kamtan_teng hotmail.com

[หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน]

เพลง.สวรรค์ชาวนา
แต่งโดย ป. ชื่นประโยชน์ ขับร้องโดย ก้าน แก้วสุพรรณ

“ตื่นเถิดทรามวัยดวงใจของพี่ รุ่งสางสว่างแล้วนี่ ตื่นเถิดคนดีอย่ามัวนิทรา พี่แบกคันไถ ไล่ควายไปสู่ท้องนา น้องจงหุงข้าวคอยท่า กลับมาแล้วจะได้กิน
เหน็ดเหนื่อยเพียงไร ทำไปไม่บ่น เหมื่อยล้ากายาเหลือทน พี่จะผจญเพื่อแม่ยุพิณ ถูกแดดถูกลม เหงื่อโทรมท่วมกายไหลริน แล้วพลันมลายหายสิ้น เห็นหน้ายุพิณ ก็สุขทุกยาม

หน้านาเราทำนาด้วยกัน ตื่นพลันพี่แบกคันไถ เจ้านั้นจูงควายติดตาม นี่แหละสวรรค์ สรรค์สร้างหมดจดงดงาม รวงทองสีทองอร่าม มองเมฆสีครามเมื่อยามเย็น
โอ้สุขใดๆ ที่ไหนเทียมเท่า สวรรค์นั้นเป็นของเราไม่มีเรื่องเศร้าความทุกข์ลำเค็ญ พวกเราทั้งผอง ทำนามิได้ว่างเว้น บ้านนานี่ดังเป็น ฉิมพลีแห่งแดนวิมาน”
+++++++++++++++++++++++++
ค่าวจ้อย.สวรรค์ชาวนา
แต่งโดย.หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน 23/06/53

ตื่นเต๊อะน้องฮัก ปี้จักไขจ๋า มันถึงเวลา ไถนาปลูกข้าว
ปี้เกียมแอกไถ ตึงควายปู๊เฒ่า อย่าหนัวนอนเซา เชื่องช้า

อย่ามัวหลับฝัน คืนวันเลื่อนล้า มันบ่รอถ้า มากอง
ไฮ่นาถิ่นนี้ มีเฮาตึงสอง ได้ฮ่วมกั๋นครอง ฮ่วมปองฮักหมั้น
สองใจ๋ใฝ่ฝัน ฮ่วมกั๋นแป๋งปั้น หื้อเป๋นวิมาน ยอดม้อน

เมื่อผ่านต๋ามก๋าล คืนวันแล้งฮ้อน ลวดมาฮับต้อน ฝนพรำ
แผ่นดินพลิ้กพื้น จุ้มจื้นหนาหนำ ถึงคราวปลูกดำ ทำนาหว่านกร้า
ถึงคราวหน้าฝน คนสัตว์รอถ้า สรรพสิ่งโตยมา กับน้ำ

หมู่เฮาจาวนา สุขขาเจ้นล้ำ ใจ๋บ่เหงี่ยงคว่ำ ยินดี
ฝนมาก๋าฮ้อง น้ำนองหัวปี๋ ปี๋นี้คงดี กว่าปี๋ก่อนหั้น
เมื่อได้ฤกษ์ไจย จู๋งควายออกบ้าน ไถนาดองดิน บ่มค้าง

โต้งนาตี้ดอน ปี๋ก่อนเป๋นฮ้าง เพราะขาดกู้ข้าง นำปา
แต่ว่าปี๋นี้ ปี้มีขวัญต๋า เป๋นกู้จีวา เยียะนาปลูกข้าว
เจ่าควายโต้งขาม เป๋นควายปู๊เฒ่า ควายของภาคภูมิ ปี้น้อย

เปิ้นรับประกั๋น เป๋นควายเต๋มร้อย ไถนาต๋ามถ้อย ต๋ามตาง
ราคาเปิ้นคิด เป๋นข้าวซาวต๋าง หากจุ้ล่ายพราง นำมาเปลี่ยนได้
ควายเปิ้นมีหลาย บ้านเหนือบ้านใต้ เจ่าควายอ้ายดอย ตึงนั้น

วันนี้วันไจย หื้อนายน้องจั๊น ลุกเจ๊าหนึ้งข้าว เป่าไฟ
ก๋อนว่าดาวจ๊าง ใกล้ดาวง้อนไถ ตั๋วปี้คำจาย จู๋งควายออกบ้าน
ต๋ามป๋าเวณี มีมาอย่างอั้น เป๋นฤกษ์ไจยงาม บ่งจี๊

หากได้เยียะต๋าม ฮีตเก่าเฮานี้ สรีต้นข้าว เลางาม
ถึงฝนจากล้ะ เมินนานก่อต๋าม คนเก่าเล่าความ เป๋นมาดั่งอี้
บ่มีมดแมง มาก๋วนจู้จี้ ดินดำน้ำดี เจ้นล้ำ

ฮีตฮอยต๋ำฮา เปิ้นว่าเปิ้นย้ำ ของกิ๋นกับข้าว คาบงาย
มื้อแรกคาบเจ๊า สำคัญมากหลาย บ่เจื้อจ๊ะใด บ่ดีผ่อข้าม
ต้องเป๋นจิ้นปล๋า น้ำพริกเปิ้นห้าม ต้องทำต๋ามกำ เก่ากี๊

จิ้นควายคาบงาย หื้อนายน้องนี้ เอาจิ้นมาลาบ แล้วยำ
หื้อนายน้องฮัก เก็บผักสักก๋ำ ผักดีงัวดำ ผักไผ่หอมป้อม
ส่วนย่อคันนา ลวกซอยเป๋นก้อม เอาดีสูนฮอม มือฟั้น

ข้าวหนึ้งข้าวเหนียว มื้อเดียวกั๋นนั้น ข้าวใหม่ห้ามใจ้ ข้าวเย็น
ขอบอกหื้อน้อง น้ำต้องจ๋ำเป๋น เอาน้ำเย็นเย็น เหล้าดองกับเหมี้ยง
ปูลีต๋องขาว หมากไหมใส่เสี้ยง เอามาพร้อมเพรียง กั๋นเน้อ

เริ่มต้นตี้ดี บ่มีตางเลอะ จักได้ป๊ะป้บ สิ่งงาม
โบราณว่าไว้ สดใสไต่ต๋าม บ่มีเคราะห์ยาม นำไจยไปหน้า
เมื่อฝนตกมา เติ้กนาล้กกร้า จ้างจ้วยปลูกนา เอามื้อ

เอามื้อจ้วยกั๋น เตื่อมวันจ้างซื้อ เยียะนาห่อนหื้อ เบาแฮง
เลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำ ต๋ำพริกต้มแก๋ง ต๋าวันแลงลอ ก่อมีน้ำเหล้า
เสร็จสัดวันดี เลี้ยงธรณีเจ้า สูมาควายเฮา ตี้ไจ๊

ควายเจ่าเอาคืน เจ้าของเปิ้นไว้ ก้าเจ่าเป๋นข้าว ต๋ามโตย
เมื่อข้าวขึ้นทุ้ เลือกข้าวงามสวย อำนวยส่งลง โต้งขามหมู่บ้าน
ต๋ามตี้ตกลง บ่โกงบ่หย้าน ฮีตฮอยโบราณ ฮ่วมฮัก

เดือนหนึ่งสองสาม โตยต๋ามแป๋งปั๊ก จั้กน้ำออกเข้า เฝ้ากอย
เข่นฆ่าบ่ยั้ง รวมทั้งปู๋หอย ตี้คอยจีแตง แมงหมัดตัดบั้ง
อ้ดส้มกิ๋นหวาน ข้าวมานต๊องตั้ง ใจ๋มีพลัง ดั่งคิด

ต๋ามไขขียา จาต๋าจีวิต ตี้เป๋นแบบเบ้า เดิมมา
เป๋นค่าวฮ่ำจ๊อย กำถ้อยก๋อนจ๋า สวรรค์ชาวนา มีมาเก่ากี้
ขอจบก่อนหนอ ยั้งปอเต้าอี้ เต้านี้ลาไป แลนายเฮย.....

[หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน]

เพลง.แคร์ทำไมผู้ชาย
ดนตรี 4 Bars..2...3...4.
จาก วันนี้ต่อไป ฉันเป็นคนใหม่ มิยอมใครอีกแล้ว เมื่อใจช้ำเป็นแนว ไม่ ให้ใครเขาแซว ว่าเราเป็นแมว ที่เชื่องเชื่อดักดาน เรา ยังโสดยังสาว ผู้ชายงี่เง่า ฉันเองก็ไม่ ต้องการ เก็บ มันทิ้งวันวาน ผ่าน ชอกช้ำร้าวราน แค่เป็นตำนาน มันผ่านไปแล้ว ผ่านไป
เขา ยังมีแฟนใหม่ ฉันละทำไม ถึงจะมีใหม่ ไม่ได้เชียวหรือจะมัวโศกตรม โศกาซบหน้ากับมือ เฝ้าอ้อนวอน ให้เขานั้นกลับมาหรือร้องให้ฮือ ฮือ มันหมดสมัยแล้วนาน
คน ที่เขาชอบเรา และไม่งี่เง่า รักเราชอบเรามากมาย แคร์ ทำไมผู้ชาย ไม่ดี ก็ทิ้งเขาไป เขาจะไปตาย ที่ไหนก็ช่าง หัวเขา
ดนตรี 4 Bars..2...3...4.
เขา ยังมีแฟนใหม่ ฉันละทำไม ฉันจะมีใหม่ไม่ได้เชียวหรือจึงมัวโศกตรมโศกาซบหน้ากับมือ เฝ้าอ้อนวอน ให้เขานั้นกลับมาหรือร้องให้ฮือ ฮือ มันหมดสมัยแล้วนาน
คน ที่เขาชอบเรา และไม่งี่เง่า รักเราชอบเรามากมาย แคร์ ทำไมผู้ชาย ไม่ดี ก็ทิ้งเขาไป เขาจะไปตายที่ไหนก็ช่าง หัวเขา แคร์ ทำไมผู้ชายไม่ดี ก็ทิ้งเขาไป เขาจะไปตาย ที่ไหนก็ช่าง หัวเขา.
..... จบ .....

