| |
 |
|
| |
|
|
|
หน้า 1
หน้า 2
หน้า 3
หน้า 4
หน้า 5
หน้า 6
หน้า 7
หน้า 8
หน้า 9
หน้า 10
หน้า 11
หน้า 12
หน้า 13
หน้า 14
หน้า 15
หน้า 16
หน้า 17
หน้า 18
หน้า 19
หน้า 20 |
| |
| |
กำหมะมี๋
แป๋งใส่ กำหมะใหญ่ แป๋งเอา |
|
| |
เปิ้นว่า เรื่องราวหมะมี๋ แต่ก่
แต่งขึ้นเพื่อฮื่อคนเข้าใจ๋ผิด เรื่องราวมีน่อยเดว ก่
เอาไปแต่งฮื่อเรื่องมันนักขึ้น
เป๋นก๋านเยียะฮื่อคนอื่นเสียหายเจ้า แต่คนก่ ซอบฟังเหียตวย
กับเรื่องราวหยั่งอี้ แม่นก่ เจ้า |
|
| |
|
|
| |
ปากเป๋นลม
เป๋นป๋มตี้แก้ยาก |
|
| |
กำอู้คนเฮา แต๊ ๆ แล้วก่ เป๋นก้าลมปาก
แต่ถ้าอู้หมะดีออกไปแล้ว เกิดปั๋ญหาขึ้นมา มันแก้ยาก
บางครั้งบางเตื้อ เถิงกับเกิดลุกลามเป๋นกรณีพิพาทใหญ่โตก่
เพียงเพราะลมปากต้ะอั้น
คนหมะเก่าเปิ้นเถิงบอกนักบอกหนากับลูกหลานว่า จะอู้อะหยังขอระวัง
จะไปฮื่อกระทบกระเทือนคนอื่นเปิ้นเจ้า |
|
| |
|
|
| |
หน่วยนัก
หนักกิ่ง กำกึ้ดยิ่ง หนักใจ๋ |
|
| |
ต้นไม้ตี้มีหน่วยนักล้ำไป กิ่งมักจะโน้มลงมา
บางทีก่ เถิงหัก เหมือนคนตี้มีกำกึ้ดนักล้ำไป ก่ จะมีก้าความหนักใจ๋
เปิ้นเปรียบเทียบฮื่อผ่อตั๋วอย่างต้นไม้ตี้มีหน่วยนักล้ำไปนาเจ้า
หมะทำฮื่อเกิดประโยชน์อะหยัง กลับจะทำฮื่อเกิดโทษทีหลังด้วยซ้ำไป |
|
| |
|
|
| |
หมูหมะฮื่อหน้า
หมาหมะยี่เขี้ยว |
|
| |
เปิ้นเปรียบแม่ญิงเป๋นเหมือนหมูนาเจ้า
ถ้าหมะฮื่อหน้าป้อจายแล้ว ตี้ไหนป้อจายจะกล้าเข้ามาหา
แต่ยี่เขี้ยวนี่แป๋ว่า ขย่ำก่ ป้าหมะฮู้นาเจ้า |
|
| |
|
|
| |
คนเฮาใหญ่แล้ว
บ่ ต้องมาสอน จิ้งหีดแมงจอน ไผสอนมันเต้น |
|
| |
เปิ้นบอกฮื่อคนตี้เป๋นคนใหญ่แล้วแต่ก่
ยังหมะจ้างกึ้ดเยียะหยัง ต้องฮื่อสอนฮื่อบอก ว่าจิ้งหีดแมงจอน
ยังหมะหันต้องมีไผสอนฮื่อมันเต้นลอ มันก่ ยังจ้างเต้น |
|
| |
|
|
| |
จะหามก่
อาย จะสปายก่ หนัก |
|
| |
เปิ้นอู้เถิงคนขี้ค้านนาเจ้า จะแบกจะหามก่
จ่มว่าอายเปิ้น ถ้าจะสปายก่ ว่ามันหนัก ตกลงจะหยั่งไดก่ หมะเอาซักลวง
เหมือนตี้กำตางภาคกล๋างเปิ้นว่า หนักไม่เอา เบาไม่สู้
หยั่งไดหยั่งอั้นเลยเจ้า |
|
| |
|
|
| |
เยียะนาหล้า
เสียแฮงควาย มีเมียขวายเป๋นข้าลูก |
|
| |
คนหมะเก่าเปิ้นบอกว่า ไผตี้ลงมือเยียะนาจ๊า
จะต้องอิดกับหญ้าตี้ขึ้นฮก เหมือนคนตี้แต่งงานขวาย กว่าลูกจะใหญ่ ก่
ต้องเลี้ยงลูกน่อยอยู่เมิน ฮ้องว่าเป๋นข้าลูก แล้วบางทีก่
หมะตันได้ไจ๊ซักกำ |
|
| |
|
|
| |
ฝนจะตก
จะไปเจื้อใจ๋ดาว มีลูกสาว จะไปเจื้อใจ๋มัน |
|
| |
กำหมะเก่าเปิ้นสอนไว้ ว่าเถิงจะหันดาว
แต่จะไปเจื้อว่าฝนจะหมะตก เอาแน่หมะได้ มีลูกสาว จะไปเจื้อใจ๋มัน
ยิ่งสมัยหมะเด่ว เปิ้นเป๋นคนรุ่นใหม่ คิดใหม่ ป้อแม่หมะมีวันตวยตัน |
|
| |
|
|
| |
เปื้อนกิ๋นมากล้น
หมะท่าจักหา อันเปื้อนจีวา นั้นหายากใบ้ |
|
| |
เปิ้นบอกไว้ว่า
คนเฮาจะฮู้ว่าไผเป๋นเปื้อนต๋าย ฮื่อผ่อเวลาเฮาเข้าต๋าจ๋น
เปื้อนกิ๋นจะหนีหายหมด คนตี้อยู่จ้วยเฮาในเวลาตกตุ๊กได้ยากนั้นแหละ คือ
เปื้อนต๋าย แล้วก่ จะหายากยิ่งแล |
|
| |
|
|
| |
เมื่อคืนลุกเป๋นควัน
เมื่อวันลุกเป๋นเปล๋ว |
|
| |
เปิ้นหมายเถิงคนเจ้าคิดเจ้าแค้น
เรื่องแล้วหมะฮู้จักแล้ว หมะว่าเมื่อคืน เมื่อวัน ก่ เอาไปกึ้ดหาวิธีต่าง ๆ
นานา กึ้ดจ๋นตั๋วเก่าหมะมีความสุข ตึงเมื่อวันเมื่อคืน หมะดีเยียะนาเจ้า
เปิ้นฮ้องว่า ค่ำตั๋วเก่าเจ้า |
|
| |
|
|
| |
|
|