หน้า 1 หน้า 2 หน้า 3 หน้า 4 หน้า 5 หน้า 6 หน้า 7 หน้า 8 หน้า 9 หน้า 10

หน้า 11 หน้า 12 หน้า 13 หน้า 14 หน้า 15 หน้า 16 หน้า 17 หน้า 18 หน้า 19 หน้า 20

 
  กำหมะมี๋ ไผหมะเล่า จิ๊นหมะเน่าหนอนหมะจี  
  กำนี้ตั้ดกับกำว่า หมะมี๋ฝอย หมาหมะขี้ หมะเป๋นหนี้ เปิ้นหมะทวง คือเรื่องราวตังหลาย ถ้าหมะได้มีมาก่อน ไผก่ ตึงหมะเอามาอู้ เฮาหมะได้ยืมเงินเปิ้นมา ไผจะไปมาทวงน่อเจ้า

ถ้าอยากอยู่อย่างสงบ หมะมีไผเล่าขวัญ ก่ จะไปเยียะในสิ่งตี้เปิ้นฮ้องว่า เป๋นอาหารปากฮ๋องคนต้ะอ้ะ
 
     
  ปะผ้าต้วบยามใก้แจ้ง ปะจิ๊นแห้ง เมื่อเขี้ยวหมะมี๋  
  ปะผ้าต้วบยามใก้แจ้ง ปะจิ้นแห้งเมื่อเขี้ยวหมะมี๋ ปะของดีเมื่อเฒ่าแก่แล้ว
นอนหนาวมาเกือบสุดคืน มาป้บผ้าต้วบห่มได้หมะต้ะไดก่แจ้งแล้ว
ปะจิ้นแห้งลำก่ กิ๋นหมะได้เพราะฟันฟางหักหมดแล้ว มาปะของดี (คงจะหมายเถิงสาวงาม)ก่แก่ เฒ่าเหียแล้ว เปิ้นเตื๋อนฮื่อขะไจ๋ขวนขวายหาของดี ๆ ก่อนตี้จะสายเกิ๋นไปเน่อเจ้า
 
     
  ลุกเจ๊า กิ๋นผักยอดปล๋าย ลุกขวาย กิ๋นผักยอดเก๊า  
  ถ้าไผตื่นเจ๊า ไปเก็บผักก่ จะได้ผักยอด อ่อน แต่ถ้าขี้ค้านเมาก้านอน ตื่นมาหมะตันเปิ้นเก็บยอดอ่อน ๆไปหมดแล้ว ก่จะได้กิ๋นก้าตังเก๊า มันแก่ หมะลำเจ้า  
     
  อยู่กับคนใบ้ เหมือนผ่าไม้ตั้ดต๋า  
  อยู่กับคนใบ้เหมือนผ่าไม้ตั้ดต๋า อยู่กับคนมีผญ๋า เหมือนผ่าไม้โล่งปล้อง มันตึงมีกำแป๋อยู่ในตั๋วแล้วนาเจ้า กำบทนี้ เพียงแต่ว่า ความหมายฮ๋องกำว่า คนใบ้ คงหมะได้เจาะจงตี้คนใบ้หนะเจ้า คนอ่องออน่อย คือความหมายฮ๋องกำอู้กำนี้เจ้า  
     
  มีเงินคำไว้บ่ ใจ๊สอย เต๋มก๋องเต้าดอย ไผบ่ อวดอ้าง  
  เปิ้นหมายเถิงคนตี้จ้างก้าเซาะหาเงิน แต่หมะจ้างใจ๊ หมะว่าใจ๊ฮื่อตั๋วเองและคนอื่น ก่ จะหมะมี๋ไผยกย่อง กลับจะถูกเปิ้นติฉินนินทาแห๋มต่างหาก  
     
  ฟังกำเมีย จั้งเสียปี้เสียน้อง ฟังกำปากกำฟ้อง เสียเปื้อนบ้าน  
  ฟังกำเมีย จั้งเสียปี้เสียน้อง ฟังกำปากกำฟ้อง จะเสียเปื้อนบ้านและมิตรสหาย เปิ้นสอนหมะฮื่อหูเบา ได้ยินไผอู้หยังมา จะไปฟั่งเจื้อ ฮื่อฟังหูไว้หู เอามากึ้ด เอามากรองก่อน ถ้าเฮาด่วนเจื้อกู้อย่างตี้ได้ยินมา ก่ จะเป๋นสาเหตุฮื่อได้ผิดใจ๋กั๋นนาเจ้า แล้วเฮานั่นแหละ จะหมะเหลือเปื้อนฝูงปี้น้องฮื่อคบ  
     
  เสียมหมะคม ฮื่อใส่ด้ามหนัก ๆ  
  เสียมหมะคมฮื่อใส่ด้ามหนัก ๆ ความฮู้หมะนักฮื่อหมั่นฮ่ำหมั่นเฮียน เปิ้นเปรียบคนตี้มีความฮู้น่อย เหมือนเสียมหมะคมต้องใจ๊แฮงนัก ฮื่อใส่ด้ามหนัก ๆ คนตี้มีความฮู้หมะนัก ก่ ต้องหมั่นฮ่ำหมั่นเฮียน  
     
  ไปบ้านเปิ้น จะไปอยู่หมะดาย ปั้นงัวปั้นควายฮื่อลูกเปิ้นเล่น  
  เป๋นกำเปิ้นสอนฮื่อมีน้ำใจ๋ ไปอยู่กับเปิ้น ก่ ฮื่อหมั่นตี๋นหมั่นมือ มีก๋านหยังก่ ฮื่อจ้วย ก๋าน เปิ้นจะได้ฮัก หมะรังเกียจ เน่อเจ้า  
     
  จับใจ๋แฮ๊ง หมะแน่นใจ๋ก๋า จับใจ๋ครูบา หมะจับใจ๋พระน่อย  
  คนเฮาจะฮื่อเยียะหยังเป๋นตี้ถูกใจ๋คนไปตึงหมด หมะได้ คนนั้นว่าดี คนนี้ว่าแย่
เฮาก่ ต้องพิจารณาไปตวยว่า ควรจะดีเยียะก่ บางทีถ้าเฮาได้ฟังเหตุผลแล้ว อาจจะเปลี่ยนความคิดก่ ได้
 
     
  สิบเถี่ยนพร้า บ่ เต้าห้าคมขวาน หลานสิบคน บ่ เต้าลูกเต้า  
  เปิ้นว่าไว้อั้นนะเจ้า แต่ก่ต้องมีข้อยกเว้น ถ้าเผื่อว่า หมะมี๋ลูกคนไดมีโอกาสอยู่ตวย แล้วก่ ได้หลานมาอยู่ คนเฒ่าฮื่อความฮัก หลานได้ฮับความอบอุ่น ได้อยู่ไก้ชิดกั๋น ฮู้ใจ๋กั๋น กำคมอันนี้ก่ คงต้องยกเว้น