|
|
||
|
หน้า 1 หน้า 2 หน้า 3 หน้า 4 หน้า 5 หน้า 6 หน้า 7 หน้า 8 หน้า 9 หน้า 10 หน้า 11 หน้า 12 หน้า 13 หน้า 14 หน้า 15 หน้า 16 หน้า 17 หน้า 18 หน้า 19 หน้า 20 |
||
| ตอกสั้น ฮื่อมัดตี้กิ่ว สิ่วสั้นฮื่อสิ่วไม้บาง | ||
|
สุภาษิตกำเมืองเฮา
เปิ้นตึงฮื่อความหมายไว้ต๋ามคำอู้เลย มีก้าว่า ไผจะยอมฮ้บก่ เต้าอั้นน้อะ
เปิ้นฮื่อเฮากึ้ดหันภาพเลยกำเดวว่า ถ้าเฮามีตอกลั้น
แล้วจะกั้นเอาไปมัดอะหยังตี้มันใหญ่ ก่ ย่อมหมะได้ ตอกสั้นก่
ต้องมันตี้มันน่อย ตอกจะมัดเติง แต่ว่า มันมีความหมายสอนเฮาลึกกว่านั้น ไผเข้าใจ๋ว่าจะไดพ่องเจ้า |
||
| งัวตั๋วใด กิ๋นหญ้าแผกหมู่ กันว่าหมะต๋ายเปิ้นฆ่า ก่ ต๋ายเสือขบ | ||
| คนโบราณเปิ้นสอนไว้ หมายเถิงคนตี้มีพฤติก๋รรมแตกต่างจากคนอื่น หมะเข้าเปื้อนเข้าฝูง เป๋นคนโดดเด่ว เมื่อมีปั๋ญหาเกิดขึ้นกับตั๋ว ตี้หมะสามารถแก้ไขได้ ก่ จะได้ฮับความเดือดฮ้อนแสนสาหัส หมะมีไผจ้วย | ||
| เมื่อป้อแม่มี กิ๋นขว้างโบ้ะขว้างบ้ะ กันป้อแม่ต๋ายละ เป๋นหมะห่อยหมะนอย | ||
| กำอู้นี้ก่เป๋นกำอู้ตี้มองข้ามหมะได้ แต่จะโต้ษลูกอย่างเดวก่ หมะได้ เพราะเวลาป้อแม่ยังมีอยู่ ความฮักลูก กอยดูแลลูกจ๋นหมะได้จ้วยตั๋วเก่าเลย แล้วปอป้อแม่ต๋าย หมะมีไผผ่อกอย เลยจ้วยตั๋วหมะได้ หมะว่าก๋านเป๋นอยู่ กาว่าก๋านเยียะก๋าน เซาะว่าหากิ๋น หมะจ้างทั้งนั้น ปอเงินเก่าตี้ป้อแม่หาไว้ฮื่อหมด ก่ เป๋นหมะห่อยหมะนอย อย่างว่า | ||
| เสียมบ่ คม ฮื่อใส่ด้ามหนัก ๆ ความฮู้หมะนักฮื่อหมั่นฮ่ำหมั่นเฮียน | ||
| เป๋นไดพ่อง กำคนเฒ่าเปิ้นว่าไว้ เฮาเถียงหมะได้น่อเจ้า เป๋นกำตี้เปิ้นเตื๋อนไว้ หยั่งป้าฮู้น่อยต้องหมั่นเฮียนหมั่นฝึก แต่อย่างว่า ได้หน้าลืมหลังสะลวด เฮ้อ | ||
| ของกิ๋นลำ อยู่ตี้คนมัก ของฮัก อยู่ตี้คนเปิงใจ๋ | ||
|
เปิ้นอู้ฮ๋องเปิ้นไว้ดีนาเจ้า
อ้ายหมู่เฮาคนเมือง เปิ้นมักลาบ แต่ลองเอาไปฮื่อน้องอ้อย เปิ้นก่
