หน้า 1 หน้า 2 หน้า 3 หน้า 4 หน้า 5 หน้า 6 หน้า 7 หน้า 8 หน้า 9 หน้า 10

หน้า 11 หน้า 12 หน้า 13 หน้า 14 หน้า 15 หน้า 16 หน้า 17 หน้า 18 หน้า 19 หน้า 20

 
  เกิดเป๋นคน เข้าห้วยใดก่ ฮื่อมันสุด ขุดห้วยใดก่ ฮื่อมันตึ๊ก  
  เพื่อหมะฮื่อเสียจ้าติเกิด หมะว่าเยียะหยังก่ฮื่อเฮียนฮู้ฮื่อ ถอง ๆ เหมือนเข้าห้วยเข้าป่าก่ ฮื่อมันขว้อย หมะเยียะขว้างเกิ่งขว้างก๋างเน่อเจ้า  
     
  หมาขบ จะไปขบตอบหมา  
  เปิ้นสอนว่า คนเฮาเมื่อมีไผมาเยียะฮื่อโขดฮื่อเกี้ยด ก่ จะไปผูกพยาบาท ตอบโต้ ฮื่อกึ้ดว่า เขาด้อยกว่าเฮา เขาหมะฮู้ เขาเถิงว่า เฮาจะลดตั๋วลงไปโต้ตอบเขา จะหมะได้ประโยชน์อะหยังกับเฮาเลยเจ้า  
     
  หนามแก่ป๋ายมุ่ม หนามหนุ่มป๋ายแซว ปักบ่อแผวจ้างอ่อนเบ้อ  
  เปิ้นว่า หนามแก่เถิงแม้ป๋ายจะมุ่ม แต่ก่ แข็ง ดีกว่าหนามหนุ่ม เถิงแม้ป๋ายจะแหลม แต่ก่ อ่อน ปักหมะเข้า เปรียบเหมือนคนตี้เปิ้นมีความฮู้ แม้ท่าทางจะทื่อ หมะแสดงออกมา ก่ ดีกว่าคนมีความฮู้น่อย ตี้มักจะซอบแสดงความอวดฮู้ เอาแต๊แล้วก่ หมะฮู้แต๊ซักเรื่อง  
     
  สวรรค์มีอยู่ในอก หม้อนะฮกมีอยู่ในใจ๋  
  สวรรค์มีอยู่ในอก หม้อนะฮกมีอยู่ในใจ๋ หม้อไฟมีอยู่ตี้ปาก ความตุ๊กความยาก อยู่ตี้ตี๋นกับมือ คนเฮาทำความดีก่ มีสุข ทำความหมะดีก่ มีตุ๊ก อู้ดี ก่ เป๋นศรีแก่ปาก อู้หมะดี ก่ ฮ้อนเป๋นไฟ อยู่ไหนกิ๋นไหนหมะเป๋นต๋าสุข จะได้ดี ได้ยาก ก่ อยู่กับตี๋นกับมือฮ๋องตั๋วเก่าทั้งนั้น
สรุปว่า ตั๋วเก่าตังน้าน หมะใจ้คนอื่นเจ้า
 
     
  เผื่อฮู้คิง น้ำปิงปอแห้ง  
  เปิ้นสอนฮื่อฮู้จักวางแผนไว้ก่อน จะอู้จะจ๋า ก่ ต้องกึ้ดฮื่อดีก่อน เกิดก๋านผิดพลาดขึ้นมา ก่ แก้ไขหมะตันแล้วเจ้า  
     
  ถ้วยแตกแล้ว เอามาแตะต่อกั๋น ตี้ไหนจามัน จะหายแตกร้าว  
  เปิ้นว่าไว้ดีเจ้า ว่า คนเฮาก่อนจะอู้ออกไป หมะกึ้ดหน้ากึ้ดหลังก่อน แล้วจะมาแก้ตั๋วกำหลัง มันก่ เหมือนถ้วยชามตี้แตกร้าวไปเหียแล้ว เอามาแตะต่อกั๋นใหม่ หยั่งใดมันก่ ตึงหมะเหมือนเก่าเจ้า  
     
  ตุกหยุก ๆ ข้าวสุกเต๋มก่อง ต้องหย้อง ๆ ข้าวก่องหมะมี  
  กำหมะเก่านี้เปิ้นเปรียบฮื่อหันว่า คนบางคนตี้เปิ้นหมะแต่งตั๋ว แต่มีเงินมีทอง เหมือนมีข้าวสุกเต๋มก่อง หมะเหมือนบางคนตี้เอาก้าแต่งหย้อง แต่ความจริงก๋วงใน เงินทองหมะมี เหมือนหมะมีข้าวในก่องหนะเจ้า  
     
  เยียะฮื่อเปิ้นฮักยากนักจักหวัง เยียะฮื่อเปิ้นจังกำเดวก่ ได้  
  เปิ้นว่าคนเฮา กว่าตี้จะฮื่อเปิ้นฮัก ไว้เนื้อเจื้อใจ๋ได้ บางทีใจ๊เวลาเป๋นปี๋ ๆ แต่ถ้าอยากฮื่อเปิ้นจัง และด่าว่าตึงเมือง ก่ สามารถทำได้ชั่วข้ามคืนเจ้า ตั๋วอย่างหันอยู่ จะ จะ  
     
  กำฟู่นักปราชญ์เหมือนดาบสองคม  
  กำฟู่นักปราชญ์ เหมือนดาบสองคม กำฟู่คนโง่งม เหมือนลมปั๊ดยอดไม้ เปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า ถ้าผู้ฮู้เปิ้นอู้อะหยัง ก่ ฮื่อเฮาฟังแล้วนำมากึ้ด เพราะจะต้องมีความหมายลึกซึ้ง มะเหมือนกำอู้ของคนโง่งม เปิ้นเปรียบเหมือนลมปั๊ดยอดไม้ หมะมีความหมาย ไร้สาระ หมะต้องเอามากึ้ดฮื่อเสียเวลาเจ้า  
     
  แล่งเมินก่ แล่งหันลาย แล่งขวายก่ แล่งหันแซง  
  เปิ้นบอกเล่าเถิงนิสัยของคน ใหม่ ๆ ก่ ดูดี แต่ปออยู่กั๋นเมินเข้า ลายก่ ออก เหมือนยิ่งแจ้งก่ หันลายแซงชัดขึ้นติก ๆ