เจิญเฮาพี่น้อง มาถ้องค่าวกั๋น ตั๊ดนี้ตึงวัน หันโตยก่อเจ้า

[เครือออน]

ก๊องกล๋องระกัง ดังต๋ะตึ้งโหม้ง หนตางปั๋กธง เถิงวัด

วันพระวันศีล โฉมฉินเปิ้นนัด ล้อเลื่อนไปวัด ไปวา
ซ้ำลุงเลื่อนล้อ บ่ปอใฝ่หา บอกความในมา เปิ้นกลั๋วหมาโก้ง
หากใจ๋ผะสงค์ หลบลงโต้งโห้ง หมาโก้งอยู่ดอน เหนือวัด

เท่านี้ก็ใส ได้ไปต๋ามนัด ไปวัดกับด้วย โสภา
กลั๋วบ่ว่าแต๊ แก้ตั๋วก่อหา ล้อเลื่อนนั้นนา หรรษาแถมด้วย.

[ล้อเลื่อน]

โต้งโห้งปู่นวน ต้องผ่านสวนกล้วย ปาสาวไปตวย ตางนั้น

หมาโก้งหูตุ้บ อยู่ตุบสองจั๊น นอนอยู่ตี้หั้น ตึงวัน
แต่ว่าต๋อนนี้ หลายวันบ่หัน สงสัยคำปัน เอามันไปหย้าง
ตั๋วเฮาวันนี้ บ่อมีข้ออ้าง เรื่องจะหล้บตาง ไปวัด

มาขอยหน้อยต๊ะ เปิ้นมีคนนัด มีคนหลายบ้าน คอยดึง
ลุงล้อสะท้าน แม่บ้านยังหึง วันพระก่จึง จวนกั๋นสองเถ้า(ไปวัดกะยาย)

[เครือออน]

สองเถ้านั้นกา ปู่ย่ากาเจ้า ฤๅเถ้าตายาย หม่อนอุ๊ย

เถ้าแล้วสุขใจ๋ ปายในเย็นซุ้ย ปายนอกฮ่างตุ้ย ซำบาย
ปลอดจากโรคะ วรรณะสดใส โภคะมากมาย ไว้ไหนบ่เสี้ยง
กิ๋นอิ่มนอนดี สูบรีอมเหมี้ยง จีวิตปอเปียง ปรัชญะ

ยามเถ้าชรา อาศัยธัมมะ สังฆะพระเจ้า คุ้มครอง
ล้อเลื่อนน้อยต๊ะ หรรษาตังผอง ลองไปสักวัน ไปวัดใกล้บ้าน.

[ล้อเลื่อน]

ตี้จวนกั๋นไป ก็คนในบ้าน ทำบุญทำทาน วันพระ

ไปในครอบครัว พร้อมเครื่องสังฆะ ไปวัดใกล้บ้าน เร็วไว
วัดตี้ว่านั้น คือวัดสายไหม คลองสามอำไพ ลำลูกกาหั้น
ยัดเยียดกั๋นไป หัวใจ๋อัดอั้น เพราะคนมางาน นักล้ำ

ทำบุญฮับพร พระสงฆ์พรหมน้ำ จวนกั๋นปิ๊กบ้าน คืนเฮือน
เปรียบบ้านเกิดนั้น มันตึงบ่เหมือน กึ๊ดแล้วไคร่เยือน คืนถิ่นบ้านข้า

[เครือออน]

ล้อเลื่อนเคยเนา บ้านเฮาแหล่งหล้า จังหวัดใดจา นาล้าน

แพร่น่านลำปาง พะเยาเมืองกว๊าน ตำบลหมู่บ้าน ใดจา
อุตรดิษถ์ หละปูนปู๊นก๋า ฮ่องสอนก่อจา ระมิงเมืองกว้าง
เป๋นจาใด จึงไปกึ๊ดสร้าง ครอบครัวอยู่ตาง เมืองฟ้า

จ๋ำได้อยู่บ๋อ แก๋งหน่อใส่ฮ้า ยำหน่อไม้หน้า งาดำ
ในปี๋หนึ่งนั้น ปิ๊กบ้านผะจ๋ำ ฤๅเริงระบำ บ่ล่ำปิ๊กบ้าน.(อิอิ)

[เพลงซอ]

