้า.

[ลุง ล้อเลื่อน]

ขอยกมือสา วันทาปี้เจ้า ตี้แนะนำไป บวชพระ

โลกะวิสัย สู่ชัยชนะ ลดละบ่ได้ ก่ำเวร
เกยบวชเป๋นพระ ตั้งใจ๋เป๋นเถร เป๋นได้แค่เณร พรรษาบ่ป้น
ผ้าเหลืองห่มตั๋ว เมาหัวโจ้นโจ้น บ่เป๋นมงคล จีวิต

เหมือนยังมีก่ำ จ่ำใจ๋ข่มจิต ขออำลาผ้า จีวร
แต่บ่ได้ละ ใจคำพระสอน ก้มกราบก่อนนอน พระพุทธเจ้า

[เครือออน]

ได้บวชศึกษา นวะธรรมเก้า ทสะบวกเอา ปริยัติ

ได้ฮ่ำได้เฮียน ได้เปียรยังวัตร ได้ปฏิบัติ ปู๋จา
ได้เป๋นสาวก แห่งพระสัตถา องค์พระสัมมา สัมพุทธเจ้า
นับว่าโชคดี เป๋นศรีผ่านเผ้า ลูกพ่อจายเฮา บวชพระ

ถึงจะเป๋นเณร บ่เป๋นเถระ ก็เนกขัมมะ แล้วนอ
เกิดมาชาตินี้ โชคดีแล้วหนอ ขอยกมือยอ สาธุ์ล้อเลื่อนเจ้า.

[ลุง ล้อเลื่อน]

ลุงล้อเลื่อนเดิม ใจ๊นามผู้เฒ่า ยังแอบแนบเนา แถวนี้

บ่ละไปไหน บ่ได้หลีกลี้ ยังอยู่ตี้นี่ ม่วนดี
มาขีดมาคัด มาฮ่วมขัดสี ค่าวซอของดี หาไหนบ่ได้
ครูบาอาจ๋ารย์ บ้านเหนือบ้านใต้ ขอเจินจวนมา ฮ่วมเต๊อะ

บางเตื้อเขียนดี บางทีเขียนเลอะ ยกโทษตั๋วข้า จิ่มนา
ฮ่ำเฮียนมาน้อย ยังด้วยผะญ๋า ขอตั๋วเข้ามา อาศัยร่วมห้อง

[Guest]

ล้อเลื่อนล้อไหล อาศัยเกี่ยวข้อง ปี้น้องห้องนี้ ต้อนฮับ

ยกมือไหว้สา วันตาคำนับ ขอจับมืออ้าย เช็คแฮนด์
กำอู้ก่อเก๊า ไต่เต้าต๋ามแก๋น ติดใจ๋แฟนๆ ปี้น้องจาวบ้าน
สำนวนลีลา มีมาเป๋นขั้น สอดแทรกความนัย ไพเราะ

มีตังโวหาร สานกั๋นเป๋นเป้าะ เสนาะเพราะด้วย สำเนียง
เข้ากั๋นแต๊นา เหมือนพร้ากับเขียง หาไผไหนเปียง ล้อเลื่อนปี้อ้าย

[เครือออน]

หมู่เฮาตังผอง มาลองตอบส้าย มาวาดลวดลาย ค่าวจ๊อย

แลกประสบก๋ารณ์ ตึงหนานและน้อย คนดิบใหญ่หน้อย คารม
คำเก่าก็ใจ๊ คำใหม่ก็สม สมัยนิยม ผสมลงเบ้า
หมู่เฮาคนหุม ตึงหนุ่มตึงเถ้า คารมบ่เบา เหล่าล้วน

มาแลกวาที กวีค่าวก๊วน หื้อมันทั่วถ้วน ล้านนา
ฮักษาเอาไว้ ในคำภาษา เจิญหมู่เฮามา มาช่วยกั๋นตุ้ม.

[ลุง ล้อเลื่อน]

อันภาษาศิลป์ คนถิ่นเฮาอุ้ม บ่ได้เอาตูม ขว้างละ

สิบหกมกราฯ วกเวียนมาป๊ะ ขอคาราวะเจ้า คุณครู
ตี้จ้วยก่อก๊ำ แป๋งคำงามหรู อาจ๋ารณ์ท่านครู ผู้เป๋นเก๊าเหง้า
ฮักษาถนอม มาหลอมหล่อเบ้า สืบสานวรรณกรรม ร่ำริ

ปาเจราจริยาโหติ อณุตะรา นุสา สกา
ข้าขอประณต น้อมกราบไหว้สาธุ์ ผู้ประสาทวิชา มานะที่นี่

[เครือออน]

นบไหว้ครูบา อาจ๋ารย์เก่ากี้ ปัจจุบันมี คารวะ

ครูที่ยังต๋น ครูคนครูพระ ครูมรณะ เมือมรณ์
กราบทุกท่านไท้ ที่ได้สั่งสอน ตั๋วข้าเครือออน ดีย้อนครูเจ้า
ม่อนข้าลูกศิษย์ มีจิตใฝ่เฝ้า ระลึกคุณเนา ห่อนซ้อย

