โบราณคดีสัญจร ล้านนาสู่ศรีวิชัย

ไหว้วอนขอ มีอยอกราบนบ นึกถึงท่านเจ้า อินทา
เทพารักษ์ มเหสิกขา กราบไหว้วันทา ปวงเทพทั้งนั้น
ขอมาจ้วยกึ้ด ค่าวฮี้อกับฉัน วิงวอนเทวัญ ท่านไท้

บ่เกยเขียนค่าว กำเมืองนั้นไซร้ ตั้งใจ๋จะได้ ลองดู
วันตี้สามนั้น รายก๋านงามหรู เปิ้นปาไปดู ของดีเมืองใต้
ออกจากบ้านเฮา บิ่นหน้าล่องใต้ รถตวยกันไป เป็นถ้อย...

คลิกอ่านเรื่องราวต่อไป

           แม่มีลูกชายอยู่สามคน แล้วหลังจากนั้นก็ ไม่มีอีกเลย  แม่คิดฝันอยากได้ลูกสาวซักคนหนึ่ง แต่ฝันก็ยังไม่ยอมเป็นจริง จนลูกชายคนเล็กอายุได้ ๒๑ ปี  แม่ถึงได้มีโอกาสได้ลูกสาวคนสุดท้องคนนี้มาอย่างปาฏิหาริย์

          ลูกชายพากันตื่นเต้น ดีใจ เห่อน้องสาวคนนี้อย่างออกนอกหน้า  โดยเฉพาะพี่ต่อ ซึ่งรักเด็กเป็นทุนอยู่แล้ว ดูแลน้องอย่างดี ขอเอาน้องไปนอนด้วยในเวลากลางคืนทุกคืน  แม้แต่พ่อ ก็เห่อลูกสาวคนเล็กด้วยกับเขาเหมือนกัน....

          จนโตพอที่จะพูดได้ ก็มีปรากฏการที่แปลกประหลาดเกิดขึ้นอีก  คือพอเขาเริ่มหัดพูด  ภาษาที่ออกมาจากปากของเขา คือภาษาที่พวกเราคนเมืองเรียกว่า กำไทย  จนในที่สุดทุกคนก็ต้องพูดกับเขาด้วยภาษาภาคกลาง รูปร่าง ผิวพรรณก็ ไม่มีส่วนละม้ายคล้ายพ่อ แม่ พี่ ๆ ทุกคนเลย

          แต่ส่วนที่เหมือนพี่ ๆ ก็คือ ความเป็น ศิลปินแต่กำเนิด ความชอบที่คล้ายคลึงกัน การพูดจา แง่คิด ก็ดูเข้ากันได้กับพี่ ๆ ราวกับพิมพ์เดียวกัน  การใช้ชีวิตที่ชื่นชอบจะอยู่ทำงานในเวลากลางคืน และนอนในเวลากลางวัน !

คลิกอ่านเรื่องราวต่อไป

          ครั้งหนึ่ง หลายปีมาแล้ว  ป้าแอกับแม่ได้ร่วมเดินทางไปทัศนาจรภาคใต้  จากการทำรายการของกรมศิลปากร  เรียกว่า  ทัศนาจรจากล้านนาสู่ศรีวิชัย  เราไปด้วยกันกว่าร้อยคน ด้วยรถบัสขนาดใหญ่หลายคัน และรถตู้ของพวกเจ้าหน้าที่อีก  จากเชียงใหม่ล่องลงไปเรื่อย ๆ พักค้างคืนคืนแรกที่ชุมพร ตรังและต่อมาก็ถึงหาดใหญ่  เหตุเข้าใจผิด  เกิดขึ้นที่นี่เอง  หาดใหญ่ ซึ่งเป็นเมืองใหญ่ทันสมัยมาก  โรงแรมเขาก็โก้  มีทุกอย่างเหมือนโรงแรมต่างประเทศ  เราเข้าพักอยู่ด้วยกัน ที่ห้อง 3045  เขาแจกการ์ดให้หนึ่งแผ่น แทนกุญแจแบบสมัยเก่า  เราจะเข้าห้องของเราได้ ก็โดยสอดการ์ดเข้าที่ช่องประตู  แล้วเปิดลูกบิดเข้า  ประตูก็จะเปิดออก  หลังจากเราเข้าไปได้แล้ว  ภายในห้องก็ยังมืดตื้ออยู่  เราต้องใช้แผ่นการ์ดที่เราใช้เปิดประตู เสียบเข้าไปที่กล่องซึ่งติดไว้ข้างประตูนั่นเอง  ไฟฟ้าและอุปกรณ์ไฟฟ้าทุกชนิดที่อยู่ภายในห้องก็จะเปิดทำงาน  มันน่าทึ่งจริง ๆ  เราต้องเรียนรู้ทุกสิ่งที่มีอยู่ในห้องของเรา  มันสนุกจริง ๆ