ค่าวจ้อย.แคร์ทำไมผู้ชาย 26/06/53
เรียบเรียง-แต่งเติมโดย. หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน

ผ่านมาหลายปี๋ ตี้สองเฮานั้น ครองฮักหมายหมั้น สำฮานสุขขี
เมื่อปี๋ตี้แล้ว ฮักพรากจากหนี ก๋ายมีราคี จีวีหมองไหม้
ซึมเซาเงียบเหงา ฮ้อนหนาวเป๋นไข้ ก๋ายใจ๋มลาย เจ็บจ๊ำ

ทนเปลี่ยวเดียวดาย บ่มีไผก๊ำ เหมือนหลงอยู่ถ้ำ ดงดอน
กล๋างดงป่าไม้ จิตใจ๋หลอกหลอน ไห้หาอาวร บ่ห่อนบ่เสี้ยง
วิญญาณตี้มี อินทรีย์หมางเหมี้ยง เจ็บปวดปอเปียง มากล้ำ

เมื่อฮักจากหนี เฮานี้สุดจ๊ำ มุ้นซุกในถ้ำ วำวาย
กึ้ดว่าจ้าดนี้ บ่มีจ๋างหาย โสกเศร้าอาลัย หัวใจ๋ตีบตื้น
เมื่อฮักเปลี่ยนผัน ใจ๋มันสะอื้น ฮักตี้ยาวยืน จากค้าย

บ่มีสุขขี ทำดีเป๋นฮ้าย เหมือนดั่งเส้นด้าย ขาดลง
เหลือทนสุดท้อ บ่สมประสงค์ จีวีก้อคง จบลงเต้าอี้
แต่วันนี้ไป ใจ๋ตี้ป่นปี้ ได้ป๊ะตางดี ตี้ป๊บ

เกิดมาเป๋นคน มีต๋นก๋ำหน๊ด วิถีจีวิต คือเฮา
เมื่อเขาบ่ฮัก ก้อจั่งตั๋วเขา เฮายังเป๋นเฮา อยู่เหย้าแหล่งหล้า
บอกเตือนหัวใจ๋ ต้องแข็งแกร่งกร้า หนีห่างกามา ราคะ

วิถีจีวี มันมีสัปป๊ะ เลือกดีตึงได้ เพชรพลอย
บ่มีฮ้อนฮ้าย ปายลูนเสื่อมถอย เป๋นปิ้วเป๋นฮอย สีมอยต่ำใต้
บาปบุญเวรก๋ำ ปานำต้องได้ หื้อป๊บป๊ะจาย ดั่งคิด

เลือกดีเป๋นศรี เลือกฮ้ายเป๋นปิษ พินิจถี่ถ้วน ศิลธรรม
จึ่งขอบอกจี๊ หื้อได้จื่อจ๋ำ เลือกคนปานำ เลือกทำต๋ามขั้น
คัดสรรค์ผ่อหา บ่ตั้ดบั่นสั้น สุขตุ๊กข์สำฮาน ป่ายแป๊

เป๋นเพชรน้ำใส ไข่มุกของแต๊ แก้เมื่อเริ่มต้น คนดี
จักป๊บเพชรแท้ สง่าราษี เป๋นคู่จีวี สะหรีเตี้ยงหมั้น
ความดีเป๋นแสง เป๋นแฮงไว้ต้าน หากมีมวนมาร รุกรบ

ก้อยคัดก้อยสรร ซักวันคงป๊บ ความหวังความฮัก ความจริง
ฮ้อนหล้บฮ่มไม้ หนาวก่อไฟผิง ความสุขแต้จริง อยู่ตี้ใจ๋เจ้า
ความฮักนี้หนา สุขขาเก๊าเหง้า อยู่ตี้ใจ๋เฮา ดวงนี้

เซาะหาแสนไกล๋ ตางใดหมื่นลี้ สุดเสี้ยงตี้หนี้ ใจ๋เฮา
ความสุขอื่นนั้น ของต้านของเขา บ่เต้าสุขเฮา อยู่ในแหล่งหล้า
เลือกจ๋นปอใจ๋ ได้คนหาญกล้า บ่เวตนา เติ้กเต๊า

บ่มีเปลี่ยวดาย สบายค่ำเจ๊า บ่มีหม่นเศร้า ปายใน
อยู่สองครองสุข สนุกใจ๋ก๋าย หากบ่สบาย มีไผอยู่เฝ้า
ฮักแต๊ผูกพัน ฮอดจ๋นแก่เฒ้า มีตี้บางเบา เติกเม้อะ

ต๋ามตี่หันมา นั้นมีป่าเลอะ เอาเต๊อะเลือกหื้อ ดีดี
เรื่องฮักเฮานี้ สำคัญดีหลี เลือกได้บ่ดี เลือกดีบ่ได้
ใจ้ภูมิผย๋า ผ่อหาไกล๋ใกล้ หื้อได้เป๋นไป ต๋ามนี้

ป๊บป๊ะปัญหา อย่าลาหลีกลี้ โตยต๋ามจ่องจี้ แก้ไป
ปัญหาหยุดยั้ง มีตางแก้ไข หนตางตี้ไป มีอยู่รอถ้า
บ่ยอมหื้อไผ ตี๋ตร๋าจี้หน้า ว่าเป๋นแมวเซา ง่าวล้ำ

เฮายังโสดสาว ขอกล่าวขอย้ำ ออกมานอกถ้ำ ผ่อไป
แล้วจะได้ฮู้ ว่าไผเป๋นไผ ยังมีป้อจาย ตี้ใจ๋เตี้ยงหมั้น
วันตี้หม่นหมาง ปล่อยวางลงหั้น แค่เป๋นต๋ำนาน ผ่านป๊น

ผ่านแล้วผ่านไป ป้อจายมากล้น หาตางเริ่มต้น จีวี
เขามีใหม่แล้ว ใจ๋แป้วโสกี๋ เมื่อเขายังมี เฮาก้อมีได้
ไปง้องอนเขา ไปฮ้องฮ่ำไห้ หมดสมัยไป เมินแล้ว

แคร์หยังป้อจาย ตี้ใจ๋แคบแค้ว ตี้ใจ๋งอก้ด ลังเล
บ่ดีก้อทิ้ง มีนักถมเถ ตำรวจดีเจ เฮือเมย์เต๋มบ้าน
ครูหมอตะหาร ประชาเต๋มขั้น คนทำก๋ารงาน เป่อเล้อ

หักห้ามใจ๋ตั๋ว บ่ต้องพร่ำเพ้อ บ่ไปเพ้อเจ้อ ไผใด
คนตี้เขาฮัก เข้าอ้กเข้าใจ๋ มีอยู่ทั่วไป รอบก๋ายรอบบ้าน
บิดรมารดา วงค์ษาพงศ์ฝั้น ตี้คอยผูกพัน ห่วงฮัก

เปื้อนป้องสหาย มีหลายมากนัก มีตึงน้องปี้ หมู่เฮา
เมื่อได้พลาดพลั้ง ฮักจ๋างเหี่ยวเฉา เขาหนีจากเฮา ตี้เกยผูกหมั้น
ลืมกำสัญญา ตี้เกยเอ่ยอั้น ว่าเฮาสำคัญ แต้ตั๊ก

เมื่อพลาดพลั้งไป ในเรื่องความฮัก บ่ต้องโสกเศร้า โสกี
เรื่องในโลก๊ะ วัตตะวิถี กุ้คนย่อมมี เหมือนกั๋นกุ้ผู้
จ้บวัจจนัง วาตังฟู่อู้ หื้อได้ฮับฮู้ เต้านี้เต้าอี้ ก่อนแลนาย.

[หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน]

ค่าวจ้อย.ดีเจ.หน้อยต๊ะ 20/02/53

โทรฯมาถามตั๊ก มากนักหลายสาย ไค่หันคำจาย เสียงใสป๋นเศร้า
ท่าจะหล่อเหลา เหมือนอินทร์หล่อเบ้า หุ่นฮ่างเลิงเลา สม๊าร์ท

ได้กึ้ดใจ๋ฝัน ไค่หันชัดชัด ไค่หันปี้หน้อย จายราม
จึ่งขอฮ่ำจ๊อย เป๋นถ้อยตอบถาม อู้ฟู่ต๋ามความ บ่เหมือนดั่งอั้น
หุ่นบ่เหมือนเสียง สำเนียงม่อนน้อย เมื่อเฝ้าฟังกอย จั้งกั๊ด

หลอนป๊บป๊ะกั๋น ได้หันชัดชัด กลั๋วเปิ้นจักตั้ด เยื่อใย
บ่เหมือนกึ้ดไว้ เสียอ้กเสียใจ๋ ลวดดั้กเงียบไป บ่โทรฯมาอู้
ยินฟังน้ำเสียง ใจ๋เอียงหลิ่งหลู้ เมื่อมาป๊บจู ผางฮ้าย

หน้าต๋าบ่งาม อ้วนล่ำดำค้าย เหมือนอึ่งกั๊ดเม่า กั๊ดแมง
แลผ่อตางซ้าย ไค่ไห้กิ๋นแหนง ตี้ได้ผ่อแยง หน้อยต๊ะปี้อ้าย
แลผ่อตางขวา ผ่อตึงบ่ได้ บ่ฮู้เผียบใด จั้งค้าย

บ่ได้หล่อเหลา เหมือนเจ้ากึ้ดไว้ ผิวดำต่ำใต้ ลงพุง
ฮูดังก่อแม๊บ หน้าผากก่อสูง กางแก้มยานยุง รุ่นลุงรุ่นป้า
ดี.เจ.เอฟ.เอ็ม. เก้าห้าเจ็ดห้า กลั๋วแฟนอำลา จากย้าย

ฮ่ำจ๊อยวาจ๋า ประดาต้านไท้ จิตใจ๋เตี้ยงแต้ สำคัญ
จุดมุ่งหมายนั้น หื้อต้านจ้วยกั๋น ฮักษาต๋ำนาน กล๋อนสารค่าวสร้อย
บ่หื้อสูญหาย ฮ่ำจ๊อยกล่าวถ้อย จ้วยกั๋นสืบฮอย เก่าไว้

ของเก่าของดี กลั๋วหนีจากค้าย ยกย้ายจากห้อง เมืองเฮา
ขอจ้วยกั๋นเต๊อะ เฒ่าแก่หนุ่มสาว คนหุ่นบ่เลา ฝากเฮาสืบสร้าง
ฮ่ำจ้อยค่าวไจ ม่อนได้กล่าวอ้าง จ้บวัจจะนัง เอวังเต้านี้ก่อนแลนาย....

[หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน]

ขอแก้ไขคำผิด(จ่องห้อย)

ได้กึ้ดใจ๋ฝัน ไค่หันชัดชัด ไค่หันปี้หน้อย จายราม
จึ่งขอฮ่ำจ๊อย เป๋นถ้อยตอบถาม อู้ฟู่ต๋ามความ บ่เหมือนจ่องห้อย
หุ่นบ่เหมือนเสียง สำเนียงม่อนน้อย เมื่อเฝ้าฟังกอย จั้งกั๊ด
หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน

[หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน]

เพลง.น้ำตาผัว
สุรพล สมบัติเจริญ ขับร้อง
เมียจ๋า หันหลังฟังผัวสักนิด ที่ผัวหลงเดินทางผิด คิดชั่วปลีกตัวเหินห่าง ผัวช่างเลวร้าย ทำลายรักไนทาง หลงควงเมียน้อยแนบข้างผัวไม่ควรสร้างให้หมางใจเมีย
ฟังเสียงเมียร้อง รำพันเบื้องหลัง จ็บในหัวใจผัวจัง พลั้งผิดจิตใจระเหี่ย ผิดไปแล้วหนา ย้อนมาขอโทษกับเมียหมดแรงเหมือนคนง่อยเปลี้ย เฝ้าคิดถึงเมียที่ดีแสนดี
ร้อย ชู้หรือจะสู้เมียตน หญิงอื่นหมื่นคนหรือจะสู้ เมียพี่ น้ำพริกถ้วยเก่า ปลาร้าปลาเจ่าผักดองของดีผัวไม่เคยเบือนหนี ยังรักเมียพี่ท่วมล้นดวงใจ
ผัวรู้ตัวแล้ว เมื่อผัวผิดหวัง เมียจ๋าลืมผัวหรือยังหลังพรากอกตรมหมองไหม้ พี่ติดตามหา เมียจ๋าอย่าหนีห่างไกลกลับมาตั้งต้นกันใหม่ที่แล้วแล้วไป อภัยผัวเถิด..
************************
ค่าวจ้อย.น้ำต๋าผัว
แต่งโดย.หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน (4/07/53 )

ปี้ได้พลาดพลั้ง ใจ๋ปังลุ่มหลง จิตใจ๋ก๊ดโกง บ่ตรงบ่หมั้น
หลงตั๋วลืมต๋น เป๋นคนดื้อด้าน ลืมคืนลืมวัน เก่าม้าง

