แม่มีลูกชายอยู่สามคน แล้วหลังจากนั้นก็ ไม่มีอีกเลย  แม่คิดฝันอยากได้ลูกสาวซักคนหนึ่ง แต่ฝันก็ยังไม่ยอมเป็นจริง จนลูกชายคนเล็กอายุได้ ๒๑ ปี  แม่ถึงได้มีโอกาสได้ลูกสาวคนสุดท้องคนนี้มาอย่างปาฏิหาริย์

          ลูกชายพากันตื่นเต้น ดีใจ เห่อน้องสาวคนนี้อย่างออกนอกหน้า  โดยเฉพาะพี่ต่อ ซึ่งรักเด็กเป็นทุนอยู่แล้ว ดูแลน้องอย่างดี ขอเอาน้องไปนอนด้วยในเวลากลางคืนทุกคืน  แม้แต่พ่อ ก็เห่อลูกสาวคนเล็กด้วยกับเขาเหมือนกัน

          จนโตพอที่จะพูดได้ ก็มีปรากฏการที่แปลกประหลาดเกิดขึ้นอีก  คือพอเขาเริ่มหัดพูด  ภาษาที่ออกมาจากปากของเขา คือภาษาที่พวกเราคนเมืองเรียกว่า กำไทย  จนในที่สุดทุกคนก็ต้องพูดกับเขาด้วยภาษาภาคกลาง รูปร่าง ผิวพรรณก็ ไม่มีส่วนละม้ายคล้ายพ่อ แม่ พี่ ๆ ทุกคนเลย

          แต่ส่วนที่เหมือนพี่ ๆ ก็คือ ความเป็น ศิลปินแต่กำเนิด ความชอบที่คล้ายคลึงกัน การพูดจา แง่คิด ก็ดูเข้ากันได้กับพี่ ๆ ราวกับพิมพ์เดียวกัน  การใช้ชีวิตที่ชื่นชอบจะอยู่ทำงานในเวลากลางคืน และนอนในเวลากลางวัน !

           แรก ๆ ก็แทบจะถอดแบบพี่ ๆ มาทั้งหมด  แต่โดนแม่ยื่นคำขาดว่า ไม่ได้ ลูกเป็นผู้หญิง ขืนลูกทำตัวเหมือนพี่ยังงี้ ลูกคงไม่มีใครเลือกเอาไปเป็นแม่ศรีเรือนหรอก  ดีไม่ดีหลวมตัวเลือกไปแล้วก็อาจจะเอามาคืนก็เป็นได้

          ลูกสาวทำตาโต ตกใจ แล้วถามว่า จริง ๆ หรือแม่ แม่ก็ ทำหน้าขึงขังบอกว่า จริงสิ  ใครเขาจะเอาไปทำไม เวลาเขากินก็ไปนอน เวลาเขานอน ก็จะกิน  แต่งงานไปไม่ถึงปี ก็อาจจะถูกถีบออกจากบ้านเท่านั้นเอง

           หลังจากนั้น ก็ค่อยทำตัวดีขึ้น โดยเข้าไปค้นคว้าสูตรทำอาหารจากทีวีบ้าง ตัดจากหนังสือพิมพ์ของแม่บ้าง  แล้วก็เริ่มทำ อาหารจานแรกที่ทำ ใช้เวลาเตรียมตั้งสองสามชั่วโมง  แต่ ก็ ออกมา อร่อย (เหมือนของแม่เลย !)

           ความไม่เป็นเมืองจึงเป็นที่ล่วงรู้และล้อเลียนมาตลอดเวลา  ความจริงแม่ก็พาไปไหน ไปไหนด้วยอยู่เรื่อย ๆ แต่ก็มักจะไปแสดงความเปิ่นให้คนเขาเห็นเป็นประจำ

           วันหนึ่ง แม่จะต้องไปแจกประกาศนียบัตรให้กับผู้นำชุมชน ในหมู่บ้านต่างอำเภอ ซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร แม่ก็ชวนลูกสาวไปด้วย  ซึ่งลูกก็ชอบใจ ขึ้นนั่งรถไปกันสองคนแม่ลูก

           ผ่านอำเภอแม่ริม แล้วก็เลี้ยวเข้าไปตามเส้นทางสายใน ผ่านหมู่บ้านต่าง ๆ ซึ่งก็มีทั้งหมู่บ้านและทุ่งนา  มองไปก็จะเห็นวัวควายยืนเล็มหญ้าอยู่เป็นระยะ ซึ่งลูกก็มองอย่างสนอกสนใจ

          “ แม่ แม่ วัวนี่เขาผสมกับควายได้ไหมแม่”   ลูกสาวถามขึ้น

          “ โอ๊ะ ไม่ได้ลูก วัวก็ผสมกับวัว ควายก็ต้องผสมกับควาย มีแต่ม้ากับลาเท่านั้นที่ผสมกัน มีลูกคือ ฬ่อ ยังไงล่ะ”

           แม่อธิบายพร้อมยกตัวอย่าง

           “ อ้าว เมื่อกี้ ลูกเห็นควายนะ แม่ แต่สีมันเหมือนวัว”  ลูกสาวเถียง

           “ ที่ไหนลูก แม่ไม่เคยเห็น” แม่เหลียวดูแต่ก็ไม่เห็นอะไรที่ลูกว่า

           “ เมื่อกี้ที่เราผ่านมาไงแม่ หน้าตามันเหมือนควาย แต่สีมันเหมือนวัว นั่นไง นั่นไง แม่” ลูกชี้มือ

          สิ่งที่ลูกเห็น ที่จริงก็ คือควายนั่นเอง แต่เป็น ควายเผือก! ลูกบอก ไม่เคยเห็นควายที่ไหนจะมีสีขาว ๆ เห็นทีไรดำ ๆ สกปรกทุกที   โธ่เอ๊ย ลูกแม่  จบแล้ว