อ่านเล่น!!!วันวาเลนไทน์

[ลุง ล้อเลื่อน]

สิบสี่กุมภาฯ เวียนมาแหมแล้ว บนดวงลูกแก้ว โลกาสถาน
หมู่มวลมนุษย์ สนุกสนาน สืบสานต๋ำนาน ผสานตอบถ้อง
โลกะวิสัย จ๋ำใจ๋จ๋ำต้อง ยึดมั่นครรลอง ความฮัก

อาลัยอาวรณ์ อาทรบ่มฟัก บ่นักบ่หน้อย พอดี
เพราะโลกวันนี้ อยู่ในวิถี ความเศร้ามากมี ความดีเหลือหน้อย
หัวข่าวรายวัน เรียงกั๋นเป๋นถ้อย บ่ดีน่ากอย ซักมื้อ

รบราฆ่าฟัน แย่งกั๋นยึดยื้อ บ่เป๋นดีหื้อ หันตวย
มาเติมความฮัก หื้อโลกใบสวย ตี้ถูกขโมย ไปจากโลกหล้า
กลับคืนสู่ใจ๋ ลุงอาน้าป้า หันหน้าเข้ามา ร่วมคิด

วิญญาณบ่หนี ยังมีชีวิต หื้อจิตใฝ่ด้าน ทางดี
ดำเนินชีวิต บ่ผิดวิถี ศีลธรรมความดี แต่งสีหล่อเบ้า
ที่ขาดหื้อเสริม ค่อยเติมเพิ่มเข้า มีหนักมีเบา ผ่อนยั้ง

ผัวเมียคู่กั๋น มีวันพลาดพลั้ง ควรจะหันหน้า อภัย
เมื่อมีนึ่งแล้ว บ่ควรแบ่งใจ๋ มีนอกมีใน ก่อไฟเผาบ้าน
ร่างคนใจ๋ผี บ่ดีเสี้ยงถ้าน ลูกไผเมียมัน หมั่นกึ๊ด

อย่าเห็นแก่ตั๋ว อย่ามัวแต่ฮึ๊ด อย่ายึดสิ่งเจ้า ของมี
ละเรื่องเลวร้าย ก่อนต๋ายเป๋นผี หมั่นทำความดี ต่อคนรอบข้าง
บ่มีความนัย เปิดใจ๋หื้อกว้าง ไว้เป๋นเส้นทาง พิชิต

สมานฉันท์ กั๋นวันละนิด บ่คิดตัดก้อม สินเปียง
หื้อใจ๋แน่นแท้ก บ่แอ้กบ่เฉียง บ่ลู้บ่เอียง เปิดไว้โต้โหล้
หัวใจ๋ดวงงาม บ่ได้ล่ามโซ่ แบไต๋มาโชว์ เปิดป้ก

หันหน้าเข้าหา อู้จ๋าสาธก เหมือนนกเงือกหน้อย หัวโต
ยามไหนน้องฮ้าย หื้อจายจ้วยโอ๋ ยามน้องท้องโต หื้อจายจ้วยอุ้ม
อย่าทำหื้อเสีย บ่เยี๊ยะหื้อกลุ้ม เอาใจ๋มาคลุม ครอบไว้

ถ้าหมั่นขัดสี ใจ๋ดีแล้วไซร้ โลกนี้จะได้ สวยงาม
ผูกพันธ์ฉันท์มิตร ทั่วทิศเขตขาม ผิดศีลหมิ่นความ บ่ถามบ่ข้อง
สำรวมก๋ายา วาจ๋าตอบถ้อง ไว้เป๋นโซ่ทอง ชีวิต

เรื่องผิดลูกเมีย จะเสียญาติมิตร อย่าคิดแต่ได้ ถ่ายเดียว
เอาคำว่าฮัก ผูกมัดเป๋นเกี๋ยว เพื่อโลกใบเดียว ที่เบี้ยวโหล้งโหง้ง
เป๋นมิตรสหาย ผิวลายผิวโก้ง ฝรั่งจินไทย แขกลั๊วะ

แตกต่างภาษา คิงฮาบ่าอั๊วะ บ่ได้แบ่งเส้น ฤทัย
หากมีความฮัก สุดขั้วหัวใจ๋ โลกจะอำไพ สดไสผ่องแผ้ว
เอาใจ๋รวมกั๋น ฝั้นเป๋นไยแก้ว แผ่แนวเส้นทาง สร้างฮัก