เพลงซอมาจ๋า ภาษาคำต้าน เลยลวดลุกกาน มาป๊ป

ก่อนเข้าวสา เพลงซอออกฮบ ไปเซาซบอก แฟนซอ
พะเยาเมืองกว๊าน หลายย่านแต๊หนอ แฟนแฟนเขารอ เต็มจองเต็มบ้าน
เอาเตียนถวาย เป็นสายดอกก้าน ยอเตียนขึ้นตาน นบพระ

ขอศีลฮับปอน บวรเถระ ก่อนเข้าพรรษะ สามเดือน
เข้าวัดเตื่อนี้ ใจ๋ดีเสมือน ได้แก้วไว้เฮือน ไว้เตือนใจ๋ข้า

[ล้อเลื่อน]

โลกหมุนบ่หยุด จาวพุทธถ้วนหน้า ต๋ามก๋าลเวลา หวนย้อน

เป๋นประเวณี เป๋นสีสะท้อน เป๋นก๋ารฮับต้อน งานบุญ
คนไทยทั่วฟ้า ประชา-ท้าว-ขุน เข้าวัดทำบุญ ฮับศีลแปด-ห้า
เพลงซอมาดแมน แฟนล้อมหลังหน้า คงสมอุรา หนุ่มกว๊าน

แฟนคลับหลงใหล หัวใจ๋สะท้าน ตวยไปถึงบ้าน น้ำอิง
ระวังสลบ หากซบหลายหญิง กว่าจะฮู้คิง เหลือแต่ผ้าต้อย
*ตอบสาส์นข้องใจ๋ ไปแห๋มซักหน้อย อาจ๋ารย์เครือออน เอิ้นตั๊ก

เปิ้นสนพระทัย เรื่องในสำนัก ถิ่นลุงล้ออั้น ภูมิเนา
บ้านเกิดลุงนั้น อยู่บนสันเขา ป่าตึงป่าเปา เป๋นฮั้วล้อมบ้าน
ค่ำแลงเมื่อใด หัวใจ๋สะอ้าน จั๊กจั่นแมงแย ฮ้องซ้าว

คืนวันเดือนเป็ง นอนเลงใบป๊าว อ่อนไหวลู่เหล้น แสงเดือน
เดิ้กมายิ่งแล้ว บ่างแบ้วคู่เหมือน นกเก๊ามาเยือน ส่งเสียงตอบถ้อง
จะมีหมาแดง นอนขดหล้องหง้อง อยู่หัวขั้นใด คุดคู้

บ่าเด่วนี้นา เป๋นหยังบ่ฮู้ กึ๊ดเรื่องเก่าอั้น ว้นใด
ใจ๋มันสะเทิ้น จะเอิ้นบอกใผ ใคร่ย้อยปิ๊กไป สมัยเก่าหั้น
เลือดน้ำแม่แจ่ม น้ำแฮงมุดดั้น มาได้"แม่มัน" ไกล๋ล้ำ

สาวเมืองน้ำเกลื๋อ พบหนุ่มเหนือน้ำ เมืองสมทรเจ้า สาคร
จวนกั๋นปั่กหลั่ก ปลูกฮักฮ่วมหมอน ตี้ซุกหัวนอน ลำลูกกาเจ้า

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

ว่าแต้ก่อหา ไค่ปิ้กป้อกเต้า กลับภูมิลำเนา นาล้าน

กลั๋วว่ามาหัน ใจ๋สั่นสะย้าน บ่เหมือนดั่งบ้าน ไกล้กรุง
มีตึงปี้น้อง มีตึงเปื้อนฝูง อาวอาน้าลุง มามุงอยู่ใกล้
บ้านนอกล้านนา เผียบเปิ้นบ่ได้ เมื่อมาแวะไจ หน่ายจ๊ะ

เป๋นอย่างอี้หนอ ลุงล้อจึงละ เมืองแจ่มต้นน้ำ แม่ปิง
ไปเลิงเมินล้ำ ลืมจ๋ำลืมหิง ลืมผักปูลิง กิ๋นกับต๋ำส้ม
ลืมสะเลียมขม ข้าวหนมข้าวต้ม ลืมผักนางจม แก๋งฮ้อน

ลืมดอกนางแลว ลืมแผวดอกซ้อน ลืมบ่าค้อนก้อม ฝักยาว
ลืมตึงหน่อไม้ หน่อไร่หางขาว ลืมตึงดอกอาว ดอกดินดอกหญ้า

[ล้อเลื่อน]

