หน้า 1 หน้า 2 หน้า 3 หน้า 4 หน้า 5 หน้า 6 หน้า 7 หน้า 8 หน้า 9 หน้า 10

หน้า 11 หน้า 12 หน้า 13 หน้า 14 หน้า 15 หน้า 16 หน้า 17 หน้า 18 หน้า 19 หน้า 20
 
  แฮงคนอยู่ตี้น้ำลาย แฮงควายอยู่ตี้แม่น้ำ  
  เปิ้นว่า คนเฮาถ้าอู้ดี ไผก่ เจื้อ และฮ่วมมือ เยียะฮื่อได้ก๋านได้งานดี แล้วเรื่องตี้อู้ก่ เป๋นเรื่องแต๊ ตี้น่าหันใจ๋ ตี้ไผฟังแล้วก่มีใจ๋ไค่ฮ่วมก๋านฮ่วมงานตวยหนะเจ้า  
     
  หน่วยนักหนักกิ่ง กำกึ้ดยิ่งหนักใจ๋  
  ต้นไม้มีหน่วยนัก กิ่งมันก่จะโน้มลงเพราะหนักหน่วย บางทีเถิงกับหักเลยก่ มี เหมือนคนตี้กึ้ดนักล้ำไป ก่ จะหนักใจ๋ แล้วหมะไจ้จะฮื่อผลดีนาเจ้า ถ้ามันนักล้ำขะเจ้น  
     
  คนจะดี มันตึงดีแต่ผ้าอ้อมป้อก คนจะวอก ผมหงอกก่ ตึงหมะดี  
  คนจะดี มันตึงดีแต่ผ้าอ้อมป้อก คนจะวอก ผมหงอกเต๋มหัวก่ ตึงหมะดี มันตึงแต๊ฮ๋องเปิ้นนาเจ้า คนหมะเก่าเปิ้นจ้างสังเกต บางทีเกิดมาจากต๊องป้อแม่เดวกั๋นแต๊ ๆ นิสัยก่ ยังหมะเหมือนกั๋นเลยเจ้า  
     
  เยียะไฮ่ไก๋ต๋า เยียะนาไก๋บ้าน  
  กำนี้เปิ้นเปรียบว่า ก๋านทำนาทำไฮ่ ถ้าอยู่ไก๋ หมะได้เอาใจ๋ใส่ มักจะหมะได้ผล หรือถูกลักถูกขะโมย เปรียบแห๋มอย่างก่ คือ ความฮัก ซึ่งต้องก๋านความไก้ชิด เอาใจใส่ ถ้าละไปไก๋ อาจจะเกิดก๋านเปลี่ยนใจ๋ได้  
     
  ปากหวานจ้อย ๆ เหมือนน้ำอ้อยป้อกสะเลียม  
  คนหมะเก่าเปิ้นเตื๋อนว่า จะไปเจื้อคนตี้ปากหวานล้ำไป มันจั้งมีความขมอย่างสะเลียมซ่อนอยู่ หมายความว่า เปิ้นอาจจะใจ๊ปากหว่านล้อมจ๋นตู้บ แล้วเปิ้นก่ หลอกเอา หลอกเอา ความจริงใจ๋นั้นหมะมี๋ซักน่อย  
     
  มืนต๋ากว้าง ผ่อตางยาว เป๋นฮ้างเป๋นสาว ฮื่อผ่อถี่ ถี่  
  กำนี้เปิ้นเอาไว้เตื๋อนใจ๋ว่า จะไปผ่อสั้น ๆ ฮื่อผ่อไปยาว ๆ หมะว่าเรื่องก๋านงานกาว่า เรื่องจีวิต แม่ญิงเฮาจะเลือกกู้ก่ จะไปผ่อก้าความหล่อ กาว่า เปิ้นอู้ม่วนจ๋าหวานก่ เมาเปิ้นเหียแล้ว  
     
  ยินดีในสิ่งตี้เฮาได้ ปอใจ๋ในสิ่งตี้เฮามี เป๋นคนโจ้คดี  
  หลวงพ่อ (พระพุทธพจนวราภรณ์) อู้เป๋นมงคลจีวิตไว้ว่า หมะยินดีในสิ่งตี้เฮาได้ หมะปอใจ๋ในสิ่งตี้เฮามี เป๋นคนอาภัพตี้สุดในโลก ยินดีในสิ่งตี้เฮาได้ ปอใจ๋ในสิ่งตี้เฮามี เป๋นคนโจ้คดีตี้สุดในโลก มัวเมาในสิ่งตี้เฮาได้ หลงใหลในสิ่งตี้เฮามี คือก๋านสร้างคอกฮื่อตั๋วเก่า มองหันโต้ดในสิ่งตี้เฮาได้ หันภัยในสิ่งตี้เฮามี คือความเป๋นอิสระในโลก  
     
  มีดคมเอาไว้ในฝัก คนหลวกเอาไว้ในใจ๋  
  กำหมะเก่าเปิ้นสอนหมะฮื่ออวดอ้าง ฮื่อนอบน้อมถ่อมตั๋ว มันจะเป๋นภัย หมะมีไผซอบ เอาออกมาใจ๊เมื่อเถิงเวลา  
     
  ต๋าหันดาย เหมือนควายหันหญ้า ผัดไปมาแวดฮั้ว  
  เปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า คนเฮาหมะไจ้จะได้กู้อย่างตี้อยากได้ เหมือนควายหันหญ้าตี้อยู่ในตี้มีฮั้วล้อม เตวผัดไปผัดมา ก่เข้าไปกิ๋นหญ้าหมะได้เจ้า  
     
  น้ำเย็นไหน ปล๋าไหลข้อน วังไหนฮ้อนปล๋าป้ายไปอื่น  
  เปิ้นสังเกตว่า ถ้าตี้ไหนฮ่มเย็น ปล๋าขี้มักจะปากั๋นไปอยู่ข้อนตี้ฮั้น แต่ถ้าตี้ไหนฮ้อน น้ำขุ่น ก่ หมะมี๋ปล๋าไปอยู่ ก่ เหมือนคนเฮา ตี้ไหนไปอยู่แล้วม่วน ดักหูเย็นใจ๋ ก่ จะมีคนซอบไปมาหาสู่ อู้ม่วนจ๋าหวานกั๋น แต่ถ้าตี้ไหนมีก้าผิดกั๋น ด่ากั๋น ก่ จะหมะมี๋ไผไค่เข้ามาแอ่วมาไจ แม่นก่ เจ้า