ปล่อยละลูกเมีย หื้อได้เฮี่ยค้าง มีน้อยแนบข้าง ห่างเมีย
ผัวช่างเลวร้าย แหนงหน่ายใจ๋เสีย ลืมลูกลืมเมีย ตี้อยู่รอถ้า
อย่าหันหลังหนี คนดีเมียข้า หันหน้ากลับมา ปิ้กหว๊าย

ปี้ลืมตั๋วต๋น ปี้คนใจ๋ฮ้าย ละลูกเมียได้ ลงคอ
เผียบไปจั่งคล้าย เหมือนไม้ลืมต๋อ มีใจ๋ก้ดงอ ลืมลูกลืมบ้าน
จิตใจ๋สับสน บ่ทนบ่หมั้น ลืมกำสาบาน กับน้อง

ลืมคนอยู่หลัง ไปหลงจ่องก๊อง ไปหลงเกี่ยวข้อง น้องนาย
นับแต่วันนี้ ตั๋วปี้ขอไกล๋ สิ่งตี้ผ่านไป อภัยเต๊อะเจ้า
ปี้ปิ้กมาหา ภริยาลูกเต้า บ่ต้องซึมเซา เมียฮัก

ผ่อหันหอเฮือน สะเทือนใจ๋นัก เพราะขาดเสาหลัก ครอบครัว
บทเรียนครั้งนี้ ปี้สำนึกตั๋ว ตี้หลงเมามัว หลงตั๋วดื้อด้าน
ฮู้ตั๋วปอขวาย เสียใจ๋เสี้ยงถ้าน ตี้ไปพัวพัน ซ่อนซุก

ละลูกลืมเมีย ตี้เกยฮ่วมตุ๊ก เกยอยู่ฮ่วมสุข กั๋นมา
ลุ่มหลงเมียน้อย ก๋ำเวรบังต๋า ลืมภริยา บุตต๋าลูกเต้า
ลืมตึงครกเขียง หม้อหนึ้งไหข้าว ลืมตึงกลิ่นคาว เจ่าฮ้า

ลืมถ้วยลืมจ๋าน ลืมเปี้ยดลืมซ้า ลืมเคียวเกี่ยวหญ้า วัวควาย
ลืมน้ำพริกฮ้า ผักหนึ้งแคบไข กับข้าวแลงงาย ตี้เกยชอบสู้
หลงคนงามสวย โตยต๋ามหลิ่งหลู้ เมาหลงปล๋งจู จู๊ฮัก


ลูกแก้วเมียขวัญ ปี้ขอหย้างพัก อย่าได้หมองไหม้ โสกา
สิ่งตี้ผ่านแล้ว ปล่อยไปเต้อะหนา ปล่อยก๋าลเวลา ไร้ก้าผ่านป้น
สิ่งฮ้ายผ่านไป สิ่งดีเริ่มต้น บ่หื้อเวียนวน หมุนซ้ำ

ฮู้ว่าลูกเมีย เสียใจ๋นักล้ำ จักจ๋ำเป๋นเบ้า บทเรียน
มันแสนสุดซึ้ง หนึ่งบทได้เตื๋อน ตี้ได้มาเยือน เหมือนเดือนส่องหล้า
ปี้ขอลูกเมีย กลับหลังหันหน้า อย่าได้โก๋ธา จ๋าฮ้าย

หากว่าวันใด ปี้หลงปิ้กหว้าย หลงใจ๋ได้ปิ้ก คืนไป
สวรรค์จั้นฟ้า เข่นฆ่าหื้อต๋าย หื้อจิตวำวาย หายไปจากหล้า
ปี้มาง้องอน พร่ำวอนเมียข้า ปิ้กหันหน้ามา เต้อะน้อง

เสียงไก่ตี้ขัน มันมาฮ่ำฮ้อง มาจ้วยจ๋าจ้อง ตั๋วนาย
ตึงนกจอกฟ้า จ้วยมาขานไข จี๋แจ้บตั๋วลาย ตึงนกเอี้ยงโก้ง
นกกวิ้ดก้นแดง ยั้งเซาะแมงโบ้ง บินถลาลง ฮ่มไม้

ตึงหมาตึงแมว แวดแนวสอดไซ้ ฮอมใจ๋ฮ่วมปี้ บนบาน
มากั๋นพรั่งพร้อม พยานหลักฐาน ต๋ามแบบโบราณ ตำนานแบบเบ้า
มาโตยง้อนาย หื้อหายโสกเศร้า ตี้ปี้เมามาย หน่ายฮ้าง

ปิ้กมาพร้อมก๋าย หัวใจ๋แตกม้าง ตั๋วยังฮักปี้ ก่อนาย
กาว่าเสี้ยงแล้ว ความฮักจ๋างหาย น้องหื้ออาภัย กับอ้ายบ่ได้
ย้อนได้โสก๋า อุราหมองไหม้ ได้ตัดเยื่อใย ใจ๋แค้ว

บ่อาจจักฝืน กลับคืนได้แล้ว เหมือนแก้วบิ่นบั้ง เฮี่ยยาย
หม้ดเสี้ยงความฮัก เสี้ยงตึงจิตใจ๋ บ่อาจอาภัย กับตั๋วปี้ได้
หันแก่บุตต๋า ตี้มาฮ่ำไห้ ขอหื้ออภัย เต๊อะน้อง

บ่มีป้อตั๋ว เหมือนเปิ้นปี้น้อง ไว้เป๋นตี้ป้อง ก๋ายา
ไว้หาสินทรัพย์ ก้าเฮียนศึกษา วุฒิปริญญา ไผหาจ่ายหื้อ
ขาดป้อสั่งสอน กลั๋วจักด้านดื้อ คนจั้กล่ำลือ ทั่วทิศ

ขาดสิ่งสำคัญ หลักหมั้นจีวิต ขาดคนจ้วยคิด นำปา
เผียบเหมือนลูกนก บินผ้กถลา อยู่กล๋างพนา ในป่าใหญ่กว้าง
ขาดผู้แลดู เป๋นกู้เคียงข้าง ขาดคนนำตาง บอกจี้

หลอนว่าตั๋วนาย กึ้ดได้ดั่งนี้ อภัยหื้อปี้ สักครา
น้องหม้ดฮักปี้ หันแก่บุตต๋า ปี้จะนำปา ภรรยาลูกน้อย
สร้างฮักสร้างฝัน บ่หื้อต่ำก้อย บ่หื้อซ้ำฮอย เก่าม้าง

ฮักลูกฮักเมีย จุนเจือบ่หยั๊ง ฐานะก่อตั้ง เร็วพลัน
ดำเนินจีวิ้ต บ่หื้อผกผัน หื้อสุขสำฮาน กู้วันปายหน้า
จ้อยน้ำต๋าผัว เตือนต้านแหละข้า ขอจบพรรณนา เต้านี้ก่อแลนาย......

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

เพลง.ลูกแก้วเมียขวัญ
สุรพล สมบัติเจริญ ขับร้อง

ลาก่อน เถิดหนาจอมขวัญ เพ-ลา สายัณห์ พี่จำต้องจากไปทัพ.
อยู่บ้าน จงหมั่นดูแล ดูลูกดูแม่ กว่าผัวจะกลับ
แม้นเสร็จศึกทัพ แล้วพี่จะกลับ มาเชย.
อยู่บ้าน เถิดหนานวลเนื้อ ผู้ชายพายเรือ น้องอย่าได้เชื่อคำเลย
สงวนทรามเชย ไว้อย่าให้เปื้อนราคี.
อยู่บ้าน หมั่นสวดมนต์สวดพร ก่อนหลับก่อนนอน
วอนคุณพระให้ช่วยพี่ ถ้าแม้นบุญมี แล้วพี่คงได้กลับมา
ไก่แก้ว ตะโกนแว่วร้อง แสงเงินแสงทอง เริ่มจับขอบฟ้า
ถึงเวลา แล้วพี่ต้องจากบังอร
จูบลูก เป็นครั้งสุดท้าย โอ้ยอดดวงใจ พ่อต้องลาไปก่อน
ขวัญเอยขวัญอ่อน จงสุขสบาย
อยู่บ้าน อย่ากวนแม่นัก ลูกเอ๋ยลูกรัก อย่าเที่ยวให้ไกล
โรงร่ำโรงเรียน เจ้าจงได้หมั่นเพียรไป
สางแล้ว ไก่แก้วแว่วมา ถึงเวลา แล้วที่พ่อต้องลาไกล
ต้องขอลาไป แล้วลูกแก้วเมียขวัญ

******************************








ค่าวจ้อย.ลูกแก้วเมียขวัญ
แต่งโดย.หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน 29/06/53

ต้องไปแหมแล้ว ลูกแก้วเมียขวัญ หน้าที่ก๋ารงาน ตะหารฮั้วบ้าน
ปี้ไปป้องกั๋น ฐานทัพตี้หมั้น ในแนวเขตคาน ถิ่นท้อง

เวลาสายัณห์ วันนี้แล้วน้อง ตั๋วปี้จ๋ำต้อง จากไป
เข้าสู่ฐานทัพ สถานตี้ไกล๋ ถิ่นอันตราย ผองภัยหลายด้าน
ติดเขตชายแดน ประเทศเปื้อนบ้าน กี่เดือนกี่วัน บ่ฮู้

ต๋ามแต่เหตุก๋ารณ์ เดือดนันสั่นยู้ มีก๋ารฮบสู้ ฆ่าฟัน
ผ่อลูกหนาน้อง ใจ๋ก๊องเกี่ยวกั๋น แม่ลูกผูกพันธ์ เมื่อปี้จากบ้าน
ป้อจายตี้ไหน อย่าไปเกี่ยวป้าน เขาเผียบเหมือนพราน ล่าเนื้อ

เมื่อหันลูกผัว เปิ้นห่างร้างเรื้อ ชอบไปเอ่ยเอื้อ กำใน
กำหวานอ่อยจุ๊ ปั้นปุ๊ถางไถ ขอหื้อตั๋วนาย จะไปหื้อหน้า
คนจะนินตา สามานหยาบกล้า จ๋ำกำวาตา ปี้ไว้

หื้อหมั่นสวดพร สั่งสอนลูกไท้ จ๋นกว่าปี้ได้ ปิ้กมา
ไหว้วอนกุณพระ ส่งใจ๋ไปหา เมื่อถึงเวลา จะปิ้กมาบ้าน
บ่ข้องกับไผ บ่ไปดื้อด้าน สวรรค์วิมาน ทั่วท้อง

ยินเสียงไก่ขัน จาบัลย์ฮ่ำฮ้อง ใจ๋ปี้โสกต้อง อาลัย
บุญปี้มีนัก ถึงพรากจากไกล๋ ห่างลูกเมียไป ชั่วคราวเต้าอั้น
ปี้จะปิ้กมา สัญญาแม่นหมั้น ฮ่วมสุขสำฮาน บ่จ๊า

แสงทองผ่องใส ส่องยายขอบฟ้า สาดแสงแหล่งหล้า เมืองคน
ไก่ก้อขันฮ้อง ก้องทั่วแห่งหน แสงเงินยวงยล ต้องกับหมอกฝ้า
เสียงนกเก๊าเหมย ป้อเฮยก๋ำบ้า ฮ้องถ้องฮ่ำมา ซ้นเซ้า