เซ้ย!!! หน้อยต๊ะเวียงต๋าล หยังมาหาญใจ๋กล้า มาว่าล้อลืมหญ้า ลืมป่าลืมป๋อ
ขอละโคลงค่าว ลองมาฮ้าวโคลงซอ ลองมาถ้องกั๋นบ๋อ เป๋นจ้างซอหลงห้อง
เรื่องของกิ๋นบ้านเฮา ยำเตาแอ้บปล๋า ตึงแมงเด้วแมงดา ยังหามาใส่ต๊อง...อิ่ม...แล้วนอน

บ่ฮู้เป๋นไผ ตี้ไหนลิขิต หื้อไกล๋ญาติมิตร ปี้น้องวงศา
อดิตเก่านั้น มันยุ้งแต๊หนา บ่กล้าเอามา อู้จ๋าตี้นี่
บ่เป๋นความลับ หรือสับปลี้ แต่เรื่องบ่ดี มันนัก

ล้อเป๋นตะหาร พิก๋ารขาหัก ฮู้กั๋นเต้าอี้ ก็ปอ
ชีวิตต๋อนนั้น ผูกพันกับหมอ ใจ๋มันสอพลอ ขาดหมอบ่ได้
พิก๋ารทางก๋าย ก็หายป่วยไข้ แต่ใจ๋ภายใน มันหม้าง

รอก๋ารละเหย เหมือนเหมยน้ำค้าง บนหลังคาห้าง นาดอน
หมอจิตหมอพระ ได้มาสั่งสอน ใจ๋อันสั่นคลอน สงบลงได้
วันตี้หมองมัว ไคร่หัวแล้วไห้ ลุงเป๋นบ้าไป ระยะฯ

แต่มาวันนี้ ฟื้นดีแล้วนะ บ่ลืมรากเหง้า เก่าลูน
บ่ลืมข้าวก่ำ กับต๋ำหมะหนุน แก๋งส้มก้านตูน ใส่ลูกปล๋าส้อย
ดอกอาวฮิมตาง ดอกต้างบานห้อย ดอกเห้ดบนดอย เกยฮิฯ

เข้ากล๋างวะสา ฝนมาซิๆ ยังฝ่าฝนดั้น เตวดง
หน่อบงหน่อไม้ หาได้เต๋มถง ในป่าโหล่งโปง แม่แจ่มบ้านข้าฯ
อดิตป๋างหลัง เหมือนยังรอถ้า ต๋ามก๋าลเวลา เวียนครบ

มันเป๋นวิถี ตี้ได้มาพบ บ่เกยลืมห้วง คีรี
บ่ไจ้ลุงล้อ นั้นหลงแสงสี บ่หลงนารี ตี้เหมือนผีบ้า
มีแต่ต๋าเขียว คนเดียวคือป้า และบุตร-ธิดา ตี้ฮัก

ลูกๆปิดเทอม เป๋นวันได้พัก ปาครอบครัวด้น ฮอนแฮม
เยือนญาติปี้น้อง อำเภอแม่แจ๋ม ไปแอ่วไปแจม แม่ปิงต๋อนใต้
ลุงล้อขาขาด แต่ขับรถได้ ไปทั่วเมืองไทย หม้ดแล้ว

ใต้ตกออกกล๋าง สุดทางบ้านแม้ว ปาลูกเมียแก้ว แฮมฮอน
ลุงบ่ได้โม้ โชว์ไปต๋ามกล๋อน ขอตั๋วไปนอน ยั้งก่อนเต้าอี้...

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

ตี้ม่อนฟู่ไป ขอไขกล่าวจี้ แกล้งแคะแยงจี ขวาซ้าย

วกหน้าวกหลัง ละตางกล๋างไว้ กลั๋วลุงหลงใต้ ลืมดอย
เมืองแจ่มเด่วนี้ ม่อนเป๋นดีขอย เปิ้นแบ่งเปิ้นซอย เป๋นสองเนอข้า
แสดงถึงความ เจริญก้าวหน้า ประชาร่มเย็น สุขซ้อย

ไค่หื้อท่านลุง นำสองเมียน้อย มาสร้างบ้านพัก วิมาน
คนตี้หนึ่งนั้น อยู่บ้านวัดจั๋น แป๋งเฮือนโบราณ ไม้สักหลังกว้าง
กัลยาณิวัฒนา อำเภอใหม่ตั้ง กับกระเหรี่ยงยาง เสร็จแล้ว

