หน้า 1 หน้า 2 หน้า 3 หน้า 4 หน้า 5 หน้า 6 หน้า 7 หน้า 8 หน้า 9 หน้า 10

หน้า 11 หน้า 12 หน้า 13 หน้า 14 หน้า 15 หน้า 16 หน้า 17 หน้า 18 หน้า 19 หน้า 20

ก๋านกระทำอะหยังตี้กึ้ดหวังฮื่อคนอื่นมีความสุข ตั๋วเก่าก่ ย่อมจะมีความสุขไปตวย ตรงกั๋นข้ามกับกำกึ้ดตี้หมะดี อิจฉาต๋าฮ้อน ย่อมจะ

เยียะฮื่อคนกึ้ดมีความตุ๊กตวยเจ้า

คนหนุ่มฮื่อเอาเก๊า คนเฒ่าฮื่อเอาปล๋าย

เปิ้นสอนเรื่องความสามัคคี หมะว่าคนหนุ่มคนเฒ่าก่ จ้วยกั๋น แต่ก่ ต้องเยียะต๋ามก่ำลังของตั๋วเก่า เก๊ามันหนักก่ ต้องอาศัยคนหนุ่ม ตางปล๋ายจะเบากว่า ก่ ฮื่อคนเฒ่า ก๋านก่ จะเสร็จไปอย่างเรียบร้อย

ปึ้ดขอนหาจั๊กเข็บ

เปิ้นสอนฮื่อคนตี้อยู่หมะสุข ซอบคุ้ยหาเรื่องเก่าขึ้นมาอู้ มาเล่า อาจจะเจอดี ได้ผิดหัวกั๋น ไหน ๆ เรื่องมันก่ แล้วไปแล้ว หมะดีไปขุดไปคุ้ยเอาขึ้นมาแห๋มเจ้า

ป้อนากึ้ดไปหน้า ป้อก๊ากึ้ดคืนหลัง

เปิ้นเปรียบจาวนา ย่อมจะกึ้ดไปว่า จะเยียะจะไดฮื่อข้าวตี้ปลูกออกผลดีงาม ได้ผลผลิตสูง ต่างกับป้อก๊า จะกึ้ดเถิงตืนตี้ลงไป และหาหนตางเอาคืนฮื่อได้ พร้อมกับหาวิธีตี้จะฮื่อได้ก่ำไฮนักตี้สุด

หมาเห่า มันตึงหมะขบ หมาหมะเห่ามันจั้งขี้ขบ

เปิ้นเปรียบคนตี้ดีก้าอู้ เยียะแต๊หมะเป๋นเรื่อง หมะเหมือนคนตี้ดัก ๆ หมะอู้นัก แต่เอาก๋านเอางานดี

มีดพร้าหมะหมั่นฝน มันจ้างเป๋นขี้เมี่ยง

มีดพร้า ก่ เหมือนอ่องออฮ๋องคนเฮา ถ้าหมะหมั่นลับหมั่นฝน มันก่ จะเป๋นขี้เมี่ยง ใจ๊หยังก่ หมะแดง ต้องฮู้จักหมั่นฝึกหมั่นฝน มันเถิงจะพร้อมใจ๊ก๋านได้กู้เมื่อ กู้ยาม