ขอครูอาจ๋ารย์ บันดาลข้าน้อย หื้อเลิศในถ้อย คารม
หวังสิ่งใดนั้น จุ่งพลันหื้อสม พนมวันทา ครูอาจารย์เจ้า.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

ล้อเลื่อนป้อลุง เครือออนป้อเจ้า ม่อนข้าฯคำจาย ไค่ฮู้

ซาวหกกุมภา ปัญหากระทู้ ขอสองครูเฒ่า บรรยาย
ม่อนแสนวิต๊ก ผันผกกลับกล๋าย เป๋นไทยฆ่าไทย ฮ้อนฮ้ายเมืองบ้าน
สีเหลืองสีแดง ฮ้อนแฮงถึงขั้น เข่นฆ่าราวี ปี้น้อง

ม่อนอยู่ตางกล๋าง จึ่งจ๋าฮ่ำฮ้อง บ่ได้ปกป้อง ตางใด
บ่เหงี่ยงขวาซ้าย บ่เข้าข้างไผ แต่ห่วงอาลัย กลั๋วไทยแตกบั้ง
ขอสองป้อครู จ้วยกู้แป๋งสร้าง ร่ายค่าววลี กล๋อนจ๊อย

หื้อสมานฉันท์ หื้อฮ่วมหื้อฮ้อย หื้อเป๋นสายสร้อย ห้อยคอ
เป๋นปี้เป๋นน้อง รวมกั๋นเป๋นก๋อ เป๋นกล๋อนค่าวซอ ขอป้อเสกสร้าง
หน้อยต๊ะเวียงต๋าน

[ล้อเลี่อน]

เกิดเป๋นคนไทย บ่ได้เลือกข้าง ก็เป๋นแนวทาง ดีนะ

บ่ต้องหวั่นใจ๋ เลยอ้ายน้อยต๊ะ ขอหื้อบ่ละ ทางดี
ผ่อขึ้นบนฟ้า หันฝ้าหลากสี ตึงดีบ่ดี มีป๋นกั๋นหั้น
ยามฟ้ามึดฝน ลมบนมุดดั้น ไฟฟ้ายังดัน ทะลุ

แสงสว่างไกล๋ เหมือนไฟจากพุ ก่อนจะหายจ้อย ลอยไป
หลังฝนจากฟ้า นภาแจ่มไส สักวันคนไทย จะได้เงยหน้า

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

ไผจะเป๋นใด ในไทยแหล่งหล้า จ้างมันเต้อะกา เลื่อนล้อ

เป๋นเพราะเหตุใด ใจ๋ต้องถอยท้อ หยังต้องยอมหย้อ ปอเปียง
ปล่อยหื้อเขาสั๊บ บ่มีปากเสียง บ่ถ้องสำเนียง น้ำเสียงต่อต้าน
ถึงต้องหมอบกาน ถึงมันอัดอั้น บ่ต้องไปนัน ตอบต๊า

ต้องอดทนไป ถึงใจ๋เหนื่อยล้า ถึงเขาจี้หน้า ว่าใด
ก้อจ้างเขาเต้อะ บ่ต้องใส่ใจ๋ ถึงเป๋นอย่างจะใด ปล่อยไปอย่างอั้น
หน้อยต๊ะเวียงต๋าน

[เครือออน]

ซาวหกกุมภา ผ่านมาแล้วหั้น ได้สองสามวัน แล้วครับ

หลายกระแสสี คดียึดทรัพย์ นับสี่หมื่นได้ หกปัน
หมื่นล้านเนอครับ นับเป๋นผะหมาน คดีสำคัญ ผ่านไปแล้วเจ้า
แต่ขอหื้อไทย เอาใจ๋ใฝ่เฝ้า เป๋นกล๋างเนอเฮา คาบนี้

ผ่อไปทางศาล ที่ท่านบอกจี๊ เป๋นเหตุดั่งอี้ จุ่งฟัง
ส่วนผู้ถูกยึด ก็กึ๊ดคืนหลัง หากได้ระวัง สตางค์บ่เสี้ยง
กิ๋นข้าวอิ่มหลาย บ่ได้อมเหมี้ยง มันตึงบ่เปียง ที่นึก

เรื่องนี้คงยาว คงสาวจ๋นตึ๊ก ศึกนี้แตกข้าง ม้างดัน
เป๋นกล๋างดีล้ำ อย่าทำเหหัน กั๋มใผกั๋มมัน ปุ๊ทธ์ท่านตรัสถ้อย.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

โดย หน้อยต๊ะเวียงต๋าน
ยิ้มแย้มแจ่มใส แม้นในหมองสร้อย ถึงใจ๋ล่องลอย เหว่ว้า

บ่ต้องใส่ใจ๋ เรื่องใดใต้ฟ้า บ่เหงยผ่อหน้า ไผใด
แม้นจะฮ้อนฮ้าย จิตใจ๋สลาย หื้อนิ่งดูดาย บ่ไปเกี่ยวป้าน
บ่ห่วงอาลัย เยื่อใยรอบด้าน อยู่ได้ไปวัน อย่างนั้น

หวานอมขมกลื๋น บ่ขืนบ่รั้น แม้นจะอัดอั้น อาวรณ์
หื้อหลบหลีกลี้ ต๋ามตี้ท่านสอน ฤาป้อเครือออน หื้อเยียะอย่างอั้น