กำหมะเก่า เล่าไว้



	หน้า 1 หน้า 2 หน้า 3 หน้า 4 หน้า 5 หน้า 6 หน้า 7 หน้า 8 หน้า 9 หน้า 10 หน้า 11 หน้า 12 หน้า 13 หน้า 14 หน้า 15 หน้า 16 หน้า 17 หน้า 18 หน้า 19 หน้า 20

	เข้าหมู่แฮ้ง เป๋นแฮ้ง เข้าหมู่ก๋า เป๋นก๋า
	กำหมะเก่าเปิ้นสอนไว้ เปรียบว่า ก๋านวางตั๋วฮื่อเหมือนเปิ้นในก๋านคบค้าสมาคมกับคนหมู่ใด ก่ จะทำฮื่อได้ฮับก๋านยอมฮับจากเปิ้น หมายเถิงก๋านวางตั๋วหมะฮื่อแผกไปจากคนในสังคม สมาคมนั้น ๆ

	กิ๋นฮื่อปอต๊อง หย้องฮื่อปอตั๋ว
	กำหมะเก่ากำนี้ สอนเฮาฮื่อฮู้จักประมาณตั๋ว จะไปเยียะหยังฮื่อเกิ๋นก่ำลังตั๋วเก่า จะตุ๊กใจ๋ปายลูน หมะใจ้หันคนอื่นเปิ้นกิ๋นเปิ้นแต่ง ก่ จะกิ๋นจะแต่งหยั่งเปิ้น แห๋มกำนึ่งเปิ้นว่า หันจ๊างขี้ จะไปขี้หยั่งจ๊าง มีความหมายเหมือนกั๋นเจ้า เฮาต้องฮู้จักประมาณตั๋วเก่า แล้วจะอยู่อย่างสบาย หมะเป๋นหนี้เป๋นข้าเปิ้นเจ้า

	ขอนหมะมีเห็ด ไผตึงหมะเข้าใกล้
	ขอนไม้ หมายเถิงต้นไม้ตี้ต๋ายแล้ว ล้มอยู่ มันจั้งมีเห็ดต่าง ๆ งอกออกมา ซึ่งคนเก็บไปกิ๋นได้ กาว่าจะเอาไปขายก่ ได้นับว่าขอนไม้นั้นยังมีก้า ตึงมีคนเข้าไปรุมเซาะเห็ด แต่ต้นไม้บางอย่าง เห็ดหมะขึ้น ก่ จะหมะมีไผเข้าไปยื่อไปไจ เรื่องนี้เปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า คนเฮา ถ้าหมะได้ทำประโยชน์อะหยังเลย ตึงหมะมีไผเข้าใกล้ หมายเถิง คนตี้มีสมบัติ ตึงทรัพย์สมบัติ และคุณสมบัติเจ้า

	ไปเมืองใด ก่ ฮื่อเอาไฟเมืองนั้น
	เป๋นกำหมะเก่าตี้สอนฮื่อฮู้จักวางตั๋วฮื่อเหมาะสม ไปบ้านไหนเมืองไหน หันเปิ้นเยียะจะได ก่ฮื่อเยียะฮื่อเหมาะสม ตั้ดกับกำตี่ว่า "เข้าเมืองตาหลิ่ว ให้หลิ่วตาตาม"

	ซื้อแปงกิ๋นตึงดูก ซื้อถูกกิ๋นบ่ ดี บ่ ลำ
	คนหมะเก่าเปิ้นสอนไว้ ซื้อคัวฮื่อจ้างผ่อ ถ้าของดี ถึงจะแปงไปน่อยก่ จะไปขี้จิ๊ ของดี มีคุณภาพ หมะเหมือนของตี้รากาถูก ถู๊ก ถูก ซื้อมาใจ๊หมะกี้เตื้อก่ เสีย เป๋นเพราะคุณภาพมันหมะดีเจ้า