คลิกอ่านเรื่องราวต่อไป

           วันนี้เป็นวันเสาร์  และเป็นวันสิ้นเดือนด้วย ภารกิจของแม่คือ ต้องไปจ่ายเงินเดือนคนงานที่สวน  ซึ่งแม่ทำเป็นประจำทุกเดือน  แม้จะมีคนบอกว่า  ทำไมแม่ไม่ให้ลูกไปแทน  แต่แม่บอกว่า  แม่ชอบไปสวน  แวะดูสวนนั้นสวนนี้  แวะข้างถนนซื้อนั่นซื้อนี่  และที่แม่ต้องแวะเป็นประจำ  คือตลาด แม่มาลัย  มีแผงขายปลาที่แม่เป็นเจ้าประจำทุกเดือน  ซึ่งเขาเอาปลาจากเขื่อนมาขาย  มีปลาแปลก ๆ หลายชนิด  บางครั้งแม่ก็ต้องถามแม่ค้าถึงวิธีเอาปลาชนิดนั้น ๆ ว่าเอามาทำอะไรกินก็มี  ที่แม่ซื้อประจำคือ ปลาบึก ซึ่งเขาบอกว่า  เป็นปลาจากเขื่อนแม่งัด  ปลาตะเพียน  ปลาหลด (คล้ายปลาไหล  แต่ตัวสั้นกว่า และมีลายเป็นจุด ๆ มีแม้กระทั่งปลาแข้  แม่รู้จักแต่ชื่อ ไม่เคยเห็นตัว  มีคนบอกว่า เหมือนปลากด แต่ตัวใหญ่  เนื้อเป็นสีเหลือง ละเอียดกว่า เนื้อปลาบึก และก็แพงกว่าด้วย  แม่จะไม่ลืมแวะดูทุกครั้งที่ได้ไปสวน

 

            สิ้นเดือนนี้ตรงกับวันเสาร์ ซึ่งเป็นวาระของแม่ที่จะต้องไปที่ชมรมพลังจักรวาล  แม่จึงขอคุณ ไพโรจน์ มาอยู่แทน  เขาไม่ขัดข้อง  ในตอนเช้า  แม่จึงเข้าไปที่ชมรมฯก่อนเพื่อคอยให้คุณไพโรจน์มาเปลี่ยน  แม่จึงจะออกไป  เป็นเวลา ๑๐ โมงพอดี ที่คุณไพโรจน์เข้ามา  และมีของมาฝากแม่ด้วย

            “ เอ้า นี่ป้า  ตะกรุด พระท่านให้มา  ผมได้มาหลายอัน  ให้ป้าอันหนึ่ง  ติดตัวไว้เป็นสิริมงคล “

คลิกอ่านเรื่องราวต่อไป

มีเรื่องราวอะไรสนุกๆ มีสาระบ้าง ไม่มีบ้าง อย่าเก็บไว้คนเดียว เล่าสู่กันฟังดีกว่า

อยากเล่าเรื่องราวของท่านกรุณาส่งมาได้ที่ new@khonmuang.com

 เสือน้อยเป็นพระเอกในเรื่องนี้  จริง ๆ แล้ว  เสือน้อยไม่ใช่เสือ  และก็ไม่ใช่แมว  แต่เสือน้อยคือ หมาไทยตัวหนึ่ง  ซึ่งเจ้าของเดิมเขาบอกว่า  เสือน้อยเกิดมาจากพ่อ แม่ที่เป็นพันธุ์บางแก้ว  มีชื่อเสียงดังมาก  ว่าเป็นพันธุ์ไทยแท้ ......