เสียงฮุ้งเสียงก๋า ยินมาค่ำเจ๊า ปี้หมองหม่นเศร้า จีวี
จั้กจั่นจั้กกุ๊ จี้ฮีตดีดสี ไก่ฟ้ามาควี เสียดสีตี๋สู้
ยินฟังขื่นขม ใจ๋ตรมหลิ่งหลู้ เมื่อหันผ่อดู ลูกน้อย

ก้มจูบลูบผม ดอมดมจี้นจ๊อย เจ้าเป๋นโซ่สร้อย ฮ้อยคอ
เจ้าอย่าดื้อรั้น เกี่ยวหวันก๊องขอ อย่าก๋วนแม่นอ เมื่อป้อจากเจ้า
หื้อหมั่นฮ่ำเฮียน ขีดเขียนแบบเบ้า ฝึกฝนทนเอา ลูกฮัก

อย่าไปแอ่วไกล๋ อย่าไปค้างพัก เกหาแห่งห้อง ตางใด
อย่าละแม่ไว้ ดายเดียวเปลี่ยวก๋าย หื้อหมั่นทำไป จ้วยก๋ารงานบ้าน
หื้อฟังแม่สอน อย่าอ้อนดื้อด้าน หื้อแม่รำคาญ ปากนัก

ขวายมาแล้วหนอ ลูกป้อเมียฮัก จ๋ำจากอย่าได้ โสกา
เพราะไปฮับใจ๊ ชาติศาสนา องค์พระราจา มหาราชเจ้า
แม้นชีพสลาย ใจ๋ก๋ายอยู่เฝ้า อยู่กับลูกเมีย ตี้ฮัก

เกียร์ติและศักดิ์ศรี ปี้มีมากนัก หื้อลูกเมียได้ สำฮาน
คนเฮาบ่แคล้ว ต้องต๋ายจากกั๋น จะจ๊าเมินนาน เปลี่ยนผันจากหล้า
เป๋นเกียร์ติขะกู๋ล เพิ่มพูนแกร่งกร้า ลูกภริยา ได้ฮับ

ภูมิใจ๋ศักดิ์ศรี เมื่อปี้จากลับ ลูกเมียบ่ต้อง อาทร
หอมแก้มขวาซ้าย ก่อนพรากจากถอน อาลัยอาวรณ์ ลูกเมียของข้า
ลูกแก้วเมียขวัญ ต๋ำนานในหล้า ขอพรรณนาไว้เต้านี้ เต้าอี้แลนาย...

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

ไค่ฮู้ข่าวเต้าอั้น(ขอแค่รู้ข่าว)
แต่งโดย.หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน 28/06/53

เป๋นใดพ่องน้อง มาข้องแวะหา สบายดีกา ขอจ๋าฟู่อู้
ปี้มาเยี่ยมกล๋าย ย้อนใจ๋หลิ่งหลู้ มาผ่อกอยดู นาฎน้อง

ในอดีตก๋าล เมินนานผ่านพ้อง ปี้ยังอ่วงข้อง ดวงทัย
ปี้อ้ายคนนี้ มีก้าหัวใจ๋ ห่วงหาอาลัย ห่วงใยเกี่ยวป้าน
แฟนเฮาตี้เขา เอาไปผูกหมั้น ฮักล้างไปนาน จากค้าย

ไหลล่องรอยไป บ่หวลปิ้กหว้าย ละหื้อหมองไหม้ ดายเดียว
แต่เก่าเฮานั้น ผูกฝั้นเป๋นเกลี๋ยว เกยเหย้าหยอกเคียว ข้องเกี่ยวกับหล้า
เมื่อฮักจ๋างหาย เผียบได้คนบ้า จิตใจ๋ระกำ จ๊ำม้าน

เมื่อฮักเปลี่ยนผัน ใจ๋มันสะย้าน จิตใจ๋บ่หมั้น วำวาย
คนตี้เกยฮัก มากกว่าหัวใจ๋ เป๋นอดีตไป ไร้สิทธิ์เกี่ยวข้อง
มีแต่หัวใจ๋ สายต๋าผ่อจ้อง กอยห่วงกอยมอง น้องนี้

ถวิลโหยหา ยามลาหลีกลี้ มันแสนสุดตี้ อาลัย
ฮู้ว่าปี้นี้ บ่มีความหมาย แต่ใจ๋ห่วงใย สืบสายข่าวเจ้า
ว่าอยู่ตี้ไหน ได้สุขโสกเศร้า ไค่ฮู้ข่าวคราว ของน้อง

มาหาตั๋วนาย ต๋ามใจ๋เรียกร้อง ด้วยใจ๋ห่วงข้อง อาลัย
เมื่อได้ป๊บป๊ะ ตั๋วน้องสายใจ๋ หันสุขสบาย ใจ๋ก่อผ่องแผ้ว
แวะแหมสักกำ ดื่มน้ำสักแก้ว บ่มีเล่ห์แนว แถ่วฮ้าย

มาด้วยเหตุผล ของคนจั่งค้าย คนตี้แป้ป้าย หมายปอง
แต่ใจ๋ยังคิด เรื่องเก่าเฮาสอง บ่ได้ครอบครอง แต่ใจ๋ผูกหมั้น
เมื่อใจ๋คลายเกลี๋ยว ดายเดียวอัดอั้น เมื่อคืนแหละวัน เลื่อนล้อง
ปู๋นเวตะนา โหยหาฮ่ำฮ้อง อาลัยใจ๋ข้อง น้องนาง
คบกับเขาแล้ว ต๋ามแนวตี้หวัง สร้างเสร็จหรือยัง เรือนหอน้องเหน้า
วางแผนแต่งกั๋น วันใดหละเจ้า จ้วยส่งข่าวคราว ปล่าวฮ้อง

พักใจ๋พักก๋าย ไว้พ่องเตอะน้อง อยู่หอแห่งห้อง พะยอม
พักผ่อนบ้างนะ หน้าต๋าซูบผอม พลังรวมฮอม ต่อไว้ปายหน้า
ขอบคุณน้ำใจ๋ ตี้นายน้องหล้า เข้ามาตั๊กตาย อ้ายนี้

แฟนเก่านานเนา น้องเล่ากล่าวจี๊ กลั๋วเคืองอ้ายปี้ ตี้มา
หื้อแฟนน้องฮู้ หื้อหายสังก๋า วันนี้ปี้มา เจี๋ยรจ๋ากับเจ้า
ถึงบ่สมหวัง ใจ๋ปังโสกเศร้า แวะถามข่าวคราว เต้านั้น

ความสุขของจาย ตี้ใจ๋มันรั้น เกยต๋ามฮักหมั้น เป๋นเงา
หากแฟนของน้อง โขดเคืองบอกเขา ขอโทษแฟนเฮา แตนตั๋วปี้อ้าย
ไค่ป๊บหน้ากั๋น ไค่หันใกล้ใกล้ หื้อสมดวงทัย ฮ่ำฮ้อง

แล้วจะลาไป หื้อไกล๋ตั๋วน้อง บ่มาเกี่ยวข้อง ใดใด
เมื่อฮู้หันแล้ว ดวงแก้วสายใจ๋ อยู่ดีสบาย ดีใจ๋โตยเจ้า
หากมีวันใด น้องได้โสกเศร้า จ้วยส่งข่าวคราว หื้อฮู้

ปี้ขอลานาง ไกล๋ห่างคุดคู้ ด้วยใจ๋จื้นสู้ ต๋ามพรหม
ขอหื้อนาฎน้อง ครองฮักสุขสม ถึงปี้หมองตรม ซานซมในหล้า
ก่อนตี้จากไกล๋ ขอนายน้องหล้า หันหน้าหาปี้ เต้าอี้แหละหนา ปี้ขอลาไปก่อนแล....

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

ฝนซาฟ้าใส

หน้าหนาวหน้าฮ้อน ฮอดข้อนหน้าฝน ตึ้ได้ตุ๊กทน หมองหม่นใจ๋ไหม้
ฮักเหยเมินมา จากลาบ่ใกล้ ตั้ดเยื่อขาดใย ผูกฮัด

ละหื้อหมางหมอง กลัดหนองเสียบกั๊ด มาตัดปั่นสั้น จากไป
จั้งมันเต๊อะน้อง บ่ต้องเกร๋งใจ๋ จะไปตางใด ก่อต๋ามใจ๋เจ้า
ปล่อยปี้นี้หนา น้ำต๋าหล่อเบ้า ต๋ายเพราะซึมเซา โศกฮ้อน

ไปต๋ามวิถี เมื่อมีฮักซ้อน จึ่งตุ๊กข์โศกข้อน มาเมิน
ย้อนว่าได้ฮัก มากนักเหลือเกิ๋น จึ่งต้องเผชิญ เหมือนเดินเดี่ยวดั้น
จึ่งต้องขื่นขม ก่อสมดั่งอั้น เป๋นใดจั้งมัน เต๊อะน้อง

เถิงปี้ดิ้นต๋าย บ่ไปไห้ฮ้อง นงวัยบ่ต้อง กั๋งวล
เมื่อได้ฮักแล้ว น้องแก้วบ่สน ปี้จะยอมทน หมองหม่นใจ๋ไหม้
ขอยอมจ๋ำนน จ๋ำทนฮ่ำไห้ ขอหนีลาไป จากน้อง

ลาก่อนแล้วหนอ บ่ขอเรียกร้อง เถิงแม้จะต้อง หมองดาย
ฮักของปี้นี้ บ่มีความหมาย ขอฮักทรามวัย ฝ่ายเดียวเดี่ยวดั้น
ฮักบ่สมใจ๋ เหมือนไผขวางกั้น ปล่อยต๋ามคืนวัน ผ่านค้าย

เมื่อฮักจากหาย หมองไหม้ฮ้อนฮ้าย เถิงต้กลุ่มใต้ อาทร
เผียบเหมือนต้นไม้ ใจ๋ในมีหนอน มีแมงจีซอน ไปโค่ยกิ่งก้าน
ใบหล่นสอยสอย ลมจอยบ่หมั้น รอเวลาวัน ต้าวล้ม

ฮักเกยหอมหวาน มาปานหลิ่งโน้ม กล๋ายเป๋นปูดส้ม ขมไป
หัวอกกั่งกั๊ด อึดอัดร่างก๋าย ผ่อหาคนใด ก้อหายหม้ดเสี้ยง
ผ่อไปตางไหน ใจ๋หมองหม่นเหมี้ยง เหลือก้าเงาเคียง คู่จ๊ำ

คนจิตใจ๋เสีย เหมือนเรือลอยน้ำ มีแต่เหงี่ยงคว่ำ วำวาย
ขาดคนบังคับ มืดดับจุดหมาย คลื่นลมซัดไป ในทะเลกว้าง
กำฟู่อู้จ๋า สัญญาเอ่ยอ้าง มาสั้วะตำวาง ขว้างละ

ผ่อตี๋นจายคา ฝนมาสาดซะ ปาก๋ายใจ๋หื้อ อาลัย
ไค่ไห้ไค่ฮ้อง ยามมองแว่นใส หน้าบ่ยองใย ผิวดำต่ำต้อย
ไค่มีผิวขาว เฮาทำบุญหน้อย ผิวเลยดำมอย ถ่อยม้าง

ฮักจึ่งสลาย หื้อได้เคิ้นค้าง บ่มีกู้ข้าง เคียงเฮา
ขาดคนฮ่วมคิด จิตใจ๋หงอยเหงา มีเฮากับเงา อับเฉาเอ่าไหม้
เหมือนจุ๋มป๋าลาว ดอกขาวหล่นใต้ ตกลงเฮี่ยยาย ต๋ามปื๊น

ดอกบ่งามสวย บ่รวยครึกครื้น ขาดแมงภู่เผิ้ง ดอมดม
ฝนซะผ่าซ้ำ ฮ้องฮ่ำผสม หัวใจ๋หมองตรม ซานซมโหยไห้
นอนผ่อสายฝน สับสนหม่นไหม้ ตี้หลงงมงาย ใจ๋จ๊ำ

ยามฝนหล่นไหล ดั่งสายแม่น้ำ จ๋ำทนกลื๋นกล้ำ ดวงทัย
ผ่อไหนมืดคลื้ม เศร้าซึมเหงาใจ๋ ผ่อไปตางใด มืดไปทั่วด้าน
เหมือนความสัมพันธ์ สัญญาผูกหมั้น มาหายไปพลัน ลิบลิ่ว

เมื่อเมฆหมอกฝน ถูกลมปั้ดซิ้ว บ่เหลือแถวถิ้ว อันใด
ซาฝนสร่างฟ้า เมฆฝ้าสลาย ผุดผ่องยองใย ไปทั่วแหล่งหล้า
หวังหื้อจิตใจ๋ ผิวก๋ายใบหน้า ได้หวลคืนมา ปิ้กว้าย

ความฮักเผียบเป๋น เหมือนเช่นฝนค้าย ทั่วฟ้าจึ่งได้ ผ่องาม
สิ้นเมฆฝนฟ้า เหมือนว่าขวากหนาม ได้หายไปยาม เมื่อฝนเมฆเสี้ยง
ขอจบกล๋อนสาน ค่าวใจเลี่ยนเกลี้ยง ไว้เปียงเต้านี้ แลนาย....