คนเฮาเกิดมา เวลาบ่นัก มีก๋รรมเป๋นเส้น ทางนำ
บ่ควรละเว้น ฮักเป๋นประจ๋ำ ความฮักจะนำ ความสุขมาหื้อ
อู้จ๋าทายทัก บ่ดักจื้อกื้อ เช็กแฮนด์จับมือ กั๋นไว้

ทุกชีวิต มีสิทธิ์จะใจ๊ ความฮักหื้อได้ กู้คน
เขียนนักสับสน โจ้กดีทุกคน วางลงเท่าอี้เท่านี้ก่อนแล…

ล้อเลื่อน

[หรรษา]

ฟังกำจ๋าไข ลื่นไหลดั่งน้ำ มาหดหล่ำจ้ำ ฉ่ำชื่นหัวใจ๋
วันแห่งความฮัก ลุงล้อจ๋าไข อรรถรสใน หลายนัยหลายข้อ
สิบสี่กุมภา เวียนมาแปดป้อ หนุ่มสาวนั้นนอ วุ้นว้า

ส่งดอกหื้อกั๋น กำนัลบ่จ๊า สังสรรค์ป๊ะหน้า ญิงจาย
หมู่ฝูงวัยรุ่น มกมุ่นกั๋นหลาย ตึงญิงตึงจาย มากมายหลายด้าน
บางคนก็หนี ลาออกจากบ้าน ไปนอนสำฮาน บ้านกิ๊ก

บางคนเสียใจ๋ นั่งไห้ปิ๊กซิก น้ำต๋าย้อยปิ๊ ปังลง
ผิดหวังอกหัก บ่สมประสงค์ น้ำต๋าปังลง อาบลงสองแก้ม
ลางกู่บ่าวสาว ก็ไปนอนแอ้ม อยู่ต๋ามโรงแรม บ้านพัก

สิบสี่กุมภา วันแห่งความฮัก บ่มฟักกั๋นเอื้อ ญิงจาย
เสียตั๋วก็นัก อกหักก็หลาย สัพป๊ะมากมาย ดีอายแต๊เจ้า
รสนิยม ต่างชาติมาเข้า ฝังใจ๋ไทยเฮา มากล้ำ

วัฒนธรรม ต่างชาติมาก๊ำ มาจิ๊มาจ้ำ ไทยเฮา
ละอ่อนเฮานั้น ยึดเอาแบบเขา นิยมถือเอา ต่างชาติไจ้ไจ้
วัฒนธรรม ของเฮานี้ไส้ ฉันใดบ่ไป ค้นคว้า

หรือว่ามันเชย ก็เลยห่างล้า ไปคว้าอื่นหั้น ยึดเอา
ไปหลงมัวเมา ยึดเอาอื่นหั้น บ่หันสำคัญ กั๋นหนอไทยเฮย...

[บุคคลทั่วไป]

ค่าว มีฮักมีตุ๊ก
แต่งโดย หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน

ปุ๊ทโธธัมโม สังโฆความฮัก ยุ่งยากยิ่งนัก ขอจั๊กขยาย
บางพ่องเศร้าสร้อย บางพ่องน้อยใจ๋ พ่องใจ๋ละลาย พ่องใจ๋บิ่นบ้าง
พ่องฮ้อนพ่องหนาว ล้มต้าวหล้างหง้าง ฮ่ำไห้ครวญคราง หาจู๊

โอ๋ยหนอฮักเอ๋ย ไผเลยจะฮู้ กลั๋วกลั๋วสู้สู้ ลางลอย
มนุษย์เฮานั้น มีวันเสื่อมถอย จิตใจ๋ล่องลอย เหมือนหอยน้ำข้อน
ยามฮักจากไป หัวใจ๋ยอกหย้อน อาวรณ์อาลัย ยิ่งนัก

บางพ่องซมซาน พ่องทรมานนัก พ่องตั้กบ่อู้ ซานซม
พ่องหนีญาติมิตร ปิ้ษฮักหมักหมม จ๋มตุ๊กตรอมตรม ระทมโศกไหม้
อยู่ไปวันวัน เหมือนตกลุ่มใต้ ในห้วงอบาย นรก