บ้านหลังตี้สอง ไปอยู่กับแม้ว อยู่ยอดดอยแก้ว บ้านพุย
แป๋งบ้านหลังน้อย หมอกลอยสุยสุย หื้อลุงมาลุย ล้านนาถิ่นหนี้
ปันหวันหัวใจ๋ เหมือนในเก่ากี้ จะดีก่อจา ลุงล้อ

ม่อนหลับต๋าหัน ฝันว่าอาซ้อ เปิ้นมาจื้นจ้อ ปองดอง
เปื้อหื้อลุงล้อ กับนางตั้งสอง ได้สุขสมปอง ดั่งใจ๋ใฝ่อ้าง
เปิ้นว่าหื้อตาน คนแนบแอบข้าง ยึดต๋ามแนวตาง พุทธะ

ดั่งเวสสันดร ปริจาคะ นางมัทรีหื้อ ปู่พราหมณ์
จะได้ลือลั่น ทั่วโลกตึงสาม ลองถามต๋ามความ เครือออนป้อเจ้า
จ้วยเต้สต๋ามธรรม พระสัมมาเจ้า กั๋ณฑ์สักกบรรพ์ จิ่มเต๊อะ

ปี้หน้อยหรรษา บ่หื้อเขินเคอะ ขอเต๊อะเตสกั๋ณฑ์ มัทรี
ส่วนเพลงซอนั้น เตี่ยมขั้นวิถี กุมารคงดี ใจ่ก่อปี้อ้าย
ตั๋วม่อนก้อปอ อาราธนาได้ ตึงสามกั๋ณฑ์ธรรม ได้ครบ

เจ้าภาพกั๋ณฑ์ธรรม ขอสาคำนบ ยกหื้อลุงล้อ คนเดียว
ส่วนตั๋วหน้อยต๊ะ ม่อนข้าคนเถียว ขอสักปึ้ดเดียว ไปจัดรายก๋ารค่าวสร้อย

[หรรษา]

โดนยุโดยต๋ำ หื้อฮำบาทถ้อย น้อยต๊ะซ้ำพลอย ย้ำเน้น

ว่าหื้อเฮาสาม ลองจามเลือกเฟ้น กั๋ณฑ์ธรรมเตศน์หื้อ ตวยไป
ป้อเครือออนนั้น สักกะบรรพ์ไข ม่อนข้าฮำไป มัททรีกั๋ณฑ์เก้า
กุมารบรรพ์ เป๋นกั๋ณฑ์โศกเศร้า หื้อเพลงซอเอา สาธก

น้อยต๊ะนี้หนา จ่างจ๋าตลก ก๋ำมัดมือชก แต๊เฮย
หรรษาม่อนไท้ บ่ได้เพิกเฉย จะลองหื้อเกย ใส่กาพย์สักหน้อย...



** สุณันตุโภนโต๋ ฟังระฟังรา, บรรดามิตรค่าวตังหลาย ตึงเด็กขาญิงจายใหญ่น้อย
พร้อมตึงปี้น้อย อันมาราธนาธรรม,

น้อยต๊ะปี้น้อย ซ้ำมามัดมือก๋ำ ว่าหื้อแสดงธรรมผูกเก้า
กือกั๋ณฑ์มัททรีนั้นเล้า ว่าหื้อก่อยเตศน์เตไป,

ขีใจ๋ม่อนน้อย ย้อนเสียงบ่ปอใส จักร่ำไรไปก็กลั๋วเปิ้นเล้าต้าน
ม่อนตึงขอยอมก๊าน เรื่องกาพย์ธรรมวอน,

ย้อนว่าบ่ใจ่เถรน้อย ตี่จะมาสอน เตศน์ธรรมกั๋ณฑ์วอนอื่อถ้อย
กลั๋วป้อหนานป้อน้อย จักได้กล่าวถ้อยนินตา,

ม่อนมาอื่อกาพย์นี้ ก็กลั๋วมันผิดวาจ๋า กลั๋วเป๋นภัยยาถูกต้อง
จึงขอยกมือแซ่ซ้อง กราบไหว้วันตา,

ขอป้อหนานป้อน้อย อภัยหื้อเต๊อะหนา เพราะว่าจายราอื่อถ้อย
หรรษาม่อนน้อย ขอกราบบังคม ก่อนแลนา.......