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

เพลง.เกรงใจเมีย
ตอนเมียไม่อยู่ หนูๆทำไมไม่โทร มันน่าโมโห โทรตอนเมียอยู่ทุกที
จะพูดอะไรก็พูดไม่ได้เต็มที่ เมียอยู่ตรงนี้ คอยฟังว่าคุยกับใคร
ตอนเมียเฮียอยู่ ไม่อยากให้หนูโทรมา กลัวมีปัญหาออกไปหาหนูไม่ได้
ไม่ใช่กลัวเมีย แต่เฮียเป็นคนเกรงใจ กลัวเสียหนูไป เข้าใจเฮียบ้างคนดี
อย่าได้กังวล อดทนอีกหน่อยทรามวัย เฮียไม่รับสาย อย่าไปโทษคลื่นความถี่ ความถี่ชัดเจน แต่ความจำเป็นพี่มี เอาไว้ส่งเมียถึงที่ เฮียจะรีบโทรไป
ตอนเมียไม่อยู่ อยากให้หนูๆโทรมา ฮัลโหลจ๊ะจ๋าโทรมาให้เฮียชื่นใจ เฮียอยากจะรู้เดี๋ยวนี้หนูอยู่ที่ไหน หรืออยู่ กับใครทำไมต้องปิดมือถือ
.....ดนตรี....
อย่าได้กังวล อดทนอีกหน่อยทรามวัย เฮียไม่รับสาย อย่าไปโทษคลื่นความถี่
ความถี่ชัดเจน แต่ความจำเป็นพี่มี เอาไว้ส่งเมียถึงที่ เฮียจะรีบโทรไป
ตอนเมียไม่อยู่ อยากให้หนูๆโทรมา ฮัลโหลจ๊ะจ๋าโทรมาให้เฮียชื่นใจ เฮียอยากจะรู้เดี๋ยวนี้หนูอยู่ที่ไหน หรืออยู่ กับใครทำไมต้องปิดมือถือ


เกรงใจ๋เมีย
แต่งโดย.อ้ายดอย (ภาคภูมิ วงค์ปัญญา) แก้ไขเพิ่มเติมโดย.หน้อยต๊ะ

ปี้เกยบอกตั๋ว ไปแล้ววันนั้น ว่าเมียอยู่บ้าน จะไปโทรหนา
ยิ่งต๋อนเมื่อเจ๊า ขอเต๊อะน้องจ๋า มันเป๋นเวลา ตี้เมียอยู่บ้าน
กึ๊ดยากฮับสาย เพราะเมียนั่งหั้น มันจั้งเดือดนัน ต๋อนเจ๊า

ว่าใผโทรมา อู้อยู่นั้นเล้า ขอป๊ดไหข้าว หื้อกำ
ข้าจะล้างผัก ใส่แกงแคหนัง ป๊ดหม้อนึ้งกำ เดียวน้ำจะแห้ง
เวลาฮับสาย มันหยั๋งมาแกล้ง ใจ๊ต๋ายก่าเฮา ติ๊กๆ

เฮาก้านจุ๊มัน ว่าเขาโทรผิด โทรผิดหยังอู้ กั๋นเมิน
อย่างกับมันฮู้ ก่อยอู้บนเติ๋น ปี้ก๋ำลังเพลิน อู้กับน้องหล้า
เฮาจุ๊อย่างใด ก้อยังด้านหน้า ฮู้ตันตั๋วเฮา เหียหม๊ด

อี้ดีกว่าหนา เปื้ออนาคต ถ้าเมียอยู่บ้าน อย่าโทร
เวลาปี้ฮับ มันจั้งโมโห พุทโธธัมโม ข่มใจ๋เสี้ยงหั้น
ปี้บ่ได้กลั๋ว ปี้บ่ได้หย้าน เกร๋งใจ๋รำคาญ นะน้อง

เวลาอู้ไผ มันก้อฟั่งฮ้อง ปู่เฒ่ามานี่ กำรอ
โทรมาตะกี้ ไปบ๋อไปบ๋อ ปี้จะไปรอ ฮับน้องหัวบ้าน
สูอู้กับไผ อู้หยังอย่างอั้น ระวังสักวัน เต๊อะนะ

อู้กับป้อหนาน เรื่องเป้กตุ๊พระ ปี๋นี้จะจัด วันใด
ผ่อหันมันยิ้ม โล่งอกโล่งใจ๋ เกือบไปแล้วใย วอกตันหุ้มก้น
นี่เพราะเกร๋งใจ๋ วอกไปก่อป้น ต้องสร้างค่ายกล ความคิด

จะเยียะจะได ทีแรกก้อมิตร เลยก๋ายกอดเกี้ยว ปายลูน
หันใจ๋ปี้เต๊อะ บางครั้งหัวหมุน ขอได้การุณ จ้วยปิดจ้วยป้อง
ตี้หล้าขอมา ปี้บ่อขัดข้อง เรื่องซื้อสร้อยทอง เรื่องเล็ก

จะจวนไปกอย หื้อถูกสเป๊ค ถูกใจ๋ของหล้า อย่างใด
ปี้จะสวมค้อง หื้อน้องสายใจ๋ จะไปวันใด วันนี้บ่ได้
ปี้ไปส่งมัน ไปวัดบ้านใต้ ไปตานผ้าไตร สังฆะ

ตี้ปี้โทรหา เป๋นใดเล่าจ๊ะ ตี้น้องบ่ฮับ ตะวา
หรือมือถือน้อง มันมีปัญหา ปี้ก้ดโทรมา หลายครั้งก่อจ้อย
หรือใผคนใด ติดหวันจ่องห้อย ยึดมือถือนาย น้องไว้

หรือว่าตั๋วนาย น้องปิดเครื่องไว้ จึ่งฮับบ่อได้ บอกเฮีย
หรือโทรศัพท์ มือถือน้องเสีย ตั๊ดต๋อนเมื่อเฮีย โทรมาอู้เล่น
เอาจะอี้บ๋อ บ่ใจ้อู้เล่น แป๋งใจ๋เย็นๆ เอาไว้

ถ้าว่ามันเสีย ก่อบ่ต้องใจ้ เอาตุ๊บขว้างได้ ลงคลอง
แล้วปี้จะซื้อ โนเกียศูนย์สอง เอาไว้รับรอง ตี้ถ่ายรูปได้
เอาแบบฟังเพลง เต้นตวยก่อได้ ผ่อโทรทัศน์ไป โตยพร้อม

ปี้ขออย่างเดียว ขอนายนาฏน้อง หื้อโทรถูกต้อง เวลา
หนึ่งคือเมื่อเจ๊า ห้ามโทรไปหา ต๋อนก่อนเวลา แปดโมงว่าอั้น
และแถมข้อสอง ห้ามโทรเบอร์บ้าน มีหยั๋งสำคัญ ก่อแล้ว

โทรก่ามือถือ เนอลาร่างแค้ว ตี้ศูนย์สี่ห้า ตั๋วนำ
ตี้ศูนย์สี่เจ็ด เกยโทรประจ๋ำ หื้อป้าบัวคำ เมียของลุงแก้ว
ตะอี้ก่อนหนา มันมาปุ้นแล้ว จ๋ำใจ๋ไปก่อนแลนายเฮย...

[เพลงซอ]

หน้อยต๊ะเวียงต๋าน เก่งแต๊หายเหย

[บุคคลทั่วไป]

คนตี้สำคัญ ห่างกั๋นหลายลี้ คนอยู่ตี้นี่ มันรกแก่นต๋า
กึ๊ดเติงหาน้อง เลยโทรมาหา เสียงตี้ตอบมา ติ่ดต่อบ่ได้
สายบ่ว่างก๋า ขวัญต๋าของอ้าย อู้กับคนใด กาน้อง

อยู่ไกล๋ใจ๋หวง เหมือนมีบ่วงก๊อง ใค่หวนสู่ห้อง คืนแดน
หัวใจ๋จ๊ำม้าน ทรมานแสน กึ๊ดเติงหาแฟน เลยโทรมาอู้
สงสัยขวัญต๋า น้องยาบ่สู้ ตี้อ้ายโทรมา บ่อยนัก

กาว่าเงินหม้ด เลยก้ดเครื่องพัก กาว่าน้องเจ้า รำคาญ
ก้ดเบอร์หาน้อง จ๋นลืมเวียกก๋าน ตั้งนานสองนาน ยังต่อบ่ได้
คนไกล๋ใจ๋หวง แม่ดวงดอกฝ้าย กลั๋วโดนลมจาย จ่องจั๊ก

คนใกล้หลิ่วต๋า เขามาเอิ้นตั๊ก หัวใจ๋สาวเจ้า ล่องลอย
กลั๋วฮักเฮานั้น สะบั้นถอดถอย กลั๋วเจ้าลืมฮอย ฮักเฮาเก่ากี้
ก๋ำกอยหัวใจ๋ เย็นในจี้หวี้ แต่เป๋นบางที ก็ฮ้อน

เหงื่อนอกไหลตก หัวอกสะท้อน เหงื่อในไหลข้อน อ่อนแอ
หวาดระแวงแต๊ กลั๋วใจ๋เป๋นแผล เป๋นห่วงนักแก เสียไปบ่ได้...เสียเธอตึงบ่ได้.