	มดแดงมดดำ ต๋ายเปื้อน้ำอ้อย ละอ่อนน่อยหันก้ากำกิ๋น
	เปิ้นว่าแล้ว ก่ หมะมีไผเจื้อ ปากั๋นเตวเข้าใส่ จ๋นต๋ายไปนักต่อนัก ก่ หมะใจ้เป๋นเพราะของตี้เปิ้นเอามาล่อกา อันนี้เป๋นของธรรมดา ธรรมชาติ มันอดหมะได้เจ้า เถิงไผจะเตื๋อนก่ ตึงหมะฟัง ขนาดหันตั๋วอย่างมาแล้วหมะใจ้น่อย ต้องป่อยฮื่อได้บทเฮียนด้วยตั๋วเอง ซึ่งบางเตื้อกว่าจะฮู้ก่ จ๊าไปเหียแล้ว

	บ่ ดีอ่อยข้าวปั๋นผี บ่ ดีเอาลูกเศรษฐีมาเลี้ยง
	คนหมะเก่าเปิ้นเตื๋อนไว้ จะไปอ่อยข้าวปั๋นผี ต๊ะไดมันตึงหมะปอ กับไปเอาลูกเศรษฐีมาเลี้ยง มีต๊ะใด ก่ หมะปอฮื่อเปิ้นใจ๊ เจ้า

	จ้าติว่าน้ำ บ่ หล้างเขียมปล๋า จ้าติว่านา บ่ หลอนไร้ข้าว
	อันนี้เหมือนกับกำตี้ว่า ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว เปิ้นอู้เถิงคนตี้หมั่นเพียร หมะว่า หันหยังก่ เอามาเยียะฮื่อเป๋นเงินเป๋นทองเหียเสี้ยง หมะยอมงอมืองอตี๋น คนจะอี้เถิงจะอยู่ได้ในโลกตี้มีก้าก๋านแก่งแย่งแข่งดีเจ้า

	ตี๋หัวฟาก สนั่นหัวฝา
	กำอู้หมะเก่า ตี้ป้าเอามาบอกมาเล่า เจตนาก่หมะอยากฮื่อกำอู้ดีดี ถูกลืม ป้าฮู้เสิกเสียดายเจ้า ก่ เลยทะยอยเอามาลงไว้ฮื่อหมู่เฮาได้อ่าน ได้ฮู้หันข้อคิดดีดี ตี้คนหมะเก่าเปิ้นอู้ไว้ แต่หมะได้ตั้งใจ๋จะว่าฮื่อไผเจ้า นอกเสียจากคนไดอ่านแล้ว โดนใจ๋ เข้า ก่ เป๋นเรื่องตี้ควรจะต้องสดุดกึ้ดพ่อง กากึ้ดว่า ป้าว่าฮื่อคนนี้ แต่คนนั้นกึ้ดว่า ป้าว่าฮื่อ เหมือนกำว่า ตี๋หัวฟากตังเพ้ ก่ ไปสนั่นหัวฝาตังปู๊น ป้าก่ ขอสูมาเหียเต๊อะเจ้า ป้าหวังดีแต๊ ๆ นาเจ้า

	อย่าอวดสูงกว่าป้อ แม่ อย่าอวดแก่กว่าอาจ๋าน
	กำหมะเก่าเปิ้นสอนคนรุ่นใหม่ว่า หมะดีอวดเก่ง อวดตั๋ว จะไปลืมว่า ป้อแม่ครูอาจ๋านเปิ้นเกิดก่อนเฮา แล้วเปิ้นก่ ฮักเฮา มีความหวังดีกับเฮา เปิ้นมีประสบก๋านนักกว่าเฮา จะได จะได ก่ ฟังเปิ้นพ่องเน่อ คนหมะเก่า จะเยียะหยัง ถ้าได้ยินเสียงจั้กกิ้มตั๊ก เปิ้นยังฟังเจ้า