[เครือออน]

ฟังคำหรรษา มาใส่บาทถ้อย ค่าวสร้อยลำนำ กาพย์เก๊า

หยังมาสุขใน หัวใจ๋แต๊เล้า ยินหรรษาเจ้า คำวอน
หากใกล้สำนัก จักหื้อเจ้าสอน ใส่กาพย์ละกอน อักษรแต่งถ้อย
กาพย์เก๊ากาพย์ปล๋าย สนใจ๋บ่หน้อย แต่งถ้อยแล้วเลย อื่อซ้ำ

ขอเจิญหรรษา ปิ๊กมาบอกย้ำ บอกบทบาทจ้ำ กาพย์ไจ
ฉันทลักษณ์นั้น สัมผัสไฉน วางคำอย่างใด มาไขบอกหน้อย.

[หรรษา]

ลองแต่งผ่อเน้อครับ ผมก็บ่ค่อยชำนาญเต่าใดครับ

[เพลงซอ]

กำนี้ได้ก่ะนั่งผ่อ ๆ

[เครือออน]

ขอบคุณหรรษา ที่มาบอกถ้อย ส่งผังหื้อกอย ฉันทลักษณ์

เพลงซอมาแจม กระแอมเอิ้นตั๊ก หนักใจ๋ว่าอั้น แต๊นอ
หากมีใจ๋ฮัก บ่หนักหรอกหนอ ขอเจิญเพลงซอ มาต่อกาพย์สร้อย
ผ่อผังกาพย์ไจ สนใจ๋บ่หน้อย จักขอจามกอย สักพัก

วันนี้บ่ตัน จิตมันชะงัก จ๋ำเป๋นต้องกั้ก ไว้เนอ
วันลูนหากพร้อม จักน้อมเสนอ วันนี้มันเบลอ เสนอบ่ได้.

[หรรษา]

มันบ่ยากเกิ๋น บ่เมินแต๊ไส้ จักชำนาญไป เรียบร้อย

เพลงซอหัวใส ฝึกไปเตื่อน้อย จักสมใฝ่ห้อย คะเน
กำเดียวเต่านั้น บ่ห่างหันเห บาทถ้อยคะเน ง่ายกว่าค่าวสร้อย
เพียงแต่อื่อเสียง สำเนียงบาทถ้อย ทำนองนั้นพลอย ยากนัก

ระบำกาพย์กล๋อน ต้องวอนบ่พัก เสียงเอื้อนนักๆ ยิ่งดี
นกเขาเหินนั้น ทำนองสะหลี น้ำตกตาดมี โก่งเฮียวบงขึ้น.

[เครือออน]

หรรษานี้หนอ เลิ้กบ่ใจ้ตื้น ระบำกาพย์มืน จ๋ำเพาะ

โก่งเฮียวบง เสียงหลงไพเราะ นกเขาเหินป้อ บินเริง
น้ำตกตาดต๊อง หลิ่งหล้องไหลเถิง เสนาะรำเริง ร่ำเปิงอื่อดั้น
เสียงกัดเสียงหนาว อื่อยาวห่อนสั้น ฟังแล้วตึงมันส์ โสตซ้าว

เสียงหลิ่งน้ำไหล ลมไหวใบป๊าว ระบำยอดข้าว ไกว๋ลม
สักวันหนึ่งไซร้ ฝันไว้คงสม นิยมคำลือ ยอดอื่อกาพย์สร้อย.

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

วันนั้นคงมี ตั๋วข้าม่อนน้อย ไปโตยดูกอย แน่แต๊

จะเป๋นตี้ไหน ไกล๋ใกล้บ่แม้ ม่อนขอติดแถ้ ต๋ามตัน
ป้อจ้วยปล่าวฮ้อง หื้อฮู้ทั่วกั๋น ลำปางแม่จัน บ่ไกล๋บ่ใกล้
ฟังกาพย์สำเนียง อื่อเอื้อนหื้อได้ ยินฟังลวดลาย ปี้น้อย

ผ่านวันเดือนปี๋ บ่มีค้ายค้อย ใจ๋จักจ่องห้อย ฟังความ
ไปลอกวาทะ ครูพระลักจ๋ำ แล้วมาลำนำ คลื่นเสียงม่อนข้า
วิทยุชุมชน เก้าห้าเจ็ดห้า ชุมชนล้านนา แห่งนี้

จักแพร่ขยาย ไปไกล๋หลายลี้ ฮีตเฮาเก่ากี้ กระจาย
ขอเจินปี้น้อง ผู้ฟังตังหลาย ฟังอื่อกาพย์ไจ จากน้องจายข้า
จากหน้อยหรรษา น้องจายคนหล้า คนโสดซิงซิง เต๋มร้อย

ลองเท้สผ่อเสียง สำเนียงข้าน้อย ตี้จะกล่าวถ้อย จำนรรย์
หื้อกับปี้น้อย อื่อกาพย์ษาหรร เป๋นบ่าวแม่จัน อื่อขานกาพย์สร้อย.