[พูนอุดม.เวียงเขลางค์]

ที่ไหนมีฮัก มีตุ๊กไจ้ไจ้ มันตึงเป๋นไป จะนี้

เป๋นเนื้อคู่กั๋น ก็ตึงบ่ลี้ สองคนจะได้ เคียงครอง
ถ้าจะคลาดแคล้ว บ่ใจ่เจ้าของ บ่ใจ่คู่ครอง เปลี่ยนแปลงกั๋นได้
มีดำมีขาว มีไกล๋มีใกล้ เรื่องธรรมดา แต๊นั้น

กุศลสร้างมา บ่มีบีบกั๊น สองคนบ่จ้วน ขาดไป
ในโลกมนุษย์ บ่ว่าที่ไหน ย่อมจะเป๋นไป วงเวียนอย่างอี้

( ค่าวม่วนดีครับ ส่งเมลมาอู้ได้ครับ)
(ta_udln13@yahoo.com)

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

เพลง.คนหัวล้าน

..เกิดมา น้อยอกหมองใจ๋ เกิดมา น้อยอกหมองใจ๋ ไปหันไผ๋ๆเขาก็จ้าดหล่อ
มาก้มลงผ่อ ตั๋วเฮาแล้วใคร่ต๋าย เหลียวผ่อตางใด มันก็บ่งามเสี้ยงตี้
เขี้ยวก็ยี่ แก่นต๋าก็ตี่ ก็แต๊บ ฮู้ดัง ก็แหม็บ ผ่ออย่างฮูปู๋ตี๋นตื้บ
หัวล้านเป๋นคืบ หน้าผากเป๋นหลืบเป๋นจั้น หัวใสเป๋นมัน ผ่ออย่างตะวันยามเตี่ยง
....ดนตรี....
..เกิดมาหัวล้านหัวอง เกิดมาหัวล้านหัวอง หัวใสโยงๆ ผ่ออย่างกระทงเดือนยี่
ก๋ายน้องก๋ายปี้ เขาก็จ่มเหม็นเขียว ขนาดว่าอยู่คนเดียว ยังเหม็นเขียวตั๋วเก่า
หัวล้านอย่างเฮา ฮ้องล้านวาสนา หมู่สูบ่าถ้ามา นึกอิจฉาว่าบ่น
หมู่สูหลายคน บ่าถ้ามาบ่นอิจฉา เพราะว่าสูเขาเกิดมา บ่หมีปั๋ญญาหัวเถิก
....ดนตรี....
..ล้านคนเดียว มันตึงบ่เกี่ยวข้องไผ๋ ล้านคนเดียว บ่เกี่ยวข้องไผ๋
ผมมันหลุดออกไป เหมือนเงินบาทไทยลอยล่อง บ่าต้องง้อจ้อง ง้อหมวกง้อหวี
ประหยัดเงินดี บ่าถ้าง้อหวีง้อหมวก ไปไหนก็สะดวก บ่าถ้าง้อหมวกง้อหวี
ประหยัดเงินดี บ่าถ้าง้อหวีง้อหมวก ไปไหนก็สะดวก บ่าถ้าสุบหมวกกั๋นน็อค
ต๋ำหนวดตึงบ่าล็อค นึกว่ากั๋นน็อคพิเศษ
....ดนตรี....
..หัวตางบนบ่มีขนสีดำ หัวตางบนบ่มีขนสีดำ มันย้ายมาต่ำ มาดกดำตางลุ่ม
เป๋นหยุบเป๋นหยุ่ม เป๋นหยุ่มเป๋นหยุบ เป๋นหยุบเป๋นหยุ่ม ต๋ามเก๊าแฮ้เก๊าแขน
มีเงินซักแสน จะปลูกผมแตนเชิดหยิ่ง เอาอย่างดอนคิงส์ โปรโมเตอร์เงินหนา
หัวอย่างป่าหญ้าคา ไผ๋ ก็ว่าแน่ บ่าเดี่ยวเฮาแย่ เพราะบ่หมีเงินถัง
หัวอย่างอิ๊กคิวซัง มันเลยบ่าดังสักเตื้อ
....ดนตรี....
..หัวตางบนบ่มีขนสีดำ หัวตางบนบ่มีขนสีดำ มันย้ายมาต่ำ มาดกดำตางลุ่ม
เป๋นหยุบเป๋นหยุ่ม เป๋นหยุ่มเป๋นหยุบ เป๋นหยุบเป๋นหยุ่ม ต๋ามเก๊าแฮ้เก๊าแขน
มีเงินซักแสน จะปลูกผมแตนเชิดหยิ่ง เอาอย่างดอนคิงส์ โปรโมเตอร์เงินหนา
หัวอย่างป่าหญ้าคา ไผ๋ ก็ว่าแน่ บ่าเดี่ยวเฮาแย่ เพราะบ่หมีเงินถัง
หัวอย่างอิ๊กคิวซัง มันเลยบ่าดังสักเตื้อ

ค่าว.คนหัวล้าน

หยังมางืดใจ๋ กึ๊ดไปปอก้าน ว่าคนหัวล้าน เป๋นเพราะอะหยั๋ง
เป๋นเพราะจ้าติเจื้อ หรือพันธุกรรม หรือเวรตวยตัน ในป๋างเก่ากื้อ
เกี๊ยดต๋อนตัดผม บ่อเหมือนผ้าเสื้อ จะตัดทรงใด ย๊ากล้ำ

เพราะเสียเปรียบเขา กึ้ดแล้วมันจ๊ำ หน้าตี้คิดกึ่ง ราคา
เลมตี๋นเหียน้อย เรียบร้อยแล้วหนา ถามผ่อราคา เต้ากั๋นหม้ดเสี้ยง
กึ้ดแล้วเจ็บใจ๋ ตางกล๋างมันเกลี้ยง ตางหน้าผากเปียง เป๋นบั๊ก

หัวล้านกีบกว๋าง สาวๆชอบมัก มีแต่จื้นสู้ ยินดี
กั๋นล้านตึงหม้ด เหมือนอย่างลุงศรี แนะนำหื้อดี ไปเป๋นตุ๊เจ้า
ล้านอิ้กคิวซัง สองหงีบเลิ๊กเข้า ล้านนี้บ่เบา คิดเลิ๊ก

ถ้าล้านเกิ่งเดียว ตี่ตี๋นผมเติ๊ก ล้านโจ้กไหลเข้า เงินคำ
แถมอย่างหนึ่งนั้น ถ้าล้านตางหลัง ตังหน้ามันดำ ตังหลังมันหิ้น
ล้านเสียศักดิ์ศรี เขาว่าล้านปิ้น จะอี้ก้อมี ปี้น้อง

ถ้าเฮาขยัน ทำงานถิ่นท้อง ทั่วทุกแห่งห้อง อาณา
หาสินฮอมทรัพย์ เตื่อมกับผะหญา หมั่นพัฒนา ใจ๋หื้อสูงขึ้น
บ่ไปมัวเมา กึ้ดเบาเอาตื้น มีฐานจุดยืน เด่นชัด

เกิดมาเป๋นคน ตุ๊กจ๋นอาภัพ บ่ผะหมาดได้ ตั๋วเฮา
หมั่นก๋ารงานไว้ ขยันเหลือเขา ความจ๋นกลั๋วเฮา หนีไกล๋บ่ใกล้
กำฮู้บ่หนา ปริญญาบ่ได้ ขอบ้กเจ๊กไทย เป่อเล้อ

วิชามีดมุย หมั่นลุยก๋านเต๊อะ ไปกลั๋วอยากกั้น อันใด
ขยันหมั่นไว้ ไฮ่นาเหมืองฝาย ปลูกข้าวนาใน บ่ได้อดกั้น
ความจ๋นบ่มี หมู่คนหมั่นหั้น ขยันทำงาน หมั่นยะ

ค่าแฮงงานสูง ทำงานบ่ละ หมั่นประหยัดด้วย เงินตรา
ดินบ่ขาดน้ำ จ๋ำบ่ขาดปล๋า คนขาดเงินตรา ไผตึงบ่ปลื้ม
คนขี้คร้านก๋าร เหมือนมีดขี้หลื้ม บ่มีคมคืน ฝ่าฟัด

คนมีศรัทธา หลวงตามีวัด เมตต๋าแผ่กว้าง บุญตาน
ละอ่อนกับพุ้ย แม่อุ้ยกับหลาน ส้มกับแม่มาน หวานกับคนเฒ่า
ล้วกเสี้ยงตี้คน มนเสี้ยงขี้เบ้า ก้อยังมีวัน ง่าวเซอะ

ใหญ่เสี้ยงขี้ปุ๋ม กิ๋นได้เป่อเลอะ บ่เต่าจ้อหว้อ ฮูวาย
คนใดขี้คร้าน จักกั้นอดต๋าย จัดหล่อฮูวาย เต้าใดบ่อั้น
ฮู้ออมยอมต๋น อดทนอดกลั้น ดีเหลือสันดาน ก้าวร้าว

อู้ม่วนมื่นหู กุ้คนชอบเป๊า เป๋นกำแก่เฒ่า เดิมออน
ไค่ล้วกไค่ฮู้ หมั่นฟังกำสอน ค่าวกล๋อนกำวอน กำสอนพระเจ้า
หมั่นฟังกำสอน ป้อแม่แก่เฒ่า อาจ๋ารย์ครูบา ท่านพระ

หมั่นฝึกใจ๋ต๋น อดทนมานะ เอาชนะด้วย ตั๋วเอง
ทำดีชั่วฮ้าย เตวไปข่มเหง ตั๋วเฮาทำเอง ไผจักจ้วยได้
คนเสียวิสัย บ่ดีเข้าใกล้ ไปสืบสายใย ฮ่วมมิตร

คนหันแก่ตั๋ว บ่ดีฮ่วมคิด เอาเป๋นเผ่าผู้ วงค์วาน
พาลนักโลภนัก ใจ๋เขาต้องก๋าร อิจฉามาปาน ริษยาบาปใบ้
ขี้โลภตั๋นหา ต๋าหันแต่ได้ โกธาเคืองใน โหดร้าย

หันถูกเป๋นผิด หันดีเป๋นฮ้าย เมาหลงอยู่ใต้ อบาย
เผื่อฮู้สำนึก ก้อปอเตี้ยงขวาย บ้านเมืองวุ่นวาย เพราะคนส่วนน้อย
ทำผิดบ่กลั๋ว ปาตั๋วต่ำต้อย เหมือนก๋าฝากลอย ล่องน้ำ

ขาดเปื้อนสนิท หามิตรยากล้ำ เป๋นภัยต่อด้าน สังคม
ขอยกโต้ษเต้อะ กำใดบ่สม ขออนุโลม จ้วยยกโต้ษข้า
กำฮ้ายกำดี วลีผีบ้า จั่งหุมมีมา ทั่วทิศ

ฟู่กำผิดหู บ่สู้ชอบจิต แต่มีมาข้อง ดวงทัย
จะสุขจะตุ้ก หื้อมีน้ำใจ๋ เมตต๋าอาภัย มีใจ๋แผ่กว้าง
ยิ้มฮับกั๋นไป หื้อได้สมอ้าง ขอปล๋งวางลง ยอบยั้ง เต้านี้ก่อนแล.....

