กำหมะเก่า เล่าไว้



	หน้า 1 หน้า 2 หน้า 3 หน้า 4 หน้า 5 หน้า 6 หน้า 7 หน้า 8 หน้า 9 หน้า 10 หน้า 11 หน้า 12 หน้า 13 หน้า 14 หน้า 15 หน้า 16 หน้า 17 หน้า 18 หน้า 19 หน้า 20

	ยามมีกิ๋นติก ๆ ยามหมะมีพับต๋าหยิบ ๆ
	เปิ้นเตื๋อนคนตี้หมะมีกำกึ้ด ซอบใจ๊จ่ายเกิ๋นฐานะ หมะฮู้จักฮอมเงินฮอมทองไว้พ่อง เผื่อกำลูน

	จะไปเอาคนต๋าบอดมานำตาง จะไปเอาคนต๋าฟางมาแบกไม้แคร่
	เปิ้นเปรียบคนต๋าบอด คือคนตี้หมะมีความฮู้ ถ้าฮื่อมานำหน้า ก่ อาจจะปาไปเข้าป่าโข่ว ป่าเครือ เหมือนคนต๋าฟาง คือฮู้หมะจริงหันหมะแจ้ง จะปาเฮาไปผิดตี้ผิดตาง ก่ ได้เจ้า

	อย่าหยุบของเปิ้นมาเล่น อย่าเต้นฮื่อเปิ้นหันลาย
	อย่าหยุบของเปิ้นมาเล่น อย่าเต้นฮื่อเปิ้นหันลาย อย่าท้าทายนักปราชญ์ อย่าประมาทผู้มีศีล คนหมะเก่าเปิ้นห้ามหมะฮื่ออวดดี ถือดี ฮื่อมีมรรยาท นอบน้อมถ่อมตั๋ว หมะฮื่ออวดหลวกต๊าตายผู้ฮู้ ผู้มีศีล ไผได้ป้บได้ฮู้จักก่ จะอินดู เมตต๋า

	มีเงินเอาออกฮื่อเปิ้นกู้ มีกำอู้อยู่ในใบลาน
	มีเงินเอาออกฮื่อเปิ้นกู้ มีกำอู้อยู่ในใบลาน เป๋นสถานตี้ว่างเปล่า คนหมะเก่าเล่าไว้ สิ่งเหล่านี้เป๋นสิ่งตี้หมะมีประโยชน์ คนหมะเก่าเปิ้นว่า หมะดีเจ้า สู้เอาเงินออกมาลงทุนทำกิจก๋านตี้จะทำก่ำไฮฮื่อ เอาความฮู้ตี้มีอยู่ออกมาใจ๊ทำประโยชน์ฮื่อตึงตั๋วเก่าและคนอื่นดีกว่า จึ่งจะนับว่า หมะเสียจ้าติเกิด

	บ่ กิ๋นก่ ปาก บ่ อยากก่ ใจ๋ หมั่นดักก่ ไซ หมั่นใจ๋ก่ แฮ้ว
	เปิ้นว่า คนเฮา ถ้าตัดความอยาก หมะว่าอยากกิ๋น กาว่าอยากได้ ก่ จะมีความสุข ตี้ตุ๊ก ๆ กั๋นอยู่ตึงวันนี้ก่ เพราะความอยาก ถ้าพยายามลดความอยากลงพ่อง จีวิตก่ จะเรียบง่ายกว่านี้ เจ้า

	ตุ๊กจะไปหนี มีแล้วจะไปอวด
	เปิ้นสอนว่า คนเฮาเมื่อยามตุ๊กจะไปฟั่งท้อถอย ฮื่อหมั่นเซาะว่าหากิ๋น จะไปขี้ค้าน แล้วถ้ามั่งมีศรีสุขขึ้นมาก่ จะไปทะนงตั๋ว อวดมั่งอวดมี ฮื่อเปิ้นหมั่นไส้ เจ้า

	จะไปหลวกก่อนหมอ จะไปซอก่อนปี่
	เปิ้นสอนหมะฮื่ออวดเก่ง อวดดี คนเฮา ฮ่อมไผฮ่อมมัน คน ๆ เดวหมะใจ้จะเก่งไปเหียกู้ฮ่อม คนหมะเก่าเปิ้นเตื๋อนสติเจ้า

	ของกิ๋นลำอยู่ตี้คนมัก ของฮักอยู่ตี้คนเปิงใจ๋
	คนหมะเก่าเปิ้นสอนไว้ ของกิ๋นจะลำก่ อยู่ตี้คนมัก คนหมะมักก่ ตึงว่าหมะลำ เปิ้นเปรียบฮื่อฟังเพื่อเตื๋อนสติ ป้อแม่ คนใหญ่ว่า หมะดีไปบังคับลูกหลานในเรื่องคู่ครอง เพราะคนตี้จะต้องอยู่ตวยกั๋นไปแห๋มตลอดชีวิตนั้น ควรจะเป๋นคนตัดสินใจ๋เองเจ้า ของกิ๋นหมะมัก หมะจ้างขับจ๋ำ ของกิ๋นหมะลำหมะจ้างก๋ำป้อน

	ฮักเปิ้น จั้งเสียตั๋ว
	ก๋านตี้เฮาฮื้อความฮักไผ ๆ ก่ เป๋นสิ่งตี้ดี ถ้าเป๋นความฮักแบบเมตต๋าธรรม แต่ถ้าจะฮักล้ำไป จ๋นก๋ายเป๋นหลง ก่ หละวัง จะเสียตั๋ว เจ้า

	คนหมั่นต๋ายหลังด้าน คนขี้ค้านต๋ายหลังหัก
	เปิ้นเปรียบคนตี้มีความขยันหมั่นเพียร ว่า เยียะก๋านไปตึงวัน ๆ หลังอาจจะด้าน แต่ก๋านแล้ว คนขี้ค้าน จะฮอมก๋านไว้นัก ๆ แล้วก้อยลงมือเยียะ ก่ จะเยียะฮื่อก๋านหมะเสร็จ เหมือนหลังหัก ล้มเหลว