[หรรษา]

ปุทโธธัมโม สลั้งบ่หน้อย น้อยต๊อะซ้ำพลอย เอ่ยตั๊ก

จักมาสืบหา เกหาสำนัก ตี่พักม่อนข้า จายแปง
มาเต๊อะปี้น้อย ตึงบ่กิ๋นแหนง ม่อนน้อยจายแปง ยินดีฮับต้อน
อู้ถึงกาพย์กล๋อน สร้อยวอนออดอ้อน ม่อนบ่สะออน แก่งแต๊

ยอมก๊านแต๊หนา อย่างไร้ข้อแม้ เพียงแต่จ๋ำได้ บ่ดาย
บ่ใจ่ม่อนี้ จะเก่งกาจหลาย แต่งมอกบังอาย บ่ดายเน้อหล้า.

[อองคำ]

ระบำธรรม เวสสันตระ บ่อไจ้จะน้อย เนอนาย
ระบำกาพย์นั้น คำเตียวมีหลาย ต่ำนองวางลาย มีหลายไจ้น้อย
ป๊าวไกว๋ใบ เสียงใสคะค้อย ตังมะนาวน้อย ล่องโขง

น้ำตกตาด บ่อขาดเสียงหลง แป๋งเสียงขึ้นลง พู่จมดวงว่าอั้น
นกเขาเหิน ฟังเพลินพี่จั๊น น้ำดั้นต้ออั้น ค่มี
โก่งเฮียวบง คนหลงดีหลี มรดกดี สืบมาว่าอั้น

สร้อยสังก๋อร เครือออนพี่จั๊น ล้วนเป๋นภาษาอั้น จั๊นดี
แต่งมาต๋ามจ๋ำ ระบำใดบ่หมี ขออัญชุลี สูมาพี่เจ้า

[เครือออน]

หน้อยต๊ะเวียงต๋าน มาขานหยอกเหย้า ว่าเปิ้นจักเอา หรรษ์น้อง

ไปเทสต์ผ่อเสียง สำเนียงอื่อฮ้อง กระจายเสียงก้อง เขลางค์
ออกวิทยุ ชุมชนสื่อกล๋าง ห้างฉัตรลำปาง เก้าห้าเจ็ดห้า
หรรษาก็มา ต้านว่าบ่กล้า แต่หากจะมา บ้านพัก

หรรษ์ยินดีหลาย ดีใจ๋ยิ่งนัก จักได้ฮับต้อน กิ๋นลำ
แถมคนหนึ่งนั้น นามท่านงามขำ เมธีอองคำ ยินดีฮับต้อน.

[อองคำ]

บ่ไจ้จะคุย พ่อไหมยอดม้อน ข้าค่ก๊อนได้ มัทรี
กิ๋นมัทรีนั้น ม่วนงันสุขขี แป๋งเสียงดีดี ค่มีตี้ได้
แต่ก๋ารฝึกกาพย์ ลำบากเสี้ยงไซร้ คอข้าปอได้ เจ็บแดง

เสียงเหินขึ้นฟ้า ปอดข้าบ่แข็ง บ่ไค่มีแฮง ปอดมันบ่กว้าง
แอ่นแหละและ มาแกะกำอ้าง เต๋มว่าจ้าง เต๋มที
ฟู่เอาม่วนเพราะ เสนาะโสตี๋ สะหรียินดี เครือออนพี่เจ้า

[หรรษา]

ฟังระฟังรา,
บรรดามิตรค่าวซอสาส์น.....วันนี้หรรษาขอสืบต่ำนานกาพย์สร้อย
หื้อป้อหนานป้อน้่อย และบรรดามิตรค่าวสร้อยฟังนา,

วันนี้ลองเทสเสียงบ่าดายหนา....เพราะว่าหรรษาเสียงบ่าดีเตื่อเจ้า
บ่าเดี๋ยวนี้เล๊า เสียงแหบเป๋นหวัดเป๋นไอ, 2 บั้งพอดี


ขออภัยท่ายผู้ฮู้จิ่มเต๊อะ ลมหายใจ๋ผมบ่ปอยาวครับ เอื้อนเสียงได้มอกอี้เอง
ผิดถูกก็ขออภัยจิ่มเต๊อะครับ.

