แม่เก็บจนได้เรื่อง
แม่เป็นคนช่างเก็บ เก็บ จนบางครั้งก็ยังสงสัยตัวเองว่า จะเก็บไปทำไม เช่นสมุดเช็ค บัตร เอ ที เอ็ม และแม้กระทั่งข้าวของต่าง ๆ แล้วเวลาต้องการใช้ ก็จะหาไม่เจอ เป็นเหตุการณ์ประจำวันก็ว่าได้ แล้วก็ไม่เข็ดสักที เวลาเก็บไว้ ก็คิดว่า ตัวเองจำที่ได้ ว่าเอาเก็บไว้ตรงไหน แต่พอเวลาผ่านไปแล้ว จะเอามาใช้ ก็นึกได้แต่ว่า เอาเก็บไว้ แต่จะตรงไหนนึกไม่ออกเสียแล้ว อยู่ร่ำไป จนข้าวของกองเต็มห้อง ไม่ว่าห้องไหน ตั้งใจหลายครั้งแล้วว่า จะไม่เก็บ จะไม่เก็บ ไม่เคยสำเร็จ อันไหนก็รู้สึกเหมือนว่า จะยังได้ใช้ประโยชน์อยู่นั่นแหละ
ตอนที่เกิดเรื่อง คนช่างเก็บ นี้ขึ้น เป็นตอนที่แม่มีอายุมากแล้ว แม่มีบัญชีธนาคารอยู่หลายธนาคาร นอกจากสมุดเช็คแล้ว เพื่อความสะดวก ก็มีบัตร เอ ที เอ็ม ของหลายธนาคาร และหลายบัญชี แม่เก็บบัตรไว้ในสมุดเก็บบัตรต่าง ๆ เป็นเล่มเล็ก ๆ จนเวลาผ่านไปหลายปี สมุดเก็บบัตรแม่ก็มีจำนวนมากขึ้น แม้กระทั่งบัตรที่แม่ปิดบัญชีแล้ว !
เมื่อหลายเดือนก่อน แม่ไปกรุงเทพฯ ลูกชายคนเล็กทราบว่า แม่เคยเปิดบัญชีที่ธนาคารใกล้บ้านที่กรุงเทพฯ ชวนแม่ไปทำบัตร เอ ที เอ็ม เพื่อจะได้สะดวกถ้าเขาจะส่งเงินให้แม่ แม่ก็เพียงไปกด เอ ที เอ็ม ที่เชียงใหม่ แม่ก็ได้เงินใช้ สะดวก สบาย แม่ได้ใช้วิธีนี้มาหลายครั้งแล้ว
เวลาแม่ต้องการเงิน แม่ก็หยิบบัตรให้ลูกชายคนที่สอง
“ แม่วานไปเบิกเงินให้หน่อย ธนาคารไทยพาณิชย์ เบิกมา ๑๐,๐๐๐.- น้องส่งมาให้แม่ “
ลูกรับบัตรแล้วก็ไปเบิกมาให้ตามที่แม่บอก วันที่จะมีเรื่อง คือ แม่กำลังเดือดร้อน จะเอาเงินไปชำระค่าของที่เอาไปซ่อมหลายอย่าง ก็รีบเรียกลูกต่อ ให้ช่วยไปเบิกเงินให้แม่ที กว่าลูกจะว่างมา ก็เป็นเวลาเย็นมากแล้ว ลูกรับบัตรที่แม่หยิบส่งให้ แล้วก็ขี่รถออกบ้านไป สักครู่ก็กลับมา โมโหฮึดฮัดมาเชียว
“ ลูกเบิกเงินให้แม่ได้หรือเปล่า หน้ายุ่งเชียว “
“ แม่บอกรหัสผิดหรือเปล่า พอลูกกดรหัส มันก็ยึดบัตรไปเลย แล้วมันก็ค่ำแล้วจะเข้าไปถามในธนาคารก็ไม่ได้ แต่ความจริง ถ้าบอกรหัสผิด มันก็ยังให้โอกาสจิ้มรหัสใหม่ นี่ อะไร พอสอดบัตร กดรหัสปั้บ มันก็ยึดบัตรเลย ลูกโมโหมาก พรุ่งนี้จะเข้าไปถามว่า เรื่องอะไรมันถึงยึดบัตรเรา “
แม่รีบต่อโทรศัพท์ถึงลูกชายที่กรุงเทพ ฯ พอเล่าเรื่องให้ฟัง ลูกก็จินตนาการไปอีกยาว ว่า อาจจะมีการวางแผนของคนร้าย ซึ่งเคยมีปรากฏมาแล้ว คือแอบทำอะไรกับตู้ จนบัตรไม่ยอมคืนออกมา แล้วหลังจากเจ้าของกลับไปแล้ว ก็ออกมาดำเนินการเอาบัตรกดเงินออกมา ลูกพูดจนแม่ใจเสีย มองเห็นภาพตามที่ลูกวาดขึ้นให้แม่ฟัง แม่ก็เลยรีบบอกว่า