บางพ่องซึมเซา นั่งเหงาก๊กง้ก ดั่งนกถูกบ้วง นายพราน
เหมือนแบกตุ๊กไว้ ใจ๋แหลกแตกผลาญ เสือกสนรนราน ผสานบ่ได้
อยู่บ่เมินนาน เบิกบานใจ้ใจ้ หน้าจื้นยองใย ใสส๊ด

บางพ่องบอกดี จีวีครบรส มีขมหวานส้ม มันเกม
บางพ่องหาฮัก เหมือนจักงมเข็ม สอดเซาะเลาะเลม หาไหนบ่ได้
พ่องมีมากหลาย ตึงไกล๋ตึงใกล้ ไปอยู่ตางใด ก้อป๊ะ

เครือออนหรรษา ล้อเลื่อนหน้อยต๊ะ ครูพูนอุดม เขลางค์
มีฮักมีตุ๊ก ความสุขหายจ๋าง ดั่งวัจจนัง ใจ้ก่อปี้เจ้า
สมฮักสมหวัง สุขขังเตื่อมเต้า จบค่าวก้อมซอใยไว้เต๊าอี้แลนาย..

[เครือออน]

สิบสี่กุมภา วาเลนไทน์นั้น หมู่เฮาแป๋งปั้น โตยตันกระแส
ต่างส่งดอกไม้ กุหลาบแดงแจ๋ แสดงความแคร์ แก่กั๋นว่าอั้น
หนุ่มสาวตังหลาย นัดหมายที่หั้น สุขสันต์ม่วนงัน สันเล้า

เสียงฮ้องเพลงสด อ๊ดอ๊ดเอ๊าเอ๊า ญิงจายกิ๋นเหล้า เคล้าเบียร์
ลางสาวเมาล้ำ ถูกปล้ำถูกเปี๋ย ถูกลูบถูกเลีย เสียตั๋วว่าอั้น
มางืดแต๊หนา ยังมากึ๊ดสั้น เอาม่วนเมามันส์ เป๋นล้ำ

ฮักแก๋มก๋ามา ข้านี้สุดซ้ำ มาจ๊ำใจ๋อั้น ปายใน
คนไทยแต๊แต๊ จักแก้ไฉน เขาหลงลืมไป หรือใจ๋เขาสู้
มัวฮักไหลหลง จ๋มลงสุดกู้ ตกอยู่ในฮู ก๋ามะ

ความฮักสดศรี ปริสุทธะ มาต๋าปิตะ เนอเฮา
ฮักพ่อแม่นี้ บ่มีอับเฉา พ่อแม่ฮักเฮา เขาบ่ได้แกล้ง
เพิ่นฮักสุดใจ๋ บ่ใจ๊เสแสร้ง ตึงฮักตึงแปง หน่อเนื้อ

พ่อแม่นั้นถือ ลูกคือจ้าติเจื๊อ ท่านจึงโอบเอื้อ อารี
ฮักของท่านนั้น แม่นหมั้นดีหลี ลูกจักฮ้ายดี ท่านนี้ฮักถ้วน
ขอลูกตังหลาย อย่าได้กึ๊ดห้วน ขอหื้อทบทวน นักนัก

วันวาเลนไทน์ จงใส่ใจ๋ภักดิ์ ฮักพ่อแม่เจ้า เฮานา
กึ๊ดฮอดจุ้มื้อ นับถือไหว้สาธุ์ พ่อแม่สองรา หาไหนเผียบได้
ลูกหลานล้านนา อย่าได้บอดใบ้ ตื่นเต๊อะคนไทย นาล้าน

จักอู้ไปหนัว กลั๋วคนอ่านก๊าน ขอจบห้วนสั้น ลงวาง
ลาเนอนาง แม่ฮ้างแม่หม้าย ดีฮ้ายขอสูมา จิ่มเน่อนายเหย.

[หรรษา]

อู้เรื่องความฮัก มีนักมันหลาย หรรษาน้องจาย ขอยายเป๋นก้อม
ฮักในโลก๋า นั้นนาจ่างอ้อม บ่เหมือนฮักตอม ชีวิต

สมมุติสองคน มานั่งแนบชิด แล้วติดถ่านหั้น ไฟแดง
มาวางเอาไว้ บนหัวก่ายแก๋ง จะปั้ดถ่านแดง ของไผก่อนเจ้า
จะปัดถ่านแดง บนหัวเกษเกล้า ของเขาหรือเฮา ก่อนนั้น

บ่หันไผไหน ปัดไฟรีบซั้น ของแฟนก่อนอั้น สักคน
ในโลกเฮานี้ ขอจี๊เป๋นหน กุผู้กุคน ฮักต๋นแม่นหมั้น.

