กำหมะเก่า เล่าไว้



	หน้า 1 หน้า 2 หน้า 3 หน้า 4 หน้า 5 หน้า 6 หน้า 7 หน้า 8 หน้า 9 หน้า 10 หน้า 11 หน้า 12 หน้า 13 หน้า 14 หน้า 15 หน้า 16 หน้า 17 หน้า 18 หน้า 19 หน้า 20

	ฟั่งได้หมะดีเอา เผาไหม้หมะดีกิ๋น
	เปิ้นเตื๋อนสติ หมะฮื่อฮีบฮ้อนเกิ๋นไป ก๋านตี้กะลังเยียะมันจะหมะได้ดี เหมือนปิ้งปล๋าไหม้ มันก่ หมะดีกิ๋นน้อะเจ้า

	กำปากเหมือนผีสอน ตี้นอนเหมือนโหม้งกระต่าย
	เปิ้นเปรียบเถิงคนตี้ดีก้าอู้ อู้เก่งเหมือนผีสอน แต่เอาแต๊แล้ว เยียะหยังหมะจ้าง ขนาดตี้นอนตั๋วเก่าก่ ยังละไว้เหมือนโหม้งกระต่าย

	แล่งใหญ่แล่งง่าว แล่งยาวแล่งเซอะ
	เปิ้นเปรียบคนตี้หมะมีกำกึ้ด อ่องออน่อย ว่า กึ้ดหยังเยียะหยัง ก่ หมะถูก หมะถิ้มกับเปิ้น ไปลวงไซลวงซ่อนปู๊น หมะว่าจะอายุนักต้ะไดก่ จ้าง

	ใจ๋ใสเป๋นบุญ ใจ๋ขุ่นเป๋นบาป
	เปิ้นว่า คนเฮาตี้มีจิตใจ๋ใสสะอาด กึ้ดก้ากำดี มุ่งหวังฮื่อคนอื่นเป๋นสุข จิตใจ๋ตั๋วเก่าย่อมมีความสุขตวย แต่ถ้ากึ้ดฮ้ายฮื่อคนอื่นอยู่เล่ย ๆ ตั๋วเก่าก่ ฮ้อนเจ้า นั่งไหนนอนไหน ก่ หมะเป๋นต๋าสุข

	ซื้อควายยามนา ซื้อผ้ายามหนาว
	เปิ้นสอนฮื่อฮู้จักวางแผนก๋านไว้ก่อน หมะอั้นจะได้ของแปงแล้วหมะถูกใจ๋ตวยเจ้า ควายยามเยียะนา ไผ ๆ ก่ ล่นเซาะซื้อ ป้อก๊าก่ ดูต้างตั้งรากาสูง เหมือนกั๋น ถ้าอากาศหนาวขึ้นมาเมื่อใด ก่ ล่นเซาะซื้อเสื้อหนาว มันก่ แปงก่าเจ้า

	ไม้ต้นเดว หมะเป๋นก๋อ ป๋อต้นเดวหมะเป๋นเหล่า
	เปิ้นเปรียบว่า คนเฮาหมะสามารถอยู่คนเดวได้ และก่ หมะสามารถเยียะก๋านใหญ่ได้ด้วยตั๋วคนเดว เฮาต้องฮ่วมแฮงฮ่วมใจ๋กั๋น กิจก๋านต่าง ๆ จุ่งจะเป๋นเรื่องขึ้นมาได้ ไม้ต้นเดวเปิ้นหมะฮ้องว่า กอ ต้นป๋อต้นเดวมันตึงหมะเป๋นป่า เจ้า

	ใบบัวปกจ๊าง ต๊างนาซ่อนหอย
	คนหมะเก่าเปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า คนเฮาเยียะหยังไว้ตี้ใด จะดีจะชั่วก่ ต๋าม มันตึงมีคนฮู้จ๋นได้ เหมือนกำว่า ความลับหมะมี๋ในโลกเจ้า ใบบัวน่อย ๆ จะไปปกตั๋วจ๊างใหญ่ ๆ ได้กุ้มจะไดเจ้า

	แมวขึ้นค่วน หมะม่วนใจ๋หนู
	แมวกับหนู เป๋นของแป๊กั๋น เปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า คนเฒ่ากับละอ่อน กาว่าหัวหน้ากับลูกน้อง เข้าใก้กั๋นละจะเยียะฮื่อฝ่ายนึ่งอึดอัด หมะม่วนใจ๋ ต้องแป๋งตั๋วลีบ เถิงแม้ว่า จะหมะได้ไล่ยับจับผิด เหมือนแมวกับหนูก่ต๋ามเต๊อะ

	ไค่ฮู้ฮื่อถาม ไค่งามฮื่อแต้ม
	เปิ้นสอนว่า ถ้าเฮาหมะเข้าใจ๋อะหยัง จะไปดักไว้ ฮื่อถามไถ่ จะเกิดความฮู้ขึ้นกับตั๋ว เหมือนแม่ญิง ถ้าไค่งามนักขึ้นก่ ต้องย่องต้องแต้ม แต่สมัยหมะเด่ว ป้อจายก่ ซอบย่องซอบแต่งเหมือนกั๋นเจ้า

	แก่เพราะกิ๋นข้าว เฒ่าเพราะเกิดเมิน
	กำนี้เปิ้นหมายเถิงคนตี้หมะได้ทำประโยชน์ฮื่อไผ แม้แต่กับตั๋วเก่า อยู่ไปวัน ๆ เป๋นคนไร้ก้า เปิ้นฮ้องคนแบบนี้ว่า แก่เพราะกิ๋นข้าว เฒ่าเพราะเกิดมาเมินแล้วหมะดาย