ตึงหมะกิ๋น เปิ้นหมะมัก เอามาแลกผักกับน้ำพริกฮ๋องเปิ้นก่ คงหมะเอา ของฮัก อยู่ตี้คนเปิงใจ๋ ก่ แต๊แห๋ม กอนหมะอั้นก่ คงจะหมะมีของร้อยแปดปันเก้ามาวางขาย ฮื่อเลือก คนนั้นว่า อันนี้งาม คนนี้ก่ เปิงใจ๋อันนั้น มันตึงเป๋นจะนี้นา |
||
| กำอู้เข้าหู จะไปถูออกปาก จักยากใจ๋ปายลูน | ||
|
คนหมะเก่าเปิ้นสอนนักสอนหนา
เรื่องตี้เฮาได้ยินกำอู้ หมะถูกใจ๋ จะไปฟั่งโต้ตอบโดยหมะได้ตั้งสติ
กึ้ดฮื่อดีก่อน มันจะเป๋นเรื่องเป๋นราวไปใหญ่ บางเตื้อก่ เป๋นเรื่องเข้าใจ๋ผิดเพราะหูเฮาหาเรื่องแต๊ ๆจะแก้ไขยากกำลูน บางทีก่ เสียเปื้อนไปเลย เพราะมันสะแม๊งใจ๋กั๋นไปเหียละ |
||
| มีนึ่งแล้วจะแอมแถมสอง ขี่เฮือน้ำนองซ้อนสองจั้งล่ม | ||
|
กำหมะเก่าเปิ้นว่าไว้จ้าดดีน้อะเจ้า
เตื๋อนใจ๋หมู่เฮา คนตี้ซอบผ่อสาว ๆ งาม ๆ ถ้ายังหมะมี๋ไผอยู่แอมข้างก่
แล้วไป แต่ถ้าตั๋วเก่าเฮามีแล้วคนนึ่ง ก่ จะไปเซาะผ่อตังอื่นแห๋ม กำเดวจะเป๋น ขี่เฮือน้ำนอง ซ้อนสอง กะเดวมันจะล่มเน่อเจ้า |
||
| เปิ้นหมะถาม จะไปกล่าว เปิ้นหมะป่าว จะไปไป | ||
|
กำหมะเก่าเปิ้นว่าไว้จะอี้
แต่วันนี้ป้าชักจะกั๋งขา เพราะป้าตั้งใจ๋ป่าวประกาศ ทีแรกก่ จะมีไผ ๆ ปากั๋นมา แต่เอาแต๊ ๆ แล้ว ก่ หมะมากั๋นเหียซื่อ ๆ หยั่งอั้นแหละ แล้วจะหมะฮื่อป้ากั๋งขาจะได ก่ ต้องปิ้กมาผ่อตั๋วเก่า อาจจะมีอะหยังตี้เยียะฮื่อเปิ้นเปลี่ยนใจ๋เจ้า |
||
| ใจ๋บ่ แข็ง บ่ ได้ขี่จ๊างงา ใจ๋บ่ กล้า บ่ ได้เป๋นป้อเลี้ยง | ||
| เปิ้นสอนฮื่อเป๋นคนเก่งคนกล้า แต่ต้องเป๋นในตางตี้ถูก หมะไจ้ฮื่อเป๋นนักเลงอันธพาลนาเจ้า | ||
| หันเปิ้นมี จะไปไค่ได้ หันเปิ้นยากไร้ จะไปดูแควน | ||
| เปิ้นสอนฮื่อมีใจ๋เป๋นก๋าง หันเปิ้นมี จะไปขอย กาว่าอยากได้ฮ๋องเปิ้น และถ้าหันคนยากคนจ๋น ก่ จะไปดูแควนเปิ้น บางครั้งบางเตื้อ คนตี้เฮาดูหมิ่นดูแควน ก่ อาจจะได้ดิบได้ดีซักวันนึ่งก่ ได้ | ||