ลุงเปียง

เอกตะเกียง

เนื้อร้อง/ทำนอง เอกตะเกียง
ฮือ..ฮือ...ฮือ...ฮือ... ตำนานโบราณเล่าไว้

คนบ้านไกล๋ มาต๊าเดิมพัน ต๊าพนันต๊ากั๋นดำน้ำ ไผก๊านบ่อมีตี้พักพิง

จึงเกิดเป๋นเรื่องเป๋นราว เจดีย์ขาว ฮิมแม่น้ำปิง

ตำนานเมืองนครพิงค์ ศักดิ์ศรีล้านนา…ฮือ..ฮือ...

เจ้าหลวงเมืองพิงค์ป่าวฮ้อง เซาะหาปี้น้อง ประลองแข่งขัน

จนไคว่บ้านไคว่เมือง ก่อบ่อมีไผ จะฮับกำต๊า

ลุงเปียงหาญกล้าหมายคว้าเอาชัย ตัดสินใจ๋ ขอฮับอาสา

ฮับกำต๊า คนบ้านไกล๋ เพื่อบ้านเพื่อเมือง ทดแทนพระคุณ

ลุงเปียง ลุงเปียง ลุงเปียงทดแทนพระคุณ

ถึงวันเวลาแข่งขัน ต่างปากั๋น เอิ้นฮ้องส่งเสียง

ลุงเปียงเปี๋ยผ้าต่องมัดแอว ดำลงดิ่ง สู่ปื้นปิงปื้นทราย

เตผ้าต่องตี้มัดแอว มัดตั๋วไว้ ติดต๋อไม้ แล้วลับหาย

เสี้ยงลมหายใจ๋บ่ายอมโผล่ขึ้นมา โถลุงเปียง ยอมละสังขาร

ลุงเปียง ลุงเปียง ลุงเปียงยอมละสังขาร

สำนึกในคุณงามความดี แป๋งเจดีย์ หื้อคนไหว้สา

ไผคนใดได้ผ่านมา ผาทะนา หื้อป้นเคราะห์ป้นภัย

วันดีคืนใดถ้าได้ยิน เสียงเล่นน้ำ ขึ้นมาเมื่อใด

อาจเป๋นเสียงลุงเปียง กำลังเล่นน้ำ สำราญใจ๋

ฮือ..ฮือ...