[ล้อเลื่อน]

เมียทำเสียวเพราะแม่เสี่ยวหม้าย
ล้อเลื่อนเขียน หน้อยต๊ะแสดงนำ
…………………………

จะย๊ะใดดี บอกทีพี่ไท้ หูเฮาจะไหม้ ฟังเมียสั่งสอน
แต่ค่ำยันเจ๊า เอาหูตื้ดหมอน เวลาจะนอน ยังหอนลั่นบ้าน
อุตส่าห์บ่เถียง บ่หาเรื่องอ้าง มันยังมาคาง รอบมุ้ง

ผ้าห่มและหมอน ที่นอนฝุ่นฟุ้ง แม่ฟัดมันยุ้ง ยับเยิน
แม่ลื้อแม่ค้น ตั้งแต่บนเติ๋น หิ้งพระหีบเงิน แม้ค้นหม้ดเสี้ยง
เป๋นหยังล้ำเหลือ แม่เกลื๋อห่อเหมี้ยง หัวเตียงใต้เตียง ก็ลื้อ

ง่วงนอนจะต๋าย แม่นายก็ยื้อ จั๊กแขนเฮาขึ้น บีบคอ
ต๋ายละกำนี้ ย๊ะใดดีหนอ หุ่นแม่ก็ปอ ผ่อเหมือนยักษ์เถ้า
ขึ้นค่อมบนโอ้ก มือโจ้กตี้เป้า มือนึ่งก็เอา มีดยับ

ตัดเป้าก๋างเก๋ง เสียงดังฉั่บฉั่บ ใจ๋จะหยุดเต้น แล้วนา
มีแฮงแค่ฮ้อง แม่จ๊ะแม่จ๋า พ่อผิดหยังกา บอกมาก็ได้
เมื่อวานที่หาย บ่ได้อยู่ใกล้ แม่จงอภัย พ่อเต๊อะ

มันบอกอั้นกา บ่าฮ่าหน้าเซอะ เอาเงินของข้า คืนมา
เงินที่เก็บไว้ เอาไปไหนหา มึงบ่ต้องมา แป๋งหน้าหยั่งอี้
ตึงบ่มีไผ เข้ามาที่นี่ มีมึงคนเดียว อั้นละ

ตะวาไปไหน กูก็ฮู้นะ ไปหานางแก้ว ยาดอง
นางแก้วผมม้า แม่หม้ายลูกสอง ที่อยู่ท้ายกอง เมียเสี่ยวมึงหั้น
มึงมันหน้าหนา แล้วมากึ๊ดสั้น เขาเล่าลือนัน สัปป๊ะ

มึงพาเขาไป กิ๋นหมูกะทะ พร้อมตึงลูกเต้า สองคน
มาทำแบบนี้ ทีลูกเมียต๋น ปล่อยหื้ออดทน กิ๋นเกลื๋อกับข้าว
……………………………………..
พี่น้องตังหลาย ขะจั๋ยเร็วเข้า มาจ้วยตั๋วเฮา ซักก๊ำ.

ดิ้นต๊วงบ่ไหว ก๋ายใจ๋บอบช้ำ ใคร่หนีเข้าถ้ำ มุดดิน
ยกมือสิบนิ้ว ก่ายกิ๊วฮับศีล ขอร้องยุพิณ ใจ๋เย็นก่อนเจ้า
เจ้าแม่จอมขวัญ สั่นเหมือนผีเข้า บ่รอดแน่เฮา กำนี้

มันหม้ดปัญญา หาทางหลีกลี้ เป๋นกั๋มหยังอี้ ตั๋วเฮา
บ่เคยคิดชั่ว หาหัวใส่เหา เพียงแต่ตั๋วเฮา เอ็นดูแม่หม้าย
บ่ดึ๊ดเลยหนา ว่าจะจอดป้าย ต๋อนที่นิยาย หวานซึ้ง

แม่เสี่ยวหม้ายจ๋า อ้ายบ่ตันมึ้ง โดนเต่วหม้อหนึ้ง รัดคอ
หากรอดวันนี้ ไปที่ใหม่บ๋อ แม่ดอกชอมพอ จงรออยู่ถ้า
ที่เก่าเคยไป อ้ายนี้บ่กล้า เพราะเมียอ้ายมา หาป๊บ

อ้ายนี้เก๋งใจ๋ เมียที่เคารพ เฮาหล้บหนีได้ จะดี
เชื่ออ้ายเถิดนะ แม่หม้ายหัวปี๋ หากเวลามี จะโทรนัดเจ้า
ต๋อนนี้งานเข้า เท่านี้ก่อนนา ขอลาเท่าอี้ เท่านี้ก่อนแล...

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

ค่าว.เป๋นแสงปุ้งใต้
เนื่องใน “วันตำรวจ” 13 ตุลาคม 2553
แต่งโดย. หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน

ยามเทศก๋าล วันหยุดผ่อนพัก ผู้คนมากนัก ไปพักผ่อนกั๋น
จวนเมียลูกฮัก สนุกสุขสันต์ ไปแอ่วต๋ามงาน ม่วนนันตื่นเต้น
ไค่กิ๋นได้กิ๋น ไค่เล่นได้เล่น เฮาหยังรำเค็ญ เจ้นล้ำ

ต้องอยู่เวรยาม ต๋ามรอบหมุนซ้ำ ออกเจ๊าเข้าค่ำ จ๋ำทน
ต้องคอยฮับใจ๊ ต๋ามสายถนน หื้อประชาชน เดินทางออกเข้า
คอยบริก๋าร ออกตรวจต๋ามเหย้า ทั่วถิ่นลำเนา ถิ่นท้อง

พิทักษ์ฮักษา ประชาปี้น้อง ผ่อกอยปกป้อง ภัยพาล
บ่หื้อฮ้อนฮ้าย ได้เศร้าหมองผาล หื้อสุขเจยบาน ทั่วกั๋นทุกผู้
ปิ้กป้อกคืนมา อุราจื้นสู้ มาสู่ลำเนา เฮานี้

เป๋นมาเมินนาน จักขานกล่าวจี๊ เปื้อหื้อน้องปี้ ยินฟัง
หื้อได้ทราบฮู้ คนอยู่ตางหลัง คนตี้ต้านจัง ตี้นั่งในตู้
มีความในใจ๋ ปายในหลิ่งหลู้ ขอได้เอ็นดู พ่องเต้อะ

มีจิตกับก๋าย บ่ใจ้ดินเป้อะ มีความอยากได้ อยากมี
คนดีคนฮ้าย ต่ำใต้วิถี ตี้มันพึงมี อยู่ในแห่งห้อง
ตั๋วเดียวตี้ต๋าย บ่เน่าตึงข้อง ขอต้านคิดตรอง ผ่อเต้อะ

บ่ได้หมองศรี คนดีเป่อเลอะ มาอิงเติกเมอะ กั๋นไป
ขอหื้อปี้น้อง แบ่งห้องหัวใจ๋ ฮ้ายใดดีใด จ้วยกั๋นไขแก้
ต้านเหมารวมไป ใจ๋เหมือนโดนแส้ ไผจะดูแล ปี้น้อง

เป๋นหนึ่งหน่วยงาน อยู่ในถิ่นท้อง ตี้เฮาจะต้อง สัมพันธ์
หนีกั๋นบ่ป๊น ต้องวนปันหวัน วันสุขสำฮาน หรือวันโสกไหม้
ฮ่วมกั๋นปั้นแป๋ง เป๋นแสงปุ้งใต้ หื้อผ่องยองใย ใสวับ

เป๋นตี้เปิ้งปา เป๋นตี้ฮองฮับ ก๋ำกับคงหมั้น บ้านเฮา
หันเป๋นปี้น้อง อย่ามองเป๋นเขา ท้องถิ่นของเฮา เจริญก้าวหน้า
จักสุขสบาย ตึงเปิ้นตึงข้า กุ้วันเวลา เปี่ยมล้น

จ้วยกั๋นตุ้มหนุน จ้วยดุนจ้วยย้น หื้อได้เลยป้น ข้ามวัน
นำใจ๋จ่องก๊อง ปรองดองสมาน มิตรเหล่าวงค์วาน บ้านเหนือบ้านใต้
สิ่งฮ้ายผ่านไป สิ่งดีมาใกล้ ขอจ้วยโยงใย สอดฮับ

มาฮ่วมกั๋นหนา พัฒถะนานับ เป๋นสิ่งกวรสร้าง กวรทำ
ตึงดีเจ้นล้ำ ได้อุปถัมภ์ สร้างสิ่งดีงาม สร้างความก้าวหน้า
หื้ออยู่ดำรง มั่นคงสะหง้า ตราบชั่วตีคา ชั่วกาลนานเทอญ...
**************************

[เครือออน]

ได้ยินเรื่องราว ต๋ามค่าวหน้อยต๊ะ ยะหื้อกึ๊ดได้ หันใจ๋แต๊หนอ
ต๋ำหนวดเฮานั้น ตึงวันนั้นบ๋อ ลำบากแต๊นอ ใผหนอช่วยได้
ลางวันเนอศรี เป๋นดีใคร่ไห้ แดดฝนเปียงใด บ่ยั้ง

ยืนกล๋างตางหน ทนเอาทุกครั้ง โบกรถไปข้าง ไปตรง
ลางอยู่โฮงพัก คึกคักห่าโหง คดีขึ้นลง โฮงพักว่าเหล้น
ลางก็โตยนาย เป๋นไปต๋ามเส้น ลางก็อยู่เวร ป้อมพัก

หันเปิ้นแอ่วกั๋น มันบาดใจ๋นัก หยุดพักบ่ได้ ต๋ามวัน
ยามเปิ้นคึกคัก เฮาหนักอกตั๋น ยามเปิ้นม่วนงัน เฮานั้นอยู่ป้อม
จักมีใผไหน มาใส่ใจ๋อ้อม มีก้าคนดอม ปล่อยล้า

ต๋ำหนวดต๋ำแหนะ ขี้แปะสินค้า มายะว่าหื้อ หมู่เฮา
น้อยใจ๋แต๊ละ ประชาอื่นเขา บ่หันใจ๋เฮา อยู่เฝ้าเหย้าบ้าน
เครือออนคนไกล๋ หันใจ๋เสี้ยงถ้าน หน้าที่ก๋ารงาน ภาระ

จึงขอวันตา อาราธนะ เอาพระไตรแก้ว สามดวง
สยามเทวะ เตปะตังขวง ศักดิ์สิทธิ์ตังปวง มาหวงแห่ห้อม
หื้อได้กุศล มีคนโอบอ้อม โภคะไหลฮอม เกิ๋นนับ

สุขสามผะก๋าร สำราญเน่อครับ สินทรัพย์จุ่งได้ ปันมี
ศัตรู๋ปองฮ้าย จงพ่ายแพ้หนี้ อยู่สวัสดี สุขขีเที่ยงหมั้น.