[ล้อเลื่อน]

โถถังหรรษา จะไปว่าอั้น ก็ถ่านไฟมัน นั้นฮ้อน

ขอโทษด้วยใจ๋ บ่ได้มาย้อน เรื่องถ่านไฟก้อน ซ้อนบน
ถึงแม้จะฮัก เขานักกว่าต๋น ก็คงบ่ทน พิษฮ้อนไฟไหม้
หากยอดพธู มาอยู่ใกล้ๆ บ่หื้อผองภัย ข้องแวะ

ปากอู้หื้อฟัง ใจ๋ยังหวังแทะ เหมือนลูกแพะหนิ้ว หิวนม
สรุปแล้วไซร้ ไผว่าอย่างผม เป๋นเพียงอารมณ์ หวังดมสาวหน้อย

[เครือออน]

เครือออนพ่อหนาน ขอขานเอ่ยถ้อย เขียนค่าวฮอมปอย เรื่องฮัก

ฮักมีเมตต๋า ปาหื้อเกิดฮัก ฮักนั้นอยู่ได้ ยืนยาว
ฮักมีก๋ามา ปาหื้ออื้อฉาว ความใคร่ปาเมา บ่ยาวฮักสั้น
ฮักของมาต๋า ปิต๋าสองฝั้น ฮักเกินจีวัน ท่านไท้

ไฟตกใส่ขา มาต๋าปัดไซร้ ปัดหื้อลูกได้ ก่อนคิง
ลูกปลอดภัยแล้ว แม่แก้วคืนขิง จึงจะฮู้คิง ว่ามีไฟไหม้.

[หรรษา]

ปุทโธธัมโม สังโฆแต๊ไส้ ผมจ๋าเอ่ยไป พลาดพลั้ง

ขอกราบสูมา อาวอาแถมครั้ง เตื่อมันสลั้ง ผิดไป
อู้เหล้นกำอิ๊ด น้อยนิดหลงไป ขอกราบอภัย มา ณ ตี่หนี้
หรรษาเอากำ มาฮำก่อนกี้ สำนวนพาที จ่องจั๊ก

อย่าฟั่งถือสา เต๊อะนามิตรฮัก เรื่องฮักกล่าวหั้น ตางบน
หื้อเจ้าปี้น้อง เปื่อนป๊องสับสน ขอเจ้ากุคน อภัยม่อนหน้อย.

[หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน]

กิ๋นหัวกิ๋นหาง กิ๋นกล๋างเรียบร้อย ปล่อยละล่องลอย หายลับ

จ่างเป๋นบาปก๋ำ โตยต๋ามสำทับ กลับมาตอบส้าย ราวี
หื้อได้ฮ้อนฮ้าย ใจ๋เศร้าหมองศรี กามะราคี ตี้มีในหล้า
จ่างไล่โรมรัน ต๋ามฟันต๋ามฆ่า คัมภีร์ต๋ำฮา ว่าไว้

ยิ่งมีลูกสาว วัยเยาว์ซ้ำฮ้าย กิ๋นอยู่บ่ได้ กั๋งวล
กลั๋วจายมาแทะ ข้องแวะลูกต๋น หื้อหลงเวียนวน เหมือนต๋นเกยสร้าง
ม่อนขอสูมา บ่จ๋าอวดอ้าง บ่กล้าตักเตือน เลื่อนล้อ

ขานค่าวซอใย บ่ได้ตัดพ้อ ไขไปต๋ามข้อ ศิลธรรม
กึ้ดว่าหมาว้อ มันผ่อมันหัน ข้าวเปลือกแต่มัน เยี้ยะหยังบ่ได้.
โดย.หน้อยต๊ะ เวียงต๋าน

[เครือออน]

ข้าวเปลือกกับหมา ยังว่าได้ใกล้ มันยังได้ดม หนาครับ

เครื่องบินกับหมา นับว่าไกล๋ลับ จับต้องบ่ได้ เลยนา
แต่ช่างมันเต๊อะ เป่อเลอะเซาะหา สาวจาวล้านนา ยังหาปอได้
ล้านนาฮีตฮอย ค่อยค่อยเข้าใกล้ ปล้ำเก๊าเนอนาย หน้อยต๊ะ

พ่อแม่ของเขา เข้าคารวะ สัมมะเอิ้นอู้ ปู๋ตาง
พ่อแม่ซอบแล้ว บ่แคล้วดั่งหวัง เหลือก้าน้องนาง ก็หล้างบ่จ้อย.