[เครือออน]

ได้ฟังเสียงมิตร หรรษาเมืองไกล๋.....ตกสะหล้างกั๋นไป ทั่วหน้า
เสียงเหมือนมันลอย จากฟ้า.....มาต้องโสตหมู่ข้า จ๋นลืมคิง

เสียงไหลดั่งน้ำ หยาดฟ้าหยดติ๋ง.....ม่วนโสตโสติง ใจบานคลี่อ้า
มันทำหื้อใจ สะง้า.....ตั้งใจ๋อยู่ถ้า ฟังรา

จึงเขียนกาพย์นี้ ส่งหื้อหรรษา.....ใส่เสียงกาพย์มา หื้อฟังสักหน้อย
ว่าเสียงมันจะดัง สร้อยล้อย.....ฤๅว่ายังด้อย ระบำธรรม

[หรรษา]

จักอื่อกาพย์ย้อย กลั่วผิดวจี๋ก๋รรม....... บ่ถูกต๋ามธรรม พระเจ้า
แหมอย่างนั้นเล๊า เสียงก็แหบเส้าโรยรา

บ่เหมือนก่อนนั้น น้อยบ่าวหรรษา....... เสียงม่วนดีนา ก่อนอั้น
บ่าเดี๋ยวนี้นั้น ดั่งเสียงไห้กลั้น อยู่อือคราง

จะมาอื่อแต๊ น้ำเสียงก็จ๋าง.....ตี่ขึ้นตี่วาง ปอลืมจ๋นเสี้ยง
เสมือนป้อเลี้ยง จกจ่ายเงินเสี้ยงปุ๊ดตืน

สังขารานั้น มันมาขัดขืน......บ่เหมือนเมื่อวานซืน อ่อนอ้อย
ตะก่อนม่อนน้อย อื่อถ้อยวอนวาน

น้ำเสียงเดี๋ยวนี้ ก็เป๋นไปต๋ามสังขาร...... มีหย่อนมียาน มีปุ๊ดขาดสั้น
ถึงแม้นว่าเต๊กบีบกั๊น ก็บ่อาจถึงขั้น เสนาะดี

บ่ใจ่ว่าม่อนนี้ จะลี้หลีกหนี....... วันไหนฟิตดีดี ก่อยมาอื่อเอื้อน
วันหน้าก่อยแ๋ป๋งเสียงเยื้อน......กล่าวเอิ้นฮำไป

วันนี้บ่ต๊า เพราะเสียงบ่ใส....... บ่ปอมีใยคลี่อ้า
วันหน้าก่อยมาแข่งต๊า ต่อหน้าป้อเครือออน

ม่อนหรรษาน้อย มาหันกาพย์กล๋อน..... ของป้อเครือออนตะกี้
สดใสงามผี้ลี้ อย่างอี้เป๋นยอด เมธี

สำเนียงกาพย์ย้อย กาพย์สร้อยสะหลี...... เครือออนแต่งดี ม่วนถ้อง
กันว่าได้ยินเสียงฮ้อง ท่าจะม่วนห้องโสตา,

ได้หลายบั้งแล้ว ม่อนแก้วเขียนจ๋า..... จะขอสูมา ถ้าหากผิดแบบเบ้า
ตังกาพย์ปล๋ายและกาพย์เก๊า กลั๋วเป๋นบาปเส้า มัวดำ

อื่อไปแล้ว กลั๋วผิดวะจี๋ก๋รรม......บ่ถูกต๋ามธรรมไต่เส้น
กลั๋วเป๋นก๋รรมมาหนีบเก๊น.........ไต่เข้าเส้นอบาย,

ตี่แต่งวันนี้ ย้อนใคร่ขยาย........ ย้อนกลั๋วมันหายจากห้อง
จึงฝึกอื่อฮ้อง กาพย์ถ้องทำนอง,

บทสุดต๊ายนี้ ขอปี้น้องตังผอง..... ฮักษาทำนองกาพย์สร้อย
บัดนี้ม่อนน้อย ขอจบค่าวสร้อย เอวัง,