คลิกอ่านเรื่องราวต่อไป

นิยายรักเศร้าสะเทือนใจ  ชีวิตรักสุดระทมของโก้งศรี

          ตลอดชีวิตของโก้งศรี ช่างมีแต่ความอาภัพ  ตั้งแต่เล็กจนเติบโตมาถึงตอนนี้  ก็เรียกได้ว่า  มีอายุอยู่ในวัยดึกแล้ว  แต่ก็ยังไม่มีใครที่จะมองเห็นความงามของเธอเลย  แถมบางคนยังทึกทักเอาว่า  เธอคือผู้ชายเสียอีกแน่ะ ......

คลิกอ่านเรื่องราวต่อไป

 แม่เป็นคนช่างเก็บ  เก็บ จนบางครั้งก็ยังสงสัยตัวเองว่า  จะเก็บไปทำไม เช่นสมุดเช็ค บัตร เอ ที เอ็ม  และแม้กระทั่งข้าวของต่าง ๆ  แล้วเวลาต้องการใช้ ก็จะหาไม่เจอ  เป็นเหตุการณ์ประจำวันก็ว่าได้  แล้วก็ไม่เข็ดสักที ......

คลิกอ่านเรื่องราวต่อไป

       ทุกครั้งที่นิวกับพี่มีโอกาสได้กลับบ้านที่เชียงใหม่  เราจะได้พบกับสมาชิกสี่ขาที่บ้าน และจะได้รับการต้อนรับอย่างดี  ไม่ว่า การกลับไปบ้านของเราจะมีระยะห่างเกือบปีก็ตาม......

คลิกอ่านเรื่องราวต่อไป

     เรื่องนี้ค่อนข้างยาว   มันเป็นเรื่องการที่ต้องได้รับหมายเรียกของศาล ให้ไปแก้คดีที่ถูกฟ้องว่า  ไม่ชำระเงินค่าจ้างซ่อมรถ  เรื่องมันมีอยู่ว่า......

คลิกอ่านเรื่องราวต่อไป

ความทุกข์ที่สุดในชีวิต

            แม่มีลูกชายสามคน อายุเรียงกันมาเลย คือ ลูกต้นแก่กว่าลูกต่อ ๒ ปี ลูกต่อก็แก่กว่าน้องตึ้ก ๒ ปี  แม่ต้องเลี้ยงลูกตั้งแต่เกิดด้วยตัวเอง  ลูกทุกคนดื่มนมแม่  ส่วนพ่อไปทำงานไกล ตอนแรกทำอยู่ที่ต่างอำเภอซึ่งอยู่ห่างจากบ้านกว่า ๔๐ กิโลเมตร....

คลิกอ่านเรื่องราวต่อไป

อยู่มาวันหนึ่ง ลูกต่อ เกิดมีไอเดียเด็ดผุดขึ้นมาในสมอง

          “ แม่ แม่ ต่อจะซื้อไก่ไข่มาเลี้ยงนะ ” 

          “ อย่าเลยน่า บ้านเรามีหมา  แล้วไหนจะต้องซื้ออาหารเลี้ยงมันอีกไง ”.....

คลิกอ่านเรื่องราวต่อไป

มันเป็นครั้งแรก ที่มูมูเริ่มเป็นสาว  เธอชักรู้สึกเก้อเขินบ้างเล็กน้อยที่ใคร ๆ    ก็หันมาเอาใจใส่เธอ  ไม่ว่าเธอจะทำอะไร  ใคร ๆ ก็พากันวิ่งตามล้อมหน้าล้อมหลัง  จนแม้กระทั่งเวลาที่เป็นส่วนตั๊วส่วนตัว  เช่นเวลาปวดท้อง  จนมูมูรู้สึกผิดปกติ   เต้แอบกระซิบกับแม่ว่า....

คลิกอ่านเรื่องราวต่อไป