|
|
||
|
หน้า 1 หน้า 2 หน้า 3 หน้า 4 หน้า 5 หน้า 6 หน้า 7 หน้า 8 หน้า 9 หน้า 10 หน้า 11 หน้า 12 หน้า 13 หน้า 14 หน้า 15 หน้า 16 หน้า 17 หน้า 18 หน้า 19 หน้า 20 |
||
| กันว่าจะมัด หมะต้องมัดด้วยป๋อ ก้าปากก้าคอ มัดกั๋นกะได้ | ||
| เปิ้นบอกว่า คนเฮาจะผูกใจ๋กั๋น ก่ ด้วยกำอู้ กำจ๋า หมะต้องเอาเจื้อกเอาป๋อมามัดเลย หมะเจื้อก่ ลองผ่อเจ้า อู้ม่วนจ๋าหวาน มีน้ำใจ๋ฮ่อกั๋นจากใจ๋จริง ไผตึงหมะหนีไปเจ้า | ||
| ก้นข้าวหมะฮ้อน หมะเป๋นต้าไห มันเป๋นแต่ไฟ หมะใจ้กับหม้อ | ||
| เปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า ก๋านจะด่วนตัดสินเรื่องราวใดใด ก่ ฮื่อผ่อเถิงต้นเหตุแต๊ ๆ ก่อนว่าเป๋นจะใด ตั้งหม้อหมะฮ้อนอาจเป๋นต้าไฟหมะแฮง หมะใจ้หม้อหมะดี | ||
| โจรปล้นยังเหลือเฮือนไว้ ไฟไหม้ยังเหลือแผ่นดิน | ||
|
โจรปล้นยังเหลือเฮือนไว้ ไฟไหม้ยังเหลือแผ่นดิน แต่ก๋านพนันมันกิ๋น แม้แต่แผ่นดินก่ หมะค้างอยู่ คนเฒ่าเปิ้นตึงสอนไว้ เรื่องก๋าน พนัน มันเป๋นสิ่งทำฮื่อคนตี้หลงมันต้องเสียคน สิ้นเนื้อประดาตั๋ว ระวังตั๋ว เจ้า ต๋อนนี้กะลังเป๋นหน้าฟุตบอล จะไปหน้ามืดเน่อเจ้า จะเสียคน |
||
| ของกิ๋นหมะมัก หมะจ้างขับจ๋ำ ของกิ๋นหมะลำ หมะจ้างก๋ำป้อน | ||
| เปิ้นเตื๋อนสติคนตี้ซอบเจ้ากี้เจ้าก๋าน วุ่นวายเรื่องส่วนตั๋วของคนอื่นเปิ้น มันคนละคน คนละใจ๋ จะไปฮื่อซอบเหมือนกั๋นได้จะใดเจ้า | ||
| ว่าฮื่อเปิ้น หมะซวามง่อนตั๋วเก่า | ||
| คนหมะเก่าเปิ้นสอนไว้ดีเจ้า เปิ้นเตื๋อนคนตี้ซอบว่าฮื่อคนอื่น ว่า เฮาจะไปท่าจับผิดก้าคนอื่น ลองย้อนมาผ่อตั๋วเก่าเฮาลอ ว่า ตี้เฮาว่าฮื่อเปิ้นนั้น ตั๋วเฮาดีละกาเจ้า | ||
| แป๋งเฮือน ต๋ามใจ๋คนอยู่ สานอู่ต้องผ่อตั๋วคนนอน | ||
| เปิ้นบอกว่า ก๋านแป๋งเฮือนก่ ต้องตวยใจ๋คนตี้จะอยู่ ถ้าไปแป๋งฮื่อแล้วหมะถูกใจ๋ จะเป๋นโต๊ด เลือกคู่ ก่ ต้องผ่อเอาคนเดว ต้องใจ๊เวลาศึกษากั๋นฮื่อเมิน ๆ และก่ ต้องฟังกำแนะนำตักเตื๋อนจากคนใหญ่ หมะอั้นน้ำต๋าจะเจ๊ดหัวเข่ากำลูน | ||
| อดเผ็ดกิ๋นหวาน อดทนสานจะได้ส๊า | ||
| เปิ้นสอนคนเฮาฮื่อมีความอดทน ตุ๊กยากก่อนแล้วจะสบายกำลูน เหมือนก๋านอดทนสาน แล้วหมะจ๊าก่ จะได้ส๊าไว้ใจ๊เจ้า | ||
| เสียมหมะคมฮื่อใส่ด้ามหนัก ๆ ความฮู้หมะนักฮื่อหมั่นฮ่ำเฮียน | ||
| เปิ้นเปรียบคนเฮา ถ้าหมะมีความฮู้นัก ก่ ฮื่อหมั่นฮ่ำหมั่นเฮียน เหมือนเสียมตี้หมะคม ต้องใส่ด้ามหนัก ๆ คนเฮาหมะใจ้หลวกมาตั้งแต่ในต๊องตี้ไหนเจ้า | ||
| ข้าวหมะได้ตาก ต๋ำปึก คนหลึกมันตึงสอนยาก | ||
|
เปิ้นเปรียบว่า คนเฮาถ้ามันหลึก มันหลึ่ง สอนตึงยาก มันตึงดื้อ เหมือนข้าวหมะได้ตาก เอามาต๋ำ มันจ๊าเจ้า เสียเวลาเป๋นเมินเป๋นนาน กว่าจะสอนฮื่อดีได้เจ้า |
||
| มารหมะมี ป๋ารมีหมะแก่ ลูกหมะฟังกำป้อแม่ ยากนักจักเป๋นดี | ||
| เปิ้นหมายเถิงคนเฮา หมะว่าจะเยียะหยัง มันต้องมีอุปสรรค เฮาต้องพยายามฝ่าฟันอุปสรรค เถิงจะป้บความสำเร็จ ลูกเต้า ตี้หมะเจื้อฟังกำป้อแม่ ตี้เปิ้นได้ฮู้ได้หันมาก่อน ตึงจั้งหมะได้ดี | ||