[ล้อเลื่อน]

กระทู้ยังไหล ต่อสายเป๋นถ้อย แวะเข้ามากอย วันนี้

ขอบคุณจ้าดหลาย ที่ไขบอกจี๊ เรื่องจั๊กจี้ ลวนลาม
นิสัยแต่เนิ้น มันมาเอิ้นถาม ก่เลยได้ความ สามคนสามข้อ
ล้อเลื่อนล้อไหล นิสัยชอบจ้อ จริงแต๊บ่ปอ ตั๋วนัก

บ่ฮู้หนาบาง ในเส้นทางฮัก มักหันเรื่องเล่น เป๋นจริง
น้ำผึ้งหยดน้อย ไปอ่อยน้ำขิง ลิ้นจะฮู้คิง แค่น้ำขิงต้ม

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

ชีวิตผ่านผัน หวานมันฝาดส้ม สุขสมอารมณ์ เวิ้งว้าง

สุขตุ๊กเวียนวน สับสนเหนื่อยร้าง สุดตี้เอ่ยอ้าง บรรยาย
พ่องป๊ะต้นไม้ งามดั่งใจ๋หมาย แต่สุดเสียดาย ขวานมาบิ่นบั้ง
ลูบลูบซวามซวาม บ่สมใจ๋ตั้ง จ๋ำต้องเอวัง ความคิด

ลางพ่องนอนหนาว ขาดสาวแนบชิด ขาดผ้าห่มตุ้ม ก๋ายา
ยามเมื่อขวายแล้ว ป๊ะผ้าห่มหนา บ่เหลือเวลา จะมาห่มผ้า
หน้อยต๊ะเวียงต๋าน

[หรรษา]

เดือนห้าหนาวอก เดือนหกหนาวหน้า เืดือนนี้หยั๋งมา ง่อมล้ำ

ใบไม้หล่นสอย ปาวดอยมืดจ๊ำ ฝุ่นซ้ำปิ้วถ้อง ตวยลม
อากาศแห้งแล้ง สะแม้งใจ๋ขม ปิ๋วไปตวยลม คอขมสะอื้น
ก่ำลังหัวใจ๋ มันตึงบ่าขึ้น หวนถึงวันคืน น้องจั๊น

เกยมีเฮาสอง คู่ปองก่อนนั้น สมัยก่อนนั้น ผ่านมา
สามปี๋ตี่แล้ว น้องพรากไกล๋ต๋า เดี๋ยวนี้จายรา ร่ำหาไจ้ไจ้.

[เครือออน]

นอนเดียวเปลี่ยวหวาว นอนหนาวเป๋นไข้ เจ็บปวดปายใน ใจ๋จ๊ำ

มีเมียบ่ดาย บ่ได้ช่วยก๊ำ จ่ายมันจุ้ก้ำ จุ้ปาย
เล่นไฮโลพ้าย กึ๊ดแล้วใจ๋หาย บ่น่าเลยนาย หัวใจ๋แห่งข้า
มีเมียบ่ดี ข้านี้แทบบ้า มันปวดอุรา ข้าล้ำ

มีแล้วบ่ดี ข้านี้สุดจ๊ำ อดเอาอึ้งอ้ำ ไปวัน
ละเมียคนนี้ คงดีเหมือนกั๋น กึ๊ดอยู่ตึงวัน ใจ๋ตั๋นตีบตื้น.

