กำหมะเก่า เล่าไว้



	หน้า 1 หน้า 2 หน้า 3 หน้า 4 หน้า 5 หน้า 6 หน้า 7 หน้า 8 หน้า 9 หน้า 10 หน้า 11 หน้า 12 หน้า 13 หน้า 14 หน้า 15 หน้า 16 หน้า 17 หน้า 18 หน้า 19 หน้า 20

	ถ่มน้ำลายขึ้นฟ้า มันตึงตกใส่หน้าตั๋วเก่า
	คนเฮามันตึงเป๋นอย่างตี้เปิ้นว่าไว้เมินละ ก๋านตี้ถ่มน้ำลายขึ้นฟ้า แน่นอนว่ามันจะตกลงมาใส่หน้าตั๋วเก่า เปรียบเหมือนคนตี้ซอบว่าฮื่อคนอื่นโดยหมะได้แยงผ่อตั๋วเก่า กำอู้ตี้ว่าออกไปนั้น มันก่ จะได้กับตั๋วเก่านั้นเน้าะ อันนี้เป๋นกำหมะเก่าแห๋มอันนึ่งตี้หมะมี๋ไผเถียงได้เจ้า ป้าหมะได้อู้เอาคนเดวเน่อเจ้า คนเฮาจิตใจ๋เป๋นได กำอู้ก่ จะออกมาหยั่งอั้นเจ้า

	ยามฮัก น้ำส้มว่าหวาน ใจ๋บ่ เจยบาน น้ำต๋าลว่าส้ม
	เปิ้นตึงว่าไว้เมินแล้วเจ้า ยามกะลังฮักกั๋น อะหยังก่ ดี ก่ งามไปเหียเสี้ยง อู้หยังเยียะหยังก่ น่าฮัก แต่ปอจังกั๋นเกี้ยดกั๋นขึ้นมา ขนาดน้ำต๋าล ก่ ยังว่าส้ม อู้หยังว่าหยังก่ ผิดหูผิดต๋าไปหมดเสี้ยง เฮ้อ!

	หลับเดิกลุกเจ๊า บ่ ได้เป๋นเจ้า ก่ จักได้เป๋นนาย
	เปิ้นเปรียบคนตี้หมั่นตี๋นหมั่นมือ หมะดีก้านั่ง ๆ นอน ๆ ว่า วันนึ่งต้องได้ดี เป๋นเจ้าคนนายคนเจ้า ไผอยากเป๋นเจ้าคนนายคน ก่ ฮื่อ ลุกเจ๊า ๆจะไปเมาก้านอน ก้าแอ่วเน่อเจ้า

	เผื่อฮู้ปอวาย เผื่อขวายปอหล้า
	คนหมะเก่าเปิ้นเตื๋อนลูกเตื๋อนหลานว่า จะไปเมาจ๊า จะเยียะหยังก่ ฮื่อเวย ๆ หมะอั้นคนอื่นเปิ้นจะเอาไปกิ๋นเหียก่อน ฮื่อมีก๋านตื่นตั๋วอยู่ตลอดเวลาเจ้า จะไปผัดวันประกั๋นพรุ่ง จะหมะตันกิ๋นเปิ้นเจ้า

	สิบปากว่า หมะเต้าต๋าหัน
	เปิ้นว่าไว้ว่า สิบปากว่า หมะเต้าต๋าหัน สิบปากเล่า หมะเหมือนเฮาไปหันคนเดวนาเจ้า อย่างตี้ป้ากะลังจะไปพิสูจน์ แต่ถ้าจะฮื่อดีนาเจ้า ต้องต่อว่า สิบต๋าผ่อ หมะเต้ามือซวาม !

	คนฮักเต้าผืนหนัง คนจังเต้าผืนสาด
	คนเฮาหมะว่าจะหยั่งได ตึงมีคนฮัก แล้วก่ คนจัง จะฮื่อถูกใจ๋คนตึงหมดเป๋นไปหมะได้ แล้วคนตี้จะฮักเฮาเปิ้นเปรียบว่าเต้าผืนหนัง แต่คนจังจะมีนักกว่า เต้าผืนสาด เฮาหมะควรหวังว่า คนตังหลายจะฮักเฮากู้คน เมื่อมีคนฮัก ก่ ย่อมมีคนจังนะเจ้า แป๋งใจ๋ไว้เจ้า

	หมะมีฮื่อหา หมะมาฮื่อเซาะ
	กำหมะเก่าเปิ้นสอนคนหมะฮื่อขี้ค้าน นั่งอยู่หมะดายท่าโจ้ดท่าลาภ (ท่าหากู้ตวยก้าหา นิ) ฮื่อฮู้จักขนขวาย หมั่นตี๋นหมั่นมือ หมะไจ้ท่าฮื่อมันล่นมาหาคนเดวเจ้า

	ไม้ก๊ด ใจ๊แป๋งขอ เหล็กงอ ใจ๊แป๋งเคียว
	ไม้ก๊ด ใจ๊แป๋งขอ เหล็กงอ ใจ๊แป๋งเคียว คนก๊ดอย่างเดียว ใจ๊ก๋านหมะได้ หันก่อ หันก่อ ขนาดไม้ก๊ด เปิ้นยังเอาไว้ใจ๊แป๋งขอ เหล็กงองอ ยังเอาไว้แป๋งเคียว แต่ถ้าคนก๊ด เอาไปใจ๊ไหนหมะได้ ไผตึงหมะคบเจ้า

	คนขี้จิ๊ไปไหน ไผบ่ ถามหา คนมีเมตต๋าไปไหน หมะกั้น
	คนหมะเก่าเปิ้นบอกฮื่อฮู้ว่า ถ้าคนไหนขี้จิ๊ มันตึงหมะไค่มีคนฮักคนซอบ หมะเหมือนคนดี มีเมตตา ไปตังได ก่ มีก้าคนฮัก คนจ้วยเหลือ คนขี้จิ๊ ส่วนมากก่ จะงกตวย เจ้า!

	บัวหมะฮื่อจ๊ำ น้ำหมะฮื่อขุ่น
	กำหมะเก่าเปิ้นสอนลูกสอนหลานฮื่อเลี้ยงใจ๋คนไว้ จะไปอู้จ๋าซื่อแซดฮื่อเปิ้นเสียใจ๋ มีอะหยังก่ ฮื่อฮักษาน้ำใจ๋กั๋นไว้ แบบ บัวหมะฮื่อจ๊ำ น้ำหมะดีฮื่อขุ่นนาเจ้า