คั้ยได้ค่าวเรื่อง...เหล้าคับ

[หละอ่อนหละปูน]

คั้ยได้ค่าวเรื่องเหล้าคับ ขอจ้วยกำ

[หน้อยต๊ะเวียงต๋าน]

เมื่อตื่นขึ้นมา อุราหมองเศร้า เมื่อได้กิ๋นเหล้า ความเศร้าก้อหาย
เหล้าสุรานี้ มันดีมากหลาย กิ๋นแล้วสบาย หายตุ๊กโศรกไหม้
สิ่งตี้ไขว่ลืม แต่ลืมบ่ได้ เมื่อเมาแคลนคลาย หายหม๊ด

เกยทำความดี ต๋อนนี้ของด จิตใจ๋บ่หมั้น ยืนยาว
เจ็บมามากล้ำ จากดำเป๋นขาว เหลือเพียงกลิ่นคาว ละเอาไว้หื้อ
จะไปโต้ดไผ เพราะใจ๋ด้านดื้อ เมื่อฮักลางเลือน เคลื่อนย้าย

ไปเต๊อะคนดี ละขว้างปี้ไว้ หื้อตกอยู่ใต้ ความเมา
กึ๊บทีละก๊ง แม่โขงเหล้าขาว มันก่อตึงเมา แอ่นหลังแอ่นหน้า
เมื่อหม้ดแฮงเตว ก้อนอนป่าหญ้า นอนต๋ามโต้งนา ป่าแพะ

หลอนส่วงหายเมา เฮาก้อไปแวะ แป๊ะเหล้าตี้บ้าน ลุงตา
ส่วนกับแก้มนั้น บ่มีปัญหา ไปขอปู่จา ตี่ครูบาเจ้า
ตี้เปิ้นมาตาน สำรับขันข้าว รวมเป๊าะกั๋นเอา แก๋งโฮ้ะ

กิ๋นแล้วสบาย เหงื่อไหลโซ้ะๆ ฮ้องเพลงกึ๊บเหล้า เคล้าคลอ
ไผว่าดีฮ้าย ก้อจั่งไผหนอ ขอเมาก้อปอ บ่ขออ่วงข้อง
เมาแล้วเป๋นใด ขอไผบ่ต้อง มายุ่งมานัน ต้วงตั๊ก

จีวิตคนเฮา มันบ่ยาวนัก เมาแล้วลืมได้ วันวา
เมาแล้วลืมตุ๊ก ความโศกโสก๋า มันก้อยลืมลา ไปทีละน้อย
เมานักเต้าใด หายหม๊ดหายจ้อย ความคิดล่องลอย ปล่อยม้าง

เมื่อคลายหายเมา โศรกเศร้าอ้างว้าง ใจ๋ก้อหวลกึ้ด เถิงนาง
กลับย้อนรำลึก นึกถึงความหลัง จิตใจ๋เปปัง ลืมนางบ่ได้
หายเมาคราวใด หัวใจ๋ฮ่ำไห้ ห่วงหาอาลัย หาน้อง

ความฮักความหลัง ใจ๋ยังฮ่ำฮ้อง อาลัยอ่วงข้อง น้องนาง
ภาพเก่าเฮานั้น มันปั้กมันฝัง บ่อาจปล่อยวาง หื้อลืมนางได้
ความคิดลางเลือน เหมือนต้กลุ่มใต้ ในห้วงอบาย แห่งฮัก

แม้นยามหลับนอน พักผ่อนพำนัก ในคืนค่อนรุ่ง ราตรี
หลับฝันหันน้อง ร่วมห้องวิถี ความสุขมากมี หาหยังเทียมได้
เมื่อตื่นขึ้นมา อุราหมองไหม้ ทรมานใน ใจ๋จิต

สิ่งจ้วยบรรเทา คืออัมฤทธิ์ สุราน้ำเหล้า เมรัย
ดื่มเหล้าเมาแล้ว ผ่องแผ้วสดใส ตุ๊กโศรกแคลนคลาย หายไปหม้ดเสี้ยง
หลอนหายคลายเมา ก้อหมองหม่นเหมี้ยง เหลือไว้แต่เพียง ชอกช้ำ

สิ่งเดียวก่อนต๋าย หวังไว้มากล้ำ ก่อนตี้หน้าคว่ำ ลงดิน
วันแต่งของน้อง วันดองวันกิ๋น ของน้องยุพิน จะไปหื้อได้
จะแต่งตี้ไหน จะไกล๋จะใกล้ ขอร้องดวงทัย สักนิด

ฮ่วมวันแต่งงาน วันแนบแอบชิด วันเจ้ามีสุข สำฮาน
จะหื้อปอนน้อง ได้ครองสุขสันต์ ตลอดฮอดนาน ถึงวันแก่เฒ่า
แล้วขอสุรา เพียงสามแก้วเหล้า ดื่มหื้อนงเยาว์ ได้คิด

แก้วแรกเพื่อเขา คนตี้พิชิต คนตี้ได้น้อง แต่งงาน
เขามีดีพร้อม ยศย้อมศักดิ์ฐาน สินทรัพย์เงินคำ มูลค่าบ่หน้อย
เขาจึ่งมีชัย ได้เจ้ายอดสร้อย เป๋นกู้วิวาห์ ฮ่วมซ้อน

ดื่มแก้วตี้สอง หื้อน้องล้อนๆ คนตี้มากด้วย ความงาม
แต่ใจ๋ของน้อง มีสองมีสาม จุ๊ล่ายจายราม บ่ซ้ำเปลี่ยนหน้า
ส่วนแก้วตี้สาม ดื่มหื้อตั๋วข้า คนใกล้ถึงครา ม่อยดับ

แม้นได้ดั่งใจ๋ หลอนได้ลาลับ ดับจิตจากโลก โลกา
คงหม้ดความตุ๊ก โศกเศร้าโสก๋า ขอกล่าวอำลา เต้านี้ก่อนแลนายเหย......