[ล้อเลื่อน]

เมื่อฮักผกผัน ใจ๋มั๋นสะอื้น อยู่กั๋นบ่ยืน ต้องย้าย

หมดความสุขี ทำดีเป๋นฮ้าย เหมือนดั่งเส้นด้าย ขาดลง
เหลือทนสุดท้อ บ่สมประสงค์ ก็คงจบลง กั๋นเพียงเท่าอี้
หากอยู่กั๋นไป ใจ๋ในป่นปี้ หนตางที่ดี ต้องละ

เมียบ่เอาก๋าร วันๆจ้ำบ๊ะ ฉะป๊อกแปดเก้า เจ๊าเย็น
ลืมข้าวลืมน้ำ กลิ่นตั๋วเม้นเหม็น ก่ต้องกระเดน ไปคนละข้าง

[เครือออน]

โชคใผบุญมัน กั๋มม์นั้นแต่งสร้าง กั๋มม์เปิ้นจัดวาง ไว้แล้ว

เมื่อกั๋มม์มาถึง มันตึงบ่แคล้ว ตุ๊กข์ก๋ายใจ๋แป้ว แห้วแด
กึ๊ดใจ๋ไค่ทิ้ง แม่ญิงต๋อแหล แต่ยังต้องแล พ่อแม่ลูกเต้า
อยู่ก็ตุ๊กข์ใจ๋ ไปก็โศกเศร้า เยียะใดดีเฮา คราวนี้

ใผฮู้ดีหนอ ขอช่วยบอกจี๊ เหตุก๋ารณ์จ้ะอี้ เยียะใด
จักอยู่อย่างนี้ ฤๅหนีไปไหน จะเยียะจาใด บอกไขสักหน้อย.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

โดย หน้อยต๊ะเวียงต๋าน
มันมีวิธี ต๋ามบทบาทถ้อย ต๋ามฮีตต๋ามฮอย ว่าไว้

ขุดหลุมแล้วฝัง หื้อนางใจ๋ฮ้าย ยังเป๋นถ้าได้ ใต้ดิน
เอาหัวลงท้าย บนปล๋ายเป๋นตี๋น หื้อเสี้ยงชีวิน ไปทีละน้อย
หากขืนอยู่ไป คนใจ๋ต่ำก้อย มันจะมาคอย จ้องฆ่า

เมื่อทำดังใจ๋ อย่าได้ชักช้า ต๋ำหนวดรอถ้า ตั๋วเฮา
หื้อก๋ารยอมฮับ บอกความจริงเขา จ๋ำไว้หมู่เฮา เอาเป๋นตางแก้

[หรรษา]

ลางเตื่อใคร่ก๋ำ ตี๋ฮำด้วยแส้ มัดเจือกลอยแป เสี้ยงซ้ำ

แม่ญิงหลายใจ๋ ไหลไปตวยน้ำ หื้อแปถอกขว้ำ กล๋างวัง
มาจุ๊หื้อฮัก แล้วมาหักหลัง ใคร่เอ๊กคนัง รุงรังแต๊ใบ้
ความโมโหหนี นั่งสีต๋าไห้ มันเป๋นจะใด แหมนั้น

นึกถึงความหลัง สองเฮาน้องจั๊น ซ้ำกึ๊ดถึงหั้น ฮักเฮา
ลางเตื่อก็สุข ลางเตื่อก็เหงา ลางเตื่อซบเซา ลางเตื่อโขดไหม้.

[เครือออน]

ขัดต๋าขัดหู อดสูไจ้ไจ้ ชาตินี้จ้ะใด ตุ๊กข์ล้ำ

จะเยียะจาใด หัวใจ๋มันจ๊ำ ใผใผทั่วก้ำ ลือนัน
ว่าเมียเฮานี้ ผีฮ้ายเข้าหวัน เหล้นก๋ารพนัน ตึงวันค่ำแจ้ง
เป๋นบาปตั๋วต๋น หนใดมาแกล้ง เยียะหื้อเมียแปง หลงฮ้าย

ขอวอนอินตา จตุโลกไท้ แก้วสามจุ่งได้ ใจ๋ดล
หื้อเมียข้านั้น จิตหันคืนหน ปิ๊กมาเป๋นชน คนดีเมียข้า.

[หรรษา]

ถึงขั้นวอนจ๋า เตปาโลกหล้า ขนาดนั้นกา ป้อไท้

เรื่องผัวเรื่องเมีย หรรษาขอไว้ เพราะจายบ่ได้ เกยมี
ลูกเมียขาดวิด เลยชิดตั๋วหนี เนื้อกู่บ่มี ยังโสดเต๋มขั้น
กามเทพเหย สังเลยเป๋นอั้น ไฉนบ่พลัน แผลงฤทธิ์

ยิงศรถูกใจ๋ ฤทัยสะกิด หื้อติดกู่ข้า สักกำ
ผมจะได้ฮู้ เรื่องคู่ตั๋วก๋รรม จักขาวหรือดำ จะได้ฮู้แจ้ง.

