< กรกฎาคม 2551  
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    
 
 
 
5 ตอนล่าสุด
เทิดพระคุณครุ [208/0]
ถนน...ข้างรางรถไฟ [732/0]
ดอกหญ้า [90/2]
เจ้าชายน้อย [428/2]
ไทยเอย...เจ้าจะเดินไปทางไหน [99/4]

 
เทิดพระคุณครุ

ในวันครูที่ผ่านมาลูกศิษย์ของผมเขียนเรียงความมาส่ง  ผมรู้สึกประทับใจมาก จึงเอามาให้ทุกคนอ่านดูครับ..........

“เทิดพระคุณครู”

 

       เปลวเทียนต้านลมโหมกระหน่ำ   ยอดเปลวโอนเอียนไปตามกระแสลมที่พัดพา     เปลวเทียนยังคงส่องสว่าง   ส่องแสงนำทางไปตามเส้นทางที่มืดมน  เปรียบดังดวงใจที่แกร่งกล้าของครู ที่มั่นคง หนักแน่น ถ่ายทอดวิชา ความรู้ให้ศิษย์ทั้งปวง

      โลกนี้มีครูอยู่เต็มพื้นโลก หลายร้อย หลายพัน หลายหมื่น หลายแสน หลายล้านคน  หลายล้านมือกำลังปั้นโลกให้สวยสดงดงาม   ด้วยความรักการดูแลเอาใจใส่ที่มีต่อศิษย์ที่รักทุกคน   

เมื่อพูดถึงครูแล้วในความหมายของทุกคนคืออะไร  ข้าพเจ้าเชื่อว่าทุกคนคงมีคำตอบที่แตกต่างกันออกไป เพราะครูเป็นคำที่มีความหมายมากมายจนไม่สามารถอธิบายได้     เมื่อข้าพเจ้ายังเด็ก ตอนนั้นข้าพเจ้าไม่เข้าใจหรอกว่า ครูมีหน้าที่อะไรบ้าง  แค่สอนหนังสือเท่านั้นหรือ   ทำไมเป็นอาชีพที่ง่ายจัง แต่เมื่อข้าพเจ้าได้เติบโตมา   ข้าพเจ้าก็ได้รู้ว่าครูเป็นอาชีพที่เหน็ดเหนื่อยที่สุด   มีวันนึงข้าพเจ้าได้ถามคุณครูท่านหนึ่งว่า  “ถ้าการเป็นครูมันเหนื่อยนักแล้วทำไมไม่ลาออกล่ะค่ะ”  แต่คำตอบที่ข้าพเจ้าได้รับกลับมาคือ  “อาชีพครูเป็นอาชีพที่ครูรัก ถึงแม้ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน ครูก็ต้องอดทนเพราะเมื่อครูตัดสินที่จะเลือกอาชีพนี้แล้ว  ครูก็ต้องทำหน้าที่ของครูให้ดีที่สุด”  เมื่อข้าพเจ้าได้ยินดังนั้น ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกรักและศรัทธาตัวครูเป็นอย่างยิ่ง เพราะมันทำให้ข้าพเจ้ารู้ว่า ครูเป็นอาชีพที่ต้องใช้หัวใจและความรัก    แต่หลายคนอาจมองข้ามสิ่งนี้ไป อาจเป็นเพราะยุคนี้เป็นยุคแห่งการแข่งขันก็เป็นได้  ที่ทำให้ลูกศิษย์หลงลืมการระลึกพระคุณครู  ซึ่งบางสิ่งบางอย่างที่เราคิดว่าเป็นสิ่งเล็กน้อยนั้น อาจเป็นเรื่องใหญ่ในความรู้สึกของครู    เมื่อเราเข้าไปกราบครู  นำพวงมาลัยไปมอบให้ครู   พวกเราจะรู้ไหมว่าสิ่งเล็กน้อยนั้น อาจเป็นความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่สำหรับครู เป็นสิ่งที่คอยหล่อเลี้ยงชีวิตและจิตวิญญาณของความเป็นครู  ให้มีกำลังใจในการสอนต่อไป     ในการสั่งสอนศิษย์ สิ่งเดียวที่ครูหวังเอาไว้คือ การที่ศิษย์ของตนเป็นคนดี  ไม่จำเป็นต้องร่ำรวย มีเงินทองมากมายหรือเกียรติยศชื่อเสียง แค่เพียงศิษย์ไม่ทำความเดือดร้อนแก่สังคม ประพฤติเป็นพลเมืองที่ดี ครูก็พอใจแล้ว          อาจมีบางครั้งที่ศิษย์ไม่ตั้งใจเรียน เกเรบ้าง ดื้อบ้าง ซนบ้าง จนบ้างครั้งทำให้ครูต้องดุด่า ตักเตือน ศิษย์ทั้งกลัว ทั้งเศร้า ทั้งยำเกรง เพราะผิดเองที่ทำให้ครูไม่สบายใจ   ศิษย์เสียใจ ที่ทำสิ่งไม่เหมาะสมกับครู    ศิษย์ขออภัยที่เคยทำผิดต่อครู  ตอนนี้ศิษย์ได้สำนึกพระคุณครูแล้ว ศิษย์จะตอบแทนครูด้วยการตั้งใจเรียน  ขยันหมั่นเพียร เป็นเด็กที่ดีต่อครู 

   แด่คุณครู    กลิ่นหญ้าแพรก   ดอกมะเขือ  เจือกลิ่นธูป  ก่อเป็นพิธีที่มีความหมาย  เพื่อระลึกถึงคุณครู ที่สอนศิษย์ให้เป็นคนดี      ศิษย์ขอน้อมกราบคุณครูด้วยความเคารพ และอยากให้ทุกคนร่วมกันเป็นหนึ่ง  สำรวมจิต  สำรวมกาย กระทำแต่สิ่งดีๆ เพื่อเป็นผลบุญ ทดแทนพระคุณของครูผู้ปราณี

 

เขียนเมื่อ 17 มิ.ย. 2551 08:19:01
ยังไม่มีคอมเม้นต์
ชื่อ :
อีเมล์ :
เว็บไซต์ :
ข้อความ :