[หรรษา]

น้อยต๊ะเก่งหลาย มากมายอดกลั้น งานต่ำหนวดพลัน ว่านัก

ยังหาเวลา เข้ามาสำนัก แต่งค่าวบ่มฟัก ตึงวัน
จัดรายก๋ารจ๊อย ค่าวฮ่ำสูนกัน อย่างอี้สำคัญ คนดีแห่งบ้าน
ขอความสุขขี อย่าหนีอย่าห้าน โจคไจไหลปาน น้อยต๊ะ

ขอบุญฮักษา เตวาอย่าละ น้อยต๊ะจุ่งได้ ตีฆา
ทำงานอย่างนี้ พักผ่อนพ่องหนา กลั๋วโรคโรกา เข้ามาแปดป้อ.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

ขอบคุณด้วยใจ๋ บ่ใจ้อู้หย้อ ขอยกมือยอ ฮับไว้

ไค่หื้อเมธี จ้วยผ่อเซาะไซ้ ประณามต่ำใต้ ไผเลว
จ้วยฟู่อู้ฟ้อง หื้อมันแหลกเหลว หื้อมันย่างเตว บนดินบ่ได้
บ่สมาคม หลีกหลบไกล๋ใกล้ ประกาศกระจาย ทั่วท้อง

ตึงจ้าติขะกู๋ล เหล่างูนปี้น้อง หื้อมันลั่นก้อง ปารา
เลวทรามต่ำฮ้าย ในโลกโลก๋า ขอจาวประจา ฮ่วมใจ๋ใฝ่ฝั้น
ส่งเสริมคนดี สะหรีเตี้ยงหมั้น ปกป้องภัยพาล ย่านนี้

ดังค่าวกล๋อนจ๋า ม่อนมากล่าวจี๊ จ้วยเติมอั้นอี้ ต่อไป
ใจ้จื้อค่าวนั้น ว่า“มันเป๋นไผ” ความจริงอย่างใด ขานไขดั่งอั้น
เปิดเผยความจริง อย่าได้ปิดกั้น เป๋นกำประพันธ์ กระทู้

ตั๋วมันเป๋นไผ นามใดไค่ฮู้ มันหยังชอบสู้ เรื่องเฮา
ชอบด่าว่าฮ้าย หื้อได้หมองเหงา ยามเมื่อเฮาเมา ม่วนนันตื่นเต้น
เดิ้กดื่นเกิ่งคืน บ่หื้อม่วนเล่น มันหยังมาเซ็ง แต๊ละ

มันเป๋นไผไหน ยุ่งไปซ้ะป๊ะ ตึงเรื่องในนอก ครอบครัว
หื้อทำอย่างนี้ อย่างนั้นปวดหัว นี่เรื่องครอบครัว เมียผมหนาอ้าย
ผมจะผิดเถียง เตะตี๋ก่อได้ บ่ต้องวุ่นวาย ขอร้อง

จะเยี้ยะเสียงดัง จะฮ่ำจะฮ้อง เพลงเพื่อชีวิต ชีวา
เพลงของปี้แอ๊ด ยืนยงนั้นหนา มันม่วนแต้นา ฮ้องเมื่อกิ๋นเหล้า
ต้องเปิดดังดัง มันถึงจะเข้า บรรยากาศเฮา เพลงนี้

มันเป๋นไผหนอ ชอบกวั้กชอบจี๊ ถามอั้นถามอี้ เป๋นลาง
ชอบตรวจชอบค้น ตั้งจุดตรวจกล๋าง ถนนหนตาง คนออกคนเข้า
มันเสียเวลา คนแก่คนเฒ่า หนุ่มสาวหมู่เฮา แต้แต๊

มันเป๋นไผไหน ตางใดบ่าแป๊ ไปไหนตึงป๊ะ หมู่มัน
วันตี้เปิ้นหยุ๊ด วันเทศก๋าล เปิ้นยั้งทำงาน มันซ้ำชอบยุ่ง
เปิ้นแอ่วม่วนกั๋น คืนวันยันรุ่ง มันซ้ำรังรุง ตรวจค้น

มันเป๋นไผหนอ ขอไปหื้อป๊น มาว่าอั้นอี้ ได้ใด
ขอร้องขอร้อง ไปเหียไกล๋ไกล๋ อย่ามาวุ่นวาย ขัดใจ๋หมู่ข้า
ฮู้ก่อลูกไผ มีต๋ามีหน้า บ่าธรรมดา หนาครับ

เปิ้นม่วนเปิ้นนัน มันก้อจะยับ มาก๋วนมาห้าม ทำไม
มันปอบ่ยั้ง เฮาจังจะต๋าย มามาไปไป ทั่วจองโค่ยบ้าน
มาได้ตึงวัน รำคาญเสี้ยงหั้น หาเรื่องรานรน เหลือล้น

มันเป๋นไผไหน เฮาไปหื้อป๊น ไปจากตี้นี่ รำคาญ
บ่มีมันแล้ว เฮาคงม่วนกั๋น เสียงดังกังวาล ได้สามสี่บ้าน
เฮาจะเยี้ยะใด ไผบ่ต่อต้าน ดุ้ต้างม่วนนัน สันเล้า

เยี้ยะหยังสบาย ต๋ามใจ๋ยวนเย้า สูบยาดื่มเหล้า เคล้าคลอ
เล่นมั่วจั่วพ้าย ไฮโลแหมหนอ กิ๋นเล่นจ๋นปอ กับแกล้มกับข้าว
บ่ต้องสนใจ๋ กับคนแก่เฒ่า อยู่บ่นานเนา ก่อม้าง

เงินคำทรัพย์สิน มันจะไปค้าง มันก้อตึงต้ก (เป๋นของ)หมู่เฮา
บ่ต้องเหนื่อยอิ๊ด เหมือนกับหมู่เขา มากิ๋นมาเมา กับเฮาตี้นี่
กิ๋นแล้วก่อนอน นอนแล้วก่อขี้ เงินป้อเฮามี หลายล้าน

มันเป๋นไผหนอ ตี้เมื่อวันนั้น ปาเฮามาบ้าน มาเฮือน
ยุบเหล้าตี้ร้าน อาหารด่านเกวี๋ยน สะลืมสะเลือน เหมือนจะจ๋ำได้

[ล้อเลื่อน]

หายเมาแล้วกา อ้ายจ่าด่านใต้ ออกเวรแล้วไป ร่วมก๊ง

เอาหัวสูมกั๋น พนันกว่าโซ้ง เปิดเสียงโหล้งๆ เพลงบาว
ควงสาวแอ๊บแบ๊ว หันแล้วเฮาหนาว ร่วมอยู่หมู่จาว กลิ่นคาวสาบเหล้า่
พอดีร้อยเวร ท่านมาเจอเข้า ต๋อนก๋ำลังเมา อู้โม้

อวดเก่งมากหลาย เป๋นพายเป๋นโล้ คงกึ๊ดว่าโก้ แต้นา
ท่านสารวัตร มาหันกับต๋า จึงสั่งเด็กพา หน้อยต๊ะปิ๊กบ้าน

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

มันเป๋นไผไหน ตี้ไปบ้านหั้น ไปยับลุงใจ แข้งแคะ

แข้งขาบ่าดี ยังไปลักแป๊ะ ลักแผวเกิบแต้ะ หอมดอง
มันตึงขี้ลัก เอาตึงข้าวของ ตึงครกตึงมอง ของเปิ้นของข้า
มันเป๋นไผหนอ ฟู่จ๋าสวกกร้า ติเตื๋อนหื้อเฮา เคร่งครัด

ขับรถขับรา หื้อเฮาคาดฮัด เข็มขัดกุ้ครั้ง ตี้ไป
มาว่าอย่างนี้ ผมมันเสียหาย จะเป๋นอย่างใด มันเรื่องของข้า
จะรอดปลอดภัย เป๋นเรื่องตางหน้า บ่ต้องยุ่งนา ขอร้อง

ขับจ้าขับเร็ว บ่เกี่ยวกับน้อง มาว่าเฮาได้ อย่างใด
(หื้อ)สวมหมวกกั๋นน็อค เวลาไปไหน (ขับ)ขี่มอเตอร์ไซด์ ตึง(คน)หลังตึง(คน)หน้า

[เครือออน]

แล้วเขาเป๋นใผ มีใจ๋โหดกล้า ยับจาวประชา เต๊ศต๊อง

กิ๋นเหล้าสุรา ปากั๋นเดือดฮ้อง แล้วเขาใยต้อง มาไจ
มาสั่งเฮายั้ง ว่าดังไปไกล๋ แล้วมันเป๋นใด ใยเขามาห้าม
เฮาฟั่งล้ำไป ม้าลายบ่ข้าม มันจับต๋ามยาม โดนยับ

ใหญ่มาจากไหน เป๋นใผกาครับ มายับมาห้าม ประชา
กึ๊ดเอาผ่อเต๊อะ เป่อเลอะปั๋ญหา แต่เขาก็มา ทำหน้าที่หั้น.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

มันเป๋นไผไหน (ตี้)มายืนขวางกั้น ต๋ามกล๋างมรรคา แดดฮ้อน

ฝนตกลมหนาว ขนคิงสะต๊อน มายืนโบกต้อน รถรา
ยามเมื่อรถนัก ยามมีปัญหา ไผไปไผมา ไปไหนบ่ได้
โบกไม้โบกมือ จี้เหนือจี้ใต้ เป่านกหวีดไป ซะป๊ะ

มันเป๋นไผหนอ โตยผ่อบ่ละ คนขายยาบ้า ยาอี
สืบเสาะบ่เว้น เป๋นคนเป๋นผี คนฮ้ายตี้มี ราวีหมดเสี้ยง

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

คนตี้เปิ้นดี บ่มีหมองเหมี้ยง บ่ได้ลำเอียง ขวาซ้าย

เหมือนอย่างหนานไล ปากกร้าจ๋าฮ้าย สุดต้ายก้อต้อง จ๋ำนน
ถึงล้วกสุดล้วก สอบส้วกหื้อจ๋น ต้องยอมจ๋ำนน หลักฐานมัดแข้น
มันเป๋นไผไหน มีใจ๋แนบแหน้น เป๋นตุ๊กฮ้อนแตน ปี้น้อง

มันเป๋นไผหนอ ขอเอิ้นขอฮ้อง สืบสวนจ๋นได้ ตึงยวง
ได้เสี้ยงได้ครบ บ่มีโหว่กล๋วง ไส้สน-กลลวง ตึงคนจ้างฆ่า
การฆ่าอำพราง วางแผนไว้ถ้า มันจัดเตียมดา ไว้พร้อม

มันเป๋นไผไหน ตี้ไปลายล้อม ไปตรวจค้นบ้าน ปู่มา
ใกล้แจ้งเมื่อเจ๊า วันติ้ดแหมหนา เป๋นวันเวลา พักผ่อนอยู่บ้าน
ยินเขาเล่ากั๋น ตี้บ้านหลังหั้น มันขายยาอี ยาม้า

คนชอบมาสุม มาลุมมาต๊า ตี้ป้อหลวงบ้าน เตือนมัน
ไผไผก้อฮู้ ไผไผก้อหัน อยู่มาตึงวัน มันขายยาบ้า
มันเป๋นนักเลง ไผเลยบ่กล้า กลั๋วมันจะมา ยะฮ้าย

มันเป๋นไผหนอ ขอจ๋าว่าไว้ เมื่อเฮาโศรกไหม้ มันมา
มาถามมาตั๊ก เป๋นอย่างใดหา มีหยังบอกนา ผมโจ้ยต้านได้

[ล้อเลื่อน]

มันเป๋นไผกา เวลาป่วยไข้ ยังทำงานไป บ่พัก

ตาดแดดลมเพ ฝนเทจั๊กๆ หนาวฮ้อนบ่อ้อน จ่มคาง
ละเมีย ลูกน้อย ละห้อยหม่นหมาง นั่งผ่อหนตาง รอป้อปิ๊กบ้าน
ป้อมันเป๋นไผ สงสัยเสี้ยงถ้าน หน้าที่ก๋ารงาน บีบฮัด

ปล่อยลูกกองหา บ่มาต๋ามนัด ลูกเมียรอเก้อ เหม่อลอย
ประชาโป๊นตุกข์ เมียลูกเหงาหงอย ใจ๋เฮานี้พลอย เอ็นดูเสี้ยงหั้น

[หรรษา]

เป๋นไผจาหา เข้าบุบุ่นดั้น หน้าตี่สำคัญ บ่ละ

เจ๊าเย็นบ่ายสาย บ่มายธุระ ตากลมแดดต้อง อดเอา
ละเมียลูกน้อย อยู่ถ้าหงอยเหงา จ๋นปอซบเซา กองหาอยู่บ้าน
ลางเตื่อมืดผิง เรื่องจริงบ่หย้าน ถึงจะคืบคาน สู่เย้า

ปิ๊กบ้านดึ๊กจ๋น ไก่ปอเข้าเล๊า บางวันบ่เข้า เฮือนจาน
เป๋นไผใดนั้น เมาเวียกทำก๋าร เป๋นประชาบาล หรือเจ้าหน้าที่อั้น.