[เครือออน]

จายรามหรรษา ใยว่ามาแสร้ง ว่าไร้เมียแปง ยอดฮัก

หรรษาคำจาย ศิษย์หลายสำนัก เมียฮักของเจ้า คงมี
อายุเจ้านั้น ซาวปล๋ายหลายปี๋ เรื่องเมียคงมี เป๋นศรีแม่บ้าน
น้ำพริกเข้าต๋า โบราณว่าอั้น หรรษาตึงวัน คงฮู้

ส่วนตั๋วเครือออน เขียนกล๋อนกระทู้ เล่าจ๋าฟู่อู้ ความจริง
เรื่องเมียเฮานั้น มันเป๋นความจริ๋ง จึงวอนตั๋วญิง ฮู้คิงสักหน้อย.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

รูปหล่อผิวขาว สูงยาวซ้อยหล้อย ใจ๋เปิ้นเอ็นจอย ร้อยรัก

แอ่วเซาะเด็ดดอม ของหอมของมั๊ก ไปโค่ยถิ่นถ้อง ล้านนา
ไปไหนก้อป๊ะ เมียหน้อยหรรษา ผ้ดแผวเมืองลา พม่าเขตกว้าง
แต้ก่อหรรษา ตี้ข้าฯกล่าวอ้าง ฟั่งหน่ายก้ายจัง ม่อนนี้

ญิงนางอ่อนสาว ผมยาวพี้ลี้ มาโตยอ้ายปี้ นามใด
ผิวเหมือนพม่า ต๋าแขกคมใส สาวเหงี้ยวสาวไต ไจ่ก่อปี้อ้าย

[หรรษา]

ปุทโธธัมโม ใคร่หัวจว้ายๆ สาวเงี้ยวสาวไตย เขตปุ๊น

เอาไหนฟู่จ๋า หรรษาตึงลุ้น บ่มีแบ่งหุ้น สักราย
เมืองลาพม่า เจียงตุ๋งหล่ายสาย หรรษาน้องจาย ไปเยี๊ยะก๋ารหั้น
บ่ได้ไปหวัน พัวพันสอดดั้น เซาะหาศรีวัน สาวน้อง

เพียงแต่หน้าก๋าร มาปานบ่วงก๊อง เลยฮ้องกิ๋นแห้ว ดายๆ
กึ๊ดมาถี่แต๊ ก็น่าใจ๋หาย สาวน้อยมากมาย เสียดายแต้ใบ้.

[เครือออน]

อ่านถ้อยวะจี๋ เป๋นดีไค่ไห้ เกิ่งเดือนล่วงไป เปล่าว้าง

ในเจิงอิตถี สาวจี๊แม่ฮ้าง หรรษาบ่หล้าง บอดดวง
หรือว่าเจ้านั้น บ่เอาตึงหลวง บ่ควงบ่ควี สาวจี๋ฮ้างหม้าย
เป๋นบ่าวมีแฮง ตึงแท่งเน่ออ้าย ระวังเนอจาย จักเคิ้น

แก่เกินสังขาร์ ทำต๋าเหลิกเมิ้น สาวไหนจักเอิ้น ยากนา
อย่าไปยอมก๊าน เนอหลานหรรษา เรื่องภรรยา เสาะหาหื้อได้.

[หรรษา]

ผมก็ลักกลั๋ว เอาตั๋วง่าวใบ้ มันเป๋นจะใด บ่ฮู้

เวลาหันสาว ใจ๋ยาวเจิงจู๊ ใคร่จ๋าหยอกอู้ สักกำ
ซ้ำความอายนั้น มากั้นตอต๋ำ ปากบ่เป๋นกำ งืมงำสั่นเสี้ยง
ลางเตื่อสาวๆ หน้าขาวอ่อนเกลี้ยง มาอู้สำเนียง หยอกเยาะ

ผมซ้ำติดเขิน หน้าแดงแถมเมาะ เลยเซาะบ่ได้ สักราย
เสียดายจ้าดนี้ กลั๋วเคิ้นจ๋นต๋าย วาสนาจาย บ่คลายโสดได้.