“ ลูกช่วยโทรศัพท์อายัดบัตรให้แม่ด้วย เดี๋ยวนี้เลยนะ ขืนทิ้งไว้นาน มันจะมีเวลาให้คนร้ายเบิกเงินเราไปเสีย “
“ เดี๋ยวจะโทร.ไปอายัดบัตรให้แม่เดี๋ยวนี้เลย “
สักครู่ ลูกชายก็โทรศัพท์มาเล่าว่า ได้อายัดบัตรเรียบร้อยแล้ว แต่กว่าจะพูดกันรู้เรื่อง ก็ใช้เวลาหลายนาที เพราะเขาไม่เข้าใจว่า บัญชีนี้มันทำไมวุ่นวายเหลือเกิน ฝากเงินที่สาขาประชานิเวศน์ สมุดฝากอยู่ที่กรุงเทพ ฯ บัตร เอ ที เอ็ม ที่จะอายัด ถูกตู้เอ ที เอ็ม ที่เชียงใหม่ยึดเอาไป แล้วคนที่แจ้งอายัดก็ไม่ใช่เจ้าของบัญชี เป็นลูกที่อยู่กรุงเทพ แจ้งแทนแม่ ที่อยู่เชียงใหม่ แม่ให้ลูกอีกคนไปกดตู้ เอ ที เอ็ม ที่เชียงใหม่ สาขาอะไรไม่ทราบ เพราะลูกคนที่แจ้งลืมถาม เขาฟังแล้ว ไม่เข้าใจ แต่แม่ก็สบายใจว่า ได้จัดการเรียบร้อย นอนหลับได้ว่า จะไม่มีผู้ใดมาล้วงคองูเห่าได้ เพราะเราได้ทำงานประสานกันอย่างรวดเร็ว ด้วยระบบการสื่อสารที่ทันสมัย
รุ่งขึ้น ลูกต่อซึ่งปกติไม่ค่อยจะรีบทำอะไรนัก ในตอนเช้า วันนี้รีบมาถามว่า แม่ไปธนาคารแล้วหรือยัง ถ้ายัง ต่อจะรับอาสาไปจัดการให้ อยากรู้นักว่า ทำไมถึงได้ยึดทันที ไม่มีการให้โอกาสกันบ้าง ลูกยังเจ็บใจไม่หาย เลยอยากจะไปถามด้วยตัวเอง ปะเหมาะจะต้องจัดการ ระบบการทำงานของธนาคาร แม่ก็บอกว่าให้ไปถามดี ๆ ก่อนนะ อย่าเพิ่งเอะอะโวยวาย
ลูกหายไปสักพัก ก็กลับมาตั้งคำถามถี่ยิบกับแม่
“ แม่เอาบัตรอะไรให้ลูกไป “
“ ก็บัตรธนาคารไทยพาณิชย์ไงล่ะ “ แม่ก็ยังไม่เฉลียวใจ
“ ไทยพาณิชย์ สาขาไหน “ ลูกรุกต่อไป
“ สาขาประชานิเวศน์ ๑ “ แม่ชักลังเล
“ ก็บัตรที่แม่ให้ลูกไปเมื่อวานนี้ เป็นบัตรของสาขาท่าแพ ต่อเข้าไปถามเจ้าหน้าที่ เขาก็เอามากดดู บัญชีนี้แม่ปิดไปนานแล้วใช่ไหม “
แม่สะดุ้งเฮือก ตายละวา แม่ทำเรื่องเสียแล้วสิ ตอนหยิบบัตรก็รีบ ๆ เห็นเป็นของธนาคารไทยพาณิชย์ ก็ส่งให้ลูก ไม่ทันดู และสงสัยว่า แม้แต่รูปในบัตรก็ไม่เหมือนกัน
แต่สิ่งที่ตามมาก็คือ แม่ไม่สามารถจะใช้บัตรที่ถูกต้องไปเบิกเงินได้อีกแล้ว สมุดก็อยู่ที่กรุงเทพฯ เอ ที เอ็ม ก็ถูกอายัด ใช้ไม่ได้อีกแล้ว เฮอ !
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ลูกคนช่างเก็บ เก็บจนได้เรื่อง แต่ถึงอย่างไรก็ตาม สิ่งที่ให้คุณก็คือ แม่สามารถเก็บเงินไว้ได้อีกเดือน โดยไม่สามารถเบิกมาใช้ได้ นับเป็นการออมทรัพย์อีกรูปแบบหนึ่ง ใครๆ จะนำไปเป็นแบบอย่างก็ได้ ไม่หวงห้าม
แม่เอง